Pagina 5 van 17

Geplaatst: 11 dec 2005 15:15
door Shadar-Kai
Toen Shadar weg wou gaan werd hij zowat omvergelopen door een grote breed uitziende 'bosaap'.
Niet zo blij hiermee bleef hij hem even nakijken en zag dat hij verder geen succes had met wat hij ook deed. Toen hij weg ging en bij de deuropening was hoorde hij oppeens iemand gillen. Shadar probeerde door de menigte heen te kijken en zag iemand op de grond liggen met een grote plas bloed erbij. Shit, net wat ik niet kan hebben, nu komen hier zeker wel een paar wachters langs en dan zie ik er weer verdacht uit. Shadar besloot snel weg te gaan en onderweg naar de markt een heler of priester of iemand aan te spreken om naar de bar te gaan en te kijken wat daar te doen want het was een fijne plek waar alles kon gebeuren zoals net was bewezen. Niet veel later kwam hij een priester tegen en gaf hem wat aanwijzingen, daarna vertrok Shadar om wat buidels te stelen op de markt.

Geplaatst: 11 dec 2005 21:23
door Beriador
Shit, dacht Beriador, dit moet mij weer overkomen, net nu ik iets interessants te weten kon komen. Hij wist niet erg veel van geneeskunde, dat liet hij wel over aan een chirurgijn ofzoiets. Hij pakte een doek die toevallig in zijn broekzak zat en begon het bloeden te stelpen, ondertussen hoorde hij veel mensen kotsen en aangezien hij aanvoelde dat er toch wel iets belangrijks onder het matras lag schreeuwde hij: "Stelletje lamzakken, schiet nou op, er staat hier een leven op het spel! Roep een dokter of desnoods een of andere kwakzalver, ze heeft hulp nodig. En kots voortaan buiten!"

Geplaatst: 12 dec 2005 11:37
door Witch
In gedachten verzonken hoorde ze vaag een klap en een schreeuw, snel keek ze de herberg rond op zoek naar het gevaar. Het enige dat ze zag was de menigte die zich om een gevallen vrouw verzameld had en de man die, nogal wanhopig, om hulp riep. Na enkele ogenblikken met zichzelf overlegd te hebben besloot ze te gaan kijken of ze kon helpen. Tenslotte wist je maar nooit waar die hulp later goed voor bleek te zijn.

Snel liep ze in de richting van de vrouw. "Pardon, laat me er even bij. Ik weet het een en ander van genezen en zal allicht het ergste weten te voorkomen totdat er een arts naar kan kijken." Gelukkig gingen de meeste mensen aan de kant toen ze haar hoorden, degenen die niet schoven werden door Ja'Daana ruw aan de kant geschoven. "Goed het eerste dat we moeten doen is zorgen dat we hier ruimte krijgen, dus.......iedereen zeker 2 meter naar achteren anders kan ik niet goed werken. Ik zal in eerste instantie proberen om het bloeden te stoppen, dan zien we daarna wel verder."

Er op vertrouwend dat de mensen aan de kant zouden gaan begon ze haar magie op te roepen. Magie die meestal gebruikt werd om te doden. Aangezien ze heel bedreven was in doden, en doeden en genezen deeluitmaakten van dezelfde magie, was ze ook een bedreven genezeres. Langzaam liet ze magie vanuit haar handen in de vrouw vloeien. Voor de omstanders, die inderdaad geschoven hadden, leek het alsof er een blauwe gloed die vanuit haar handen kwam de vrouw omringde. Langzaam, de alcohol in het bloed van de vrouw bemoeilijkte de genezing, begon het bloeden af te nemen en begon de wond zich te sluiten.

Geplaatst: 12 dec 2005 16:54
door Hobo
Terwijl Hobo bijkomt, en het kots van zijn kleren veegt, ziet hij nog steeds allemaal dingen gebeuren. De man bij de vrouw was hulp aan het roepen en probeerde de vrouw te helpen.
toen kwam er nog een vrouw bij, ze zei allemaal dingen, maar Hobo hoorde het niet, hij was bezig om het kots binnen te houden. Dan wordt hij ruw weg gebeukt, Hobo valt op de grond, want hij lette niet op, het kots kan hij niet meer binnen houden en het komt er met vlagen uit.

Als al zijn eten uit zijn maag gekotst is, staat hij weer op, en probeert zijn kleren nog schoon te maken.
dan kijkt hij weer rond. Hij ziet die vrouw die hem weg had geduwt allemaal rare woorden zeggen en er kwam allemaal blauwe iets uit haar handen. Tot Hobo verwondering begon het bloeden te stoppen, en de wond ging dicht. Nu vond Hobo het even te veel worden en ging daar weg, hij moes weer eens gaan nadenken, en Hobo koopt een banaan en gaat hem opeten.

Geplaatst: 12 dec 2005 20:44
door Gwywen
Ik ben dood.
Toen Gwywen de prachtige vrouw zag die over haar heen gebogen zat, wist ze het zeker. vriendelijk glimlachend boog ze zich over haar heen.
'Hoe gaat het nu?' vroeg ze met een stem die als zachte muziek klonk.
Nee, ik ben niet dood. Ik leef! De mysterieus glimlachende vrouw hielp haar overeind. Een tovenares? dacht ze, en ze wreef over de wond aan haar kin die op onverklaarbare wijze verdwenen was. En dronken ben ik ook niet meer, dacht ze.
Toen ze overeind zat viel het haar pas op wat een puinhoop het was in de herberg. Tafels en stoelen lagen op hun kant, mensen stonden met geschrokken blikken om hen heen en overal lagen resten waarvan ze niet eens wilde weten wat het was.
De waard stond een beetje beteuterd te kijken. Beriador zag ze nergens meer. Misschien maar goed ook.
'Hoe kan ik u bedanken?' zei ze op nederige toon tegen de prachtige dame. Ze was voorzichtig; als het echt een tovenares was kon ze de vrouw beter te vriend houden.
'U heeft een geheim,' fluisterde Ja'Daana, zo zacht dat niemand anders het hoorde.
Gwywens wangen kleurden, maar ze kon het niet ontkennen.
'Ik zal het u tonen,' antwoordde ze. 'Maar niet nu.'
Ja'Daana knikte goedkeurend.
Toen draaide ze zich om en verdween tussen de mensen.
Gwywen keek haar na tot ze haar niet meer zag en draaide zich toen om naar de waard.
'Ik zal je maar even helpen met opruimen, hè,' zei ze schuldbewust.

Geplaatst: 12 dec 2005 20:49
door Ostracod
Kijkend naar de helende krachte van de vrouw is Ostracod helemaal vergeten waar ie mee bezig was. "Hoe doet ze dat toch" dacht hij. "Zou ik dat ook kunnen leren." Dit zou voor hem wel handig zijn aangezien hij kijkt naar zijn soms wat ruige verleden. Hij wacht tot de vrouw klaar is met genezen en stapt op een rustig moment naar haar toe." "hallo vrouwe, hoe doet u dat zulke wonden genezen?" was zijn vraag een de geneester.

Geplaatst: 12 dec 2005 21:08
door Agravain
Enigszins beduust knikt Agravaìn. Alles was zo snel gebeurt, eerst hoort hij haar nogal hard mompelen voor iemand die zich voor doofstomme wil houden, vervolgens ligt ze bloedend op de grond. Enkele tellen later zit ze al weer genezen overeind. "Tja ik geloof dat u geluk hebt gehad dame, dat er een genezeres aanwezig is hier" merkt hij zachtjes op als ze samen een tafel omhoog hijsen. "Het is mijn zaak verder niet, maar als je voor doofstomme wilt doorgaan zou ik wat voorzichtiger zijn." "Zou ze zich voor iemand verborgen houden." dacht hij. "Ze heeft iets over zich. Volgens mij stond ze vroeger hoger op de sociale ladder, veel hoger dan de zwerver die ze nu was. Of voorgaf te zijn.

~ Agravaìn ~

Geplaatst: 12 dec 2005 21:28
door Beriador
Hij zag het gewoon, hij zag dat die vrouw die hij zojuist nog had proberen te helpen nu zat te slijmen met die genezeres. Hij was bang dat de vrouw nu misschien dat geheim te weten zou komen dat ...onder haar matras lag.

Hij liep naar de waard en vroeg: "Waar sliep die vrouw ook al weer die zojuist is gevallen? Ik moest voor haar even wat halen."

Zo, nu eerst maar eens even onder haar matras kijken. Ik zal me tegenover haar en die andere vrouw me maar even gedeisd houden, maar ik hou ze wel goed in de gaten.

Beriador keek zo onopvallend mogelijk naar de vrouw en volgde haar heel aandachtig.

Geplaatst: 12 dec 2005 22:09
door Jo0st
Uitgerust liep ik de gelagkamer weer binnen, waar ik tot mijn verbazing een gigantische bende aantrof. Er lag wat bloed op de vloer, een hele hoop kots waar je de resten fruit nog in kon zien drijven dampte wat na langs de uitgang en iedereen keek elkaar gejaagd aan. Her en der verspreid lagen ook nog wat tafels om terwijl wat erop had gestaan door de hele herberg glibberde. Ik hoorde een man vragen waar de kamer van vrouw die zojuist gevallen was, zonder er echt bij na te denken antwoorde ik, 'ze heeft op de kamer aan de voorkant geslapen, eerste verdieping'. Ik had geen idee waar de vrouw had geslapen maar vertrouwde die kerel niet, hij had een beetje een inhalige uitdrukking op zijn gezicht liggen.

Ik begon me nu toch zorgen te maken en besloot de vrouw waarvan ik aannam dat ze gevallen was aan te spreken. 'Goedendag mevrouw, aangenaam kennis met u te maken, mijn naam is Juiced Hawk. Er was hier net een jongeman die beweerde dat u opdracht had gegeven iets van u kamer te halen, ik weet niet zeker of hij kwade bedoelingen heeft, maar het kan nooit kwaad het even tegen u te vermelden'. Ze keek me een beetje vreemd aan, waarom bemoeide ik me er ook eigenlijk mee, 'goedendag verder mevrouw', zei ik zonder haar de kans te geven iets te kunnen zeggen. Ik liep naar een redelijk schoon hoekje, tilde een tafel op zijn poten, pakte een stoel en ging op mijn gemak zitten, kijken hoe de waard het verder af zou handelen. Mijn eten zou vanzelf wel een keer komen als alles bedaard was.

Geplaatst: 12 dec 2005 22:09
door Shadar-Kai
Shadar had niet echt veel geluk gehad op de markt. Hij was opgepakt toen hij bij een mevrouw haar buidel proberde los te trekken. Gelukkig wist hij nog te ontsnappen en weg te wezen voor ze goed konden reageren. Op de weg terug naar de herberg jatte Shadar nog een paar appels en wat gedroogt vlees, je weet maar nooit waar het handig voor is. Terug in de gelagkamer zag hij tot zijn grote verbazing dat alles weer netjes was, er was nog wel een beetje bloed op de vloer en de mevrouw hielp mee met het schoonmaken. Hoe kan dat nou weer? Toennet lag ze nog half dood te gaan, ik snap hier echt niks van. Shadar sprak de eerste de beste man aan en kwam zo achter het verhaal. Die mevrouw had dus echt geluk gehad. Nu Shadar wist dat het weer rustig was ging hij weer aan een tafel zitten en begon toen lekker aan zijn appeltje. Wat een rare dag is dit zeg.

Geplaatst: 13 dec 2005 19:32
door Hobo
Terwijl Hobo aan het eten is ziet hij dat de vrouw weer leeft. Alles wordt ook opgeruimd.
De mensen werden rustiger en Hobo dus ook, zo opgewonden was hij niet meer geweest sinds zijn eerste kiwi. Alles ging weer zijn normale gangetje en Hobo haalt nog een appel om die te gaan eten.

Geplaatst: 14 dec 2005 18:51
door Shadar-Kai
Omdat Shadar al weer een zware dag achter de rug had besloot hij om maar eens te gaan slapen.
Het enige probleem was, dat hij niet genoeg geld had om ook maar ergens te kunnen slapen. De wachters hadden immers al zijn geld afgepakt. Daarom besloot Shadar om maar eens naar de stallen van de herberg te gaan. Man, het stinkt hier wel zeg. Ik betwijfel of er eigenlijk wel plek is met al die paarden hier. Na eventjes zoeken vond Shadar een mooie plek, een grote hooiberg. Hij ging erin liggen en bedekte zichzelf een beetje met hooi, want als hij gesnapt werd zat hij in de problemen. Hij dacht nog even na over wat er allemaal zou kunnen gebeuren als hij hier werd gesnapt, maar liet het onderwerp snel los. Hij was moe en had zijn slaap nodig. Het duurde dan ook niet lang, of hij lag al te slapen in de hooiberg.

Geplaatst: 15 dec 2005 20:31
door Hobo
Hobo begint zich te vervelen, en merkt dat de appel op is.
Hij wil iets doen maar weet niet wat, Hobo begint voor het eerst in vele jaren goed na te denken.
Na een lange tijd valt hij half in slaap maar word dan schreeuwend wakker.
''Hobo heeft een idee!'' Hobo grabbelt in een zak en pakt er een dek kaarten uit.
''Wie heeft er zin om te gaan pokeren?'' Een meneer komt naar Hobo toe en zegt dat ie wel mee doet, na even spelen heeft Hobo zijn fruit voorraad flink bijgevuld. Maar nu wil Hobo een echte uitdaging, hij wil pokeren om flinke bakken fruit. Hobo springt weer op de tafel en roept ''Wie durft er nu nog tegen mij te pokeren?''

Geplaatst: 15 dec 2005 21:22
door Jo0st
Nagenietend van mijn eten zit ik wat ongefocused rond te kijken tot ik opeens het kleine fruitverslaafde mannetje op zijn tafel zie springen roepend wie er tegen hem wil pokeren. Ik gokte dagelijks met mijn leven dus ik dacht, waarom ook niet. "Goedendag buurman, als jij nog minstens één andere speler weet te regelen wil ik wel een potje met je pokeren". Zelfs al wil hij alleen om fruit spelen, het is spannender dan zitten wachten op iets wat ik waarschijnlijk toch niet tegen zou komen.

Geplaatst: 15 dec 2005 21:56
door Gwywen
Met stoom uit haar oren hielp Gwywen de waard met het opruimen van de gelagkamer. Ze wilde hem niet laten merken hoe nerveus ze was. Beriador op weg naar haar kamer? Was ze werkelijk zo dronken geweest dat ze hem haar geheim onthuld had?
Ze mompelde iets naar de waard en haastte zich naar de trap, waar de slaapkamers waren.
Zou hij weten dat ik in dat kleine hokje onder de nok slaap? dacht ze ongerust. Ze kon zich niet herinneren dat ze hem daar iets over had verteld. Maar eigenlijk kon ze zich helemaal niets herinneren...
Zolang hij geen ladder vindt, kan hij niet in mijn zolderkamertje komen, dacht ze.
Ze kwam bovenaan de trap en sloeg linksaf, de gang in.
'Beriador!' Haar stem galmde door de lege gang. In het gat naar de zolderruimte stond een ladder.
Ze hoorde gestommel boven haar hoofd. Vervloekt, hij is al boven!'
Haastig klom ze de ladder op.
Op zijn knieën naast haar matras zat Beriador.
Haar stem klonk dreigend. 'Beriador, je laat nu het pakket los dat je in je handen hebt, of anders zul je het bezuren!'