Maanleven

Speel mee in RPG-herberg De Blaffende Vis. Vreemde, grappige en angstaanjagende verhalen doen hier de ronde.

Moderator: Herbergiers

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 20 mar 2006 12:13

Voordat iemand de Ettin kon antwoorden waaide de aandacht over naar een vrouw die de kring in kwam gestapt. Even leek het of alle stemmen om de groep heen stilhielden. Toen begonnen er boze tongen te spreken. Sissend als slangen fluisterde de menigte met elkaar.
Voor wie buiten het dorp kwamen en deze vrouw nog nooit hadden gezien, was het meteen duidelijk dat deze vrouw een slechte reputatie had. Voor hen die binnen het dorp woonden en deze vrouw persoonlijk kende waren de bozen woorden niet meer dan uitspraken van jaloezie.
De vrouw die de kring binnen was gelopen bezat een onmenselijke schoonheid. Haar groene ogen gleden als fonkelende saffieren over het slagveld heen en bleven op Robin rusten. Haar smalle lippen vormde zich tot een bleek glimlachje, Dat haar zongebruinde gezicht nog meer liet stralen. De oranjerode rullen die om haar hoofd leken te dansen vielen tot ver over haar middel. Rond haar neus zaten kleine sproetjes. De jurk die ze aan had was van een zware bordeauxrode stof gemaakt, die bezet was met figuren van gouddraad. Haar hele gestalte leek te schitteren in het waterige zonnetje dat helder over de menigte uitscheen, nu de donkere wolken verdwenen waren.
Ze liep op Robin af en nam zijn gezonde hand in haar handen. Ze trok haar neus op toen ze zag hoe slecht zijn wonden verbonden waren. Maar ze had weinig tijd om zich daar druk om te maken. "Kom mee naar mijn huis goede vriend," Fluisterde ze. "Ik weet niet wat er pressies aan de hand is, maar misschien dat het boek van kennis hier een antwoord op geven." Haar ogen keken hem veelzeggend aan. "Ik stel voor dat de lijken ook mee worden genomen. Mijn huis is groot genoeg voor jullie om bij te komen en de lijken kunnen in het bos achter mijn huis begraven worden. Ik weet niet wat ze voor jou en de rest van de mensen hier betekenden maar het is een rustige plek om de doden een laatste eer te bewijzen."

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 21 mar 2006 22:56

Nûl keek blij toen de vrouw aan kwam lopen. "Hoi, Caria," zeiden beide hoofden tegelijk, "goed je weer te zien. Ja dat zeker, maar wat stel je voor dat we met de vleermuisman doen? Ja ,die moet ook opgeruimd worden."

Agravain
Beheerder
Berichten: 2506
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 27 mar 2006 18:46

"Caria, wat leuk dat ik je weer zie," zei Robin, terwijl hij haar vriendschappelijk omhelsde. Zij was de enige vrouw die ooit bij hem in zijn huisje had gewoond. In die tijd kwam ze niet graag onder de mensen, zelfs nu nog niet, al wist Robin wat voor effect ze op anderen had. Elke man begeerde haar, en elke vrouw zag haar als rivale.
Robin bekeek Caria van top tot teen, waarbij zijn ogen slechts kort op haar gezicht bleven hangen. "Je ziet er ongelukkig uit," fluisterde hij haar toe, "waarom kom je niet weer bij mij in het bos wonen, weg van alle mensen en vooroordelen?" Maar diep in zijn hart wist hij het antwoord al, ze zou het nooit uithouden in de eenzaamheid van het bos. Vol medeleven schudde hij zijn hoofd. Hij besloot haar geheim niet aan de anderen te onthullen, als de tijd daar was zou ze dat zelf wel doen. "Laten we maar met Caria meegaan," stelde Robin voor aan de groep. "Bij haar thuis kunnen we op krachten komen, en misschien antwoorden krijgen op een aantal vragen die we hebben." Hij keek Cetrarion en Nûl aan, "willen jullie zo vriendelijk zijn om de lichamen van Ambora en Julian mee te nemen? De vleermuisman zal zelf moeten lopen," zei hij met een knik naar de gevangene.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 05 apr 2006 21:46

Caria nam aan dat de anderen Robin zouden volgen. De ogen van de menigte deden haar aan de buitenkant niets, maar aan de binnenkant werd ze er erg zenuachtig van. Ze voelde zich ongemakkelijk in het midden van de kring en daarom begon Caria in de richting, van de waterput van het dorp, te lopen. Vlak daarachter stond haar huis. Ze wist dat Robin haar zou volgen, de rest maakte haar niet zo veel uit. Robin zou de mannen van het dorp ook kunnen vragen om de lijken naar het huis te brengen.
Ergens hoopte ze dat de anderen achter zouden blijven. Ze hield niet van vreemden in haar huis. Ze had ze één keer uitgenodigd en zoiets moest je niet overdrijven.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 08 apr 2006 12:46

Normaal gesproken ging ze eigenlijk niet zo snel op een uitnodiging van iemand in, maar dat was dan ook geen normale situatie. Robin scheen de vrouw echter volledig te vertrouwen en hij had tijdens het voorbije gevecht wel laten zien dat hij te vertrouwen was dus besloot Daeera om maar met hem mee te gaan in de richting van het huis van de vrouw. Daar zouden ze hopenlijk eens echt samen kunnen overleggen over hun situatie en over wat hen nu te doen stond......hen......ongemerkt was ze de mensen ergens in het voorbije gevecht gaan beschouwen als een groep.....een groep waar zij ook toehoorde....

Hmmm ik weet niet waarom, maar iets zegt me dat deze groep bijelkaar moet blijven. Er is een reden dat uitgerekend wij allemaal hier op dit tijdstip samen zijn. Wie weet misschien komen er nogwel een paar kansen op een goed en bloederig gevecht......

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 12 apr 2006 16:14

Nûl was wel enigzins verbaast dat Daeera mee liep met de groep. Het was erg verwarrend voor hem, hij zou op het beste hopen met haar, meer kon hij niet doen. Nûl sloeg het vleermuis-wezen knock-out en zorgde dat hij goed vastgebonden zat zodat hij niet meer kon aavallen maar nog wel mee lopen. Vervolgens sleepte hij het beest mee. "Ik sleep deze zware jongen wel mee. Nemen jullie de andere lichamen mee? Vroeg Nûl aan niemand in het bijzonder.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2506
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 12 apr 2006 20:21

Terwijl het groepje met Caria meeliep, rolden enkele dorpelingen de lijken in smerige doeken, en droegen deze naar het huis van Caria, dat even buiten het dorp lag. Voor het fraai gesmeedde hek werden de lijken neergegooid. Blijkbaar moest het gezelschap de doden zelf verder verslepen naar het huis van Caria. De dorpelingen leken niet verder te willen dan de rand van het landgoed waar Caria op woonde. Nadat ze de forse oprijlaan waren opgelopen kwamen ze aan bij het landhuis. Caria opende de deur en liet het gezelschap binnen.
Toen Caria met een edelman was meegegaan die verliefd op haar was geworden had Robin haar niet zo heel vaak meer gezien. Hij floot even toen hij de hal binnen stapte, een statige trap van marmer daalde omlaag, en de vloer blonk hem ook tegemoet, deze in een iets donkerdere tint marmer. Blijkbaar was haar edelman in goede doen geweest voordat hij haar verliet. Dat dit slechts een van zijn buitenhuizen was wist Robin wel. Zijn blik dwaalde verder door de hal, dure wandkleden bedekten de muren en in de grote luchter aan het plafond twinkelden tientallen kaarsen die de ruimte met een warm licht vulden.

~ Agravaìn ~

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 27 apr 2006 16:45

Caria, glimlachte altijd weer als ze merkte dat Robin haar onderkomen mooi vond. Goedkeuring van een vriend was haar erg veel waard. Ze liet de trap voor wat hij was en wandelde door over de bovenverdieping die als één groot rond balkon boven de onderverdieping verder liep. Zodra iedereen binnen was, sprak Caria het woord "sluit," en de deuren gingen met een zachte tik dicht achter de personen die het laatste binnen waren gekomen. Toen draaide ze zich om naar de Ettin. Ze wees eerst naar de kroonluchter die als een sierstuk aan het plafond hing en daarna naar de vleermuisman die over de schouder van Nûl hing. "Hij is niet welkom hier." Zei ze. De kroonluchter, kraakte en liet zijn licht doven. De kaarsenhouders borgen hun kaarsen netjes op in een vakje dat in het plafond zat en strekte de kaarsenhouders als poten uit. Hij rukte zich los van het plafond en kroop als een reusachtige tor over het plafond en langs de muur totdat hij voor Nûl stond. Eenmaal daar strekte hij zijn poten vragend uit naar de Ettin. Vragend om de vleermuisman aan hem over te geven.

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 27 apr 2006 17:20

Nûl keek even vreemd op, dit was wel heel veel magie gebruik voor een persoon om zo maar even te gebruiken. Ze was toch alleen maar alchemist? Nou kennelijk toch niet alleen maar. Maar dat weerhield de Ettin er niet van om te doen wat ze vroeg, ze waren immers vrienden en Nûl wou eigenlijk ook wel van het rare schepsel af. Rustig duwde hij de vleermuisman tegen het apparaat aan en trekte zijn eigen handen terug. "En nu?"

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 27 apr 2006 21:41

Ze had de geur van magie al gevoeld op het moment dat ze de vrouw had gezien, ze was dan ook weinig onder de indruk van het kunststukje met de deuren. De kroonluchter was echter een ander verhaal. Ze had de magie van haar harnas al opgeroepen en stond op het punt deze los te laten toen het ding afwachtend voor de Ettin bleef staan. Schijnbaar had de vrouw het ding onder controle. Ze besloot haar magie bij de hand te houden, ze kon dan in geval van gevaar binnen enkele tellen in iedergeval een bescherming oproepen en als ze niet in gevaar bleken te zijn was ze in staat de magie te beteugelen.

Afwachtend keek ze naar de vreemde vrouw, wat zou er nu gebeuren...... en welke geheimen waren er nog meer verborgen in haar huis. Onwillekeurig kroop er een glimlach over haar gezicht, ze hield wel van geheimen..................

Agravain
Beheerder
Berichten: 2506
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 07 mei 2006 12:45

"Je hebt veel geleerd sinds de laatste keer dat ik je heb gezien Caria, " zei Robin. Caria leidde hen naar een gerieflijke kamer, ook deze baadde in het warme licht van tientallen kaarsen die overal verspreid door de ruimte stonden opgesteld. "Er zal straks een maaltijd zijn voor diegenen die honger hebben," zei Caria, "ondertussen kunnen jullie hier bijkomen van het gevecht. Robin en ik hebben echter iets te bespreken." zei ze met een warme lach naar de rest van de groep. Ze wenkte Robin mee, en beiden verdwenen door een andere deur.

~ Agravaìn ~

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 09 mei 2006 22:32

Caria keek haar goede vriend glimlachend aan. "Ik heb niet echt veel geleerd Robin." Ze knikte naar de kroonluchter, die als een kooi om de vleermuisman sloot en hem de trap afdroeg en een kamertje op de begaande grond indroeg.
"Die kroonluchter was een cadeu van de magier van Hastol. En de zelfsluitende deuren een cadeu van de Koning van Kanarbal." Ze waren door de deur verdwenen toen caria zich ineens iets bedacht.
Ze liep terug en stak haar hoofd om de hoek van de deur. "Veel van de spullen in dit huis zijn magisch. Ik zou jullie willen vragen om te blijven waar jullie zijn en niets aan te raken. Niet alles heeft een leuke uitwerking." Daarna liep ze terug naar Robin. Zwijgend liepen ze door naar een kamertje. In het kamertje was alles keurig gepoetst. Maar het was er donker. Nog voordat ze het kamertje inliepen riep Caria "Licht" en de kamer werd opgelicht door een fonkelende staf, die aan de muur van de kamer vastgespijkerd zat. De hele kamer stond vol met spullen maar Caria pakte enkel een boek van de tafel af en liep terug naar Robin. "Jij hebt meer meegemaakt in het gevecht dan ik. Wat zou je aan het boek willen vragen? Dat kan helpen in de oplossing van wat er nu allemaal aan de hand is?"

Viconia
Kosmonaut
Berichten: 926
Lid geworden op: 17 okt 2004 13:40
Locatie: Brussel (BE)

Ongelezen bericht door Viconia » 16 mei 2006 22:41

Als er niet herhaaldelijk op de deur was geklopt dan had Maven hoogstwaarschijnlijk de hele middag doorgeslapen. Kreunend kwam ze overeind en keek verdwaasd om zich heen. Wonder boven wonder was ze dan uiteindelijk toch in slaap gevallen, dit overkwam haar eigenlijk maar zelden. Ze was niet het soort type wat tijd wilde verspillen aan zoiets zinloos als een uiltje knappen, maar blijkbaar was ze er deze keer toch aan toe geweest. Ze verwijderde een pluk haar die irritant voor haar ogen hing en wreef daarna de slaap uit haar ogen. Toen de persoon die aan de andere kant van de deur stond aan zijn zoveelste ‘klopsessie’ begon, stond ze snel op en zuchtte diep. Ze was nog maar net wakker en hele gezeur begon al weer. ‘Wat is er nou?’ Snauwde ze terwijl ze de deur opendeed.
Het was Baster. ‘Wat doet het me toch goed om je in een goede bui te zien’ Grijnsde hij. De kans om een kattige opmerking te plaatsen kreeg Maven niet, de grote man ging gelijk door. ‘Ik heb met je oom én tante overlegt en we hebben een besluit genomen over de zogezegde ‘weerwolfkwestie’ . De voorstelling gaat gewoon door. We zijn hier nu toch en we kunnen net zo goed de gok wagen. Mocht de opkomst dramatisch laag zijn, dan kunnen we alsnog kijken wat we gaan doen.’
Dit was niet bepaald een bevredigend antwoord. ‘En wat nou als dat monster tijdens de voorstelling even langswipt en me aan stukken vreet!?’
Baster probeerde zo serieus als mogelijk te kijken toen hij zijn reactie gaf. 'Je bent toch een grote meid? Als ik zie wat je allemaal met dat vuur kunt dan denk ik niet dat jij je zorgen hoeft te maken over je welzijn. En bovendien, het besluit is al genomen, je kunt er niets meer tegen doen. Kunnen we je zo op de repetitie verwachten?'
'Ik dacht het toch niet hè!' Zei ze opstandig. Maar Baster hoorde het al niet meer. Hij had de deur al weer dichtgeslagen en zou nu ongetwijfeld met een grote glimlach op die lelijke kop van hem al weer op de terugweg naar de tent zijn

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 20 mei 2006 22:14

Nûl ging zitten op de grond hopend niets magisch te verstoren. Rustig legde hij zijn wapens netjes op de grond. Een stilte heerste de kamer voor enkele seconden. "Zeg Daeera, nou uhm, wat ik graag zou willen zeggen is dat. Nou ja, toen met dat gevecht met die rare vrouw...enne...toen erna toen ik uhm... Wat hij probeert te zeggen is," onderbrak het andere hoofd, "bedankt dat je mij genezen hebt."

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 21 mei 2006 21:15

Het verdwijnen van de vrouw had haar wantrouwig gemaakt.
Ze zou voortdurend op haar hoede blijven zolang ze in het huis vertoefden, met de actie van de kroonluchter nog in haar achterhoofd bleef ze gespannen rondkijken.

Ondanks zichzelf glimlachte ze charmant naar de Ettin nadat hij haar schijnbaar met enige moeite had bedankt.

"Graag gedaan hoor, in de strijd met een groep is elke schakel van de keten belangrijk. Breekt er een schakel, dan verzwakt de hele keten. En als de keten eenmaal gebroken is.....tja dan is het vaak heel moeilijk om de strijd nog te winnen."

Gesloten