Maanleven

Speel mee in RPG-herberg De Blaffende Vis. Vreemde, grappige en angstaanjagende verhalen doen hier de ronde.

Moderator: Herbergiers

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 05 okt 2005 14:28

Julian luisterde naar de opmerking van de Ettin en vond hem zeer ongepast. Het was toch overduidelijk te ruiken dat deze leider van meer dan één vrouw genoot? Hij grijnsde vol respect naar de man. "Pressies zoals het een groot leider betaamt." Hij keek naar Ambora die zijn blik duidelijk probeerde te mijden. "Als een groot heerschap zou ik zo'n belediging niet tot mij nemen burgemeester." Mompelde hij. "Een man van uw status moet meerder kinderen verwekken van meerdere vrouwen, zodat uw bloed gemengt word met het zwakkere geslacht en de kinderen op die manier verschillende eigenschappen krijgen." Ambora spuwde naar hem uit walging maar de man wreef het speeksel van zijn gezicht en likte het op van zijn hand, om de smaak van zijn toekomstige wijfje in zich op te nemen.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2517
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 05 okt 2005 20:05

Langzaam schoof Robin naar een plekje bovenwinds van de Ettin, die een behoorlijke aanslag op zijn reukvermogen pleegde. "Het is dacht ik nog steeds zo dat iedereen vrij is om te beslissen wie haar levenspartner wordt, en Ambora heeft duidelijk aangegeven dat Julian niet haar voorkeur heeft." weerlegde hij de woorden van de manlijke weerwolf.

~ Agravaìn ~

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 11 okt 2005 16:33

De burgemeester had nog helemaal niet gereageerd en dit vond Nûl een beetje raar. Hij raakte met zijn vinger de neus van de man aan en zei: "Hallo? Zeg leef je nog?"

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 13 okt 2005 17:02

De burgemeester was diep geschokt door de woorden die de weerwolf had gesproken. Hij was er toch zeker van dat hij zijn extra relatie zorgvuldig stil hielt. Om van onderwerp te veranderen nodigde hij de twee herrieschoppers uit binnen te komen. "Als ze binnen zijn kunnen jullie twee wel gaan hoor." Zei hij hoogharig tegen de Ettin en de andere 'vreemde' man. "Als burgemeester zal ik dit wel oplossen."

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 16 okt 2005 21:27

Nûl keek met twee scheve gezichten de burgermeester aan. "Jij alleen?" Zei het ene hoofd terwijl het andere lachte. Toen het ene hoofd gestopt was met lachen sprak hij tegen de burgermeester. "Sorry hoor burgemeester maar wou jij in je uppie deze twee in bedwang houden? Deze hier, "sprak hij verder terwijl de weerwolf-man bij zijn nekvel opgepakt werd, "vloog naar de strot van de andere als ik hem niet had tegen gehouden. Ik denk dat het beter is als we er bij blijven."

Agravain
Beheerder
Berichten: 2517
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 19 okt 2005 20:28

"Nou aangezien ik Ambora heb mee genomen blijf ik er ook bij." zei Robin stellig, hij voelde zich toch wel verantwoordelijk voor de situatie waarin Ambora zich bevond. Toegegeven, de problemen met de andere weerwolf had hij niet veroorzaakt, maar de opschudding in het dorp was wel een gevolg van het feit dat hij Ambora had meegenomen. Ook de reputatie van de burgemeester kennend, speelde mee in zijn beslissing om aanwezig te zijn. Als het moest kon hij het nog voor Ambora opnemen

~ Agravaìn ~

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 20 okt 2005 17:52

De burgemeester keek van de een naar de ander. Hij zuchtte in zijn hoofd, wat was er nu weer op zijn dak gevallen. Maar hij knikte zoals het een goede burgemeester betaamde en maakte de deur van zijn werkhuis open. Natuurlijk ging hij als hoogste persoon van het dorp als eerste naar binnen. De rest zouden hem maar moeten volgen. Hij ging in een grote stoel zitten die tegen de muur aanstond en meer weg had van een troon. Tegenover de stoel stonden stoelen waar bezoekers op konden gaan zitten. Hij pakte een hoorn van zijn riem en blies erop. Meteen kwam er een tenger vrouwtje met een knot vanuit een zijkamertje naar binnengerend. Zij wist als geen ander dat de burgemeester niet van wachten hielt. Ze keek vreemd op toen het rare gezeldschap binnenkwam.

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 24 okt 2005 22:16

Nûl duwde de twee nieuwe vreemdelingen naar binnen en wurmde zichzelf door de, voor hem, krappe deuropening heen. Eenmaal binnen pakte hij het tweetal weer beet bij de schouders en keek nog eens rond in het huis van de burgermeester waar hij al wel eens eerder was geweest. Maar niet vaak, de burgermeester probeerde de Ettin vaker af te wimpelen, maar de simpele geest van Nûl had dat nooit als dusdanig opgevat. "Uhm...en nu? Sssst! De burgermeester gaat nu allemaal kletsen. Concentreer je liever op die meid die je beet hebt. Jaja, let jij nou maar goed op die gozer, die viel dat vrouwtje aan niet andersom. Ik kan heus mijn taak wel doen hoor." De Ettin bleef nog door ratelen maar in hun eigen taaltje waar de rest zinnings uit kon halen.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 26 okt 2005 19:31

De burgemeester, die wachtte tot de vreemde man, met een naam als iets van Ronin of zo herinnerde hij, ook binnen was gekomen, wilde de Ettin geïrriteerd tot zwijgen brengen. Toen hij zijn mond opendeed klapte deze vanzelf weer dicht, voordat hij een woord uit had kunnen brengen. Het duurde niet lang voordat hij er achter kwam dat hij geen spier meer kon bewegen. Zelfs het knipperen van zijn ogen werd niet door hemzelf gedaan. Iemand tokkelde met zijn vingers op de stoel zonder dat hij er de opdracht voor gaf. Toen, plotseling uit het niets, schoot er een kleine pijnscheut door zijn maag. Hij was zo klein dat hij eerst bijna niet opviel, maar al snel werden de scheuten erger door middel van pulserende kloppingen leek zijn maag zich samen te trekken. Toch kon hij er lichamelijk niet op reageren. Als een gevangenen in zijn eigen lichaam, kon hij enkel voelen. Een plotselinge messteek in zijn maag liet hem geestelijk schreeuwen. Het was alsof iemand een onzichtbaar puntig voorwerp in zijn maag stak en deze langzaam naar beneden trok, zodat er een scheur in zijn maagwand werd gemaakt. Er was niets wat hij kon doen. Hij keek recht voor zich uit naar de personen die slechts een paar meter van hem afstonden, hij kon zelfs hen niet om hulp vragen. Het duurde niet lang voordat hij zich van nieuwe schrijnende pijn bewust werd. Het zuur dat uit zijn maag kwam, gutste over zijn darmen, galblaas, lever en nieren heen. Alles verbrandde, door zijn eigen verteringssap. De kreet die zijn geest maakte was zelfs te groot om uit zijn mond te kunnen komen. Zelfs wanneer hij had kunnen schreeuwen had het niets opgeleverd, het geluid zou op zijn lippen zijn blijven steken. Juist toen hij er zeker van was dat de pijn niet erger kon worden voelde hij hoe een ijskoude hand zijn hart ontklemde. Hij kon enkel voor zich uit blijven kijken. De personen keken hem afwachtend aan alsof ze verwachtte dat hij zou spreken. Hij kon hen niet waarschuwen en hij kon hen ook niet laten weten over deze vreselijke pijn. Aan de buitenkant was duidelijk niets te zien van zijn innerlijke martelingen. "Help..." schreeuwde zijn geest. "Alsje...." Zijn gedachtes vielen weg in ondragelijke pijn toen de nagels van de hand zich door zijn hart perste. Hij voelde het bloed in kleine straaltjes tegen zijn borstkasspieren spuiten. Het duurde een paar tellen voor het zwart werd voor zijn ogen en hij wegviel in het diepe gat van de dood.

Het lichaam van de burgemeester tokkelde met zijn vingers op de stoel terwijl hij de Ettin kwaad aankeek. "Nûl," sprak zijn stem. "Als je het niet erg vind en als je... vriend Robin ook binnen is, zou ik graag wat meer willen weten over deze twee nieuwelingen." Hij keek naar Julian. "Zoals, waar jullie vandaan komen." Terwijl hij Julian aankeek boorde zijn blik zich in die van de weerwolf.

Julian voelde een diepe hitte zijn ogen binnenstromen, de hitte kroop door zijn aderen in de richting van zijn spieren. De hitte was pijnlijk, maar hij kon niets bewegen. Hij kon enkel stilstaan en niemand om hulp roepen. De hitte leek zich als touwen om zijn spieren te binden en strak aan te trekken als brandende koorden. Hij crepeerde van binnen, zijn lichaam leek nu een marionet aan vlammende touwen. Iedere spier die door de touwen in bedwang werd gehouden, kon door de indringer bewogen worden. Hij voelde hoe zijn mondspieren omhoog werden getrokken met een pijnlijke ruk, zodat zijn mond in een glimlach veranderde. "Laat mij u eerst bedanken voor de tijd die u vrijmaakt voor ons..." Zei zijn stem zonder dat hij het werkelijk zelf zei. Zijn lichaam was niet meer onder zijn controle.

Beriador
Hemelkenner
Berichten: 527
Lid geworden op: 28 feb 2004 16:53
Locatie: Venray
Contacteer:

Ongelezen bericht door Beriador » 27 okt 2005 17:19

Het was net middag en Cetrarion kwam een dorp binnen genaamd Zwartwold. Hij was van plan om maar eerst eens naar het dorpplein te gaan en vandaar het dorp te verkennen of te kijken of daar iets te doen was. Op het dorpsplein aangekomen ging hij rustig zitten en wat eten, hij nam de tijd, hij had toch geen haast.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 28 okt 2005 16:38

Alweer een saai dorpje met alweer een kleine miezerige Herberg aan het dorpsplein Dacht Daeera toen ze Zwartwold binnen kwam. Ze had op haar omzwervingen al vele zulke dorpjes gezien en ook al vele van zulke dorpjes tot de laatse man/vrouw/kind uitgemoord.

Ze was benieuwd of er hier iets te beleven viel, er hing een rare stemming hier in de lucht. Een stemming alsof een groot kwaad over het dorp gekomen was, alsof er een schaduw hing. Prima zij was tenslotte ook geen lieverdje, misschien werd het dan toch nog een aangenaam verblijf waarbij het nodige bloedvergieten zou plaatsvinden.

Ze besloot eerst maar eens een maaltijd te nuttigen in de herberg, over het algemeen werden daar ook de meeste nieuwtjes verteld. Bovendien zou ze er, als ze zich voordeed als gewone reizigster, niet vreemd bekeken worden. Eenmaal binnen in de herberg zocht ze een tafeltje uit dat hoewel centraal gelegen maar van 1 kant bereikt kon worden.

"Hee waard....een kan bier en iets te eten" riep ze naar de lummelende waard.

Beriador
Hemelkenner
Berichten: 527
Lid geworden op: 28 feb 2004 16:53
Locatie: Venray
Contacteer:

Ongelezen bericht door Beriador » 28 okt 2005 16:47

Cetrarion liep maar eens naar de herberg toe, daar kon hij vast wel even rusten en informatie op doen. Eenmaal in de herberg ging hij een tafel zitten en vroeg de waard om een pint. Ondertussen keek hij rustig de herberg rond en bedacht wat voor dorpje dit zou zijn. Na een tijdje kreeg hij z'n pint en dronk hem langzaam leeg. Hij zat nog even rustig, verzamelde zijn spullen en liep naar buiten.

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 29 okt 2005 15:12

Nûl stopte met babbelen toen hij zijn naam hoorde. "Oh sorry meester van burgers." "Burgermeester." "Het zal wel." "Je gaat toch niet weer beginnen?" "Let jij anders ook maar op je woorden." De Ettin merkte de burgermeester weer op en herinnerde dat deze nog een vraag had gesteld. "Oh ja, dat verhaal." "Zeg hadden we dat al niet verteld?" "Dan vertellen we het toch nog een keer." "Ok, maar dit keer vertel jij het verhaal." "Mij best. Deze meneer hier kwam de herberg binnen en viel dat vrouwtje hier aan." "Je vergeet nog wat." "Wat dan?" "Nou dat Robin gisteren pas dat vrouwtje heeft gevonden." "Oh ja, dat vrouwtje is er pas sinds gisteren nacht, Robin heeft die uhm ja dus gevonden zeg maar."

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 29 okt 2005 17:55

Alene zat in kleermakerszit op de droge zandgrond. Het drukte tegen haar kuiten, maar ze lette er niet op. Ook de krioelende diertjes, die haar gerafelde, bruine broek inkropen konden haar concentratie niet storen. Voor haar op de grond groeide één roos. De zwarte bladeren waren opgevouwen als een lelie. En toonde het binnenste van zijn hart alsof hij haar zijn kwetsbaarste plek wilde geven. De blaadjes glansde alsof ze in de douw waren gedrenkt. De druppels schitterde in de zonnestralen die zich door het bladerdak van het bos wisten te wurmen. Enkel haar opengehaalde vingers vertelde dat de rode druppels op de bladeren haar bloed was. In haar hand hielt ze een geplukte roos, die het evenbeeld droeg van de eerste roos. Alleen hielt Alene de kop van de roos in haar hand en drukte de bladeren onder haar vingers kapot. Haar nagels doorboorde het hart van de bloem en een klein sneetje net onder het hart van de bloem stootte een bruine vloeistof uit, die langs haar hand in de open wondjes van haar vingers droop. Het vermengde zich met haar eigen bloed, het joeg als gif door haar aderen maar, ze moest nu sterk zijn. Ze mocht de link niet kwijtraken. Met haar ogen strak op de roos in de grond gericht keek ze in het spiegelbeeld van de druppels. De ogen van de mannelijke weerwolf waren duidelijk te zien in het bloed. Ze voelde hoe haar wil zich aan hem bond. Het duurde niet lang voor ze opkeek naar een wezen dat groot en log was. Zijn huid was dik en dat beviel haar niet, de bezwering werd er door afgeketst, maar dat waren te veel zorgen voor het moment. Ze moest geconcentreerd blijven. Ze had graag langer de rol van burgemeester willen spelen. Maar helaas was haar magie nog niet sterk genoeg om de spreuk lang vol te houden. Haar hart klopte met onregelmatige slagen en haar adem kwam in horten en stoten over haar lippen, terwijl ze zachte bezweringen prevelde. Ze besefte dat ze nu geen tijd had voor lange gesprekken. De herinneringen van de burgemeester, die haar de namen van de bewaker en jager liet kennen begon van haar weg te glippen. Het zou niet lang meer duren of ze wist niets meer over het dorp en dat zou op gaan vallen. Ze moest in één keer haar troeven uitspelen. Ze keerde haar blik naar Ambora. “Waar is het kind?” Sprak ze duidelijk. “Waar is het leven van de maan?”

In het huis van de burgemeester, keerde de burgemeester zijn blik naar die van Ambora. Zijn stem wakkerde als een zwakke kaars en liet beetjes van een andere stem de kamer in vloeien. De stem van een vrouw, gemengd met die van de burgemeester. “Waar is het kind?” Sprak hij duidelijk. “Waar is het leven van de maan?”
Ambora trok wit weg en haar lippen vormde zich tot een dun spleetje, “Ik weet niet waar u het over heeft.” Fluisterde ze. Terwijl ze een blik naar Julian wierp in de hoop dat hij haar in deze situatie zou helpen. Hoe verschillend hun wegen ook waren op dat moment, zelfs hij moest weten dat het kind van de maan beschermd moest worden. Echter, Julian keek haar met een vreemde, bijna enge geïnteresseerde blik aan. “Ja, waar is het kind?” Zei hij op dezelfde flakkerende toon. Hij probeerde een stap in de richting van Ambora te doen, maar de hand die de Ettin op zijn schouder had liggen, boorde zich als een anker in zijn schouder en belemmerde hem de bewegingsvrijheid. Ambora die ook door de Ettin vast werd gehouden, probeerde zich ineens los te wurmen.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 30 okt 2005 12:42

Magie! Er werd magie gebruikt in dit ogenschijnlijk saaie dorpje! Ze wist het zeker, als paladijn had ze geleerd om magie binnen haar direkte omgeving waar te nemen. Deze magie kwam haar bekend voor, al kon ze niet met zekerheid zeggen welke magie er gebruikt werd, de soort was haar maar al te bekend.

Hmmmm misschien is het hier toch niet zo saai als ik dacht, misschien moest ik maar eens een kamer nemen in deze herberg. Dan kan ik straks nogal onopvallend op ondersoek uitgaan en de bron van die magie opsporen. Wie weet misschien valt hier wel iets te moorden straks.

"Waard waar blijft dat bier en mijn eten??" riep ze naar de man die nu nogal stuntelend met een dienblad haar bestelde drinken en eten kwam brengen. "Het spijt me vrouwe, maar het meisje in de keuken is vandaag ziek en ik moet alles alleen doen waardoor het langer geduurd heeft" sprak de man. "Goed, het is je vergeven. Vertel eens is het mogelijk dat ik hier een kamer kan krijgen, ik ben het reizen voor een tijdje moe en wil hier enkele dagen verblijven voor ik weer verder trek."

Gesloten