Breeding Pit

Speel mee in RPG-herberg De Blaffende Vis. Vreemde, grappige en angstaanjagende verhalen doen hier de ronde.

Moderator: Herbergiers

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Breeding Pit

Ongelezen bericht door Grimreaper » 20 mei 2005 21:34

Een man in rijkelijke versierde kleding stond aan de bar, hij was overduidelijk van adel, dat was uitstekend te zien aan zijn kleding. Zijn rode mantel bevatte vele gouden borduursel en aan zijn vingers en nek zaten de nodige juwelen. Een dief zou misschien in verleiding komen als hij alleen was maar dat was deze man niet, een grote klerenkast stond bij de man en hield de boel in de gaten.

Een paar geldstukken werd op de bar gelegd en in ruil daarvoor kwam er een beker op de bar voor de man gezet. Hij was klaarblijkelijk dit gebrek aan luxe niet gewend, maar toch dronk hij, zonder een woord er aan vuil te maken, uit de beker. Zijn zakdoek kwam te pas bij het hoesten en het afvegen van zijn mond. Hij besloot de beker verder maar te laten staan, deze man was hier overduidelijk alleen vanwege noodzaak. Hij draaide zich van de bar af en deed enkele passen vooruit. Hij hief zijn armen en begon de mensen in de herberg aan te spreken in een luide stem om de aandacht tot zich te vestigen:

"Beste mensen! Ik keer mijzelf tot jullie in mijn uur van nood. Het leger wees mijn aanbod af, hoe rijkelijk ik ze ook wou belonen. Daarom bied ik nu jullie die beloning aan. Mijn meest dierbare bezit, mijn dochter, is mij ontnomen, midden in de nacht. Een magiër heeft de locatie van de boosdoener al te lokaliseren, maar hij wou er verder niet zijn handen aan vuil maken. Dus ik kom hier, mijn laatste hoop is dat er tussen jullie enige mensen zijn die moedig genoeg zijn om mij te helpen. Het gevaar is groot, maar de beloning ook. Is er hier iemand die mij durft te helpen? Ik vrees dat ik anders nooit mijn dochter terug zal zien..."

De man boog zijn hoofd, hij zag er bedroefd uit. Alsof hij elk moment van verdriet in elkaar kon storten.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 25 mei 2005 06:54

Farolaphadel zat aan een tafeltje en staarde naar buiten. Weer zo'n dorp, weer van die mensen die zich zouden vergapen aan haar. Weer dezelfde saaie gebeurtenissen. Ze zuchte. Het liefst zou ze ergens een klein huisje kopen en lekker afgezonderd gaan wonen, in ieder geval voor een tijdje. Dat was dan misschien ook niet spannend, maar voor de afwisseling zou het wel eens lekker zijn niets te moeten. Dat zat er alleen voorlopig nog niet in. Tenzij er opeens een grote zak met goud uit de lucht ging vallen. Een rijkelijk gevulde zak met goud.

"Beste mensen! Ik keer mijzelf tot jullie in mijn uur van nood. Het leger wees mijn aanbod af, hoe rijkelijk ik ze ook wou belonen." Bij het woord rijkelijk belonen keek ze op. De man was hier duidelijk niet op zijn plaats. Farolaphadel moest er van glimlachen. Ze was zelf meestal ook een bezienswaardigheid in een herberg, alleen zij was het ondertussen gewend. Ze draaide een beetje op haar stoel zodat ze de man wat beter kon zien. Met lijfwacht! Toe maar. "Een magiër heeft de locatie van de boosdoener al te lokaliseren, maar hij wou er verder niet zijn handen aan vuil maken." Tss. Typisch! Allemaal hetzelfde, die magiërs. Als het moeilijk wordt haken ze af. Farolaphadel had niet zo'n hoge pet op van magiërs, ze had herhaaldelijk geprobeerd er een te vinden die haar met magie wilde leren omgaan en een voor een hadden ze haar telkens weer in de kou laten staan.

Na zijn verhaal stond Farolaphadel gezicht peinzend. Misschien brengt deze man interessante mogelijkheden met zich mee. Ze keek rond in de herberg. Enkele andere gezichten keken ook naar de rijkelijk aangeklede man. Sommige schudden hun hoofd en gingen al snel weer verder met hun eigen bezigheden, anderen begonnen onderling te zachtjes te fluisteren. Vast om te bedenken hoe ze om zijn lijfwacht heen kunnen. Farolaphadel had al genoeg van dit soort herbergen gezien, er hing altijd een hoop slecht volk rond tussen het goede.

Ze vroeg zich af wat wie de 'boosdoener' dan wel was als het leger er niet aandurfde. Gedreven door nieuwsgierigeheid en een zekere interesse naar de rijkelijke beloning stond ze op en liep naar de man en sprak zachtjes en melodieus. "Heer?" Ze legde haar hand op zijn arm om zijn aandacht te krijgen en hield vanuit haar ooghoek de lijfwacht in het oog. "Misschien wilt u me vergezellen naar mijn tafel en wilt u mij wat meer vertellen over uw probleem?" Ze wachte even en draaide zich vervolgens om. Geruisloos liep ze terug naar haar tafel, ging zitten en keek de man verwachtingsvol en vriendelijk aan terwijl ze met haar hand gebaarde naar de stoel tegenover haar.

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 25 mei 2005 14:18

Er werd een hand op zijn arm gelegd en hij keek met een hoopvol gezicht op naar de mooie dame. Ze bleek kennelijk interesse te hebben in zijn queeste maar zij alleen zou niet genoeg zijn. Hij keek rond maar niemand leek op het moment naar voren te komen, dus hij riep een ieder toe, "Alsjeblieft, denk nog een moment na. Jullie zijn mijn enige hoop om ooit mijn dochter nog terug te vinden."

Hij wenkte zijn lijfwacht hem te volgen en nam plaats aan de tafel van Farolaphadel. "Wat wilt U weten, vrouwe?" Vroeg hij haar.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 27 mei 2005 07:22

"Om te beginnen ben ik erg nieuwsgierig waarom het leger u niet wil helpen. Normaal zouden die toch niet vies zijn van een klusje voor geld neem ik aan." Farolaphadel glimlachte. "Welke magier heeft uw dochter opgespoord en...." Ze hielp opeens stil. Ze had haar dolk aan de stoel laten hangen. Zonder om te kijken begon ze te spreken. "Jonge dame. Ik weet dat mijn dolk mooi is, maar ik.." Farolaphadel draaide zich half om en keek naar een vuil meisje. ".. wil hem graag terug." Ze liet haar hand even langs haar heupen glijden en voelde dat ook haar geldbuidel niet meer zat waar hij hoorde te zitten. Ze glimlachte en keek het meisje vriendelijk aan. "En ook de andere spullen die je ongetwijfeld dan van me ontvreemd zult hebben." Ze stak haar hand uit en wachtte af. "Niet bang zijn, als ik mijn spullen terug krijg is er niets aan de hand. Als ik ze zelf terug moet halen.. tja, dan is de situatie anders."

Farolaphadel had haar al eerder opgemerkt. Ze liep onopgemerkt door de herberg heen. Af en toe werd ze bij een tafel weggejaagd. Het meisje kon nooit ouder zijn dan een jaar of 15, misschien zelfs jonger en ze zag eruit alsof ze nog nooit van water had gehoord. Ieder dorp had wel een bedelaar of wat rondlopen, maar meestal zagen die er toch nog net iets beter uit dan dit meisje.
Kind, wat zie je eruit. Ze had een zwak voor bedelaars. Het enige dat hen van haar scheidde was haar talent voor dans en zang en waarschijnlijk een betere start in het leven.

"Nou? Ik wacht. Wat wordt het jonge dame?"

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 27 mei 2005 13:09

Verdoemenis, betrapt. Nou ja, niks aan te doen. Berdy gaf met een grote grijns op haar gezicht de dolk terug aan de vreemde dame en daarna, schoorvoetend, ook haar beurs. Ze hoopte maar dat de dame niet zou merken dat er al wat munten her en der in andere zakken verdwenen waren. Het leek erop van niet. Berdy keek eens naar de vreemde dame en kon zichzelf wel voor haar hoofd slaan. Allerhellen, weer de verkeerde! Ik moet mijn ogen echt eens beter de kost gaan geven, dat is de derde keer in twee weken dat ik betrapt ben. Dit soort mensen merkt het altijd. Die man naast haar, die heeft mogelijkheden. Zitten janken om zijn dochter. Pfff! Dat heeft mijn pa toch ook nooit gedaan? Sukkel. Jammer van die lijfwacht, alhoewel? Berdy schoof wat dichter naar de dame toe en gaf haar nu ook 2 van haar ringen terug. De dame had dat nog niet eens opgemerkt.

"Euhh, sorry, maar euhh, ik ben erg arm en ik heb geen geld om brood te kopen en euhh, nou, ik ga maar weer eens." Het zielige verhaal werd een beetje tenietgedaan door de stomme grijns op Berdy's gezicht, maar ze hoopte maar dat de herbergier er niet werdt bijgeroepen. De rijke man had kennelijk nog geen idee wat er net gebeurt was. Hij keek niet-begrijpend heen en weer tussen Berdy en de dame. Berdy schuifelde alvast rustig de andere kant op en sneed ondertussen de beurs van de lijfwacht af en liet die in haar tas verdwijnen. Oho, dat voelt lekker zwaar, je wordt vast uitstekend betaalt!

Aisling
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 231
Lid geworden op: 29 dec 2004 22:08
Contacteer:

Ongelezen bericht door Aisling » 28 mei 2005 19:03

"Hela, jij daar. Geef dat eens heel gauw terug zwerfster! Anders rijg ik je nog eens een keer aan mijn zwaard." riep Aimee in de menigte, ze wilde namelijk naar de man toelopen die om hulp vroeg om zijn dochter te gaan redden, toen ze zag dat een klein meisje geld aan het stelen was.
Aimee had namelijk gehoord dat de man hulp nodig had en die zal hij krijgen, de dochter hoort zich weer bij de vader te voegen en niet ergens in verdoemenis te worden mishandeld. Ze had vaker van dit soort dingen gehoord.
"Heer, ik bied u graag mijn diensten aan," sprak Aimee met een sierlijke buiging. Ondertussen keek Aimee door haar wimpers en bekeek de man aandachtig. Hmm, die man ziet er ook niet verkeerd uit. Dit kan nog interessant worden.
"Geef deze man, nog wat te drinken barman," zei Aimee tegen de waard, tegen de man fluisterde ze," jeetje zeg, dat leger moet betoverd of wat dan ook zijn zeg."

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 29 mei 2005 09:42

Farolaphadel glimlachte toen het meisje haar spullen teruggaf. Ongetwijfeld missen er wat munten, maar ach. Die schade maak ik later wel op. Ze was echter wel licht verbaasd toen ze ook haar ringen terugkreeg. Hoe heeft ze dat gedaan? "Zo jonge dame, jij schijnt goed te zijn in je 'vak'." Ze knipoogde even terwijl ze haar ringen weer aan haar vingers schoof.
Farolaphadel richtte zich weer tegen de rijke heer om haar gesprek te vervolgen toen er een andere vrouw op hem af kwam die in eerste instantie het meisje op de vingers tikte en vervolgens haar diensten aanbood aan de man. Farolaphadel keek even bedenkelijk. Ze vond het niet verstandig van de vrouw dat ze zonder meer haar diensten aanbood, zonder te weten waar het over ging. 'mijn dochter is ontvoerd' was toch wel een erg vage omschrijving.

Ze richte zich tot de vrouw die haar diensten had aangeboden. "Neemt u dan ook plaats. Ik ben geneigd om ook mijn diensten aan te bieden, maar ik wil toch wel eerst graag een beetje een idee hebben waar ik.. we, het dan tegen op gaan nemen. Tenminste, als u geen bezwaar hebt het samen met anderen aan te pakken. Als het leger niet wil en een magier wil er zijn vingers niet aan branden... dan kan het niet een simpele rover zijn die zijn dochter gevangen houdt." Ze nam de dame even op. Ze hadden dezelfde lengte, iets wat ze niet vaak zag bij andere vrouwen. Ze glimlachte op het eerste gezich mocht ze de vrouw wel. "Overigs, mijn naam is Farolaphadel."

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 29 mei 2005 12:46

De man keek de dames en het meisje om de beurt aan. Hij was dit soort gesprekken, waar iedereen door elkaar heen schreeuwd, niet gewend. Hij was ondertussen het meeste al weer vergeten. Hij merkte wel dat hij zijn buidel nog wel strak beet had, maar waarom? Oh ja, dat kleine meisje was een kleine dief. Nadat hij zag dat ze wat van de ene dame had gejat had hij zijn buidel wat beter beetgepakt. Er zat niet veel in, het meeste zat nog in zijn koets maar toch wou hij niet dat zomaar zijn geld gejat werd.Ook kon hij nog herrineren dat de tweede haar diensten aanbood en de laatste vraag van Farolaphadel, hoewel hij de naam niet helemaal goed verstaan had.

"Uhm de ontvoerder hè? Daar vroeg U toch na? Nou niemand heeft ze gezien eigenlijk, ze kwamen in het donker van de nacht om mijn dochter te ontvoeren en ze hebben ieder die in hun pad stond vermoord." Toen schoot hem iets te binnen van haar vragen over het leger en de magiër en waarom ze niet mee wilde. "En nou toen ik naar die tovenaar ging en hij had gezien waar het was wou hij niet meer mee. Hij zei iets over dat de reis te lang zou duren en dat dat zou hinderen in zijn studie. Het leger wou ook niet vanwege de afstand, ze konden geen van hun soldaten voor zo'n lange tijd missen. Het is wel een paar dagen reizen, maar ik snap niet waarom ze niet ten strijde zouden strekken om mijn dochter te redden." Hij zuchte en zijn schouder zakte omlaag.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 29 mei 2005 15:37

"Typisch. Het mag allemaal niet te veel moeite kosten." Farolaphadel sloeg haar handen achter haar hoofd en liet zich hangen tegen de leuning van de stoel. Ze was even stil voor ze weer sprak. "Aangezien ik het vermaken van anderen eigenlijk wel even heb gezien, wil ik me wel aanmelden bij het deze missie. Tenminste, mits mijn hulp nog nodig is." Haar stem klonk nog steeds melodieus en ze keek vriendelijk naar de rijke man en naar de dame die zich als eerste bereid had verklaard om de man te helpen.


*Edit: Ik heb mijn vraag aan Aimee omgezet naar een meer algemene opmerking.
Laatst gewijzigd door Nahimana Tala op 30 mei 2005 14:26, 1 keer totaal gewijzigd.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 29 mei 2005 16:22

Ja'daana had de vertwijfelde man die om hulp vroeg goed in de gaten gehouden. Ze zag dat het groepje rond de man steeds groter werd en steeds meer in de belangstelling van de andere herbergbezeokers was komen te staan. Nu ja dat was waarschijnlijk ook niet zo verwonderlijk met een vreemdeling die zomaar om hulp vroeg zonder te kijken welk volk zich in de herberg ophield. Ook het feit dat een klein meisje de leden van dat groepje had proberen te bestelen werkte niet echt mee.

Vanaf haar plek aan een uit het oog onttrokken tafeltje in een klein alkoof had ze alles goed kunnen volgen ook die kleine dievege had ze zien handelen, ze had er echter niets aan gedaan omdat het haar zaken niet waren. Zij was tenslotte alleen maar in de herberg omdat ze er door haar god heen geleid was en waar ze naartoe geleid werd, daar ging ze! Haar god was niet geduldig met personen die zijn aanwijzingen niet opvolgden en zij wist wel beter dan tegen zijn wensen in te gaan.

Ze was al enkele dagen in de omgeving van de herberg omdat ze gevoeld had dat haar "missie" steeds dichter bij kwam. Ik vraag me af..... nee dat zal toch wel niet...of toch soms?? Het zal toch niet zijn bedoeling zijn dat ik me meld voor deze missie. Niet voor een missie waarbij een onschuldig iemand gered moet worden. Ontvoering en moord, dat klinkt toch wel heel erg naar iets wat ik zelf al vaker in zijn dienst gedaan heb. Toch merkte ze dat dit precies was wat hij van haar wilde, ze moest met deze personen mee gaan. Althans voor nu, maar hoe ging ze dat nu aanpakken zonder achterdocht te wekken. Goed ze zag er dan wel niet gevaarlijk uit en dat was misschien wel een groot voordeel om geen achterdocht te wekken, maar ze was weldegelijk heel gevaarlijk. Wachtend op een kans om zich onopvallend te melden voor deze missie bestelde ze nog een kan wijn......

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 30 mei 2005 15:20

Het gezicht van de man bleek op te klaren bij Farolaphadel's woorden. De eerste twee hadden zich opgegeven, hij had niet eens verwacht dat hij hier iemand zou vinden. Maar het was nog niet genoeg, hopelijk zouden nog meer zich aanmelden.

"Dank U, dank U hartelijke nobele dame. Uw hulp is meest welkom en hard nodig, omdat ik niet weet waar we tegenover staan is eigenlijk alle hulp wel nodig. Maar wat...."

De man werd onderbroken door zijn lijfwacht die op zijn schouder tikte, verschrikt keek hij hem aan. "Ja, wat is er?"
"Nou," begon de man met een rood gezicht, "iemand lijkt mijn buidel te hebben gestolen." Toen hij het gezicht van zijn meester zag voegde hij er snel aan toe, "omdat ik het zo druk had op Uw veiligheid te letten, meester."

De ogen van de man gingen na een zucht na Berdy, "weet jij hier meer van kleine meid?"

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 31 mei 2005 06:28

Farolaphadel mompelde een beetje in zichzelf "Ja, dat heeft die tovernaarsleerling natuurlijk dan weer net NIET gezien. Wel waar, niet wat. Typisch." Ze nam een slok van haar drankje dat nog steeds voor haar stond en wachtte af wat er nu zou gebeuren.

Aisling
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 231
Lid geworden op: 29 dec 2004 22:08
Contacteer:

Ongelezen bericht door Aisling » 03 jun 2005 15:42

Aimee keek van het kleine meisje naar de lijfwacht en zei wat schamper, “Tja, wat kan je verwachten van zo’n zwerfstertje. Ook al ben ik een avonturierster, ik kan mijn geld tenminste op een eerlijke manier verdienen.”
In de hoop ergens een stoel te vinden, keek Aimee zoekend rond rondom haarzelf. Ze zag er eentje staan bij een tafeltje vlak in de buurt van de man die om de hulp vroeg. Ze pakte de stoel op en ging ook aan het tafeltje zitten waar de man en de andere dame zat. Nadat ze was gaan zitten, begon Aimee, “Ik heb van u vernomen dat uw dochter is ontvoerd, ik heb mijn diensten al aangeboden, die krijgt u ook. Ik heb wel zin in een avontuur. Van mij mag u Farolaphadel zo heet u toch vrouwe ook mee op deze missie. Hoe meer zielen hoe meer vreugd en hoe meer kracht.” Aimee keek Farolaphadel eventjes onderzoekend aan. Ze merkte op dat ze behoorlijk veel op elkaar leken.
“Het lijkt mij bij nader inzien beter om het overleg meer achter de deuren te houden, in verband met spionnen en dat soort vage gasten. Tenminste als u heer en dame het er mee eens zijn. Ik kan me voorstellen dat ik veel van u vraag, maar ik heb er veel voor over om uw dochter weer terug te krijgen uit de handen van de ontvoerder,” zei Aimee zachtjes.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 04 jun 2005 10:33

"Best. Ik heb hier een kamer, dus we kunnen daar verder praten." Ze keek even rond in de herberg en eindigde met een schuin oog naar de jonge dame met de snelle vingers. "Waarschijnlijk heb je gelijk, er zijn veel ogen op ons gericht die ons of voor gek verklaren, of ... tja, wie zal het zeggen."
Ze stond op en keek de man en vrouw even aan. "Ik moet in ieder geval nog even op mijn kamer zijn. Dus als jullie daar verder willen praten, dan zie ik jullie daar wel verschijnen, en dan ben ik met een minuut of 10 weer wel terug. Kamer 33, eerste verdieping." Ze schonk hen een vriendelijke glimlach, draaide om, liep naar de trap en verdween zachtjes naar haar kamer.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 06 jun 2005 16:22

Ja'Daana had het groepje de hele tijd in de gaten gehouden onder het genot van een goede beker wijn. Ze had gehoord hoe de laatst bijgekomene voorstelde om het gesprek achter gesloten deuren vootte zetten. Ha eindelijk iemand die een beetje gezond verstand toont. Zulke dingen moet men werkelijk niet zo in het openbaar bespreken. Misschien is dit wel mijn kans om me bij het groepje aan te sluiten en deel te nemen aan deze missie.
Ze besloot te wachten tot het moment dat de anderen naar boven vertrokken om het gesprek daar besloten voortte zetten, dan zou ze wachten wat de rest van het Herbergvolk zou doen. Zo kon ze tenminste een beetje in de gaten houden of er mensen snel de Herberg zouden verlaten nadat de groep zich naar boven verplaatst had. Ze verwachtte wel niet dat hier in dit godverlaten oord veel spionnen zouden zijn, maar je kon nooit voorzichtig genoeg zijn.

In afwachting van de actie's in de Herberg bleef ze oplettend de mensen observeren...

Gesloten