De Barudas burcht

Speel mee in RPG-herberg De Blaffende Vis. Vreemde, grappige en angstaanjagende verhalen doen hier de ronde.

Moderator: Herbergiers

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 24 okt 2006 07:41

Talima zat tegen de muur en concentreerde zich op haar ademhaling. Langzaam begon ze het minder benauwd te krijgen, maar haar spieren waren nog steeds behoorlijk onwillig. Ik hoop dat dat goedje snel uitwerkt. Anders wordt het nog erg lastig.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2512
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 25 okt 2006 19:35

Zain reageerde ontkennend op de vraag van Eldaran, "maar ik vind dat Xa en Ayvarr wel lang binnen blijven." Hij vroeg zich af of die twee niet een andere richting waren opgegaan. "Als ze niet langs deze kant er uit komen is het goed mogelijk dat we ze nooit meer zullen zien, hier in de Burcht," vervolgde hij. Langzaam liep hij naar de opening toe waaruit ze gekomen waren. "Xa, Ayvarr, deze kant op," riep hij, hopende dat de Burcht het geluid niet zou vervormen of uit een andere richting zou laten komen. "We moeten de groep zoveel mogelijk bij elkaar houden," zei hij over zijn schouder tegen de anderen, "dan maken we meer kans."

~ Agravaìn ~

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 13 nov 2006 06:34

"Geen punt, als ik mijn spieren weer de baas ben, dan blijf ik wel in de buurt. Graag zelfs." sprak Talima zacht, tussen de gecontroleerde ademhalingen door. Nog voor ze kon staan pakte ze met veel moeite Reidin's bijl weer vast. De bijl had in Talima's gedachten het status van eerbetoon en talisman gekregen. Bovendien was het een steviger wapen dan haar dolken en werpsterren.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2512
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 25 nov 2006 21:18

Aangezien Zain zelf ook nog buiten adem was besloot hij nog even te wachten op de anderen. "Als ze niet snel komen dan moeten we verder. De burcht is te gevaarlijk om lang op een plek te blijven." Even keek hij de groep rond. Zo te zien waren ze allemaal wel aan wat rust toe. Maar niet hier, als de Burcht op een plek actief was geworden dan kon je maar beter zo snel mogelijk zo ver mogelijk van die plek vandaan zijn had Zain gemerkt.

~ Agravaìn ~

Agravain
Beheerder
Berichten: 2512
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 01 jan 2007 20:35

Na een ruime adempauze draaide Zain zich om naar de anderen. "Wat denken jullie? Zullen we nog even wachten of maar verder trekken." Hij begon zich onrustig te voelen. Het leek wel of de Burcht wilde dat hij verder zou trekken. "Hoe langer we op een plek blijven hoe gevaarlijker het wordt," vervolgde hij, terwijl hij de overgebleven groepsleden een voor een aankeek. Toen zijn maag begon te knorren trok hij een reep gedroogd vlees uit zijn rugzak en begon er aan te kauwen.

~ Agravaìn ~

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 06 feb 2007 11:29

Slissels keek vanaf de grond naar de man die gesproken had. Hij zag Zain op zijn kop. De lange man had hem op zijn rug neergegooid, zijn poten lagen wat stijf naast zijn lichaam op de grond.
"Slissels graag verdergaan, mij het niet leuk vinden hier. Veel te koud en gevaarlijk. Slissels verder gaan zodra hij weer bewegen kan." Hij bewoog voorzichtig zijn vingers en tilde zijn voorpoot een beetje op. "Kijk schiet al op."

Gebruikersavatar
Ysgrublaidd
Forum admin
Berichten: 5586
Lid geworden op: 20 apr 2004 12:14
Locatie: In de buurt van Dokkum
Contacteer:

Ongelezen bericht door Ysgrublaidd » 12 feb 2007 14:52

Xaviero keek op toen deze de spreuk voor het magische schild had geweven. Waar was iedereen? De spreuk had toch niet zolang geduurt om te weven? De enige die hij zag was Ayvarr die problemen had met een paar schimmen. Maar dat wat hij zag schokte hem minder dan het gevoel dat de Burcht hem gaf. Waar is de rest? Xa keek zoekend doot de ruimte. Daar bij die uitgang, was dat niet Zain?

De kamer schokte. Zelfs de schimmen leken ervan geschrokken. Als een schim überhaubt geschokt kon zijn. Ze weken in ieder geval van Ayvarr weg. "Ayvarr, rennen naar de uitgang. NU." Xa begon onderwijl ook te rennen richting de uitgang waar hij Zain meende te hebben gezien. De ruimte begon in een hogere frequentie te trillen en de temperatuur leek voor Xaviero zijn gevoel te dalen. Een vluchtige blik achterom liet hem zien dat de staken langzaam in kristal begon te veranderen. De vloer begon te glimmen en de wanden en het plafond kregen een lichtblauwe gloed over zich heen. "Rennen, Ayvarr. RENNEN." Schuin achterom kijken, zoekend naar Ayvarr, zag Xa in zijn ooghoek een schim een gezichtsuitdrukking vormen van een ijzige angstschreeuw. Niet veel later zat de schim opgesloten in een kristal en viel naar de vloer. Op de vloer aanbeland spatte het geheel in spinters uitelkaar. Xa keek weer voorzich uit. Daar was de uitgang. Nog een paar stappen. Gehaald. Xa keek de groep snel rond. "Is iedereen er? Zo ja, laten we deze ruimte dan zo snel mogelijk achter ons laten en ervoor zorgen dat we niet in die kristallisatie terecht komen."

Viconia
Kosmonaut
Berichten: 926
Lid geworden op: 17 okt 2004 13:40
Locatie: Brussel (BE)

Ongelezen bericht door Viconia » 13 feb 2007 20:56

Hij voelde hun angst, de angst voor het gene wat komen zou. Wie zei dat schimmen geen emoties hadden, niet bang konden zijn voor het ultieme einde wat onvermijdelijk was? Ja, hij voelde wat zij voelden en hij genoot ervan. Hij lachte luid, zo luid dat het het gekrijs van de schimmen in zijn hoofd overstemde. "Kom dan, dienaren van het duistere!" Schreeuwde hij de schimmen toe en beet hard in zijn onderarm. Zo hard dat het niet lang duurde voordat zijn huid op die plek openbrak en hij de smaak van zijn eigen bloed proefde. Ja, dat roken ze. Nee, ze kwamen er niet op af, hoe graag ze het ook zouden willen. "Zie hier, jullie overwinnaar!" Hij grinnikte om wat hij zag. Het lachen verging hem echter snel toen in een helder moment tot hem doordrong dat hij hetzelfde lot kon ondergaan als hij te lang bleef genieten van het huidige moment. Als een rat die ondervond dat zijn nest in de fik stond stormde hij er vandoor, zonder rekening te houden met de overige gevaren die in deze kamer scholen. Al moest hij zich door de muren heenvreten, hij zou eruit komen. Hoe veel wonden hij op liep tijdens zijn vluchtocht wist hij niet - hij voelde het niet eens -, het enige wat nu belangrijk was om die kamer uit te komen. Zo belangrijk was het dat hij een persoon voor zich niet zag staan, er tegenop knalde en zichzelf zo lanceerde.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2512
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 18 feb 2007 16:00

Uit de mistflarden die de kamer langzaam hadden gevuld schoot op eens een gedaante, die hard tegen hem aan knalde. Zain werd omver geslingerd. Terwijl hij zijn val omboog in een rol waaruit hij weer snel op zijn voeten stond hoorde hij Xa iets over een kristallisatie roepen. Hierna keek hij naar de figuur die hem omver gekegeld had. Toen deze overeind krabbelde zag Zain dat het Ayvarr was. "Nou ik geloof dat we nu compleet zijn. Laten we zo snel mogelijk gaan."

~ Agravaìn ~

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 22 feb 2007 07:53

"Mooi" Talima kwam omhoog. Haar spieren deden ondertussen weer wat ze wilde, hoewel er nog een lichte stijfheid in zat. Ze draaide even met heer hoofd en nek, om de spieren los te maken. "Zeg maar waarheen." Ze begon de Burcht een beetje zat te worden. Wat wil dat rotgebouw nou toch van ons? Wat wil het met ons? Ze dacht even terug aan de vreemde drang die ze had gehad om naar de Burcht te komen. Wat wil het van mij?

Agravain
Beheerder
Berichten: 2512
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 20 mar 2007 21:12

Met een knorrende maag keek Zain rond. Het leek er op dat de groep compleet was, dus hij beende zonder verder iets te zeggen verder de gang in, er op vertrouwend dat de rest hem zou volgen. Niet veel later kwamen ze aan in een achthoekige ruimte aan waar in iedere muur een deur zat. verder wentelde er een trap midden door de ruimte van een in het duister gehuld plafond naar de donkere diepte van de kerkers. Stil keek hij in het rond, "zou het uitmaken welke kant we op gaan?" vroeg hij zich af. "Heeft iemand een bepaalde voorkeur voor een richting?" vroeg Zain aan niemand in het bijzonder. De half-vampier keek de groep rond, terwijl hij de kap van zijn mantel wat verder naar voren trok.

~ Agravaìn ~

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 20 mar 2007 21:20

"Als je twijfelt, ga dan gewoon recht op je doel af zei mijn vrouw altijd. Tenzij iemand iets beters weet zou ik zeggen de deur rechtdoor." Zei Eldaran. Hij legde Slissels op de grond, hij begon zwaar te worden. "Slissels, gaat het? Kun je al weer lopen?"

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 21 mar 2007 12:01

"Goed laten we gaan dan, ik ben het zat om naar de pijpen van de Burcht te dansen! We worden overduidelijk ergens naar toe geleid en het wordt tijd dat we er komen."

De normaal zo rustige X'Yndra was het gewoon zat. Het werd tijd dat ze datgene bereikten dat hen naar de Burcht getrokken had. Zodat er ten goede of ten kwade een einde kon komen aan deze waanzin. Ze had het gevoel dat ze iets belangrijks over het hoofd zagen, maar wat?

Wat vergeten we toch de hele tijd al sinds we in de Burcht gekomen zijn? Ze nam even de tijd om hun stappen voor de Burcht na te gaan en plotseling wist ze het. Het boekje! Ze waren dat vreemde boekje dat Xa gekregen had volledig vergeten sinds ze in de Burcht waren!

"Xa, heb jij dat vreemde boekje dat je gekregen hebt nog steeds?? Misschien dat daar wel iets instaat dat we nodig hebben om door de Burcht te kunnen navigeren."

after_eden
Eeuwentemmer
Berichten: 2329
Lid geworden op: 25 apr 2005 18:04

Ongelezen bericht door after_eden » 02 apr 2007 22:08

Mythe voelde de koude lucht stromen, de aantrekkingskracht op het ding was wel erg groot. Ergens anders moest nog een raam openstaan. De planken aan de muur beefden, en het raam in de verte kraste vreemd. Ze wist precies waar ze was, maar toch miste ze elke dag de clou. Dag in dag uit, op zoek naar wat haar aantrok. Het enigste wat ze altijd kon vinden was haar slaapplaats welke voor geen ander toegankelijk was. Langzaam kwam ze van de grond, ze had een vreemde trilling gevoeld en was nu op haar hoede. Haar zwaard was in grijphouding en haar ogen glommen vervaarlijk. Menigeen die haar zo, met het haar van stro voor haar gezicht hangend, zagen schrok zich lam. Er waren zelfs al wezens geweest die dit niet konden navertellen. Al dan niet door het zwaard of schrik, meestal beiden. Ze naderde de hoek van de gang. Verdomd als het niet zo was altijd zat er weer zo’n Gnork achter de hoek. Hun vlijmscherpe nagels waren snelle doders. Haar schaduw vervaagde toen ze bij de hoek was en met starende ogen keek ze de Gnork aan. Zijn dunne beenderen, waar bijna geen vlees om zat, met het puntige hoofd met slechts 1 oog, keek haar hongerig aan. Toen ze diep in zijn ogen keek verstijfde het wezen. Planken schoten van de muur en de verroestte spijkers nagelden hem aan de grond vast. Ze trok haar zwaard en maakte hem af. Walgelijke beesten waren het. Tegelijk gaven ze haar de ideale kans om te groeien in haar kunsten.

Ze naderde het knarsende raam en deed het dicht. Erachter was niets dat op een buiten leek, en als dat al wel zo was kon je maar beter toch niet eruit stappen. Want dat betekende de absolute dood. Een eeuwige stervenden dood, was hoe het in een boek stond. Alle wezens die hier waren geweest hadden alles opgeschreven in van die boeken. Ze las ze wel, als puur tijdsvermaak. Een ander tijdvermaak was bezoekers plagen. Sinds haar bezoek had nog nooit iemand langer geleefd dan een week. Nou ja, de laatste tijd gebeurden er wel vreemdere dingen. Boeken die verschoven waren, zonder dat zij er was geweest. En dan nog wat had ze te vrezen, deze plek voelde als thuis. Een thuis dat de laatst tijd aan haar trok. Nadat ze ooit weg was gestuurd bij het ouderlijk huis kreeg ze een pentagram mee. Deze ketting had haar een lot gegeven, alle ellende sindsdien had ze op dat ding geschoven. Maar als ze hem afdeed werd ze ernstig ziek, een ziekte die meteen over was als ze hem dan weer omdeed.

Ze draaide zich om en liep terug naar haar slaapplaats, ze voelde hoe ze gestuurd werd om door dit doolhof te lopen. Links van haar was nog steeds de half verrotte houten muur, maar rechts was een door klimop verwoestte muur. Ze liep een kamer in en voelde de aanwezigheid van andere gedachten. Er waren wezens in de buurt, misschien in de andere dimensie van deze kamer, of een nabijgelegen kamer. Ze was niet bang weg gelegd, maar bezorgde anderen de schrik van hun leven. Haar vodden en witte huidskleur droegen daar erg aan bij. Terwijl ze zich af vroeg waar de anderen dan waren sprak ze de woorden, en binnen een tijd van enkele seconden veranderde de muren om haar heen zich tot die van haar kamer. Toen uiteindelijk alles erin stond was ze er. De stro, het licht wat in de bol aan het plafond scheen en zo de kamer licht verlichtte. Ze ging liggen en dacht na over wat er komen zou, en wat haar wezenlijke lot was dat ze ooit had meegekregen. Want dat was tenslotte het enige wat ze niet wist in deze wereld. En dan dat pentagram.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2512
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 01 mei 2007 19:32

"Dat kan later wel X'Yndra," zei Zain. "Ik voel me niet op mijn gemak hier. Laten we een keuze maken en door gaan." Even keek hij elk lid van de groep aan. "Aangezien niemand een duidelijke voorkeur heeft zullen we maar het voorstel van Eldaran volgen," besloot Zain, en hij beende de achthoekige ruimte door, de tegenoverliggende gang in. Na enige meters veranderde de kale stenen muur. Hier was er duur, en mooi opgewreven hout gebruikt om de wanden te betimmeren, de panelen waren ongeveer een meter hoog, daarboven kromde een gladde, witte muur zich naar het plafond. Om de paar meter was er een groot schilderij bevestigd. Elk schilderij was het portret van een edele, waarschijnlijk de vroegere bewoners van de Burcht. De mannen, en een enkele vrouw, keken met grimmige gezichten schuin om laag naar de langstrekkende groep. Zain huiverde, er hing een zware drukkende stilte, in de gang, hun voetstappen werden gesmoord in het dikke rode tapijt wat op de grond lag.

~ Agravaìn ~

Gesloten