7e ring: Magierstoren, Haven en Havenherberg

Wie wordt de nieuwe koning van het in chaos verkerende eilandenrijk Suomi?
Wolfje
Toerist
Berichten: 38
Lid geworden op: 18 jan 2006 22:09

Ongelezen bericht door Wolfje » 12 sep 2006 22:31

Rusthuis, Kellya Lupes

Kellya knikte, boog nogmaals voor beide vrouwen en draaide zich om, zodat ze naar buiten kon lopen. Eenmaal daar deed ze een wilde gok, vroeg aan een voorbijganger wat en ontdekte zo de weg naar de citadel.
Op haar hoede in de grote, onbekende stad trok ze naar het volgende stadsgedeelte...

Op weg naar de citadel

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 13 sep 2006 07:16

Magiertoren - Magnus
Magnus schrok op. Binnen een halve minuut zat hij rechtop in bed. Nog een halve minuut later had hij zich aangekleed en liep hij door de toren om de andere magisters te wekken. De ruïnes! De schaduw! Een van de weinige grote magische zaken die er nog te vinden was, was het beveiligings net rond de ruïnes. Er huisde iets in de ruïnes en niemand wist precies wat. De weinigen die terug kwamen uit de ruïnes spraken over een schaduw, sommigen over een ruïne-nimpf, anderen over een geestverschijning. Het scheen voor iedereen anders te lijken. Maar iedereen was het erover eens, het mocht de stad niet in. En had het net een alarm gestuurd. "Kom, we moeten gaan nu! " De drie volwaardige magiërs vertrokken met grote haast, terwijl de overige 5 in opleiding zijnde verbaasd achterbleven.

Vertrek naar zandbaai gestrand dicht bij de haven van Kiln. (het eiland Kiln, ruïnes en buiten de stad)

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 15 sep 2006 11:59

Falia Tondora, rusthuis

Falia was geschokt bij het idee dat iemand anders spullen voor je inkocht, zo ging het niet bij de Futony's ze leefde van wat ze zelf verbouwden of vonden. Het kwam wel voor dat een handelaar naar hun gebied kwam maar dan ruilde ze en zorgde voor deze gast.
Falia had echter op haar reis gemerkt dat mensen het liefst ruilde voor vreemde stukjes metaal dat ze taks noemden en dat het best moeilijk was om eraan te komen. Ze was erachter gekomen dat het vertellen van verhalen nog wel eens een paar taks opleverden. En dat was goed voor voedsel nieuwe spullen en geneesmiddelen. Als deze moeilijk te vinden waren. Maar nu wilde ze slapen. ze liep naar haar kamer en kroop in het bed dat de geur van de vorige slaper nog bevatte. Het was nog lichtelijk warm. Ze gaf er niets om en zonder een waarschuwing werd ze door een diepe slaap overgenomen.
Laatst gewijzigd door Lasmes op 16 sep 2006 20:20, 1 keer totaal gewijzigd.

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 15 sep 2006 15:30

Rusthuis; Falia Tondora


Een snelle roffel op de deur maakte Falia wakker uit haar slaap. Voor haar gevoel was ze net 5 minuten in slaap. Jarina stond in de slaapkamer. "Snel, Falia, je moet naar de toren, er is een zwaargewonde man binnen gebracht met een volledige amputatie van een been, het schijnt zeer ernstig te zijn. Je moet hem gaan helpen, alsjeblieft!" Jarina klonk wanhopig. Falia sloeg de dekens van zich af en stond direkt naast haar bed. Ze merkte dat ze niet eens haar kleren had uitgetrokken, zo moe was ze. Ze vloog samen met Jarina de kamer uit en rende naar buiten toen ze zich realiseerde dat ze niet wist waar de toren was. "O schiet nou toch op Falia, daar staat een van de knechten te wachten met een paard. Je kunt toch wel rijden? Nou, probeer het maar. Je hoeft verder niks mee te nemen, ze hebben de kruidenvrouw ook al geroepen, die heeft alles wat je nodig hebt. Laat het paard je maar leiden, die kent de weg wel. Hup meid, opstijgen." Jarina hielp Falia op het paard en gaf het dier een ferme klap op de achterhand waardoor het paard als een pijl uit de boog wegschoot.

Vertrek naar de magiërstoren

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 16 sep 2006 21:28

Falia Tondora, Richting magiërstoren/ magiërstoren

Falia was geen goede ruiter maar probeerde zo goed en zo kwaad als het ging in het zadel te blijven zitten. Het paard was gelukkig geduldig. Hoewel het rende gaf het niets om de vrouw die angstig zijn manen om haar vingers had gedraaid en hoewel ze er aan trok galoppeerde het dier met roffelende voetstappen de andere ruiter achterna. Richting de magiërstoren.
Toen het dier stopte voor hun bestemming liet Falia zich met een bleek gezicht, opgelucht uit het zadel glijden. Meteen werd ze door de knecht bij haar arm gegrepen en mee de toren in gesleurd. Zodra ze de gewonde man zag liggen wist ze dat het ernstig was. Zijn been was er inderdaad slecht aan toe. De man zag zo bleek als de leliebloem, die volgende de Futony goed tegen hartklachten was. De vloer zag rood van het verloren bloed.
Hij was omringd door magiërs, Falia liet zich naast de man op haar knieën vallen, ze lette niet op het bloed dat haar kleding indrong en vlekken op haar laarzen maakte. "Hij is net gestopt met schreeuwen van pijn." Antwoordde een van de mensen om haar heen. Naast Falia werden allemaal genezende spullen door de medicijnvrouw neergezet. De futony pakte het verband en bond de wond met een stevige knoop. De man kermde van de pijn, maar daar kon Falia even niets aan doen. Daar had ze geen tijd voor. "Drank", riep ze, "de sterkste die jullie hebben." Een paar seconden later werd er een kruik in haar handen gedrukt. Meedogenloos gooide ze de drank over het been. Ze wist dat het brandde, de man werd nog witter dan hij al was geweest. Dit werkte niet. De pijn was te erg, de pijn alleen zou de man het leven kosten. Ze beet op haar lip. Zo hard dat er wat bloed uit opzwol, maar dat merkte ze niet. "Iedereen de kamer uit." Ze zei het eerst mompelend. Daarna schreeuwde ze het. "Als jullie deze man ooit nog levend terug willen zien, gaan jullie nu weg." De omstanders dropen af. Haastig door het geschreeuw. Het duurde niet lang of de kamer was verlaten op hun tweeën na. Falia aarzelde. Ze deed dit niet graag, maar ze kon niet anders, ze wist dat de man zou streven als ze het niet zou doen.
Onder haar kleding opende ze haar borstkast. Maar een klein stukje een kiertje. Teveel blootstelling zou slecht zijn voor de man. Het licht stroomde door de kleding heen en raakte de man over zijn hele lichaam. Zijn ogen werden groot, hij kon enkel nog maar naar haar stralende borst kijken. Ze ging verder met haar werk. Ze goot opnieuw drank over de wond, de man merkte er niets van. Ze greep naald en draad en begon de wond dicht te maken. Ze werkte met mooie steken. Het zou een flink litteken worden maar het zou in ieder geval niet slordig en rafelig worden.
Na afloop goot ze nog eenmaal de drank over de wond.
Ze pakte een drankje uit haar tas, pijnstillend en een slaapmiddel. Ze liet het de man drinken en kapte de magie van haar hart af door haar borstkast te sluiten. Meteen lag de man weer te creperen van de pijn. Hij greep haar arm, "nee, ik kan er niet tegen, geef me meer, laat me meer van dat licht zien." Het slaapdrankje dat ze hem had gegeven was sterk. De man sukkelde weg. Zijn arm viel slap langs haar heen. Ze stond op. Onder het bloed, ze voelde zich vies, maar niet door de vlekken op haar kleding. Ze had en eed verbroken, ze zou nooit iemand haar hart laten zien als het niet uit liefde was. Het was belangrijk hielt ze zichzelf voor. Ze opende de deuren, de magiërs stonden allemaal erachter te wachten. Ze moest er vreselijk uitzien, wat sommige van hen sloegen geschrokken een hand voor hun mond. "Hij heeft veel bloed verloren. Nu slaapt hij. We zullen moeten afwachten of hij het overleefd." Zei Falia uitgeput.

Elmer
Kosmonaut
Berichten: 867
Lid geworden op: 26 mei 2006 08:02
Locatie: Essen - Belgie

Ongelezen bericht door Elmer » 17 sep 2006 09:53

In de magiers toren - Ron

Ron zweefde tussen werkelijkheid en iets anders, soms verzonk hij in zwarte dromen en soms kwam hij bij in wit hete pijn. Er werd aan hem getrokken, beide richtingen trokken hard maar de zwarte kant begon te winnen. Ron gleed weg richting dood toen plots liefde hem overspoelde. Zijn hart klopte lustig enkel voor en door die liefde, Ron werd terug richting leven getrokken. De pijn werd terug witheet maar de honger naar meer van dat heldere licht verdoofde de pijn. Een bitter drankje vulde zijn mond en Ron gleed weg naar de goede kant van de droomwereld. Hij droomde van Falia, een naam die nu voor altijd in zijn hart gebrandmerkt was.

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 19 sep 2006 15:24

Magiërstoren; Falia en Ron

Een van de magiërs sloeg een voorzichtige arm om Falia heen. "Arm kind, je moet uitgeput zijn. Kom, er is een slaapkamer naast de keuken. Daar is het heerlijk warm. Je moet rusten nu, we hebben er niks aan als jij straks ook instort. Bovendien zou Jarina me dan mijn nek omdraaien." sprak de magiër met een knipoog naar Falia. Zachtjes geleidde hij haar naar een warme slaapkamer waar een groot bed met donzen kussens en warme vachten naar haar stond te lonken. "Toe maar, je zult hier lekker slapen." De magiër draaide zich om en liet haar alleen. Pas toen Falia's hoofd het kussen raakte vroeg ze zich af of dit het bed van die magiër was. Tijd om een antwoord te bedenken was er niet meer. Ze sliep al.

Ron woelde en draaide in zijn slaap. Magnus en de andere magiërs hielden de wacht bij het bed van de zieke. Af en toe kwam het kruidenvrouwtje kijken bij Ron. Soms depte iemand zijn hoofd met een koele doek met een kruidenmengsel. Soms verschoonden ze zijn verband. Dan kreunde Ron in zijn slaap bij de aanraking. De pijn was nog steeds aanwezig. Na slechts een paar uren van slaap voor beiden werden Ron en Falia bijna tegelijk wakker.

Elmer
Kosmonaut
Berichten: 867
Lid geworden op: 26 mei 2006 08:02
Locatie: Essen - Belgie

Ongelezen bericht door Elmer » 19 sep 2006 15:53

Magiërstoren - Ron

"Waar is m`n boot en waar is mijn mes? Wat doe ik in dit bed en waarom kijken jullie zo naar me en waarom doet mij been zo`n pijn?" Ron keek onder de dekens en moest overgeven. Waar was zijn rechteronderbeen? "Verdomse rotte mossel nog aan toe." Ron begon te beseffen wat er gebeurt was. "Oh nee oh nee wat heb ik nu voor stoms gedaan?" Ron zei verder niets meer maar zakte weg in een sombere, chagerijnige stemming.

Nu had ik eens laarzen maar mis ik een been om ze te kunnen dragen, verdomde rotte balle strand.

Ron dacht al redelijk wakker te zijn, maar zwijmmelde van de ene korte slaap naar de andere.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 19 sep 2006 17:49

Falia Tondora, Magiërstoren

Falia opende haar ogen, de geur van dieren hing in de lucht en ze had de neiging om zich nog eens om te draaien. Echter, haar kleding voelde op sommige plekken ruw en hard aan van het opgedroogde bloed, dat de lichte stof tijdens de operatie gulzig opgezogen had. Ze herinnerde zich wat er gebeurd was en zuchtte. Met haar ogen op het plafon, met de prachtige kunstzinnige bogen, legde ze haar handen gekruist over haar bovenlichaam. Bewust over het feit dat ze zich hier niet voor eeuwig kon verstoppen, haalde ze diep adem en stond op uit het bed. Het werd tijd dat ze naar haar patiënt ging kijken. Ze hoopte natuurlijk van harte dat alles goed met hem ging. Maar een klein stemmetje in haar achterhoofd, het stemmetje van de zenuwen, fluisterde het tegenovergestelde.

Ze liep de kamer binnen, waar haar patient lag en liep naar het kruidenvrouwtje om te vragen hoe het nu met de man ging.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 19 sep 2006 21:36

Magiërstoren - Falia (bewusteloze Ron)


Zarina zag de genezeres binnenkomen, haar ogen stonden vermoeid en ook in haar tred was vermoeidheid te bespeuren. Logisch, zij had slechts enkele uren geleden een kunststukje geleverd dat zelfs zij met haar lange ervaring niet had kunnen volbrengen. Ze wist niet precies wat de genezeres met de man gedaan had, maar in iedergeval was de man geholpen.

"Alle lof vrouwe, voor iemand die er enkele uren geleden nog zo slecht aan toe was gaat het nu een stuk beter met hem. Ik weet niet wat u gedaan heeft dat hij een zo opmerkelijk herstel al geboekt heeft en eerlijk gezegd wil ik het ook helemaal niet weten. Naar mijn mening heeft hij het ergste al gehad, zijn lichaam en geest moeten nu eerst van de schok bekomen."

Tijdens het spreken had ze de genezeres ongemerkt naar een stoel geleid en haar een kop warme thee in de hand gedrukt.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 25 sep 2006 18:29

Gesprek tussen Ron en Falia, magierstoren.

Ron:"Ik wil de vrouw spreken die me hielp gisteren! Waar is die vrouw! Ik wil haar nu hier bij mij, en honger heb ik ook!"
Falia nam een slok van haar dampende thee, maar zette deze neer op een tafeltje naast haar, toen ze de man hoorde roepen. Ze knikte glimlachend naar het kruidenvrouwtje en bedankte haar voor haar zorgen. Ze stond op en liep op de man af, ze ging naast zijn bed staan. "Mijn naam is Falia Tondora, ik heb u gisteren geholpen. Ik verontschuldig me voor hoe ik er uit zie. Ik heb nog geen tijd gehad andere kleding aan te trekken. Ik zal zorgen dat u iets te eten krijgt. Ik ben blij te zien dat u het beter maarkt dan gisteren."
Ron:"Ik heb je gezien, ik bedoel echt gezien. Ik weet wie u bent van binnen. Ik voel me enorm slecht, maar u deed iets waardoor ik toch weer verder wil. U genas niet alleen mijn wond er was ook iets duister in me dat weer proper is." Ron barste in tranen uit. "Ik wil mijn been terug, ik voel me niet meer heel."
Falia had medelijden met de man, maar wist dat het niet in haar macht lag om terug te geven, wat hij verloren had. Haar blik werd triest. "Het spijt me maar ik kan geen wonderen verrichten. Ik kan u daarmee niet helpen." fluisterde ze zacht.
Ron zei:"Ik weet het, ik vraag me alleen af wat me bezielde om naar die ruines te gaan. Iets riep me denk ik. Nu ook weer, ik hoor de stem van die kluizenaar, ik wil gaan kijken of alles goed is met die arme man maar ik durf niet meer naar daar. Is Magnus hier ergens in de buurt. Kan die mij misschien vertellen wat er echt gebeurde? Waarom ik naar daar werd toe getrokken, of was ik enkel gegrepen door de 'ik wil koning worden' koorts? Ik ga maar weer slapen, de leegte waar eens mijn been zat doet vreselijk pijn."
Falia legde haar smalle warme hand op de beverige hand van de man. "Ik zal Magnus voor u zoeken en zorgen dat u iets te eten krijgt."

Ze liep bij de man weg en naar de kruidenvrouw. Ze vertelde dat hun patiënt honger had en vroeg of zij wist waar ze Magnus zou kunnen vinden.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 27 sep 2006 12:33

Magiërtoren - Zarina en Falia (,Ron)
Zarina keek Falia aan. "Is goed kind. Ga zitten en drink je thee op." Ze knikte even naar een van de leerling magiërs die aanwezig was. De jonge man verdween direct om wat te eten te regelen en Magnus te zoeken. "Mijn naam is overigens Zarina. Heb je schone kleding bij? Anders gaan we straks in de stad bij Tabbe langs. Die is erg goed in kleding en die heeft vast nog wel iets hangen." Ze glimlachte. "Wat brengt je naar Kiln? Het is vast niet de wedstrijd om het koningsschap. Hoewel Kiln het waarschijnlijk slechter zou kunnen treffen dan jou op de troon."

Ondertussen liep Magnus met een dienblad met wat licht voedsel de kamer in waar Ron lag te slapen. Hij zette het blad weg en ging op een stoel zitten. Het had geen zin om hem wakker te maken. Hij zou wel wachten.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 27 sep 2006 14:03

Magiërtoren - Falia Tondora

Falia nam een slok uit de beker met nu lauwe thee en luisterde naar de vragen die de vrouw stelde. " mijn naam is Falia, blij u te ontmoeten. Echt veel andere kleding heb ik niet. Meestal was ik ze in een beekje als er niemand anders in de buurt is. Ik zou graag naar andere kleding kijken, maar ik heb geen taks om uit te geven. Ik kan mijn kelding beter wassen in het rusthuis."
Ze nam nog een slok. "Wat mij hier gebracht heeft is mijn hart. Het vertelde me te reizen en nieuwe plekken te ontdekken."
Falia glimlachte bij het compliment dat ze kreeg. "Dank u. Maar ik weet zeker dat uw koning een groot man en een goede leider was. Zelfs als er een nieuwe koning gekozen wordt zal de vorige koning in uw hart voortleven. Zijn daden zijn terug te vinden in de straten en onder het geluk van de mensen die wonen in deze prachtige stad."

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 01 okt 2006 15:30

Magiërtoren - Ron en Magnus
Ron werd weer wakker, veel rustiger en met minder pijn. Hij zag Magnus en herinnerde zich dat hij om de magier had gevraagd, maar herinnerde zich niet echt waarom hij de man wilde spreken. "Magnus, kan jij m'n been er terug aan toveren? Hoe is het met die oude man waar ik mijn been aan heb gegeven, heeft die nu geen stemmen in z'n hoofd en nare gedachten? Waarom werd ik naar daar gelokt, heeft het iets met Koningswedstrijd te maken? Heb je iets te drinken voor me, wijn of zo?"

Magnus glimlachte "Wijn? Nee, geen wijn. Ik heb wel thee voor je, dat zal je herstel bespoedigen. Ik kan helaas niet je been weer terug toveren. De magie die dat zou kunnen, is al lang geleden verloren gegaan." Hij gaf Ron de kop thee aan. “De oude man die je noemt, was.., is Orpheus, een van de eerste en grootste magiërs die Kiln ooit heeft gekend.” Hij schudde zijn hoofd. “Orpheus behoedt ons voor het kwaad dat leeft in de ruïnes van Laag-Kiln, het kwaad dat zich manifesteerd als een schaduw. Hij heeft bezworen de schaduw te binden aan de ruïne en aan zichzelf.” Magnus keek Ron serieus aan. “Je moet veel kracht hebben. De schaduw lokt mensen naar de ruïnes om vervolgens bezit van hen te nemen, in de hoop dat er één tussen zal zitten die hem naar Kiln zal brengen. Tot dusver heeft nog niemand de ruïnes met de schaduw kunnen verlaten, tot jij voorbij kwam. Je hebt de schaduw weerstaan en hem teruggebracht naar Laag-Kiln.” Magnus keek Ron doordringend aan. “Doordat Orpheus je been heeft overgenomen, heeft de schaduw niet veel andere keus dan in zijn lichaam te trekken. Daar zal hij blijven vechten natuurlijk, maar Orpheus is krachtig genoeg om hem te weerstaan.” Dat hoop ik tenminste. Voor heel Kiln. De kracht van de schaduw is groot, hopelijk niet te groot. Hij keek even naar het halve been van Ron. “Ik kan je wel een eind op weg helpen, zodat je alvast uit bed kunt.” Hij wees naar de muur. “We hebben een paar krukken voor je geregeld, zodat je alvast uit de voeten kunt. We zijn bezig met een protese, maar daarvoor moet eerst de wond helemaal is genezen. Vrij van korsten en zwellingen” Hij glimlachte opnieuw naar Ron. “Als ik het goed heb gehoord ben je ook een mededinger naar de troon. Is het niet?” Ondertussen liet hij zijn gedachten uitgaan naar het Ron. Hij wilde de genezing bespoedigen. De wond zou dan wel niet helemaal genezen, maar hij kon hem wel laten sluiten en Ron kracht genoeg geven om uit bed te komen. De rest van de genezing zou komen met de tijd. Langzaam vloeide de magie als een lichte tinteling door Ron's lichaam.

"Goh, krukken, daar speelden we als kind mee, gheghe, leuk" zei Ron sarcastisch. "En ja, ik ding inderdaad mee naar het Koningschap, Koning-een-been, ach, ach. Als ik je zo hoor heb ik best veel geluk gehad. Het meedoen is eigenlijk meer gestart als een tijdsverdrijf. Het grootste probleem is, ik heb geen geld, niets. Ik heb enkele mensen nog vis belooft in ruil voor diensten die ze mij gaven. En voorlopig zal ik niet kunnen vissen. Zo'n klein bootje vergt veel werk als je ermee wil vissen, en met maar een been is dat niet te doen. Kan ik hier nog een poosje blijven? Ik ben rustig ik kan misschien, als ik m'n kruk een beetje gewoon ben, klusjes voor je doen? Je zou de eerste zijn met een klusjesman met maar een been."

Magus keek hem even bedenkelijk aan. Klusjes? Hier? "Mmm, daar moet ik even over nadenken. Waarschijnlijk zou je in het rusthuis wel een plekje kunnen vinden. Het is hier niet de gewoonte om extra mensen toe te laten." Hij stond op. "Ik moet weer verder met mijn werk, maar ik zal even bespreken hoe het verder moet." Hij pauzeerde even. "Mmm, misschien dat Zarina een plekje voor je heeft." Hij wreef zijn handen, door het gebruik van magie waren ze helemaal koud geworden. "O, ik weet wel een eerste klusje voor je. Ik heb nog een boek dat naar de bibliotheek terug moet voor Daronna mijn baard af komt scheren." Hij knipoogde. "Ik heb opgevangen dat er een aanwijzing de ronde doet. 'Op de plaats van stilte vindt het woord zijn weg'. Dat lijkt me nou typisch iets voor een bibliotheek. Wat denk je Ron? Zou de koning iets in een boek hebben gestopt? Daar waar iedereen het gewoon zou kunnen lezen? Pal onder ieders neus?" Met een warme glimlach keek hij Ron aan.

Samenpost van Nahimana Tala en Elmer

Magiërtoren - Zarina en Falia
Zarina keek Falia aan. "Ik zou zo denken dat Mengerus je moet betalen voor je werkzaamheden! Ik bedoel... jij bent hier en waar is hij?" Ze keek Falia nog eens goed aan. "En ik heb het idee dat dit niet het enige is dat je hebt gedaan." Het was duidelijk dat Zarina niet zoveel op had met Mengerus. De man noemde haar een dorpsheks, en dan niet op een respectvolle manier. Volgens hem was ze een oud vrouwtje dat zich bezighield met kwakzalverij door middel van vage drankjes, zalfjes en kruiderijen. "Laat je niet misbruiken, kind. Ik vertrouw die Mengerus voor geen halve Taks."

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 04 okt 2006 17:31

Magierstoren: Falia Tondora

"Betaling?" Falia keek de vrouw verbaasd aan. "Ik ruil altijd met mensen doormiddel van verhalen en genezing. Al zou ik wel graag andere kleding aantrekken voordat ik nieuwe ging halen. Ik denk niet dat mensen er blij van worden als er iemand geheel doordrenkt met bloed door hun straten loopt. En wat rust zou ook niet verkeerd zijn. Misschien zou u mij later door de stad kunnen leiden. Ik ken de weg niet en zou er graag wat meer over willen leren."

Gesloten