Fantasomnia

Speel mee in RPG-herberg De Blaffende Vis. Vreemde, grappige en angstaanjagende verhalen doen hier de ronde.

Moderator: Herbergiers

Elmer
Kosmonaut
Berichten: 867
Lid geworden op: 26 mei 2006 08:02
Locatie: Essen - Belgie

Ongelezen bericht door Elmer » 04 sep 2006 10:14

Ziekenhuis personeel

"Zooo, daar zijn we weer, wat was dat nou meneer"? "Ja, ja u ligt nu nog even op het bed en het is vast niet leuk dat er riempjes aan je armen en benen hangen maar als u nou een beetje beter bij possitieven komt dan kunnen die terug
los".

Onze vriend was opgenomen in het St.Edwardus ziekenhuis, een ziekenhuis waar zwaar geesteszieke en mensen met een tijdelijke 'hersenstoring' of mensen die nodig een een onderzoekje nodig hadden terecht kwamen. De afdeling zware gevallen droeg paarse vestjes en hadden authorisatie om plat te spuiten, de afdeling security droeg oranje vestjes en die hadden het
materiaal om patienten op de bedden de snoeren.

"Laat ons nu maar even alleen hoor ja bedankt, hop hop, wegwezen". Het in het paars geklede nachtzustertje liep achterwaards de deur uit. De deur werd dicht gesmakt door een bleke figuur met een zwart glimmend maatpak. "Zo vriend, wat was dat allemaal? Een beetje spiegeltje kijken en zwemmen, plexieplaatje spelen en woestijnmensen hun eitje afpakken. Waar is dat verdomde eitje"? "Kom op je weet het best, Ene...hahaha!"

after_eden
Eeuwentemmer
Berichten: 2329
Lid geworden op: 25 apr 2005 18:04

Ongelezen bericht door after_eden » 12 sep 2006 15:16

Hoofdpersoon

“Nee ga weg ik ken jou niet! Ellendeling.” “O dan ken je me dus wel” “Ik verban je uit mijn wereld” schreeuwde hij naar het schepsel. “Ik krijg je wel..” kraste het schepsel terug.

Hij legde zijn hoofd weer neer. Waar was dat kussen nou? Zijn hoofd zakte steeds verder weg. Zo ver dat hij zijn eigen rug kon zien en ineens was hij in een compleet zwarte ruimte. Maar toch hij zag alles. De achtvormige stoel, de plank die een tafel voorstelde? Onee daar had je weer zo'n schim. Hij werd er naartoe gezogen en zwom met de stroming mee. Zo snel als hij kon dook hij door de schim en viel hij naar beneden. “Ik heb je!”

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 14 sep 2006 23:30

Hoofdpersoon

"Neeeeeeeee ik laat me niet vangen" schreeuwend strekte hij zijn handen. Handen waar na een kort moment blauwe bliksem uitschoot....bliksem die in de richting van de schim gezogen werd.

"Jullie zullen me nooit krijgen.....ik laat me niet vangen" Waarna hij probeerde steeds van de nu brandende schim te komen. Hoe verder hij bij de schim vandaan ging hoe kouder het werd.

Verbaasd zag hij dat hij nu schijnbaar binnen in een ijsberg bevond, een ijsberg die kennelijk op het punt stond geramd te worden door een groot schip.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2517
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 18 sep 2006 20:28

Hoofdpersoon

Hij sloot zijn ogen. Toen zij ze weer opende keek ze uit over een groen veld, dat golvend langzaam in de verte verdween. Links van haar zag ze een weggetje geflankeerd met bomen wegkronkelen richting de horizon. Een plank van het balkon kraakte zacht. Twee sterke armen grepen haar vast, terwijl ze een gilletje van schrik slaakte. "Kom je, lieverd, we hebben nog wel even voor het ontbijt wordt gebracht." Langzaam trok hij haar terug de slaapkamer in. Even wierp ze nog een blik naar buiten, terwijl ze nog een diepe teug van de prikkelende ochtendlucht naarbinnen snoof. Toen draaide ze zich om in zijn armen en gaf hem een zoen op de neus.

~ Agravaìn ~

after_eden
Eeuwentemmer
Berichten: 2329
Lid geworden op: 25 apr 2005 18:04

Ongelezen bericht door after_eden » 29 sep 2006 18:24

Hoofdpersoon

Hij liep recht in haar armen maar toen hij haar vastpakte flitste er iets langs zijn ogen. In een fractie van een seconde greep het beest, want dat kon hij nu zien, haar vast. Ik ben op zoek naar mijn ware ik. Wat kan me daarbij helpen, heb ik nooit wat gedaan wat niet had moeten gebeuren. Vroeg hij zichzelf af. Darian, ik heb haar ooit afgezet, moet dat door zo'n erge dood worden terugbetaald? Of was dit gewoon mijn wens destijds? Door de tand des tijds vergeet men allerlei dingen. Dingen die voor mijn voortbestaan zo van belang zijn.

In het bed waar hij lag draaide hij zich om, niet in de gaten hebbend dat hij in de armen van zijn vriendin lag die nu bijna vermoord werd.

Hij liep in een vredige straat toen opeens de lucht rood werd. Van alle kanten leek een hels kabaal te komen en toen hij zich omdraaide was de straat verlaten. Hij dook in een bushalte aan de overkant en hoopte daar ongezien te blijven. Toen de soldaten kwamen schoten ze alles stuk, een van hen viel dood neer voor hem. Toen ze weg waren pakte hij hun wapen, en begon ze achterna te schieten, niet in de gaten hebbend dat er een meisje liep. Hij schoot haar neer maar tegelijkertijd schoot er iets door hem heen, Ik ken haar, wacht NEE!! Mijn vriendin.. Ze is toch niet, ik heb haar toch niet, ze leefde toch nog, ik,ik ik. Een sirene klonk in de verte...

Elmer
Kosmonaut
Berichten: 867
Lid geworden op: 26 mei 2006 08:02
Locatie: Essen - Belgie

Ongelezen bericht door Elmer » 29 sep 2006 19:20

Hoofdpersoon

De sirene kwam dichter, door de voorruit zag hij twee mannen één in een paars vestje en één in een oranje vestje, het leken wel twee pluizige knuffels in een ambulance. "Zooo, daar zijn we weer, wat was dat nou meneer"? "Ja, ja u ligt nu wéér even op het bed en het is vast niet leuk dat er wéér riempjes aan je armen en benen hangen maar als u nou een beetje beter bij positieven komt dan kunnen die terug los. Zomaar weglopen, je had niet eens kleren aan.

Onze vriend was terug opgenomen in het St. Edwardus ziekenhuis, het ziekenhuis waar zwaar geesteszieke en mensen met een tijdelijke 'hersenstoring' of mensen die nodig een een onderzoekje nodig hadden terecht kwamen. De afdeling zware gevallen droeg paarse vestjes en hadden authorisatie om plat te spuiten, de afdeling security droeg oranje vestjes en die hadden het
materiaal om patienten op de bedden de snoeren.

Nachtzuster

"Laat ons nu maar even alleen hoor ja bedankt, hop hop, wegwezen". Het in het paars geklede nachtzustertje liep achterwaarts de deur uit. De deur werd dicht gesmakt door een bleke figuur met een zwart glimmend maatpak. "Zo vriend, wat was dat allemaal? Je ziet, je ontsnapt me niet, geef me nu dat eitje maar."

Bwaaaaark, onze vriende gutste een straal kots op het mooie pak van de bleke figuur.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2517
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 08 okt 2006 14:15

Hoofdpersoon

"Waar heeft die het nu weer over?" vroeg hij zich af, terwijl de bleke figuur achteruit sprong om de straal braaksel te ontwijken. Helaas had het weinig effect, want zijn pak zat van boven tot onder vol. "Ik kom terug," gromde de kerel, vlak voor hij door dezelfde deur verdween als het verpleegsterje.

Nog misselijk liet hij zich weer in de kussens zakken en sloot de ogen. Toen hij een fris windje voelde schoten zijn ogen weer open. In het grazige groene gras lag een voorwerp van een centimeter of tien lang. Hij bukte zich en raapte het op. Vol verwondering keek hij naar een blauw, doorzichig ei. "Zou die kerel dit willen hebben?" dacht hij, terwijl hij door het ei heen tuurde. Plotseling voelde hij iets trekken aan zijn geest, het leek wel of hij het ei werd ingezogen.

Elmer
Kosmonaut
Berichten: 867
Lid geworden op: 26 mei 2006 08:02
Locatie: Essen - Belgie

Ongelezen bericht door Elmer » 09 okt 2006 12:32

Hoofdpersoon

Maar het was niet het ei dat aan zijn geest trok het was het vliegje op het ei dat aan het trekken was. Onze vriend zag het vliegje en snapte wat het wilde zeggen. Hij antwoorde daarom:" ja, natuurlijk snap ik dat jij veel te klein bent om dit ei uit te broeden maar waarom begin je er dan ook aan? Nee natuurlijk ga ik je niet helpen ik ben veel te groot en te zwaar om op dit ei te zitten broeden. Ben je wel zeker dat dit ei uitgebroed moet worden? Is het niet een sierraad of een talisman? "Beste man" zei het vliegje "Ik heb dit ei zelf gelegd, ik ben de moeder van dit aarde-ei. Kijk in het ei, kijk voorbij de wand dan zie je waarom ik aan het broeden ben".

De man boog zich naar voren tot z`n neus de eiwand bijna raakte. Daar zag hij een soort processie, een man die een kruis droeg met een kroon op zijn hoofd. Een menigte die een gang vormde, allemaal gekleed in lange gewaden. Romeinse soldaten met zwepen en zwaarden.

"Ik snap er niets van, ik zie Jezus` kruistocht en niet de reden waarom jij moet broeden". De vlieg zuchtte en begon haar uitleg. "Jezus is op weg naar het kruis en wat gebeurt als Jezus eindelijk op de juiste plek aankomt? Ja, juist, dan nagelt men hem aan het kruis. Wat gebeurt er nadat Hij sterft? Alweer goed, Hij verrijst. En wat vieren we dan?...Pasen. Pasen valt op de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente. Een volle maan op de eerste dag van de lente telt ook, maar indien de eerste volle maan van de lente op een zondag valt, wordt Pasen de volgende zondag gevierd. Ik ben hier om uit te broeden of die datum bepaling wel juist is en hoe kan je dat beter dan het hele gedoe opnieuw uit te broeden?"

Wendekind
Toerist
Berichten: 38
Lid geworden op: 26 sep 2006 13:15

Ongelezen bericht door Wendekind » 09 okt 2006 13:01

Kleine draak

De kleine draak in het ei hoorde wat er buiten allemaal gezegd werd en werd bijna gek van hulpeloosheid. Was er dan niemand die zag wat er gedaan moest worden? Drakeneieren worden uitgebroed bij grote hitte. Als hij niet genoeg vuur kreeg kon hij zich niet ontwikkelen tot wat hij eigenlijk was en zou hij als klein onderontwikkeld draakje uit zijn ei moeten kruipen. Welke machtige Machten zou hij missen? Zou hij wel kunnen vliegen? Zou hij wel gedachten kunnen lezen en manipuleren? Zou hij genoeg vuur in zich hebben om de hele wereld zijn Wil op te kunnen leggen?
Hij zond wanhopige signalen uit in de hoop dat iemand hem zou horen en zijn ei in een goed heet vuur zou leggen. Hij werd er ontzettend vermoeid van, het putte hem uit, zoog hem leeg.. dit was niet goed.. maar als niemand hem hoorde.. nee, hij moest er niet aan denken, zenden zenden, zoek een ontvanger, zoek een helper, oooo de machteloosheid!

Agravain
Beheerder
Berichten: 2517
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 09 okt 2006 18:18

Hoofdpersoon

Hij keek nog eens in het ei. Even stak de neiging op om het ding heen en weer te schudden om te zien of het zou gaan sneeuwen in de bol. Voorzichtig legde hij het ei weer terug op de grond. "Sorry, vlieg, ik kan je niet helpen," zei hij tegen het beest. Met een zucht draaide hij zich om en wilde weglopen. Een klein rond steentje schoot weg onder zijn voet, even wankelde hij, zwaaiend met zijn armen. Toen begon hij achterover te vallen, richting het blauwe doorzichtige ei. "Kijk uit," hoorde hij de vlieg nog schreeuwen. Terwijl hij naar achter viel begon het gras te groeien, of kromp hij? even later baadde hij in blauw licht en tuurde hij door de wand van het ei. En hij viel verder en verder naar beneden.

~ Agravaìn ~

after_eden
Eeuwentemmer
Berichten: 2329
Lid geworden op: 25 apr 2005 18:04

Ongelezen bericht door after_eden » 10 okt 2006 21:44

Hoofdpersoon

Kom op niet de moed laten zakken, tenminste dat kan nog mijn enige verklaring zijn voor het telkens wegzakken. Er moet een betekenis zijn aan mijn handelen. Het wil me iets wijsmaken.” Hij was en een compleet donkere ruimte beland en had geen idee van tijd meer. Daardoor konden er al jaren voorbij zijn of maar een paar minuten. Hij was aan het denken geslagen, want dat was het enige wat hij hier nog kon doen. Hij zat op een grond, maar kon niet opstaan. “Die verdomde zwaartekracht is hier gewoon 10 maal zo veel als ergens anders. Of wacht dat zijn mijn gedachten, ik moet mijn gedachten leren manipuleren. Zou dat mij kunnen helpen?” Hij dacht de krachten weg en na een tijd lange inspanning lukte het hem om te zweven. “Of speelt iemand met me?”

Hij liep door de tijdloze ruimte en ontdekte dat deze zowat oneindig groot was. Na dagen lopen kreeg hij het gevoel dat hij hopeloos verloren was, totdat een stem tegen hem begon te praten “Niet opgeven nu, je mag niet weg gaan, kom terug, ga niet verder.” Het begon te regenen en hij werd koud. Binnen in hem verlangde hij naar een warme kachel en een lekker thuis toen hij ineens licht zag aan de horizon. Hij rende erheen en langzaam werd er een skyline zichtbaar van een dorpje wat wel heel erg achtergebleven was, huisjes van leem, geen kerk. Wel een uithangbord “De Zwanentapperij” “Een herberg! Ik ben gered, ik moet erheen.” Hij liep erheen en toen hij bijna binnen was zakte hij neer. Ver hoorde hij iemand roepen “Hee, een vreemde help hem en verzorg hem.” Waarna alles vervaagde.

Elmer
Kosmonaut
Berichten: 867
Lid geworden op: 26 mei 2006 08:02
Locatie: Essen - Belgie

Ongelezen bericht door Elmer » 11 okt 2006 20:59

Hoofdpersoon en een herbergier

Onze vriend kwam terug bij en keek in het bolle gezicht van de herbergier van de Blaffende vis. Althans daar leek het bolle gezicht op. "Met een zwaaiende arm pakte je de traptrede, je begon moeizaam de trap te beklimmen. Enkele keren stapte je mis en viel bijna naar beneden, tot je bijna boven was en de trap weer miste. Dit keer was de val onvermijdelijk en je donderde naar beneden. Met een klap kwam je op de vloer terecht en je bleef roerloos liggen, je was zeker een minuut buiten westen". “Waar ben ik” ? "Je bent in herberg de kwispelende vis, je had iets te veel gedronken, te veel om nog naar huis te gaan en daarom betaalde je voor een kamer".
De man keek verloren om zich heen, alles zag er uit als de kroeg waar hij eerst zat maar toch anders, wat deed die paal in het midden van de kamer? Een schaars geklede griet hing sierlijk onzedig te doen op het ritme van een vette beat en gebruikte de paal als dans partner.
"Ik voel me niet zo lekker, normaal kan ik er beter tegen, kan U me asjeblief naar mijn kamer helpen. Het gaat me echt niet".

Eénmaal boven ging de man op de rand van het bed zitten. De kamer was klein en muf maar het bed was voorzien van strak gesteven lakens en een dikke donsdeken. Met z'n ellebogen op z'n knieen en z'n handen op z'n wangen dacht de man na. "Wat was dat, LSD in m'n drinken"? Hij prutste een paar keer aan z'n veters , gaf het op en ging onder het dons liggen met schoenen aan.
Het was stil op een beetje geroezemoes van beneden na. De ramen stonden open en hadden geen gordijnen. De maan stond fel.

Gebruikersavatar
Ysgrublaidd
Forum admin
Berichten: 5592
Lid geworden op: 20 apr 2004 12:14
Locatie: In de buurt van Dokkum
Contacteer:

Ongelezen bericht door Ysgrublaidd » 11 okt 2006 22:29

Hoofdpersoon

Hij knipperde een paar keer met zijn ogen. In reactie op de vaagheid van zijn laatste belevenissen. Bij de laatste knippering bevond de man zich wederom in de gelagkamer. Echter, nog steeds in zijn bed en bedekt door de donzen deken. De schaars geklede griet danste nog steeds rond de paal en haar blik richtte zich op hem. Haar lichaam werd slanker en langer en omwond steeds strakker de paal. Haar mond werdt breder en de tanden scherper. Met een lugubere grijns staarde ze hem aan. Vol angst duwde hij zichzelf tegen het hoofdeinde van het bed. De donzen deken strak vastpakkend en omhoog trekkend tot aan zijn neus. De vrouw, die allang geen vrouw meer was, rekte zich nog meer uit. Tot het gezicht van het afschuwelijke, uitgerekte wezen zich vlak voor zijn gezicht bevond. Een puntige lange dikke tong stak uit het afschuwelijke gezicht en begon te krioelen rondom zijn hoofd. Slijm druppelde in zijn nek en op zijn borst en schouders. "Wat wilt u van me?"

De poten van het voeteneinde begaven het met een luid gekraak. Door de hoek gleed de man onder het afschuwelijke monster, dat eens een vrouw was geweest, door. Hij kneep zijn ogen van schrik dicht en wachte op de klap die hij zou maken met de vloer van de gelagkamer. De klap bleef echter uit en de man opende zijn ogen van verbazing. Hij bevond zich in een soort van buis en bleef maar doorschuiven.
Laatst gewijzigd door Ysgrublaidd op 20 okt 2006 18:55, 1 keer totaal gewijzigd.

after_eden
Eeuwentemmer
Berichten: 2329
Lid geworden op: 25 apr 2005 18:04

Ongelezen bericht door after_eden » 14 okt 2006 14:49

Hoofdpersoon

Er leek geen einde aan te komen. En de buis werd steeds smaller. Iets beknelde hem, maar op dat moment begon hij geleidelijk met de buis mee te krimpen. De buis eindigde en hij viel in een weelderige wereld vol groen en vreemde objecten. Het huisje voor hem was gifgroen en de bomen waren paars met geel. Het gras was net als de bomen paars en de paden waren wit. Is dit de negatieve wereld. Er kwam een grote kater aanlopen en deze begon hem kopjes te geven. "Wat is er beest?" vroeg hij. "Ach je kan me toch niet verstaan".

Agravain
Beheerder
Berichten: 2517
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 17 okt 2006 18:24

Een kater

"Oh jawel hoor," zei de kater tegen de vreemde man. "Wat doe je hier eigenlijk? Ik geloof niet dat ik jou ooit eerder gezien heb?" vroeg het beest aan de indringer. Haast onbewust liet het dier zijn nagels in en uit zijn poot glijden, terwijl zijn rug omhoog kwam en zijn staart langzaam dikker werd. "Nou vertel op vreemdeling," siste het beest naar de man.

~ Agravaìn ~

Plaats reactie