7e ring: Magierstoren, Haven en Havenherberg

Wie wordt de nieuwe koning van het in chaos verkerende eilandenrijk Suomi?
Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 09 okt 2006 07:24

Magiërtoren - Ron en Magnus
"He?!" Ron leek op te schrikken uit zijn eigen gedachten. "Boek, Daronna, bibliotheek, baard afscheren... Jajaja..." Zo enthousiast als Ron twee minuten geleden was geweest, zo afwezig leek hij nu te zijn. Magnus glimlachte. Het was natuurlijk te verwachten, hij was niet alleen lichaamlijk verwond. "Je moet eerst nog maar wat extra rusten, Ron. De kroon loopt niet weg." Ron knikte afwezig, terwijl Magnus de kamer uit liep. Mijn been. Ik ben mijn been kwijt.

Magierstoren: Falia en Zarina
Zarina hoorde vol verbasing hoe Falia reageerde. "Sommigen zullen misschien wel willen ruilen, maar ik vrees dat je toch echt Taks nodig gaat hebben hier in Kiln. Ik zal dadelijk wel met je mee gaan naar het rusthuis, dan vragen we Mengerus om een fatsoenlijke regeling." Ze glimlachte. "En ik wil je de stad graag laten zien. Wil je nog een kop thee? Hoe heb je de arme man in godensnaam zo snel zoveel beter kunnen krijgen? Dat kunnen nooit alleen kruiden zijn geweest."

Edit: Stukje tussen Ron en Magnus toegevoegd.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 11 okt 2006 13:26

Magiërtoren - Zarina - Falia - Magnus

"Ah net de dame die ik zocht" sprak Magnus terwijl hij de ruimte inkwam en plaats nam bij Zarina en Falia. "Ik ben hier vanwege de betaling aan vrouwe Falia voor de heling van Ron, voor dat je tegenwerpingen maakt. Ik weet dat hij nog niet genezen is, maar alles wat er voor hem gedaan kon worden is er gedaan. Zijn lichaam is geheeld, zijn geest moet hij zelf helen daar kan niemand hem bij helpen vrees ik." Falia begon al tegenwerpingen te maken...."Ik wens geen betaling, ik heel mensen niet omdat ik er betaald voor wil worden! Ik heel mensen omdat ik die mogelijkheid nu eenmaal heb." Magnus kon het niet helpen dat er een glimlach op zijn gezicht te voorschijn kwam "Goed gesproken Falia! Een echt goede genezer volgt zijn of haar roeping en vraagt niet naar betalingen. Dat is ook het probleem met Mengerus, ook hij is een echte genezer en heeft dus geen verstand van Taks." "Precies! dat is waarom ik dadelijk met Falia naar Mengerus ga om een goede regeling te treffen" onderbrak Zarina het gesprek. "En ik vind dat je de betaling die Magnus je wil geven moet aanvaarden kind, dan heb je in iedergeval een paar Taks in je zak als we straks de stad ingaan." Schoorvoetend gaf Falia toe en nam het buideltje dat Magnus haar voorhield aan. Nieuwsgierig opende ze het buideltje, 5 zilveren Taks straalden haar tegemoet. Niet bekend met de waarde van de Taks liet ze Zarina de Taks zien. "Kijk dat is wat ik noem een gulle betaling Magnus, 5 zilveren Taks is voldoende om in de eerste dringende behoeftes te voorzien. Ik hoop straks bij Mengerus naast kost en inwoning ongeveer 2 zilveren Taks per week te onderhandelen. Weet je wat Falia, we gaan onmiddelijk naar Mengerus en onderhandelen met hem, dan kunnen we daarna lekker de stad ingaan en drinken we iets bij Kildar strakjes. Op mijn kosten natuurlijk tenslotte heb ik ook van Magnus een royale betaling gekregen voor de kruiden die gebruikt zijn tijdens de heling."
Na een kort afscheid van Magnus vertrokken Zarina en Falia dan ook naar de rusthuizen om met Mengerus te spreken......


Rusthuizen - Zarina - Falia - Mengerus


Mengerus had de hele ochtend samen met Jarina de meeste verwondingen behandeld en was na de laatste behandeling van een zwerende wond met ongelofelijk veel pus en stank niet in een al te goed humeur. Verdomme, af en toe wordt ik helemaal gestoord van die mensen die altijd tot het laatste moment wachten voor ze naar een heler gaan. Als ze dan eenmaal bij ons komen is het vaak moeilijk om hen nog te helpen, terwijl als ze meteen komen het maar een kleine ingreep zou zijn. Al mopperend had hij zich op zijn kamer terug getrokken om te genieten van zijn welverdiend middagmaal. Hij had net de eerste hap van zijn pastei genomen op het moment dat Zarina en Falia door een vermoeide Jarina binnen gebracht werden. "Sorry Mengerus, maar Zarina wou onmiddelijk bij je gebracht worden." Verontschuldigde Jarina de storing.

Kwaad schoof hij de rest van de pastei aan de kant. "Nou kruidenheks....wat wil je van me dat niet kan wachten tot na mijn welverdiende maaltijd?" sprak hij gemelijk. Zarina ontplofte "KRUIDENHEKS??!! Wie denk je wel dat je bent? Omhoog gevallen pleisterplakker...je hebt geluk dat ik geen magie kan gebruiken als een echte heks, anders dan zou je de eerste tijd geen pastei meer kunnen eten....en voordat je ook maar iets zegt....dat is GEEN dreigement dat is een BELOFTE!!" Ook Mengerus werd nu goed kwaad, waardoor het tweetal schijnbaar niet meer normaal met elkaar kon praten en alleen maar kon schreeuwen naar elkaar. "Denk aan wat je zegt vrouw, ik laat je uit de rusthuizen verbannen en zal er voor zorgen dat je geen klanten meer krijgt in dat winkeltje van je. Dan komen de mensen misschien eerden naar ons en kunnen we ze beter helpen inplaats van dat ze eerst allemaal rommel op hun wonden smeren waardoor deze nog meer gaan ontsteken." "ROMMEL? Jij noemt mijn kruiden rommel?? Zonder die ROMMEL zouden er beslist meer mensen sterven in Kiln denk je niet??"

Zo ging het nog enkele minuten verder totdat Zarina's oog op de angstig kijkende Falia viel.

"En dan nog iets ouwe zeur....ik ben hier om er voor te zorgen dat Falia hier als genezeres behandeld word en als zodanig dus ook betaald wordt." "BETAALD??!! Ze mag blij zijn dat ze kost en inwoning krijgt voor haar helingen." "Pfoe kost en inwoning is niet voldoende als je wilt dat ze hier blijft om voor jou te werken zul je toch met iets beters moeten komen. Ik stel voor dat je naast kost en inwoning nog eens 4 zilveren Taks per week aan haar uitbetaald." "WAT 4 zilveren Taks?? Nu heb je helemaal je verstand verloren mens" Toch wou hij Falia niet zomaar laten gaan, ze had bezewen dat ze een goede genezeres was en ze had hem tenslotte geholpen afgelopen nacht veel van de ziekte gevallen op te lossen. "Ik weet het goed gemaakt 1 zilveren Tak voor iedere week die ze hier werkt. " "Nee 1 zilveren is te weinig Mengerus en dat weet jij ook wel 3 lijkt me aangemeten" "3 is teveel, wat dacht je van 2?" "Voor 2 doen we het niet hoor, wat dacht je van 2 zilveren en 8 koperen?" Mengerus maakte snel een berekening in zijn hoofd "2 zilveren en 4 koperen en dat is mijn laatste woord, als dat niet voldoende is dan zal ze hier niet kunnen blijven." Zarina keek naar Falia die verlegen knikte. "Afgesproken dan kost en inwoning en 2 zilveren en 4 koperen Taks per eek, uit te betalen aan het einde van iedere week. Laten we die week vandaag ingaan dan betaal je haar voor haar werk van gisteren en vanacht 5 zilveren extra." Schoorvoetend en eigenlijk nog woedend gaf Mengerus toe en betaalde Falia 5 zilveren Taks uit. Snel, voordat Mengerus zich bedacht over de betaling, vertrokken Zarina en Falia. Eenmaal buiten de kamer leunde Zarina vermoeid tegen de muur. "Zo dat koste wat moeite zeg, maar het was het waard nietwaar?? Nu kunnen we de stad ingaan en kan jij tenminste nieuwe kleding aanschaffen. Mochten die tien zilveren niet genoeg zijn kun je nog altijd een afbetalingsregeling proberen te verhandelen." Falia, nog steeds overdonderd door het gebeeurde, liet zich door Zarina de rusthuizen uitleiden naar de stad...

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 14 okt 2006 13:52

Falia, magierstoren

Falia was zeker overdonderd door het hele gebeuren. Ze begreep dat het zilver in haar nieuw verkregen buidel, aardig wat waard moest zijn en ze was de kruidenvrouw ook erg dankbaar voor haar hulp. Ze besloot eerst nieuwe kleding te kopen en als ze iets over zou houden, met de rest van de taks te zoeken naar bruikbare kruiden en spullen.
Gewillig liet ze zich door Zarina meeslepen naar de stad. Dit was de eerste keer dat ze onder de poort doorliep.

(verder bij, dat moeten jullie maar even laten weten ik word meegesleurd :P )
(lang leven de internetcafes op kreta :feest: )

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 24 okt 2006 07:00

Rusthuis - Falia en Zarina
"Vooruit dan.. eerst naar Tabbe. Die heeft vast wel wat voor je. Hier sla mijn mantel maar om, want anders schrikt iedereen zich een hoedje met al dat bloed."

Vertrek naar derde ring

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 25 okt 2006 14:19

Rusthuis; Ron

Ron werdt wakker van de vreselijke pijn die zijn been hem bezorgde. Liever gezegd, wat daar van over was. Met een gruwelijke zekerheid drong het plotseling tot hem door wat er gebeurt was. Hoe had hij zo blind kunnen zijn. Hij had harder moeten vechten tegen die schaduw, dan was dit allemaal niet gebeurt. Dikke tranen drupten uit zijn ogen. Hoe moest hij nou verder? Langzaam ging hij overeind zitten in zijn bed en keek om zich heen. Op hetzelfde moment bereikte een afschuwelijke stank zijn neusgaten. Wat was dat voor lucht?

"Nou ja, nu of nooit dan maar. Eens zal ik er toch aan moeten geloven." Ron pakte zijn deken beet en sloeg hem opzij om zijn gewonde been dan maar eens te bekijken. De stank werd zo mogelijk nog erger, de pijn nog net iets meer. Hijgend viel hij achterover in de kussens. Na een tijdje zo te hebben gelegen, wachtend tot de zwarte vlekken voor zijn ogen wegtrokken, probeerde hij het nog een keer. Voorzichtig hees hij zichzelf weer overeind in zijn bed. De stank werd steeds erger leek het wel. Wat haaden ze toch met hem gedaan? En hoe moest hij ooit weer gaan vissen? Voor de tweede keer probeerde Ron naar zijn been te kijken en voor de tweede keer moest hij het ook dit keer opgeven. De aanblik was te gruwelijk. Hij kon er niet naar kijken. Toen hij weer achterover in de kussens viel, voelde hij een drukkende pijn op zijn borst. Hij probeerde om hulp te roepen, maar er kwam geen woord over zijn lippen. Langzaam werd het zwart voor zijn ogen. Eigenlijk was het een opluchting, was zijn laatste gedachte.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 15 nov 2006 08:51

Rusthuis, Mengerus
Er werd op de deur geklopt. Mengerus keek op uit zijn boeken. Het kloppen herhaalde zich. Doet nou niemand open? Verstoord stond hij op en liep naar de deur. "Ja?" Voor hem stond een page. "De raad is gesommeerd om bij elkaar te komen. Devon heeft me gestuurd om u te verwittigen dat uw onmiddelijke aanwezigheid in het Citadel wordt verzocht." De page zag het gezicht van Mengerus en besloot dat het wijs was om zijn zin wat netter af te ronden. ".. heer." Hij maakte een kleine buiging. "Mm, ok, ik zal mijn spullen pakken en dan kom ik direct."
Niet veel later zat Mengerus op zijn paard en vertrok in de richting van het Citadel.

Vertrek richting Citadel - 1ste ring

Magiërtoren, Magnus
Ook bij de magiërtoren klonk het geluid van iemand aan de deur. Niet veel later dan de bel had geklonken stond er een page naast het bed waar Elmer in lag. Magnus keek naar hem terwijl een andere magiër Elmer klaarmaakte voor zijn laatste reis. Ze waren er nog niet helemaal uit of dat de begraafplaats moest worden of een plaatje bij zijn eigen grot. "Heer Magnus?" De page keek naar het levenloze lichaam in het bed en werd een beetje bleek. "Zeg het eens." Sprak Magnus terwijl hij de page het kamertje uitleidde. "De raad wordt bij elkaar geroepen. Devon heeft me gestuurd om u te vragen direct naar het Citadel te komen." Magnus knikte. "Dat is prima. Ik vertrek meteen. Mengerus en Yenkul zijn ook op de hoogte neem ik aan?" De page knikte. "Drink even een kop thee voor je weer vertrekt." Terwijl Magnus zijn spullen pakte, zadelde iemand zijn paard op.

Vertrek richting Citadel - 1ste ring

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 10 sep 2007 01:18

Magiërtoren - Magnus

Eindelijk had de lange dag een einde, het had hem toegeleken dat er geen einde aan die vervelende rechtzitting kwam. Het was niet een taak waar hij plezier aan beleefde, nee eerder uit plichtsgevoel verrichte hij de taak die de koning hem had opgelegd. Maar goed de zitting was voorbij en hij was eindelijk terug in zijn eigen vertrekken. Hij stuurde de altijd aanwezige leerling voor zijn deur naar de keukens om warme kruidenwijn en brood en kaas te gaan halen. Hij was toe een een rustige avond voor zijn haardvuur. Terwijl hij het zich gemakkelijk maakte in zijn favoriete leunstoel gingen zijn gedachten terug naar het moment dat alle narigheid begonnen was. Het was hem duidelijk dat het begonnen was met de dood van de koning en de start van de wedloop. Langzaam maar zeker ging hij in gedachten de gebeurde dingen nog eens na. De dood van de koning......de rijen die zich voor de stadspoort vormden.....inbraak in de bibliotheek.......de duidelijke toename van geweld.....en dan natuurlijk niet te vergeten het verontrustende voorval met de schaduw. Plotseling was hij er met zijn gedachten weer helemaal bij, de schaduw!! Er moest toch een manier zijn om deze voorgoed uit te schakelen of tenminste te beteugelen. Geheel opgaand in deze opgave merkte Magnus niet eens dat de leerling zijn kamer binnen kwam en het door hem gewenste voedsel samen met de wijn op de tafel tussen zijn schriftrollen neerzette. De leerlingen waren er aan gewend dat de meestermagiër vaak zo diep in gedachten verzonken was dat hij hen gewoon niet opmerkt, zachtjes verliet de leeling dan ook de kamer weer.

De schaduw.... nu moet er maar eens eindelijk een oplossing komen voor dit probleem. Jammer dat ik niet in de mogelijkheid ben om met Orpheus te spreken hij had zeker een voorstel kunnen doen om de schaduw te kunnen beteugelen. Orpheus?! Hij heeft al zijn geschriften hier gelaten toen hij vertrok, als ze niet in zijn oude kamer te vinden zijn dan moet ik de hele toren afzoeken naar die rollen *zucht*

De wijn en het brood helemaal vergetend stormde Magnus de kamer uit in de richting van Orpheus' oude kamers. Hij liep met zo'n vaart dat hij een groepje leerlingen zowaar onderste boven liep zonder zelfs maar vaart te verminderen. Gelukkig had Orpheus zijn kamers niet magisch verzegeld, anders zou het nooit mogelijk geweest zijn om naar binnen te gaan dacht hij nog terwijl hij de grote oude deur open duwde. Rondkijkend in de nu al enkele jaren verlaten kamer kreeg hij een brok in zijn keel. Orpheus...vriend....waarom? Met moeite keek hij de nog steeds in wanorde verkerende kamer rond. Het personeel had duidelijk, overigens geheel volgens aanwijzingen, niets aan de kamer veranderd. Er was zelfs niet gepoetst waardoor de kamer muf en stoffig was. Aangezien Orpheus aan niets anders dan het schaduw probleem gewerkt had wist Magnus dat alle schriftrollen die in de kamer aanwezig waren belangrijk zouden kunnen zijn.

Na enkele ogenblikken verliet hij dan ook de kamer met zijn armen vol met schriftrollen. Het waren er minder dan hij gedacht of gehoopt had. Eenmaal terug in zijn kamers merkte hij de wijn op terwijl hij de rollen op tafel liet vallen. Diep geconcentreerd begon hij te lezen, rol na rol werd door hem ontrold en gelezen. Rollen met beschrijvingen van Laag-Kiln volgend rollen met vermoedens over de aard van de schaduw. Alle rollen waren in het vloeiende handschrift van Orpheus geschreven, sommigen duidelijk anderen waar zeer onduidelijk door de vele verbeteringen die er in aangebracht waren. Na enkele uren stuitte hij bij toeval op iets vreemds, aantekeningen die in een ander handschrift in de kantlijn geschreven waren. Geen verbeteringen leek het, alleen commentaar. Alsof iemand zijn gedachten in de kantlijn had opgeschreven. De meeste toevoegingen spraken over de aard een herkomst van de schaduw, alle toevoegingen behalve één.

Hmmm vreemd dit handschrift komt me zo bekend voor, terwijl het niet van iemand hier binnen de toren is. Wie van buiten de toren zou deze rollen gelezen kunnen hebben? Wie...ja wie....wacht eens .....zou het .....nee dat is toch bijna onmogelijk? Ik weet dat hij overal interesse in stelde, alles wat met zijn rijk te maken had was belangrijk voor hem... zou hij ze echte gelezen en van commentaar voorzien hebben?

Met hernieuwde interesse schreef hij alle toevoegingen over op een nieuwe rol, en steeds weer bleef hij steken bij die ene afwijkende...Waar men geen zonlicht verdraagt vertelt de zonderling zijn verhaal.

Opgewonden riep hij de leerling naar binnen en stuurde hem met een bericht naar de Citadel. "Ga naar Devon en zeg hem zo snel mogelijk naar mij toe te komen. Mocht hij nog niet hersteld zijn van zijn verwondingen laat hij mij dan onmiddelijk weten zodat ik naar hem toe kan gaan."

Verwonderd keek de leerling Magnus aan, wat kon er zo belangrijk zijn dat de Magiër zo opgewonden was. Zijn ogen vielen op de lijst met toevoegingen. Nieuwsgierig als de meeste leerlingen nu eenmaal zijn las hij snel de lijst door, vooral de laatst opgeschreven toevoeging waar men geen zonlicht verdraagt vertelt de zonderling zijn verhaal trok zijn aandacht.

Na een blik op de opgewonden Magiër verliet hij snel de kamers en maakte zich opweg om de boodschap over te brengen. Helaas voor hem stuitte hij op de gang op het groepje leerlingen dat eerder door Magnus zo ontstuimig omver gelopen was. Aangezien er weinig rivaliteit heerste onder de leerlingen in de toren vertelde hij zijn mede leerlingen over de opgewonden toestand van Magnus en over hetgeen hij gelezen had. Terwijl hij zich verder haaste naar Devon kreeg hij er spijt van dat hij de rest iets over de lijst verteld had. Zijn mede leerlingen kennende zou eer het morgen was de hele stad ervan weten en zou het zeker Magnus te ore komen. Deze zou dan onmiddelijk weten dat hij stiekem de lijst gelezen had. Hoe meer hij erover nadacht hoe misselijker hij werd, wat zou Magnus zeggen? Hij zou toch niet uit de toren verwijderd worden?

Vastbesloten om zijn opdracht zo snel mogelijk uit te voeren snelde hij in de richting van de Citadel.

Vertrek leerling naar de 1e ring - Citadel

after_eden
Eeuwentemmer
Berichten: 2329
Lid geworden op: 25 apr 2005 18:04

Ongelezen bericht door after_eden » 23 nov 2007 11:11

Havens (Oyham en Cecile)

Op de havens was het een drukte van belang. Alle zakenlui waren in de weer en zo te zien was er net een flink vissersschip binnengekomen. Er ontstond een relletje, Oyham dacht te horen dat het om de rechtszaak ging. "Kijk dat is mijn schip." Zei Oyham ineens tegen Cecile. Er kwam iemand hun kant op. De man groette Oyham en vroeg hem "Gaan we nog een keer weg van dit eiland?" Oyham knikte, "Jawel, breng het schip vaarklaar dan gaan we meteen." De man wilde zich omdraaien, maar bedacht zich. "Het schip is al vaarklaar. We hadden niets te doen ndus zijn daar al mee begonnen." "Oke, dan gaan we nu meteen. Is alle bemanning gereed?" De man knikte en mompelde nog wat over dat er lading aan boord was gegaan.

Nadat iedereen aan boord was voreg Oyham nog een keer aan Cecile, "Cecile, dit is wat je wilt? Dit is echt de laatste mogelijkheid om te gaan." Ze kneep in zijn hand, "Ik heb mijn beslissing reeds genomen. We kunnen beter gaan voor ik me bedenk." De ankers werden gehezen, en de trossen gelost. "Op naar huis!" Riep de bemanning.

Onderweg speelde Oyham nog een aantal mooie deuntjes op zijn fluiten. Hoe ging hij ooit aan zijn moeder uitleggen wat er gebeurd was met zijn broer?

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 30 dec 2007 12:49

Falia vanuit de 1e ring citadel nu in het rusthuis, Jarina

Het weer was droog, misschien zelfs warm, maar Falia had het gevoel dat ze de hele weg naar het rusthuis in de regen had gelopen.
Ze opende de deur van het rusthuis, het was er relatief rustig, de meeste mensen sliepen, enkelen lagen kreunend in hun bed.
Jarina zag Falia binnenkomen en kwam op haar afgelopen. Falia kon zich niet herinneren of Jarina ook bij de rechtzaak was geweest, maar ze wist vast wat er gebeurd was.
Dat ze het wist kwam voort uit de volgende vraag die ze stelde: "en hoe was zijn verhaal?"
Falia probeerde uit haar stem op te maken of ze haar veroordeelde voor wat er in de rechtszaak was gebeurd, maar haar gezicht liet enkel een kleine glimlach door.
"Hij heeft zichzelf schuldig bevonden." Mompelde Falia, "Hij zal gestraft worden voor zijn daden.
Jarnia legde haar hand op haar borst, "gelukkig, "sprak ze opgelucht.
Falia moest al haar kracht bij elkaar schrapen om die reactie met een glimlach te beantwoorden, "Ja... ja inderdaad gelukkig."
Jarnia merkte dat Falia zichzelf niet was, "Gaat het wel?"
Falia knikte, "het was een drukke dag, ik hoop dat je het niet erg vind, maar ik zou graag mijn bed op willen zoeken. Ik zal morgen de vroege dienst op mij nemen om je terug te betalen voor deze avond, maar ik kan het nu even niet opbrengen om je mee te helpen.
Jarnia knikte, het was toch de hele dag rustig geweest, en in de ochtend wat langer uitslapen kwam als een zegen aangezien ze de vorige nachten dubbele uren had moeten draaien omdat, Falia buiten de deur had moeten werken.
"Dank je, ik beloof voor de zon aan het werk te zijn." Zei Falia, terwijl ze haar rugzak wat recht trok op haar schouders. "Laat me weten wanneer ik ooit iets voor jou kan terugdoen."

Voordat Falia haar slaapkamer inliep, pakte ze een ketel uit de kast en vulde deze met koud water, toen liep ze naar de open haard en hing de ketel boven het vuur. Ze ging op een simpele stoel zitten om te wachten totdat het water warm werd. Ze keek naar een oude vrouw die in het dichtsbijzijnde bed lag, de vrouw lag te rusten in de warmte van het warme vuur. Ze keek Falia aan, en kuchte om haar aandacht te krijgen. Falia gaf haar de aandacht.
"Moeilijke dag gehad vandaag?" Vroeg ze.
Falia stond op en liep naar het bed. Ze veegde wat haar achter haar oor en glimlachte naar de vrouw. "Het gaat, alleen wat moe, en u gaat alles goed met u? Heeft u iets nodig?"
"Ik heb alleen een flinke griep, het is dat mijn kinderen bang waren dat mij iets zou overkomen, mijn vader is aan de griep gestorven, weet u. Sindsdien mijn kinderen een beetje huiverig, als het aan mij had gelegen had ik nu thuis onder de wol gelegen met een warme kom kippensoep." Ze bekeek Falia eens goed. "U bent duidelijk niet van uit de buurt. Mist u uw thuis?"
"Nee, niet echt, ik ben weggegaan om de wereld te leren kennen, en ik ben blij dat ik die kans heb gekregen."
De vrouw knikte begrijpend, "ik zou ook reizen als ik de kans had, maar ik ben oud en hou te veel van Kiln om er ooit weg te kunnen gaan, ik zou heimwee krijgen weet u."
Ze keek over Falia's schouder naar het vuur, "Uw water is warm, heb een goede nachtrust."
"Dank u, ik zie u in de morgen. Een goede nachtrust."
Falia liep terug naar het vuur en haalde de ketel eraf, met een doek om het hengsel knikte ze nog eenmaal naar de vrouw, voordat ze naar haar slaapkamer liep.

In de slaapkamer goot ze het water over in een waskom en kleedde zich uit. Ze waste zichzelf grondig en trok haar slaapgewaad aan. Toen opende ze haar rugzak en haalde er haar bebloede kleding uit, toen ze dat deed viel de houten driehoek, die ze eerder die dag had gevonden op de grond. Ze legde de kleding naast de kom neer en pakte het houten voorwerp op. Ze bekeek hem eens goed van alle kanten, maar kon er niets nieuws aan ontdekken. Ze deed hem terug in de rugzak, met het voornemen hem morgen aan Mengerus zou laten zien. Hij zou er misschien beter raad mee weten dan zij.
Toen pakte ze wat droge kruiden uit een gestikt vakje in haar rugzak en liet die in de kom vallen. Het water werd paars en Falia liet haar kleding in het water glijden. De kruiden zouden het bloed uit de stof weken.
Falia rekte zich uit en liep naar haar bed. Ze schoof onder de lakens en sloot haar ogen, het duurde ongeveer een half uur woelen tot de slaap haar eindelijk vond en overmande.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 23 feb 2008 13:49

Magierstoren, Magnus

Magnus keek uit zijn raam naar de stad. De zon was nog niet helemaal opgekomen, maar hij was gewekt door een boodschapper van Ridenk. Een mogelijke dochter van de koning. Zou het kunnen? De koningin was natuurlijk erg jong toen ze stierf. Het is natuurlijk niet helemaal ondenkbaar dat hij eens... Eerst had Magnus het zich niet voor kunnen voorstellen, maar ook de koning was een mens. Hoewel hij nooit had gesproken over een nieuwe liefde, zou het natuurlijk kunnen. Als zij inderdaad zijn dochter is en ze is geboren na de dood van de koningin, dan kan de huwelijks-clausule worden ontbonden. Als...als...als. Hij nam een slok van zijn warme thee. Als Ridenk het aannemelijk vond dat het een dochter was, dan moest ze een aardige indruk op hem hebben gemaakt. Ik kan achterhalen of zij en haar moeder de waarheid spreken, als ze daaraan willen meewerken. Maar als de moeder meerdere mannen heeft... gekend, dan kan ik niet met zekerheid aantonen of de koning de vader is.

Ridenk had in zijn bericht aangegeven dat de dochter hem zeer aan de koning deed denken, terwijl de moeder er naar uitzag dat ze niet kieskeurig was als het om de heren ging. Wie weet met welke mannen zij zich in die jaren had opgehouden. Magnus zuchtte, het was een dilemma. Misschien dat Zarina nog iets kan 'zien'. Ik zal het haar vandaag gaan vragen. We zullen zien, we zullen zien. Eerst zullen we de dames eens gaan ontmoeten. Opnieuw nam hij een slok van zijn thee. Hij had Ridenk bericht terug gestuurd waarin hij had aangegeven dat hij ze zou ontmoeten in de herberg. Kildar zou wel een apparte ruimte hebben waar ze rustig konden praten omder het genot van een glas wijn en een maaltijd.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 15 mar 2008 16:18

Falia, rusthuis.

Zoals beloofd was Falia al vroeg in de weer tussen de zieken om hen te verzorgen en te helpen waar ze maar kon.
Toen Jarnia die dag laat in de middag in het rusthuis verscheen vertelde ze dat ze de mededeling had gekregen dat er iemand in de stad vlak bij de herberg onwel was geworden en ze vroeg of Falia naar het huis wilde gaan waar dit gemeld was. Falia pakte wat van haar middeltjes in haar vertrouwde rugzak en verliet het rusthuis daarna snel.

Op weg naar de 1e ring

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 01 apr 2008 18:10

Magierstoren, Magnus
Magnus pakte zijn mantel en sprak een van de leerlingen aan. "Ik moet nu weg, maar ik zou graag hebben dat je de .. dat je Falia opzoekt." Hij keek even naar de jongeling. "Je weet wie ik bedoel?" "Jawel, dat is toch die.. ze verblijft in het rusthuis toch?" "Ik geloof van wel ja." De leerling knikte. "Als je haar vindt, vraag haar dan.." Hij dacht even na. Zal ik ze inderdaad naar de herberg laten komen? Ze heeft een speciaal iets, een instinct, een inzicht die wij niet hebben. Mengerus zal er niet blij mee zijn. "...of ze naar de herberg komt." De leerling knikte en vertrok.
Magnus deed hetzelfde.

Magnus vertrek richting vierde ring

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 09 apr 2008 12:34

Falia's slaapkamer in het rusthuis.

De Avond was al lang gevallen, toen Falia eindelijk de rust kon nemen om achter haar bureau plaats te nemen en de brief te schijven die ze al zo lang wilde schrijven.


Oudere Waltin,

Ondertussen is mijn reis gestopt in Kiln. Een stad zonder koning, maar met een bastaardkind en een mogelijke plaats voor haar op de troon. Er is mij gevraagd een manier te vinden om te bewijzen dat zij een rechtmatige troonopvolgster is door bloed verbonden met haar vader de koning van Kiln.
Ik weet, net zoals een ieder in onze stad dat u experimenteerd met het opgvangen stof van dode vuurbloemen en hoopt op een gewenst resultaat. U geloofd dat als u genoeg stof verzameld dit dezelfde kracht kan hebben als een echte vuurbloem. Echter niemand heeft het ooit willen uitproberen en uzelf heeft al een kind. Al is dat niet van uzelf en heeft u dat gestolen, zoals dat eerder is bewezen.
Nu kunt u het goedmaken met het mensenlijke ras waar u die waardevolle schat van hebt afgenomen. Kom naar Kiln en neem het dode stof mee. Als het werkt zoals u beweerd is het mogelijk om er op die manier achter te komen of zijn werkenlijk een kind is van de koning.
Zij is bereid te sterven voor de waarheid. Ik weet dat uw reis drie en een halve dag duurt, ik zal er voor zorgen dat er 7 testen voor haar klaarstaan. Een voor iedere dag dat u op reis bent. Een Koningin moet bewijzen dat ze het in zich heeft een land te regeren. Ik hoop u te zien drie en een halve dag nadat u deze brief onvangen heeft. Anders laat u veel kansen voor uzelf liggen.

In het hart van de ziel,

Falia.


Falia deed de brief in een enveloppe en liet hem op haar bureau liggen. De volgende dag zou ze hem als eerste naar haar stad laten brengen.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 14 apr 2008 14:33

Aankomst vanuit de stad, Pentha
Het was heerlijk buiten de stad, Pentha hoorde her en der vogels die aankondigde dat de dag op het punt stond om te beginnen. Het was wel koud, maar haar reismantel was dik en warm. Ze nam nog een laatste hap van de appel die ze had meegenomen en zag het rusthuis verschijnen. Alles was nog zo stil en vredig van deze afstand. Zou er al wel iemand wakker zijn?
Aangekomen keek ze of de deur open was, hij zat niet op slot en ze duwde hem zachtjes open. Ze bleef in de deuringang staan en sprak zachtjes. Niemand zou er wakker van worden, maar ze hoopte dat iemand het zou horen. Goedemorgen. Is er iemand?! Ik heb hier afgesproken.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 20 apr 2008 07:54

Rusthuis Falia en Pentha

Falia was hard aan het werk met de zieke toen ze de voordeur van het rusthuis open hoorde gaan. " Goedemorgen. Is er iemand?! Ik heb hier afgesproken." Falia glimlachte, Pentha had nog niet de botheid van een koningin in haar, ze hielt nog rekening met de andere mensen en waardeerde het respect van het rusthuis door zacht te praten onder vermoeide en slapende mensen. Falia begon de armwond te verbinden die ze net schoon had gemaakt. "De wond ziet er al een stuk beter uit dan toen u hier binnen kwam, Heer Lortal." De man die een zwerver was lachte zijn bijna tandeloze mond wijd open. " Ik word niet vaak een heer genoemd, het voelt wel fijn."
Falia legde de laatste knoop in het verband, "Hier in dit huis is er niemand meer waard dan een ander, een zieke is een zieke en iedereen verdient even veel aandacht en hulp."
Het was duidelijk dat de man dat waardeerde, Hij ontspande zich duidelijk meer. Pentha kwam ondertussen tussen de bedden door naar haar toegelopen. Falia draaide zich naar Pentha om. " Goedemorgen, en welkom in het rust en zieken huis van Kiln. Hier ga je net als ik werken met de zieken vandaag. Een koningin weet wat er onder het volk speelt en of het volk gelukkig is. Dat kun je het beste te weten komen door het aan het volk te vragen." Falia stelde Pentha voor aan Heer Lortal en nam haar toen mee naar achteren. "Ik ga je een vraag stellen en ik wil niet dat je mij antwoord geeft. Ik wil dat je het antwoord in je achterhoofd opslaat en bewaard tot het einde van de dag. Goed, dit is de vraag die ik je stel. Jij bent gewond, de koningin van Kiln, moet ik jou als genezer dan voor laten gaan op een man als Heer Lortal? Volgens de wet is het antwoord ja. Maar wat vind jij?"
Pentha dacht duidelijk na. Falia gaf haar de tijd. "Kom naar de zieken kamer als je besloten hebt." Falia liep terug en liet Pentha alleen met haar gedachten.

Gesloten