6e ring: Landhuizen

Wie wordt de nieuwe koning van het in chaos verkerende eilandenrijk Suomi?
Tynvyrr
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 307
Lid geworden op: 04 feb 2004 14:27
Locatie: Faroër

Ongelezen bericht door Tynvyrr » 18 dec 2006 23:52

Het Grauw - Lord Thakeray en Féanäro

Normaal zou Thakeray zich afgevraagd hebben waar zijn slaven bleven, maar op deze avond kon het hem niet echt schelen waar ze uithingen, hoewel er zich ergens een vage ongerustheid van hem meester maakte. Ach, ze waren oud genoeg (maar wel doofstom). Hij zou het zichzelf nooit vergeven moest er hen iets overkomen door dit nachtelijk tripje.
De nacht was gevallen, dus er stonden hoertjes op elke straathoek. Sommige 'klanten' namen zelfs de moeite niet naar binnen te gaan. Zo waren de donkere straten van het Grauw gevuld met dubieus gekreun, en gefluister van oneerbare voorstellen vanonder de luifels van de huizen.
"Ook dit is Kiln," grijnsde Thakeray, "ik vraag me af of die koning van ons zo kuis was dat hij hier géén boodschap achterliet."
Hij hield halt voor het huis van Chimandra, en ook Féanäro stopte. "Zou je het erg vinden als ik even een kijkje neem bij Dolores?" Het feit dat hij de meesteres met haar echte naam noemde bewees dat hij haar goed kende. "Niet om... wat de meeste mensen denken." Hij boog zich verder naar de elf en ging verder op fluistertoon. "Ik heb het over het hele ding met Dusterox. Dolores kende hem als geen ander. Ik wil weten welke roddels de ronde doen, en of zij mij iets kan vertellen over de ware reden van zijn arrestatie. Als zij twijfelt over de gegrondheid waarmee de ordediensten zijn uitgerukt ben ik bereid maatregelen te treffen."
Hij klopte op de deur van het hoerenkotje, terwijl van achter hen uit het donker een stemmetje weerklonk. "Een beurtje voor een prijsje... wat denk je knapperd." De woorden waren ontegensprekelijk tot Féanäro gericht. Het hoertje had groengeverfde haren met zilveren belletjes in. Ze was groot en slank en haar tanden waren gaaf.
Thakeray glimlachte en vroeg zich af wat de elf zou kiezen...

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 20 dec 2006 09:07

Het Grauw, Chimandra's huis van plezier- Chimandra
Chimandra gluurde langs het gordijn. Lord Thakeray? Zonder pruik? Ze vroeg zich af wat hij kwam doen. Ze kende hem goed genoeg om te weten dat deze jonge man er een was waarbij je altijd op je woorden moest letten. Degene die hij bij had kende ze niet. Nieuw in de stad, ook zo'n potentiële koning. De vreemdeling werd aangesproken door een concurrerende hoer. Chimandra fronsde. De brutaliteit! Pal voor mijn deur.

Jo0st
Sterrenschipper
Berichten: 1168
Lid geworden op: 01 nov 2005 13:12
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Ongelezen bericht door Jo0st » 20 dec 2006 10:52

Het Grauw - Féanäro en Lord Thakeray

Féanäro keek op naar de hoer die hem aansprak, ze had een mooi figuur en ze had een groene tint over haar haar, ook zaten er wat belletjes in. Op de een of andere manier zag ze er net niet helemaal uit als een hoer, al kon ze moeilijk iets anders zijn als ze in deze buurt vertoefde. Féanäro glimlachte naar de hoer, maar keek om naar Lord Thakeray toen de deur plotseling openging. De vrouw die voor het opengaan van de deur verantwoordelijk was keek niet bepaald vriendelijk naar het hoertje dat hem had aangesproken. Hij had geen idee of overtreden van territoria hier hetzelfde betekende als in de meeste steden waar Féanäro was geweest, de dood. "Sorry vrouwe Chimandra, ik meen te hebben gehoord dat dit uw naam is", zei Féanäro vriendelijk en in een impuls, "mijn vriend en ik hier waren op zoek naar wat vertier, dus heb ik onderweg deze hoer opgepikt, maar Lord Thakeray hier was veel meer te spreken over uw establishement, dus hebben we besloten te kijken waar we meer waard voor ons geld krijgen. Mijn vriend zal uw mooie pand onderzoeken op haar mogelijkheden, terwijl ik kijk wat de straat te bieden heeft, achteraf kunnen we onder het genot van een wijntje besluiten wat ons in de toekomst het kan opleveren..". De vrouw leek het verhaal over de hoer niet helemaal te geloven en Féanäro zelf snapte niet waarom hij haar indekte, maar Lord Thakeray had vast door wat hij had bedoeld. Opsplitsen en kijken wat voor smoezelige geheimen hier verstopt lagen. "Zullen we hier over een uur afspreken Lord? Als je daar genoeg tijd aan hebt..", lachte Féanäro terwijl hij zich omdraaide, het groenharige hoertje bij haar middel vastpakte en het donker inliep".

Aan het einde van de straat draaide Féanäro links af een steegje in en keek naar de vrouw die langs hem liep, ze keek niet echt bezorgt, Kiln was of beschaafder dan de meeste steden waar hij was geweest of ze was toch al levensmoe omdat het lot haar had verkracht, waarschijnlijk meerdere malen letterlijk, naast ook nog eens figuurlijk. "Heb je ook een naam", vroeg Féanäro na haar even bestudeerd te hebben, "ik heet Féanäro, ik dacht dat je misschien in de problemen zou komen als je betrapt werd op hoereren tegenover een gevestigde hoerenkast, de meeste hoeren die ik ken proberen in leven te blijven door het niet te doen namelijk". Féanäro zag dat ze hem scherp aankeek, maar ze gaf geen antwoord. "De hele stad gonst op het moment van de gissingen en vreemde voorvallen, ik ben niet echt geinteresseerd in een vage ziekte en meer in informatie, weet je iets over de laatste arrestatie, de man die werd opgepakt werd hier blijkbaar nog wel ooit heimelijk gezien". Nog steeds keek de vrouw Féanäro aan, al was het nu meer bedachtzaam dan scherp, praten was in veel gevallen net zo gevaarlijk als op de verkeerde hoek mensen aanspreken, al snapte Féanäro niet waarom ze veel groter gevaar trotseerde terwijl ze dichtklapte terwijl hij vriendelijk iets vroeg. Ook kwam weer de oude vraag boven, geloofd zij niet dat ze haar sterren kan veranderen, ze ziet er goed genoeg uit om iemand aan de haak te slaan. "Waarom ben je eigenlijk een hoer?" De vraag was eruit voor Féanäro er erg in had, de vrouw maakte aanstalten om weg te lopen...

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 26 dec 2006 11:42

Het Grauw, Het huis van plezier - Lord Thakeray, Chimandra
Als blikken konden doden, dan had de hoer ter plaatse dood gevallen. Chimandra was er niet van gediend als anderen zo dicht bij haar meisjes gingen rondhangen. Ze wist wel dat haar klanten daar niet naar om zouden kijken, maar toch. Misschien moest ze toch weer eens wat hulp inschakellen om de buurt schoon te houden. Ze liet de Lord binnen. "Thakeray, je weet dat ik geen Dolores genoemd wil worden." Ze glimlachte naar hem terwijl ze hem binnenliet. "Ik geloof niet dat je voor een van de meisjes komt, is het wel? Hoewel ze je met plezier willen vermaken. Hoe gaat het met je vader?" Ze moest omhoog kijken om Thareray in de ogen te kijken, maar dat nam niet af van haar krachtige uitstraling. Haar jaren in het Grauw hadden haar gemaakt tot wat ze was, en een paar welgestelde klantjes hadden haar van hoer tot madam gebracht. Ze was ondertussen ook al 33. Te oud om zelf nog de straat op te moeten. En hoewel ze haar goede figuur nog niet kwijt was, konden de zalfjes van Zarina haar beginnende kraaienpootjes niet verbergen. De concurentie buiten de deuren van haar eigen establishement was moordend. Letterlijk en figuurlijk. "Ik hoop dat je vriend weet waaraan hij begint. Hoewel het niet nodig was geweest om te gaan liegen over die groenharige. Die hangt hier al langer rond. Maar lang zal dat niet meer duren." Ze ging Thareray voor naar haar eigen stijlvol ingerichte kantoortje, en wenkte hem plaats te nemen op de bank. "Iets te drinken?" vroeg ze terwijl ze naar haar kleine bar liep.

Het Grauw - Féanäro
Wat was dit voor een vreemde snuiter met al zijn vragen? Haar instinkt zei haar dat deze ... man voor problemen zou kunnen zorgen. Chimandra had haar niet al te vriendelijk aangekeken. Wie dacht dat mens wel dat ze was? Ze keek de man aan die voor haar stond. Ze had het tweetal zien lopen en zijn lichte ogen waren haar opgevallen. Ze was aangenaam verrast toen hij met haar meeging en zeer terleurgesteld toen hij opeens met allerlei vragen aan kwam zetten. Nu vroeg ze zich af of ze zou antwoorden. In het Grauw moest je altijd op je hoede zijn. Beantwoorden van vragen kon gevaarlijk zijn. Ze keek om zich heen, het leek er niet op dat iemand in de buurt was, maar schijn kon bedriegen. Vervolgens richtte ze, over haar schouder, haar blik op Féanäro voordat ze zich naar hem omdraaide. "Rachella" fluisterde ze. Haar stem gleed als een zijden lint door de lucht. "En ik heb geen ziektes, dank je. Ik kijk wel beter uit dan die hoeren die je schijnt te kennen." Ze keek hem nog eens schattend aan. "Waarom ben ik hier? Het lot heeft me gewoon hier gebracht. Toeval en pech. Als je genoeg honger krijgt, dan doe je alles. En als je dan de verkeerde mensen tegenkomt...." Ze knipperde met haar ogen en glimlachte. "Chimandra zou me trouwens nooit vermoorden. Hardhandig laten verplaatsen misschien." Ze ging een stapje dichterbij staan en keek in zijn lichtblauwe ogen. Rachella was lang en hoefde niet echt omhoog te kijken. Haar eigen groene ogen fonkelde in het maanlicht. "...Ik hoop nog eens de juiste persoon tegen te komen die me hier uithaald. Je denkt toch niet dat ik hier de rest van mijn leven wil blijven zeker?"

Jo0st
Sterrenschipper
Berichten: 1168
Lid geworden op: 01 nov 2005 13:12
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Ongelezen bericht door Jo0st » 11 jan 2007 10:43

Het Grauw - Féanäro

"Rachella", zei Féanäro, "mooie naam". Ze stond best dichtbij en haar ogen intrigeerde Féanäro, groene ogen kwamen niet zo heel veel voor. Haar ogen schitterden in het maanlicht. Féanäro dacht niet eens meer aan de zoektocht naar een koning, zijn zoektocht naar 'iets' was veel belangrijker, misschien kon hij hier iets meer leren over dat ontastbare waarna hij op zoek was, zo het al bestond. "Ik zou niet vertrouwen op iemand anders die je hier uit haalt, maar op jezelf, iedereen kan zijn sterren veranderen, het is nu ook weer niet dat je lelijk bent", Féanäro knipoogde naar haar. "Maar gewoon uit nieuwsgierigheid, waar kom je vandaan, ik moet zeggen dat ik nog niet vaak groene ogen ben tegengekomen in mijn leven?"

Terwijl hij dit vroeg dwaalden zijn gedachten weer af naar vroeger, zijn ouders, de elfenstad waar hij vandaan kwam. Alles was daar zo sereen, onwerkelijk bijna. Voor ieder ander zou het een paradijs op aarde zijn geweest, eeuwig leven, vooruitzicht op een partner voor het leven, wat best lang kan zijn als je eeuwig leeft. Kinderen, geen oorlog of geweld om je heen, geen armoede, geen verschillen. Wat kun je leren als je niet in aanraking komt met mensen die een zwaar leven hebben gehad, of een zwaar leven tegemoed gaan, die het leven al hebben opgegeven of juist in bepaalde dingen nieuwe moed zien te vinden. Waarom werden elfen als 'wijs' beschouwd terwijl ze eigenlijk geen idee hadden van de wereld buiten hun vredige boomstad. Het had hem rusteloos gemaakt, waardoor hij op jonge leeftijd had besloten de wereld in te trekken, maar hoeveel mensen hij ook leerde kennen, de antwoorden die hij zocht bleven altijd ergens in het midden zweven. Hij keek naar Rachella, die hem nog steeds argwanend op stond te nemen, hoe eerlijk en open je ook bent, mensen die je niet kent gaan er altijd van uit dat je toneel speelt om iets gedaan te krijgen, schoot er door zijn hoofd terwijl Féanäro zich afvroeg of Rachella niet alsnog hard weg zou rennen.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 12 jan 2007 21:01

Het Grauw - Féanäro, Rachella
Rachella keek hem aan, haar natuurlijke argwaan was nog niet verdwenen. Mannen die hier liepen wilden je geld, je leven of je lichaam. Mannen die alleen maar een gesprek met je voerden, dat was iets heel eigenaardigs. Ze vroeg zich af of het kwaad kon met hem te praten, of ze zichzelf in de problemen zou brengen. Het leverde natuurlijk niets op dat praten, maar het was wel een interessante gebeurtenis.

"Groene ogen zitten bij ons in de familie. Met name de vrouwen hebben al generaties lang groene ogen." Ze glimlachtte en sloeg haar ogen neer. "Mijn familie woont op een van de eilanden die niet worden erkend." Ze haalde haar schouders op. "Ik kwam met mijn broer naar Kiln, maar hij kwam de verkeerde mensen tegen." Even was ze stil en ze zuchtte. "Na zijn 'vertrek' bleef ik alleen achter, met zijn schulden. Mijn 'sterren' stonden niet zo gunstig." Weer volgde een korte stilte. "Misschien... misschien kan ik nog eens proberen werk te vinden. Mijn 'sterren' veranderen." Ze wierp een intense blik naar Féanäro. "Het is niet dat ik het niet heb geprobeerd, maar mijn broer had een reputatie, zijn vijanden nog een grotere. Niemand durft of wil me aannemen. En geloof me, ik heb al heel wat geprobeerd."

Zacht pakte ze zijn kin vast en draaide zijn hoofd een beetje. "En jij, elf?" Ze haalde een vingertopje langs zijn oor. "Wat brengt jou naar Kiln? En wat doe je in godensnaam bij Thakeray?"

Jo0st
Sterrenschipper
Berichten: 1168
Lid geworden op: 01 nov 2005 13:12
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Ongelezen bericht door Jo0st » 15 feb 2007 11:37

Het Grauw - Féanäro & Rachella

"Thakeray is anders dan de meeste mensen denken, iedereen ziet zijn buitenkant, terwijl het niemand iets kan schelen hoe hij werkelijk is", antwoorde Féanäro terwijl hij haar hand vastpakte en bij zijn oor vandaan haalde. "Als je wil kan ik kijken of ik ergens een gewoon baantje voor je kan vinden, ik weet niet hoe lang geleden jou broer uit de gratie viel en 'vertrok' maar je zou denken dat er toch sommige mensen zijn die hogere inkomsten belangrijker vinden dan verleden. Op de een of andere manier halen knappe serveersters altijd meer inkomsten binnen, ook als ze hun lichaam niet ter beschikking van bezoekers stellen, of knappe verkoopsters meer klanten, zelfs al hebben ze geen idee wat ze precies verkopen". Féanäro keek haar indringend aan, het moest op haar toch tenminste een beetje vreemd overkomen onder haar werk een gesprek te voeren met een vreemdeling die ze nog nooit had gezien, het Grauw stond niet bekend als de meest vriendelijke plaats om te zijn. Het begon ook al weer laat te worden, Féanäro vroeg zich af hoe het Thakeray was vergaan, hij hoopte dat hij niet in de problemen zou komen, ergens mocht hij hem wel.

"Laat maar weten of het idee je aanstaat", zei Féanäro nadat hij uit zijn korte overpeinzing was ontwaakt, "hoe zit het precies met die eilanden die niet erkend worden? Als ik heel eerlijk ben heb ik daar niks over gehoord, terwijl je zou verwachten dat zoiets wel zou spelen op een eiland natie als Kiln". Rachelle keek weg alsof, misschien kon hij haar maar beter laten, zonder zijn bemoeienissen kwamen de meeste dingen uiteindelijk ook wel op zijn pootjes terecht. Daarnaast begon Féanäro zich af te vragen of dit meisje niet gewoon iemand was die mannen afleidde en naar een afgezonderde plek bracht om daar door een groep mannen met knuppels overvallen te worden. Ze waren namelijk ondertussen toch wel afgedwaald naar een verlaten steegje dat eruit zag alsof er per week gemiddeld niet meer dan twee mensen doorheen liepen..

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 19 feb 2007 08:07

Het Grauw - Féanäro & Rachella
Rachella keek weg. "Ik zorg wel voor mijn eigen 'sterren', dank je." Wie denkt deze elf wel dat hij is? Wie denkt hij wel dat ik ben? "Ik weet niet waar jij vandaan komt, maar het is algemeen bekend dat er in Suomi slechts twee eilanden zijn erkent. Buiten Kiln en Merbu is de rest niet belangrijk, of er nou wel of geen mensen wonen. Dat jij er niets van weet zegt al genoeg." Ze zweeg even. "Dat heeft natuurlijk wel als voordeel, of nadeel, dat je er relatief vrij kunt leven." Ze had geen zin om nog meer over zichzelf te praten. Dat hoorde niet, het was gewoon niet verstandig. "Maar je hebt geen antwoord gegeven op mijn vraag. Wat doe jij in Kiln?" Ze keek hem weer aan.

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 28 feb 2007 12:05

Het Grauw; Féanäro & Rachella

Voordat Féanäro antwoord kon geven op die vraag zagen ze de eerste strepen licht al over de berg heen komen. Binnen een minuut leek het wel of de hemel in lichterlaaie stond. Het was ochtend. Rachella keek nog eens naar de elf en besloot dat het lang genoeg had geduurd. Ze stond hier al uren met die elf en ondanks haar fascinatie voor de elf had ze nog geen taks aan hem verdiend. Hier staan wachten op een antwoord hielp niet om brood op de plank te krijgen. Resoluut draaide ze zich om en vertrok, over haar schouder nog roepend: "Jammer dat je niet betaald elf, dan hadden we een leuke tijd kunnen hebben!" Ze stapte flink door en stopte nog even bij de bakker en de slager om wat verse spullen voor het ontbijt te kunnen hebben. Nou ja, vers. Dat kon ze niet echt betalen. Op het moment dat ze haar voordeur wilde openmaken hoorde ze in de verte een stadsomroeper aankomen, met de gebruikelijke bel. Ach ja, vandaag was er weer een rechtzitting. Ze zou straks, als ze wat had geslapen, wel gaan kijken. Naarmate de omroeper dichterbij kwam was beter te verstaan wat hij riep: "HOORT ALLEN, HOORT ALLEN! DE RECHTZAAK TEGEN DE VERACHTELIJKE ONDERDANEN GAAT SPOEDIG BEGINNEN. PLEKKEN VRIJ OP DE PUBIEKE TRIBUNE, MIS ER NIKS VAN!!!!!" "Schreeuwlelijk" dacht Rachella.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 01 jun 2007 19:48

Smederij 't Leeuwenhart
Omortak zuchtte even. Hij had gewoon even zin gehad om zich onder de mensen te begeven. En nu stond hij hier voor de verlaten smederij. Ooit was de eigenaar een veel geziene persoon in de tempels. Regelmatige offers, Omortak mocht de man wel. Natuurlijk was die man al lang geleden overleden. Rustig liep hij op de oude smederij af en hou dichter hij erbij in de buurt kwam hoe duidelijker werd dat er iemand bezig was om de smederij weer leven in te blazen. Paolo? Nee, toch niet alleen. Even denken.... Aaaa, ja. Een nieuwe eigenaar. Ook Paolo was bekend bij Omortak. Als de jongen van iemand Taks kreeg, dan was hij nooit te beroerd om een kleine offergave te brengen. Omortak glimlachte. Samen he?! Ik hoop dat je je voorganger gaat evenaren, Bjear. Hij was in een goed humeur en wreef even over zijn kin. Vervolgens knikte hij en knipte met zijn vingers. Hij glimlachte goedkeurend en verdween.

Gesloten