Pagina 1 van 17

De gelagkamer van de Blaffende Vis

Geplaatst: 28 okt 2005 20:39
door Agravain
De barman staat achter de toog en speelt een beetje met een schoonmaakdoek. Momenteel is het rustig in de anders redelijk drukke herberg. Peinzend kijkt hij in het rond, bijna automatisch ziet hij dat iedere gast nog van een drankje is voorzien. Ja, het is nu rustig hier, denkt hij, maar als je eens wist wat hier allemaal gebeurd op een 'normale' dag . . . .

Glimlachend begint Agravain de bar op te wrijven met de doek. Die verhalenverteller die hier laatst was, die kreeg de stemming er wel in. Of de jongleurs die een paar keer een voorstelling hadden gegeven. Met een grimas denkt hij vervolgens terug aan de vechtpartij die de halve herberg in as had gelegd. Tja, soms gebeuren er wel eens minder leuke dingen hier, zeker als er nog mensen met magische voorwerpen rondlopen. "Maar goed, niet teveel in het verleden blijven hangen, we zullen eens zien wat er vandaag weer in het vat zit," mompelt de barman voor zich uit, terwijl zijn blik naar de ingang dwaalt.

~ Agravaìn ~

Geplaatst: 28 okt 2005 21:24
door Beriador
Beriador liep naar de bar toe en vroeg aan de barman een biertje, hij ging zitten en vroeg: 'En, is er nog iets gebeurd de laatste tijd hier? Het is namelijk niet zo druk, trouwens, als ik iets kan doen moet je het maar zeggen, ik blijf namelijk wel een tijdje hier. Ruzie thuis met de vrouw, dus ik kan hier af en toe net zo goed nuttige dingen doen.' En Beriador keek eens rustig de herberg rond en vroeg zich af waarom het zo rustig was.

Geplaatst: 28 okt 2005 22:30
door Gwywen
Met haar rug naar de andere gasten toe zat Gwywen boven een gals B.E. lixer gebogen. Ze zag de man die een biertje bestelde bij waard en probeerde te horen wat ze zeiden.
Ze probeerde altijd te horen wat mensen zeiden. Maar ze was nog niets te weten gekomen en voelde zichzelf een enorme mislukkeling.
Zuchtend liet ze haar schouders hangen en ze nam nog een ferme slok van het onsmakelijke brouwsel.
Wie weet wat ze vanavond allemaal nog zou opvangen.
Het was nog niet zo verkeerd je als doofstom voor te doen, bedacht ze peinzend.

Geplaatst: 28 okt 2005 22:42
door Waylander
Waylander kwam via de achterdeur binnen, met een vat B.L. Elixer op z'n rug. Hij droeg het moeizaam naar de bar, waar hij het in een hoek plaatste. Hij knikte naar Agravain, "Nieuwe lading, vers gebrouwen," en liep terug naar de achterdeur om zijn luit te halen. Hij tapte eigenhandig een glas van het vat, en gooide een muntstuk op de bar. Hij liep naar de bank die in de hoek van de grote gelagkamer stond.
Hij nam een paar slokken en begon wat deuntjes te spelen, meer bedoeld als achtergrond muziek dan een voorstelling. Zachtjes begon hij een lied te zingen over een oude oorlog.

"...Ze had niet de kracht, ze stierf van zoveel geslacht..."

Geplaatst: 29 okt 2005 14:49
door Grimreaper
De Dood kwam de herberg, totaal onopmerkbaar van andere, zoekend naar een bepaald persoon. Zijn zandloper liet hij persoon na persoon nagaan maar niemands tijd hier was al op. Hij ging weer verder.

Geplaatst: 29 okt 2005 15:27
door Agravain
Ergens achter in een hoekje zaten twee mannen aan een tafel. Een van de twee spreidde een kaart uit. "Kijk, hier ligt een oude mijn. De weg naar de hoofdstad loopt er vlak langs." "Ja het is een ideale plek om ons schuil te houden," fluisterde de ander, terwijl hij met zijn vinger langs een lelijk litteken op zijn wang gleed, "wanneer komt de baron langs?"

De eerste spreker liet zijn blik door de gelagkamer dwalen om te zien of iedereen buiten gehoorsafstand zat. Toen hij sprak was zijn stem nog zachter "Een van zijn bedienden heeft me verteld dat hij volgende week naar de hoofdstad zal rijden, ergens in die week zal hij langs de mijn komen." "Waarom moet hij dood?" vroeg de man met het litteken. "Blijkbaar heeft de baron met de verkeerde edelvrouwe liggen rommelen, en haar man is daar niet zo gelukkig mee." meldde de eerste spreker, terwijl hij een slok van zijn bier nam. "Ok, en wat is er voor mij in?" vroeg litteken. "vijf goudstukken en één vijfde van wat we vinden bij de overval." "Hmmm, niet al te veel dus." was het weerwoord, "maar voor tien, en één vijfde van de buit doe ik mee." "Ben je gek, dan hou ik zelf niks meer over, zes goudstukken, en twee vijfde van de buit, verder ga ik niet." "Top, ik zie je over een uur bij de oostelijke poort." fluisterde de man met het litteken. Snel dronk hij zijn bier op en beende naar buiten.

De eerste spreker, wenkte de barman. "Ik vertrek vandaag," meldde hij, terwijl hij een paar zilverstukken op de tafel wierp. "Dit is, samen met het voorschot, genoeg voor het verblijf hier?" vroeg hij. De barman veegde het geld van de tafel. "Natuurlijk heer, ik hoop dat u een prettig verblijf hebt gehad?" De ander gromde iets instemmends en vertrok naar zijn kamer.

~ Agravaìn ~

Geplaatst: 30 okt 2005 09:29
door Gwywen
De man met de luit begon te zingen. Een ontroerend lied over een oude oorlog. 'Ze had niet de kracht...' Ze wendde haar hoofd af om te voorkomen dat iemand de tranen in haar ogen zou zien. Ze werd immers geacht doofstom te zijn. Maar zij wist over wie dit lied ging, en dat raakte haar meer dan ze wilde toegeven.

Een donkere schaduw of een kille wind, anders kon ze het niet omschrijven. Ze voelde de rillingen over haar rug trekken en rook de geur van de dood. Kort daarna was het weg. Wat was dat? Ze keek steels om zich heen, maar de anderen leken het niet te hebben opgemerkt.

Haar scherpe oren vingen de woorden van twee onguur uitziende types die over een landkaart gebogen zaten. 'Zo,' dacht Gwywen, 'dat is interessant.'
Ze boog haar hoofd nog dieper over haar drinken in een poging niet op te vallen. Maar dat deed ze toch wel, als enige vrouw tussen al die mannen. Ze hoopte maar dat er nog wat meer vrouwen de Herberg zouden binnenkomen.

Geplaatst: 30 okt 2005 11:45
door Nahimana Tala
Tala stapte door de deur naar binnen. Ze klopte het stof van haar mantel af en veegde even met een mouw langs haar gezicht voor ze een pluk haar uit haar gezicht blies. Bij de bar liet ze haar tas op de grond ploffen. "Gegroet beste man." sprak ze met een lachtend gezicht. "Ik hoop van harte dat u een kamer voor me hebt voor een onbepaalde periode. Alles wat ik tot dusver ben tegengekomen zat zo'n beetje vol. En om nou buiten te slapen... daar heb ik mijn buik voorlopig wel vol van eerlijk gezegd." Ze keek even dromerig voor zich uit.."Een warm bed, een lekker bad, een goede maaltijd.... Mmmmm"
In haar mantel begon iets te friemelen. "O.. enne.. ik heb een fretje bij me.. Is dat een probleem? Ik hoop het niet, want zonder haar kan ik echt niet hoor. Ze is mijn maatje.. He Mok?" Een klein kopje stak langs de rand van haar mantel en keek nieuwsgierig rond.
Tala keek met haar grijsblauwe ogen naar de waard. Haar donkerblonde grof krullende halflange haar was stoffig en warrig van de rit van vandaag. Haar smalle gezicht was vuil maar vrolijk. Haar lichte huid was nauwelijks nog licht te noemen door de stof. Op de ene streep na waar haar mouw de stog van haar wang af had geveegd. O, ik hoop dat ie een kamer heeft.. en dat ik er met Mok in mag. "Eerlijk gezegd geloof ik niet dat al die herbergen die ik ben gepasseerd vol zaten. Ik denk dat ze gewoon Mok niet willen." Ze keek het fretje aan en kroelde het even achter haar oren. "Dus als je haar niet wil, zeg het maar gewoon." Ze zuchte. "Dan zoek ik wel weer verder."
Hoopvol keek ze de waard weer aan.

Geplaatst: 30 okt 2005 11:55
door Beriador
"Trouwens," zei Beriador, "kan ik toevallig ook een kamer krijgen hier, wan de komende paar dagen kom ik niet meer thuis." En hij lachte vriendelijk en richtte zich tot de vrouw met de fret. "Goedendag, hoe gaat het met u? Ik ben Beriador, laat mij u iets te drinken aan te bieden. Het is te zien dat u veel hebt gereisd, waar komt u vandaan en wat doet u voor de kost?" Hij keek haar vriendelijk aan.

Geplaatst: 30 okt 2005 12:32
door Witch
Ja'Daana stapte na een zeer vermoeiende rit de Herberg binnen. Snel en geroutineerd liet ze haar blik over da andere aanwezigen gaan. Wat ze zag beviel haar wel.

Mooi een gevarieerd gezelschap, daar zullen wij niet in opvallen. Ik hoop maar dat Daeera snel komt, het is belangrijk dat we overleggen over het te volgen pad. We kunnen een beslissing niet veel langer uitstellen.

Onopvallend liep ze richting bar waar de waard in gesprek was een man en een vrouw. De vrouw zat net als zijzelf onder een laag stof en probeerde op het moment de waard zover te krijgen dat hij haar ook met haar huisdier een kamer zou aanbieden. Zijzelf benodigde natuurlijk 2 kamers en ze hoopte dat het mogelijk was om 2 aangrenzende kamers te verkrijgen desnoods zouden ze genoegen nemen met maar 1 kamer.

"Pardon, het spijt me dat ik het gesprek moet onderbreken maar kunt u mij vertellen of er nog 2 aangrenzende kamers vrij zijn? Ik verwacht een vriendin binnen enkele uren, wij hebben hier afgesproken en het zou jammer zijn als we na haar aankomst gedwongen zouden zijn ergens anders naar toe te gaan. Ik verlang echter net als de dame naast mij naar een bad en hoop dus dat het mogelijk is ook als u geen kamers meer voor ons heeft toch van uw badgelegenheid gebruik te mogen maken."

Ze was blij dat ze vlak voor ze de herberg inging haar harnas had laten verdwijnen en weer de rol had aangenomen van een vermoeide reizigster, dat zou het zeker makkelijker maken om hier kamers te krijgen. In iedergeval was het van het grootste belang dat ze hier niet opvielen. Niet dat ze de mensen in deze herberg niet aankon, nee dat was het probleem helemaal niet, ze wou gewoon zo lang mogelijk haar ware identiteit verborgen houden. Als er bekend werd dat er over een paar uren twee zwarte paladijnen in deze herberg verbleven zou dat beslist de aandacht van personen trekken die ze liever niet wilde zien op dit moment. Niet dat ze bang voor hen was, angst was hun beide onbekend, nee ze wilde de ridders van het licht tegenkomen op haar voorwaarden en niet op de hunne. Zij zou het tijdstip en de plaats kiezen voor een confrontatie, en zo het voordeel dat ze nu op hen had behouden.

Ogenschijnlijk vermoeid en nogal verlegen glimlachend naar de waard wachtte ze zijn antwoord af.

Geplaatst: 31 okt 2005 09:32
door Nahimana Tala
Nog voor Tala antwoord had gehad op haar vraag om een kamer werd ze bestookt met woorden en vragen van een onbekende man die zich voorstelde als Beriador. Even in de war keek ze van de barman naar Beriador en weer terug naar de barman.

Vervolgens kwam er nog een vrouw binnen die ook om twee kamers vroeg. "Hahaha, het wordt hier nog druk dadelijk. Ik hoop dat deze herberg genoeg kamers heeft."
Er verscheen een blos op haar wangen. "O, mijn excuses. Mijn naam is Tala." Ze knikte naar de vrouw die op antwoord van de barman stond te wachten, de barman en Beriador. In afwachting van het antwoord van de barman begon ze antwoord te geven op de vragen van Beriador. "Ik kom van.. tja eigenlijk van overal en nergens. Mijn ontwortelde wortels liggen in Egria, maar daar ben ik al eeuwen niet meer geweest." Ze haalde haar schouders op en mompelde voor zich uit. "Als ze nou echt denken dat ze me een man naar hun keuze kunnen aanmeten hebben ze het mis. Wat denken ze wel. Tsss." Na al die jaren zat het haar nog steeds hoog dat haar ouders haar wilde uithuwelijken op 17 jarige leeftijd. En dan ook nog aan iemand van 30! Ze schudde het idee van zich af, het was al zo lang geleden... al weer 18 jaar.
"En wat ik doe? Ach van alles en nog wat. " Ze dacht even na. "Ik heb al gouvernante gespeeld, heb in een winkel gestaan, in een keuken rommel lopen opruimen en groente gesneden.. uuuu... O, ook nog in stallen gewerkt. Ik leef geloof ik van baantje naar baantje. Als ik het ergens zat ben en genoeg bij elkaar heb gespaard ga ik weer verder. Steeds op zoek naar dat baantje en die plek waar ik me zo thuis voel dat ik er wortel ga schieten. " Tala lachte "En zoals je ziet heb ik dat plekje nog niet gevonden. Ach wie weet misschien is het hier wel?!" Ze keek naar de barman en knipoogde. "Tenminste... als ik hier een kamer kan krijgen." Haar aandacht ging weer terug naar de barman. Ze wilde hier echt een kamer, op een of andere manier had de herberg sfeer. Ze voelde zich op haar gemak.

Geplaatst: 31 okt 2005 09:58
door Waylander
Waylander eindigde zijn lied, en legde zijn luit terzijde. Hij haalde een aantal papieren uit zijn tas, tezamen met een flesje inkt en een schrijfveer, en begon wat gedichten op te schrijven en te verbeteren. Onder tussen keek hij door de herberg, het begon al aardig vol te raken.

Geplaatst: 31 okt 2005 21:08
door Agravain
"Nou, zo is het stil, en zo loopt het storm." dacht Agravaìn. Er werden nogal wat kamers gevraagd. "Nou het geluk wil dat er net een gast vertrekt, dus met wat passen en meten zou het moeten kunnen. Vrouwe Tala, u kunt die kamer krijgen, als u geen bezwaar heeft tegen een kleine kamer. En u vrouwe, kunt een iets grotere kamer krijgen. Helaas zult u hem wel moeten delen met uw vriendin vrees ik." ratelde hij tegen de andere dame. "Veel kamers, eigenlijk alle kamers, zijn al besproken door handelaren die voor de herfstmarkt komen, overmorgen."

Peinzend keek hij naar de jonge man die hem hoopvol aankeek. "Tja, jou kamer is helaas al bezet door een marskramer Beriador. Maar, indien je er geen bezwaar tegen heeft heb ik nog wel een plaatsje op de hooizolder waar je kunt overnachten. De schoorsteen van de keuken loopt tegen de achterwand, dus als je het zich daar comfortabel maakt zal je het niet koud hebben. Je kunt, vast wel begrip op brengen dat ik de edele dames de laatste kamers gun?" "Het is toch geen rat he?" vroeg Agravaìn aan de eerste dame, "Ach, nee ik zie het al, het is een kleine jager, nou vooruit dan maar. kunt u hem wel een beetje uit het zicht houden, de andere gasten zouden wel eens aan ratten kunnen gaan denken als ze hem zien." "Ik ga ondertussen regelen dat er warm water wordt gemaakt voor een bad." Terwijl hij een diensterje opdracht gaf om de dames hun kamers te wijzen, repte de herbergier zich naar achter. "Jij weet de weg wel he Ber," riep hij nog over zijn schouder voor hij de keuken in verdween.

~ Agravaìn ~

Geplaatst: 31 okt 2005 21:55
door Beriador
"Ja hoor, je ziet me wel weer een keer verschijnen, eerst even alles op orde brengen." En Beriador groette iedereen vriendelijk en ging toen naar de hooizolder waar hij het zich gemakkelijk maakte en even ging slapen.

Geplaatst: 31 okt 2005 22:30
door Witch
Goed, in iedergeval wordt deze herberg efficient gerund en die herfstmarkt is een goede dekmantel voor een ontmoeting met Daeera.

Het dienstertje volgend naar de kamer nam ze de plattegrond van de herberg goed in zich op, je kon nooit weten wanneer die kennis nog eens nuttig kon zijn. Ze hoopte dat ze niet te snel op het bad hoefde te wachten, ze was er echt aan toe om zich even lekker op te frissen en haar haren te wassen na de vermoeiende en vooral zeer stoffige rit naar de herberg toe. Tijdens het wachten besloot ze haar reistassen uit te pakken en deed ze alvast voor na het bad een nogal luxueze donkerblauwe jurk van fijn fluweel klaarleggen. Bij de gedachte aan de gezichten van het manvolk als ze in die jurk in de gelagkamer zou verschijnen, moest ze grinneken. Schoonheid was een groot voordeel, bij een mooie vrouw verwachtte men niet snel dat ze koudbloedig kon moorden. Haar schoonheid had haar al verschillende malen uit zeer penibele situatie's gered.