De Barudas burcht

Speel mee in RPG-herberg De Blaffende Vis. Vreemde, grappige en angstaanjagende verhalen doen hier de ronde.

Moderator: Herbergiers

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 10 mei 2007 07:09

In stilte liep Talima achter Zain aan terwijl ze even glimlachte naar Eldaran. Zijn vrouw had hem wijze raad gegeven. Ze legde de bijl in haar nek en liet haar armen er overheen hangen. Semi ontspannen volgde ze Zain over het tapijt. Op een vreemde manier voelde ze zich 'thuis', maar toch ook weer niet. Ze bekeek de schilderijen, waar de portretten streng op haar neerkeken. Ze fronsde. Soms leek het wel of ze bewogen, of een grimmige mond een heel klein grimmig glimlachje vormde. Het voelde alsof ze werden bekeken. We zitten in de Burcht! Hier is alles mogelijk. Ze zuchte stilletjes en keek weer naar de schilderijen. Jo?! Die man heeft wel wat weg van.. Ze keek nog eens extra. en een van haar handen ging naar haar borst. Ze lengde hem over de hanger die onder haar kleding zat verborgen. Ze knipperde even en huiverde bij het zien van kleine herkenbare trekjes op verschilldende van de portretten. Haar handen tintelden even, dat gevoel kende ze. Ze miste het gebruik van haar magie, dingen laten zweven, naar zich toe roepen. Omdat het handig was, omdat het leuk was. Ze sloeg even haar ogen neer. Dat ik dat ooit nog zou missen zeg, dat had ik niet verwacht. Ze schudde even met haar hand en haalde de bijl uit haar nek om hem over haar schouder te leggen. Met haar vrije hand wreef ze over haar nek.

beagollum
Fortuinzoeker
Berichten: 74
Lid geworden op: 18 apr 2007 20:56
Locatie: Weert

Ongelezen bericht door beagollum » 15 mei 2007 19:44

Vreemd dacht Beegol, hier ben ik al geweest. Toch? Of niet?
Het duizelde hem.
Verward liep hij verder de gang in en probeerde de eerste klink die hij tegen kwam.
"Verrek. Op slot."
Hij rommelde in zijn zakken en vond een ingewikkeld uitzien gereedschap. Met veel moeite klikte hij er iets uit en bracht het naar het slot.
Althans, naar de plek waar een slot had moeten zitten.
"Een dichte deur, zonder slot." zei Beegol hoofdschuddend.
Hij stopte zijn gereedschap weer terug in zijn zak en voelde voor de zekerheid nog een keer aan de klink. De deur ging langzaam open.
"Hier klopt iets niet." merkte Beegol op.
Hij keek naar binnen maar zag niets dan duisternis. Langzaam stapte hij door de deur en stootte zijn teen tegen de muur. Hij stond in een ruimte die nog niet als bezemkast gebruikt kon worden. Snel stapte hij terug de gang in.

Beegol liep de gang af, wachtend op de volgende bizarre gebeurtenis die zich voor ging doen.
De gang liep dood.
"Ik had wel iets beters verwacht."
Hij draaide zich om en liep de andere kant op. Hij negeerde de deur naar de nog-niet-eens-bezemkast ruimte en de deur waarvan hij vermoede dat hij die al gebruikt had. De gang maakte een flauwe bocht en om de hoek zag Beegol een andere deur. Zonder moeite kon Beegol deze binnengaan.

Het was geen grote ruimte, slechts enkele meters in het vierkant. In het midden stond een oude tafel zonder stoelen, aan de muren hingen kleine kastjes en tegen de achterste muur stond iets wat als bed kon dienen.
Een slaapkamer? Van een soldaat? dacht Beegol, Waar is de soldaat dan gebleven?
Zijn dieveninstinct bracht hem naar een van de kastjes en hij keek wat erin zat.
Leeg.
Bij de andere kastjes was het het zelfde verhaal. Allemaal even leeg.
"Hier valt ook al niets te halen."
Beegol liep de kamer weer uit en vervolgde zijn oude route weer. Hij kwam bij een kruising en koos het linker pad. Hij zag weer een deur en gebruikte deze waar hij voor diende.
Hij kwam weer in een andere gang.
"Verassend." merkte Beegol droog op.
Hij liep de gang in maar stopte al naar een paar stappen.
Stemmen! Volk! Goed of slecht?
Beegol verstond niet wat de stemmen zeiden.
Hier kan ik beter het zekere dan het onzekere nemen. vond hij en hij liep terug naar de andere gang. Maar de deur versperde hem de weg. En hij was op slot. En hij had geen sleutelgat.
Langzaam pakte Beegol zijn dolk en drukte zich plat tegen de muur. Hopend dat de stemmen niet langs hem zouden komen.

Gebruikersavatar
Ysgrublaidd
Forum admin
Berichten: 5584
Lid geworden op: 20 apr 2004 12:14
Locatie: In de buurt van Dokkum
Contacteer:

Ongelezen bericht door Ysgrublaidd » 22 mei 2007 14:25

Xa was de groep gevolgd weg van de kristalisatie. Echter de krachten van de burcht legde zowel lichamelijk als geestelijk druk op hem. Hij kon zich moeilijk concentreren en kon de woorden niet goed verstaan die gezegt werden. Daarnaast kwam hij langzaam maar zeker iets achter op de anderen te liggen. Luanna merkte dat er iets mis was met Xaviero en sprak hem erop aan. Hij reageerde niet en dat verontruste haar. Ze gaf hem dus maar een geestelijke duw en Xa's ogen werden groot. "Wat? Oh, jij bent het Luanna. Wat wilde je zeggen?"
"Xa, waar zit je met je gedachten?"
"Ik weet het niet. Er is iets. Iets met de burcht. Grote krachten die wakker beginnen te worden. Ik vermoed dat er grote veranderingen op komst zijn."
"Enig idee...."
begon Luanna haar zin, maar voor ze verder kon gaan maande Xa haar tot stilte. "Die schilderijen. Er is iets mis mee, maar ik weet nog niet precies wat. Het is alsof ze ons in de gaten houden."
Ze waren al enkele schilderijen voorbij toen Luanna achter omkeek. De bovenlichamen van de figuren op de portretten staken uit de schilderijen. Met de patronen van verfstreken nog duidelijk zichtbaar. "Xa, volgens mij heb je gelijk. De figuren steken namelijk uit hun canvas."
Xaviero draaide zich met een ruk om en zag nog net dat enkele figuren met een hoge snelheid hun canvas opzochten. Xa wist genoeg en sprinte richting de anderen. "We moeten maken dat we hier weg komen. Er zit macht in die schilderijen en het is maar goed dat ze Luanna niet kunnen zien, want anders had ik dat nog niet geweten."

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 23 mei 2007 12:28

Talima keek over haar schouder naar Xa terwijl die op hen af rende. Zie je wel! Er is iets raars met die portretten. Ze had niet veel aanmoediging nodig om haar tempo te verhogen in de richting van de deur. Als eerste kwam ze aan en probeerde hem te openen. Tevergeefs. "Op slot! Hij gaat niet o.." Terwijl ze sprak, klopte ze zachtjes op de deur, en tot haar verbazing ging de deur open. "Nou, dan zal ik het wel niet goed hebben gedaan." Mompelde ze in zichzelf. Ze duwde de deur verder open en liep voorzichtig door. Reidins bijl klaar om mee uit te halen. Het was redelijk grote ruimte. In het midden stond een oude tafel zonder stoelen. Ramen lieten zonlicht binnen. Talima glimlachte Zon! Aan de muren hingen kleine kastjes en tegen de achterste muur stond iets wat als bed kon dienen. Een slaapkamer? Het leek er niet op of er iemand was en Talima liet de bijl wat zakken en liep door naar een van de ramen. Voorzichtig keek ze naar buiten. Het bos! Wat heerlijk om al dat groen weer te zien. Ze zuchte en sloeg even haar ogen neer. Vervolgens draaide ze zich om en keek hoe ook de anderen binnenkwamen.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2510
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 29 jun 2007 20:07

Nadat hij de kamer was in gekomen keek hij rond, de kamer zag er, op de groepsleden na, verlaten uit. Met snelle passen liep hij terug naar de gang en loerde om de hoek van de deur. "Bereid je maar voor op bezoek mensen," riep hij, "ze klimmen uit de schilderijen." Zain begon aan de deur te sjorren en sloeg hem met een klap dicht. Vervolgens schoof hij kast voor de deur. Licht hijgend leunde hij tegen de kast aan. Hij voelde een stoot in zijn rug, de portretten hadden de deur bereikt en probeerden deze open te beuken.

~ Agravaìn ~

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 03 jul 2007 18:58

"Uit de schilderijen? Kunnen we ze verwonden dan? Of halen onze wapens niets uit?" Ze keer rond in de kamer. Niets, maar dan ook niets in die kamer leek op iets dat van enig nut kon zijn om schilderijwezens tegen te houden. Schilderij, waterverf? Olieverf! "Als ze echt uit de schilderijen komen, dan zijn ze misschien zelf van verf. Waterverf? Misschien vervagen ze dan als we ze nat maken? Of kunnen we ze in brand steken?" Ze stelde zich zodanig op dat als de kast en Zain opzij geschoven zouden worden, ze met de bijl direct kon proberen de kamer te verdedigen. Ze hoopte alleen dat het niet nodig zou zijn, want zo moedig voelde ze zichzelf op dat moment niet.

Gebruikersavatar
Ysgrublaidd
Forum admin
Berichten: 5584
Lid geworden op: 20 apr 2004 12:14
Locatie: In de buurt van Dokkum
Contacteer:

Ongelezen bericht door Ysgrublaidd » 08 aug 2007 23:37

"Ik krijg sterk het gevoel dat de schilderij wezens niet ons grootste probleem zullen zijn." Sprak Xaviero zachtjes. "Er is iets gaande in de burcht. Iets waar ik nog steeds niet mijn vinger op kan leggen, maar het wordt sterker." Xa keek treurig van de kast die voor de deur was geschoven naar de ramen. "Er is iets ernstigs mis."

Een donkere oerkracht nam stevig bezit van de Burcht. Slierten van donker zwarte wolken kringelde zich rond de Burcht. Trok door ramen en kieren naar binnen, traag als dikke pap. De wolken kregen vastere vorm en de Burcht kreunde. Trillingen joegen door de muren.

"Het staat op springen." Sprak Xa op overtuigende toon. "Zet je schrap."

Het vervolg: De Barudas burcht II: Donkere tijden

Gesloten