De gelagkamer van de Blaffende Vis

Speel mee in RPG-herberg De Blaffende Vis. Vreemde, grappige en angstaanjagende verhalen doen hier de ronde.

Moderator: Herbergiers

Jo0st
Sterrenschipper
Berichten: 1168
Lid geworden op: 01 nov 2005 13:12
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Ongelezen bericht door Jo0st » 09 feb 2006 21:17

Ik was na alle commotie wat tot rust gekomen dankzij het onderhouden van mijn wapens. Ik keek vluchtig uit het raam en zag dat de zon al laag stond, de tijd gaat altijd sneller dan je denkt, dacht ik wrang. Naast het feit dat de zon laag stond had ik ook de genezeres zien zitten, het leek of ze zat te dagdromen of mediteren, waarschijnlijk het laatste, ze leek me te scherp om wat frivool te zitten doen. Ik besloot haar een bezoekje te brengen, de andere twee waren op onderzoek uit en aangezien Ostra nog steeds wat genezing kon gebruiken had ik een goed excuus een gesprek met haar te beginnen. Ik maakte al aanstalten naar de deur te lopen toen ik me bedacht dat Ostra en Gwywen waarschijnlijk al hun best deden beneden informatie los te krijgen. Als we teveel samen gezien werden ging dat vast achterdocht wekken, dat was niet de bedoeling. Met een scheve grijns keek ik naar het open raam, nam een aanloopje en sprong er pardoes uit, zo zou niemand me samen met wie dan ook zien bedacht ik vrolijk. Het was altijd fijn om weer in beweging te zijn, het weer was ook stukken beter dan het in tijden was geweest, het leven leek weer een beetje zin te hebben. Ik wandelde rustig op de genezeres af en bleef op een afstandje staan, zou ze bescherming om zich hebben aangebracht, geen idee. Ik liep ferm door en bleef vlak voor haar neus staan. "Één goedenavond mevrouw", zei ik beleefd met een buiging, ze leek me niet op te merken. Haar ogen waren open maar je zag alleen het wit, dat vond ik altijd zo eng, ze was dus niet alleen genezeres maar had meer krachten, aanzienlijk meer dan ik op het eerste gezicht had gedacht. Ik deed voorzichting een stapje terug. Waarschijnlijk was ze goed beschermt tegen elke aanval van buitenaf, ze leek niet van plan uit zichzelf wakker te worden, dus leek het me op dat moment het slimste om haar aan te vallen. Ik pakte een klein steentje en gooide dat met een beetje kracht van een redelijke afstand tegen haar voorhoofd aan. Toen het steentje mijn hand verliet wist ik dat het raak zou zijn, dus ik glimlachte alvast. Die glimlach bevroor waarschijnlijk ineens op mijn gezicht toen ik met een donderklap achteruit gegooid werd, ik kwakte tegen een perenboom aan terwijl ik voelde hoe de lucht uit mijn longen werd geperst. Ik was gewend te vallen dus ik kwam niet zo hard neer, maar ze had duidelijk nog meer krachten dan ik op het tweede gezicht dacht. Behoedzaam stond ik op, ik zag de tovenares nog steeds stil zitten, maar je zag haar ogen weer, ze was echt goed, stiekem had ik bewondering voor haar kalmte. Al was het aan de andere kant niet echt gevaarlijk geweest voor haar, waarschijnlijk had het steentje haar hoofd niet eens bereikt. "Nogmaals een goedenavond mevrouw", zei ik met een vrolijke glimlach, "ik geef eerlijk toe dat ik door uw schoonheid als een bliksemslag geveld was en van verbazing omviel tegen die boom daar, ik denk dat uw hulp in deze niet eens echt nodig was geweest". Rustig liep ik naar haar toe en ging voor haar op de grond in kleermakerszit zitten, ik keek haar nog een keer glimlachend aan terwijl ik met mijn handen mijn voeten wat dichter onder mijn lichaam trok. "Ik vroeg me af of u me kon helpen, maar ik moet zeggen dat de behoefte aan hulp op het moment overschaduwt wordt door mijn nieuwsgierigheid. Wat doet een tovenares van de binnenste circel in een herberg met de grootste verzameling vreemde mensen die ik ooit bij elkaar gezien heb? U lijkt me niet de persoon die op zoek is naar macht op zo'n onbetekende plaats, dus wat is het, een geliefde? Een opdracht? Een geheim wat u me niet wilt vertellen?" Op de één of andere manier was mijn humeur met 10 punten verbeterd sinds vanmorgen, de wapens waren samen, ik had eindelijk weer mensen die ik kon vertrouwen en die ik als mijn vrienden kon beschouwen en op de koop toe kon ik flauwe grapjes uithalen met een tovenares die me vast niet midden voor een herberg in een lelijke kikker zou veranderen. Zo erg zou dat trouwens niet zijn, misschien ging er dan juist op vooruit. Ik keek haar nog een keer glimlachend aan terwijl ik een paar keer met mijn ogen knipperde. Ik zou willen dat Bava hier was, dan had ik met hem kunnen wedden hoe ze zou reageren. Geduldig bleef ik voor haar zitten.

Shadar-Kai
Hemelkenner
Berichten: 475
Lid geworden op: 27 nov 2005 10:12
Locatie: Berlicum

Ongelezen bericht door Shadar-Kai » 10 feb 2006 08:39

Nadat Shadar voor de 4de keer om was gestoten en daardoor wakker was geworden besloot hij een andere slaapplaats te zoeken. Nog steeds een beetje slaperig en met hoofdpijn ging hij naar de trap en liep omhoog, toen hij bij de gang was zag hij dat er een deur bij een van de kamers openstond. Als dit geen toeval is weet ik het ook niet meer. Hij liep naar de deuropening en zag dat de kamer leeg was, eindelijk weer een plek om rustig te slapen. Hij liep naar het bed en liet zich erin vallen, even later lag Shadar weer rustig te slapen.

flynn
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 318
Lid geworden op: 10 jul 2005 21:28
Locatie: harlingen
Contacteer:

Ongelezen bericht door flynn » 10 feb 2006 11:38

Na lang dralen op de drempel van de herberg besloot hij toch naar binnen te gaan.
Mensen was hij niet meer gewend na een lang bestaan als kluizenaar.

Eenmaal binnen in de herberg was het even schrikken, wat een drukte.
Hij besloot de gok te wagen en zich een weg te banen naar de bar en de herbergier.
Het besef was er dat hij er als een vogelverschrikker uit moest zien met zijn lange baard en klitten in zijn haar.
Een bad was ook al een eeuwigheid geleden, maar de kans daarop leek ook wel verkeken op deze drukke avond.
Na veel geduw en getrek, "wat heb ik toch een hekel aan mensen" dacht hij bij zichzelf, kwam hij eindelijk bij de herbergier.
"Mag ik alsjeblieft het sterkste wat je hebt en doe er gelijk maar twee van"vroeg hij aan de drukke herbergier.
En al wachtend genoot hij van de muziek en liet hij zijn blik eens rondgaan in deze herberg.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 10 feb 2006 11:40

Ze had de vreemdeling voelen naderen en besloten dat ze zou afwachten alvorens te reageren.

Inwendig glimlachend had ze met haar geestesoog gezien hoe de man een steentje opraapte....Nou dat kon hij best proberen...een flinke mep achteruit zou beslist voldoende zijn om hem af te weren. Hij kwam dan ook met een flinke klap tegen een andere boom terecht, en weer kwam hij op haar af.
Ze moest toegeven hij had wel lef! Goed hij zat er dan wel een beetje naast betreffende de binnenste cirkel, maar haar nieuwsgierigheid naar deze man was gewekt. Langzaam liet ze zichzelf uit de meditatieve staat terugkeren.

"Goedendag...... mag ik u vragen wat er zo belangrijk is dat u mij tijdens mijn meditatie stoort?? Ik hoorde u speculeren over het feit dat ik een Tovenares zou zijn van de binnenste cirkel, ik ben niet bereid om mijn identiteit volledig bekent te geven. Ik wil u echter gerust het volgende vertellen, misschien dat u dan enig idee heeft wie u tegenover u heeft." Glimlachend keek ze de man aan. Ze kon zien dat zijn nieuwsgierigheid gewekt was. "Mijn naam is Ja'Daana Dragonda en ik behoor tot een nogal ilustere orde waarvan ik de naam her niet zal noemen. Binnen mijn orde word ik gerekend tot de begaafste persoon sinds eeuwen. Op de vraag wat ik in deze herberg doe kan ik alleen maar antwoorden met het feit dat ik op een ordezuster wacht. De enige ordezuster die er bestaat binnen onze orde, verder bestaat onze orde alleen maar uit mannen. Ik behoor tot het Dragonese ras en ben binnen mijn ras een erfdochter voor een troon, een feit dat binnen onze orde en dus ook voor mij van geen enkel belang is. Ik hoop dat dit uw nieuwsgierigheid heeft kunnen bevredigen??"

Ik ben eens benieuwd hoe hij gaat reageren op deze feiten, misschien zit hier wel een spannend verhaal achter. Ik bespeur ook rond hem een sterke magie, hoewel deze niet van hemzelf lijkt te komen is er toch iets met deze man dat wel eens belangrijk voor me kon zijn.

Met een innemende glimlach bleef ze de man tegenover haar aankijken, wachtend op zijn reactie.....

Ostracod
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 299
Lid geworden op: 10 dec 2005 21:00
Locatie: Berlicum
Contacteer:

Ongelezen bericht door Ostracod » 12 feb 2006 20:55

Hij wachtte nog steeds op een antwoord van de aarzelende Gwywen toen hij wat in z'n ooghoek zag. Hij zag het gluiperige mannetje waarmee hij had gekaart de trap oplopen. Hij vertrouwde het niet. De kerel had een verontrustende uitstraling. "Gwywen zie je dadelijk wel weer." Zei Ostracod. Snel haastte hij zich naar de trap zo snel als hij kon. Toen hij net een paar treden de trap op was, voelde Ostracod een steek in z'n zij. Ik moet wat rustiger aan doen, anders lig ik straks weer plat. Boven aan de trap schrok hij zich rot. "Juiced!" riep hij. Zo snel als de stekende pijn hem toeliet liep hij naar de open deur toe. Daar, midden in de kamer lag het gluiperige ventje op zijn bed te slapen en Juiced was nergens te bekennen. Voorzichtig liep hij naar het bed en pakte z'n bijl er onder uit. Die ligt er gelukkig nog. En met een krachtige zwaai en kreet tilde Ostracod de bijl boven zijn hoofd.

Shadar-Kai
Hemelkenner
Berichten: 475
Lid geworden op: 27 nov 2005 10:12
Locatie: Berlicum

Ongelezen bericht door Shadar-Kai » 13 feb 2006 07:38

Shadar lag net lekker te dromen toen er opeens een gezicht tevoorschijn kwam dat hem waarschuwde. Meteen daarna was de droom voorbij en zag Shadar een grote bijl, vastgehouden door een nog grotere man, in zijn richting zwiepen. Nog maar net op tijd kon Shadar van het bed rollen en keek hij haastig om zich heen, de deur was geen goede optie want dan moest hij langs een boom van een vent, door de muren kon hij ook niet, dus de enige uitweg was het open raam.
Zonder ook maar veel na te denken sprong Shadar uit het raam en kwam daarbij niet zacht neer.
Onder de blauwe plekken rende Shadar een paar zijstraatjes in totdat hij er zeker van was dat die vent hem niet meer achterna zat.

Beriador
Hemelkenner
Berichten: 527
Lid geworden op: 28 feb 2004 16:53
Locatie: Venray
Contacteer:

Ongelezen bericht door Beriador » 13 feb 2006 08:51

Beriador zag die ene vent, die hem had weggejaagd naar boven gaan. Pff, gelukkig, die vent is weg. Nu ga ik maar gewoon even naar de bar, even uitrusten. Beriador liep naar de bar en vroeg om een biertje aan de barman, hij keek de gelagkamer rond en zag Gwywen bij de deur staan...Zielepoot, ik heb echt medelijden met haar, dat ze met zo'n niksnut moet samen werken. Ik vraag me echt af wat hun nou met elkaar moeten, ze hebben echt iets te verbergen, ik weet het zeker. Maar wat?

Ostracod
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 299
Lid geworden op: 10 dec 2005 21:00
Locatie: Berlicum
Contacteer:

Ongelezen bericht door Ostracod » 13 feb 2006 20:56

Hij glipt net onder Ostracods bijl vandaan en duikt uit het raam. Die houd zich nu hopelijk wel koest. Hij kijkt nog even uit het raam en ziet Juiced bij een vrouw onder een boom zitten. Gelukkig, met hem is alles on orde zo te zien Maar met een blik op het bed denkt Ostracod dat hij toch ook wel een probleem heeft. Het bed is in 2 verschillende stukken geslagen. Mmmm, en nu? Gwywen weet het vast wel. Zij of Juiced heeft de kamer geregeld. Nog wat verward van wta er is gebeurd legt Ostracod z'n bijl weer onder het bed. Het raam maakt hij dicht en doet hem op slot net als de deur. Ondertussen dat hij de sleutel met een touwtje om zijn nek hangt loopt hij weer naar beneden terug naar Gwywen.

Gwywen
Oerschepsel
Berichten: 3349
Lid geworden op: 29 jan 2004 15:14
Locatie: Duitsland
Contacteer:

Ongelezen bericht door Gwywen » 13 feb 2006 21:42

Gwywen stond nog steeds bij de deur. Ze probeerde zo min mogelijk te laten merken dat ze het feestende publiek stuk voor stuk peilde, en nam de houding aan van een ietwat verlegen jonkvrouw die wacht op een uitnodiging om te dansen.
Met een half oog hield ze de trap in de gaten, want ze had zowel Beriador, Ostracod als de zakkenroller kort na elkaar naar boven zien gaan.
Toen ze korte tijd later door het raam aan de achterzijde van de herberg een menselijke gestalte naar beneden zag vallen, kwam ze in actie. Er was iets loos! Wie er gevallen – of gesprongen – was, kon ze niet zien, maar dat hij vanuit haar raam kwam was haar meer dan duidelijk. Haar kleine kamer lag daar recht boven.
Ze wurmde zich tussen de dansende menigte door en haastte zich naar de waard.
‘Er is iets mis,’ riep ze hem toe, maar haar woorden gingen verloren in de herrie en de muziek. De waard maakte een hulpeloos gebaar naar zijn oor, maar Gwywen zag het al niet meer en baande zich een weg naar de achterzijde van het gebouw.
Ze kende een sluipweg naar de binnenplaats – dat mocht de waard niet weten – zodat ze ongezien op het plaatsje kon komen. Ze voelde een grote hand op haar schouder en keek geschrokken om.
‘Ostra!’ klonk haar stem opgelucht en ze glimlachte naar hem. ‘Ik wilde net…’
Haar laatste zin kon ze nooit meer afmaken. Een zwarte gevederde pijl zoefde op een haar na langs Ostracod heen en trof haar vol in het hart. Ze viel in Ostra’s armen en ademde nog een paar keer hortend. Ostra drukte haar vertwijfeld tegen zich aan, maar het was al te laat. De schacht van de pijl glansde van het gif. Haar ogen draaiden weg, haar lippen werden blauw. Toen bewoog ze niet meer.

Shadar-Kai
Hemelkenner
Berichten: 475
Lid geworden op: 27 nov 2005 10:12
Locatie: Berlicum

Ongelezen bericht door Shadar-Kai » 14 feb 2006 07:44

Langzaam keerde Shadar terug naar de herberg, nog altijd op zijn hoede voor meer gekke mensen die hem wilden aanvallen. Toen hij weer naar de deur liep zag hij niemand verdacht. Shadar dacht na wat hij nog zou kunnen doen, deze plek wordt wel gevaarlijker, opzich vind ik dat wel erg interessant maar het kan ook eens verkeerd aflopen.
Shadar ging weer eens op zoek naar een tafel en vrije stoelen, na eventjes te hebben gezocht en zich enkele keren door de menigte te hebben voortgeduwd vond hij een tafeltje met een paar stoelen waar hij rustig kon zitten. Hij bestelde wat eten en wat drinken en ging zijn opties bekijken.

Jo0st
Sterrenschipper
Berichten: 1168
Lid geworden op: 01 nov 2005 13:12
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Ongelezen bericht door Jo0st » 14 feb 2006 15:04

'Nu ja, iedereen kan zich vergissen schone dame', zei ik, 'ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat u zo open antwoord zou geven, het was meer bedoeld als flauw grapje, ik vind het wel vaker leuk mensen een beetje te plagen. Maar de reden dat ik u lastig was omdat u als genezeres mijn vriend daarnet genezen hebt, maar hij had nog een beetje last ervan later op de dag, ik vroeg me af of u mee wilde komen om er even naar te kijken'. Ze keek me nog steeds vriendelijk aan na dat relaas, ze was gevaarlijk, maar ik moest iets. Opeens stak ze haar hand naar me uit en zonder erbij na te denken pakte ik die vast en zette ik haar op haar voeten. 'Kom dan gaan we eens even kijken', zei ze terwijl ze in de richting van de ingang liep. Ik ging langs haar lopen, 'mijn naam is trouwens Juiced, Juiced Hawk, sorry dat ik me niet eerder voorgesteld heb, ik moet heel eerlijk zeggen dat ik tovenaressen meestal niet te snel in vertrouwen neem, voor ze me omtoveren'. Ik keek een beetje scheef naar haar terwijl ik plagerig glimlachte, 'als ze dat al kunnen...'

Binnen in de herberg was er alweer flink wat commotie rondom de bar, wat was dat toch met deze herberg vroeg ik me af. Snel baande ik me een weg door de menigte terwijl de tovenares achter me bleef, tot ik voor de bar op de grond in een plas met bloed Gwywen zag liggen, NEE! Niet alweer, ze was het laatste familielid van mijn geliefde, dit kon niet waar zijn. Bliksemsnel draaide ik me om naar de tovernares, 'kan jij haar genezen, ik denk dat de pijl waarmee ze bschoten is vergiftigd is, maar als je snel bent kan je misschien het gif tegenhouden voor het haar hart bereikt of ergens anders onherstelbare schade aanricht'. Het lot van Gwywen lag nu in de handen van de tovenares, ik hoopte dat ze kon helpen, ik hoopte het zo... Ik gaf haar wat ruimte terwijl ik de andere opdringerige en nieuwsgierige klanten wegduwde, ik kon niet direct helpen maar indirect kon ik me toch zeker wel nuttig maken.

Ostracod
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 299
Lid geworden op: 10 dec 2005 21:00
Locatie: Berlicum
Contacteer:

Ongelezen bericht door Ostracod » 14 feb 2006 18:57

Met Gwywen in z'n armen zakte Ostracod op de grond. Tranen golvend over z'n wangen. Een grote zwarte wolk zakte over Ostracod heen. Overwelmd door deze leegte besefte hij dat hij Gwywen weg was, en opeens wist hij het niet meer. Wat nu? Wat moest hij doen? Gwywen was in de korte tijd dat hij haar kende onmisbaar voor hem geworden. En nu stond hij er samen met Juiced alleen voor, Ostracod wist het gewoon niet meer. Tranen liepen nog steeds over z'n wangen. Door deze waterval van verdriet zag hij een gestalte naar voren stappen en de koude leegte werd warmer. Misschien is er nog hoop.

Gwywen
Oerschepsel
Berichten: 3349
Lid geworden op: 29 jan 2004 15:14
Locatie: Duitsland
Contacteer:

Ongelezen bericht door Gwywen » 14 feb 2006 19:09

De pijn was ondraaglijk. Een zwarte, kleverige wolk verspreidde zich razendsnel door haar lichaam, bereikte binnen een paar tellen de uithoeken van haar vingers en tenen.
Ze voelde het bloed in haar aderen stollen. Haar ogen zagen niets meer en geluiden drongen niet meer tot haar door. Ze voelde niet dat ze viel, merkte niet dat Ostra haar opving.
Haar benevelde brein richtte zich met haar laatste krachten op het kloppen van haar gewonde hart, dat steeds trager en moeizamer ging.
Haar hart klopte niet meer.
Opeens was er een tunnel, een wit schijnsel aan het eind ervan, en ze voelde zich licht worden. De pijn was verdwenen, ze richtte zich op en lachte. Daar in dat witte schijnsel stonden haar oom Gorm, haar ouders, haar achternichtje Lessa en nog veel meer dierbaren die ze verloren had tijdens haar eenzame leven.
Ze wenkten haar. 'Kom,' zei Gorm. 'Je bent erg dapper geweest, Gwywen, nu is je tijd gekomen. Kom!'
En zonder aarzelen deed ze blij een stap in de richting van het zachte, verwelkomende licht.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 14 feb 2006 21:50

"Het spijt me, ze is te ver heen ik kan niets meer voor haar doen. Haar geest is nu bij haar voorvaderen.....moge ze de rust bij hen vinden die ze in dit leven niet heeft gevonden."

Ze besloot de anderen met hun verdriet alleen te laten en zich terug te trekken in de toegestroomde menigte.

Gwywen
Oerschepsel
Berichten: 3349
Lid geworden op: 29 jan 2004 15:14
Locatie: Duitsland
Contacteer:

Ongelezen bericht door Gwywen » 16 feb 2006 21:33

Eén stap deed ze. Gorm wenkte haar, vriendelijk lachend. Allemaal lachende, blije gezichten achter hem die haar wenkten.
Ze aarzelde. In een hoekje van de overblijfselen van haar brein meende ze een schreeuw te horen. Ze hield stil. Ja, daar was het weer. Een een door merg en been gaande jammerklacht. 'Ostracod,' dacht ze vaagjes, maar de naam had op die plek geen betekenis voor haar.
Of toch wel?
Gorm zag haar aarzeling. Hij knikte. Hij begreep.
Zonder zijn mond te bewegen sprak hij tegen haar. Geheimzinnige woorden, in een taal die ze niet kende. Ze sloot haar ogen en liet zijn vertrouwde, diepe stem op zich inwerken. Hoewel ze niet begreep wat hij haar zei, wist ze dat ze deze woorden nooit zou vergeten.
Ze opende haar ogen weer. De tunnel leek korter, het licht feller. Was ze dan toch een stuk de tunnel in gelopen?
Gorm - weer jong en krachtig als in zijn jonge jaren - deed iets dat de anderen een kreet van ontzetting ontlokte: hij stapte vanaf de andere kant de tunnel in. Hij liep naar haar toe, met trage, moeizame passen, alsof hij zich door dikke stroop moest voortbewegen. Zijn gezicht vertrok van de pijn, maar hij was jong, hij was sterk.
Toen hij voor Gwywen stond, omhelsde hij haar. Hij kuste haar op beide wangen. 'Je kunt het,' zei hij zacht, en toen was hij verdwenen.

Gesloten