De gelagkamer van de Blaffende Vis

Speel mee in RPG-herberg De Blaffende Vis. Vreemde, grappige en angstaanjagende verhalen doen hier de ronde.

Moderator: Herbergiers

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 07 mar 2006 01:46

De Dood begrijp er niks van, hoe kon Gwywen hem nou zien? En waarom had hij geen zandloper van haar? Bah, nou moet ik de boeken er weer op na slaan. Mompelend vertrok de Dood naar zijn bibliotheek om op te zoeken hoe wat zich had afgespeeld zich heeft kunnen afspelen.

Ostracod
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 299
Lid geworden op: 10 dec 2005 21:00
Locatie: Berlicum
Contacteer:

Ongelezen bericht door Ostracod » 07 mar 2006 13:11

"Het heeft denk ik ook wel zo z'n voordelen." Grapt Ostracod, proberend het allemaal van de positieve kant te bekijken. Maar hij heeft het er moeilijk mee wat Gwywen hem net vertelde. Als hij van 1 ding eigenlijk wel niks moet hebben zijn het ondoden, maar dit is wel Gwywen. En haar verliezen wil hij ook niet. "Helemaal gek word ik van mezelf." Gwywen trekt een verward gezicht. Ostracod hield haar handen stevig vast en stotterde "Ik word doods bang van je en hou van je tegelijker tijd." Met zijn rood geworden hoofd goed zichbaar in het kaarslicht durfde hij Gwywen niet aan te kijken bang voor de reactie die hij zou krijgen op wat hij er net heeft uitgeflapt.

Shadar-Kai
Hemelkenner
Berichten: 475
Lid geworden op: 27 nov 2005 10:12
Locatie: Berlicum

Ongelezen bericht door Shadar-Kai » 19 mar 2006 13:14

Toen Shadar die ochtend wakker werd leek het wel alsof het kouder was geworden sinds de vorige dag. Hij kroop uit de hooiberg en ging naar een drinkbak om wat water in zijn gezicht te gooien. Nadat hij dit had gedaan liep hij naar de gelagkamer waar hij een van de eerste was. Hij vroeg aan de andere mensen of ze ook merkten dat het kouder was geworden, toen hij klaar was met het rondvragen en hoorde dat de andere mensen soms wel en soms niet merkte dat het kouder was ging Shadar naar de bar en bestelde daar wat ontbijd. Toen er wat meer mensen kwamen vroeg Shadar nog rond of ze het ook kouder hadden, uit zijn kleine onderzoek merkte Shadar dat het kouder was geworden. Nadenkend over wat de oorzaak kon zijn bestelde hij nog wat te drinken.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2510
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 21 mar 2006 16:23

Een klein stofje doorkruiste een straal zonlicht, welke door het bladerdek van een van de bomen voor de herberg piepte. Bij nadere beschouwing was het geen stofje maar een klein wezentje waarvan de snel fladderende vleugels het zonlicht in een waaier van kleuren in het rond strooiden. Het elfje zoemde naar de deur en glipte naar binnen, net toen een gast van de herberg naar buiten stapte.

Door niemand opgemerkt fladderde het wezentje door de gelagkamer, waar het erg rustig was, gezien het tijdstip van de dag. Met een sierlijke huppeltje landde het op een tafeltje, waarvan de bezoekers net waren vertrokken, in een hoek. Met een ondeugende grijns op haar gezichtje keek het elfje in het rond. Niemand had haar opgemerkt, en ze besloot om de glazen op de tafel eens te inspecteren. Tot haar grote vreugde ontdekte ze dat een van de gasten mede had gedronken, en een bodempje in zijn of haar glas had laten staan. Ze fladderde de fraai gevormde kelk in en, zwevend boven het bodempje drank, likte ze met haar tong de vloeistof op.

Enige tijd later hoorden de weinige gasten in de gelagkamer een hoog gezoem met af en toe een paar hoge hikjes. Het inmiddels dronken elfje flitste door de gelagkamer heen en weer, om uiteindelijk tegen een van de ruiten aan te vliegen. Met een zacht piepje gleed het elfje langs het venster naar beneden en bleef verfromfraaid op de vensterbank liggen. Het slaakte nog een zucht en viel toen een een dronkemans slaap, slechts een hoog fluitend gesnurk voortbrengend.

~ Agravaìn ~
Laatst gewijzigd door Agravain op 21 mar 2006 20:53, 1 keer totaal gewijzigd.

Hobo
Avonturier
Berichten: 123
Lid geworden op: 28 nov 2005 21:48
Locatie: Berlicum

Ongelezen bericht door Hobo » 21 mar 2006 16:41

Als Hobo de kamer in kwam, ziet hij iets rond vliegen. Hobo pakt een appel uit zijn zak en kijkt wat het nou is wat daar rond vliegt. Het gezoem en gehik vind Hobo na een tijdje wel behoorlijk vervelend. Plotseling hoort Hobo een plofje en ziet een raam trillen. Verbaast loopt Hobo er naar toe en ziet dan iets slapen op het vensterbankje. Hobo pakt het op om het beter te bekijken, tot zijn verbazing heeft het vleugeltjes en het is klein. Als Hobo nadenkt komt hij tot de conclusie dat dit ding het ding was dat de heletijd aan het vliegen en hikken was, dan pakt Hobo een doorzichtig doosje maakt er een paar gaatjes. Voorzichtig legt hij het ding erin.

Terwijl Hobo rustig zijn vruchtensap op drink beweegt het ding in het doosje. En als het ding wakker word kijk Hobo vol verbazing. Het ding kijkt rond en wil dan uit het doosje vliegen, maar Hobo heeft hem goed dichtgemaakt en houdt er ook nog een zijn hand op. Dan ziet Hobo wat het is, het is een klein elfje. Hobo begint te springen van vreugde en roept ''Hobo heeft een elfje gevangen!''

Gwywen
Oerschepsel
Berichten: 3349
Lid geworden op: 29 jan 2004 15:14
Locatie: Duitsland
Contacteer:

Ongelezen bericht door Gwywen » 21 mar 2006 20:19

Gwywen schrok wakker van een ijle kreet van paniek en schoot overeind. Wat was dat?
'Hoorde jij dat ook?' vroeg ze aan Ostracod, die naast haar lag.
'Hè? Wat?' antwoordde hij slaperig.
Ze glimlachte naar hem en woelde met haar hand door zijn haar dat alle kanten op stond.
'Niets, laat maar.' Ze begon er al een beetje aan te wennen dat zij dingen hoorde en zag die gewone mensen niet konden zien.
Ostracod draaide zich weer om en sliep verder.
Daar hoorde ze het weer. Heel zacht en ijl: 'Help!'
Ze aarzelde. Enerzijds wilde ze degene die in nood zat, te hulp schieten, anderzijds had ze helemaal geen zin om haar warme bed te verlaten. Voor het eerst sinds ze doodgeschoten was - en weer levend geworden - was haar koude lijf weer warm geworden.
Vol liefde keek ze naar Ostracod. Het spijt me, liefste.
Toen liet ze zich zachtjes uit het bed glijden en haastte zich in de richting van het zachte hulpgeroep.

Jo0st
Sterrenschipper
Berichten: 1168
Lid geworden op: 01 nov 2005 13:12
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Ongelezen bericht door Jo0st » 23 mar 2006 09:18

Gapend stond ik op, om er achter te komen dat het al in de middag was, ik had in maanden niet meer zo lang geslapen. De gebeurtenissen van gisteren kwamen opeens weer boven drijven, wat voor geks een mens toch allemaal kan meemaken op zo'n gewone dag. Ik draaide me om en zag Ostra met een glazige blik de wereld opnemen, zijn haar zat gigantisch door de war, wat er best schattig uitzag bij mijn grote brede vriend. Ik zag dat de plek naast hem beslapen was, dat zal Gwywen wel geweest zijn, die twee hadden al vanaf het begin een soort van onzichtbaar vonkje gehad. 'Goedemorgen Ostra', zei ik opgewekt, 'lekker geslapen vanacht?' Ostra keek me nog steeds een beetje verdwaasd aan en knikte maar, volgens mij was ik 24 uur per dag irritant, ik was een echt ochtend mens en ook een echt avond mens, elke tijd van de dag was ik actief en vrolijk, als ik lekker in mijn vel zal. Na gisteren zat ik dat, Gwywen leefde nog en ik had eindelijk weer eens plezier beleefd aan iemand een beetje plagen. Het was de eerste keer sinds dat ene voorval dat ik weer eens kon glimlachen, dat voelde best vreemd maar toch ook fijn.

Snel stond ik op, liep naar de wastafel en gooide wat lekker koud water in mijn gezicht. Daarna liep ik de trap af naar de gelagkamer om te kijken wat Gwywen zo vroeg in de middag weer aan het doen was. Beneden zag ik Gwywen in een heftige discussie met het fruitmannetje, iets wat ze beter niet had kunnen doen want dat mannetje zag alles akelig simpel. 'Je hebt niet het recht haar opgesloten te houden, jij zou toch ook niet in een doosje gestopt willen worden of wel!' Haar zwarte ogen schoten vuur, ik was blij dat ik niet in de schoenen van het fruitmannetje stond, maar hij keek alleen maar vrolijk terwijl hij wild met een doosje schudde. Ik besloot mijn gebruikelijke tact uit de kast te halen en pakte een appel uit de fruitschaal van de waard. Daarna riep ik naar het fruitmannetje 'hier, VANGEN', zijn handen schoten extreem snel uit naar de appel waardoor het doosje op de grond viel, snelt gritste Gwywen het weg van grond, ik vroeg me af wat voor aparte vlieg ze in de naam der goden wilde redden.

Het fruitmannetje nam een hap uit zijn appel en keek naar Gwywen die op het punt stond het doosje open te maken. Ik liep naar ze toe en keek Gwywen glimlachend aan, 'ben je weer de wereld aan het redden sufferd?' Ze glimlachte terug en maakte het doosje open...

Agravain
Beheerder
Berichten: 2510
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 23 mar 2006 20:15

Het was vrij donker en ze werd nogal ruw heen en weer geschud. Opeens schoot haar maag omhoog, als vliegend wezen wist het elfje wat dat betekende: vrije val. Met een plof smakte het elfje op de bodem van het doosje, toen dit neerkwam op de grond. Enigzins versuft bleef het liggen, totdat er een kier licht verscheen die steeds breder werd. Het heldere licht had een opwekkend effect op het elfje, en ze schoot er vandoor met haar gazen vleugels, net niet de randen van de kier rakend. Vlak onder het plafond bleef ze fladderend hangen, nog misselijk van de drank en de woeste bewegingen. Toen zag ze haar kweller, knagend aan een appel. Ze briesde van woede, wat voor een klein wezentje als haar meer op een hoog niesje leek, en stortte zich op haar kwelgeest. Vlak voor zijn gezicht bleef ze hangen en smeet een spreuk naar het mannetje toe. Vlak daarna begon er een enorme puist op het puntje van zijn neus te groeien, die er zeker een week zou blijven zitten. Toen draaide ze zich om en fladderde nuffig naar buiten.

~ Agravain ~
Laatst gewijzigd door Agravain op 23 mar 2006 21:24, 1 keer totaal gewijzigd.

Ostracod
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 299
Lid geworden op: 10 dec 2005 21:00
Locatie: Berlicum
Contacteer:

Ongelezen bericht door Ostracod » 23 mar 2006 20:57

Nog steed duf staat Ostracod op. Waarom staat iedereen vandaag zo vroeg op? Er komt wat laag gerommel vanuit zijn maag. Ze zullen allebei vast wel dood gaan van de honger Zonder de moeite te nemen het bed op te maken vertrekt Ostracod naar beneden. Terwijl hij de trap afloopt ziet hij iets voorbij vliegen en verbaast blijft hij even stil staan. Is dat een elfje? Terwijl hij de slaap uit zijn ogen wrijft, ziet hij Juiced en Gwywen in de gelachkamer staan. Ostracod loopt er rustig heen en ziet dan ook het kleine fruitmannetje. "Wat heb jij gedaan?" Vraagt hij wijzend aan het ventje die een gigantishce puist op zijn neus heeft. Aan de rare blik van het mannetje te zien weet hij het zelf nog niet en Ostracod moet moeite doen hem niet uit te laggen.
Weer kwam er een diep gerommel uit de maag van Ostracod. Verrek ik ga kapot van de honger. "Gwywen, Juiced kan ik jullie een ontbijdje aanbieden?"

Shadar-Kai
Hemelkenner
Berichten: 475
Lid geworden op: 27 nov 2005 10:12
Locatie: Berlicum

Ongelezen bericht door Shadar-Kai » 23 mar 2006 21:20

Shadar was aan het kijken naar het fruitmannetje toen hij het elfje ving en hij zag het beestje hem ook nog een betoveren. De puist die op zijn neus groeide was wel heel erg lachwekkende en Shadar begon te lachen. Er begonnen ook meer mensen te lachen over de grote puist op het fruitmannetje z'n neus. Het zit hem ook echt niet mee. Shadar liep naar het fruitmannetje toe en wierp een zakdoekje over de puist zodat hij niet meer zichtbaar was. 'Zo dat is in ieder geval een stuk beter'.

Hobo
Avonturier
Berichten: 123
Lid geworden op: 28 nov 2005 21:48
Locatie: Berlicum

Ongelezen bericht door Hobo » 23 mar 2006 22:00

Als Hobo word uitgelachen, weet Hobo niet eens waarom. Dan word er een zakdoek op zijn neus gelegt, en Hobo weet nog steeds van niks. Als er nog meer mensen hem uitlachen en puist gaan roepen, neemt Hobo de moeite om een spiegel te pakken en erin te gaan kijken. En Hobo schrikt zich een houdje, er zit een hele grote puist op zijn neus. Hobo realiseert zich dat het elfje dat heeft gedaan en kijkt dan rond of hij het elfje nog ziet, en Hobo begint schreeuwent door de gelagkamer te rennen opzoek naar het elfje om hem terug te pakken.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 28 mar 2006 06:30

Tala rekte zich uit. "Zo te zien een mooie dag." Ze stond op en waste zich met koud water. Een half uur later kwam ze beneden aan. "Goede morgen" zei ze tegen degene achter de toog. "Nog een ontbijt graag en dan ga ik weer op pad." Ze keek even naar de andere vroege vogels. "Ik had het idee om wat langer blijven, maar de plannen zijn veranderd." Er gebeuren teveel maffe dingen hier.

Gwywen
Oerschepsel
Berichten: 3349
Lid geworden op: 29 jan 2004 15:14
Locatie: Duitsland
Contacteer:

Ongelezen bericht door Gwywen » 28 mar 2006 19:48

Het fruitmannetje lette niet op de ondode vrouw met de zwarte ogen.
Hij maakte zich vooral druk om die enorme puist op zijn neus en zijn vruchteloze (wat een woordspeling) zoektocht naar de elf.
Gwywen vouwde haar handen om het fladderende kleine wezentje heen. De ijle vleugeltjes tikten in paniek tegen haar vingers. Stil maar. Het wezenloze fladderen werd niet minder.
' Misschien kan het praten,' fluisterde ze tegen Juiced, die naast haar stond.
Hij keek om zich heen. 'Maar niet hier,' zei hij met een blik op het fruitmannetje.
Samen met Ostra liepen ze naar een hoek van de gelagkamer. Voorzichtig opende Gwywen haar handen. Een beetje verfomfaaid lag het elfje in de palm van haar hand, uitgeput door het vele fladderen. 'Zegt-ie iets?' zei Ostracod.
'Ssst,' zei ze. 'Kijk!'
Het kleine mondje bewoog. Tegelijk bewogen ze zich naar voren om het ijle stemmetje op te vangen.
'Stommelingen dat jullie zijn!' piep-mopperde het elfje. 'Mij gevangen nemen! Weet je wel wie ik bèn?'
'Rustig, rustig,' zei Gwywen. 'Wij hebben je niet gevangen genomen, dat deed het fruitmannetje. Wij hebben het beste met je voor, hoor.'
Maar het elfje sloeg boos haar armen over elkaar en keek zo boos mogelijk naar de drie reuzen die haar omringden.
Juiced schoot in de lach.

Ostracod
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 299
Lid geworden op: 10 dec 2005 21:00
Locatie: Berlicum
Contacteer:

Ongelezen bericht door Ostracod » 28 mar 2006 20:25

Met zijn grote handen pakt Ostracod het boze elfje bij de vleugels op. Het beestje begind heel hard te spartelen. "Dit lijkt helemaal niet op een elfje van dichtbij" grapt hij. "Dit lijkt meer op een strontvlieg." Dit vind het elfje helemaal niet leuk en Gwywen zo te zien ook niet. Voorzichtig gaf hij het kleine chagareinige elfje weer terug aan Gwywen. In zijn ooghoeken kijkt hij nog even naar Juiced, er stond een kleine glimlach op zijn gezicht maar dat die door Ostracods droge grapje kwam kan hij er niet goed vanaf lezen. Snel bied Ostracod zijn excuses aan het elfje aan en vraagt wat hij kan doen om het weer een beetje goed te maken.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 30 mar 2006 07:37

Tala at haar ontbijt, betaalde haar openstaande schuld voor de overnachting en haalde haar spullen uit haar kamer. Hop daar gaan we weer. Ze liep door de gelagkamer. In het voorbijgaan keek ze nog even naar het kleine wezentje dat boos bij iemand op een handpalm stond. Tala opende de deur, stapte naar buiten en nam een flinke tuig frisse lucht. "Een mooie dag om te reizen." En ze vertrok.

Gesloten