4e ring: Beter bemiddelde burgers

Wie wordt de nieuwe koning van het in chaos verkerende eilandenrijk Suomi?
Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 05 apr 2008 09:37

Buiten de herberg, Falia

Falia liep in flinke pas over straat, de kreet om medische hulp was niet meer, dan een grote blauwe plek op een gezicht door een valpartij. Het advies van een koude doek erop leggen was voldoende geweest.
Falia knoopte haar lange zilveren haren vast met een kleine reep stof, ze was onderweg naar de herberg. Het was bijna middag en de taks in haar buidel schreeuwde haar haast in haar oren, dat ze uitgegeven wilde worden aan een warme maaltijd of een lekkere kop thee. Ze duwde de deur open. Er werd weinig naar haar gestaard vandaag. Sommige mensen keken even op en begroette haar, veel van de herberggasten waren haar patiënt al geweest of waren familie van iemand die ze behandeld had. Enkel de paar toeristen in de herberg gaapte haar aan. Ze genoot ervan dat de aandacht die aan haar werd besteed steeds minder werd. Ze hielt niet van aandacht of starende ogen.
“Falia!” Klonk het ineens hard achter haar. Pats, weg anonimiteit alle ogen keken nu in de richting van de deur en nieuwsgierig naar haar.
Falia draaide zich om Magnus stopte buiten adem voor haar. “Jij… kunt hard… lopen jongendame.”
Falia glimlachte, “mijn excuses heer, ik had u nog niet eerder gehoord.”
Magnus knikte en woof haar woorden weg. “Naar binnen Falia we mogen niet opvallen en ik moet iets belangrijks aan je vragen.”
Falia deed wat hij zij. Misschien kwam hij haar vertellen wat de uitslag van de rechtszaak was. Ze dacht aan de arme Legas en zijn straf. Hij leidde haar naar binnen, Mengerus volgde en Falia vermoedde dat dit om iets groots ging. Er hing iets in de lucht, iets onheilspellends.
Meteen kwam Kildar op hen af. “Er is bezoek voor jullie,” zei hij en hij wees naar een
tafeltje in een apparte ruimte.
Falia werd meegesleept naar het tafeltje waar nog drie andere mensen aanzaten, en in een stoel neergezet.
“Ik zal er niet omheen draaien Falia. Weet jij een manier om te bewijzen of iemand echt een kind van iemand is?”
De kleur uit Falia’s gezicht, verdween bijna helemaal. Haar adem stokte en tranen prikte achter haar ogen. “nee,” dacht ze. "Niet nu, niet hier, hier ben ik nog niet klaar voor.” Ze keek in de ogen van de strenge Magnus. “Hij weet het, hij weet het allemaal.”Ze keek naar de andere mensen aan de tafel. “Kwamen ze haar nu arresteren? En berechten? Net zoals ze bij Legas hadden gedaan? Zouden ze dat echt doen? Zouden ze haar berechten voor de zwakkere onder haar ras?” Ze likte over haar lippen die ineens erg droog waren. De Futony’s haar ras waren niet heilig. Ook zij hadden hun zwakheden en de grootste zwakheid kwam voort uit het niet kunnen krijgen van kinderen. Het land van de Futony lag dan afgelegen en ver, ze waren niet doof of stom. Ook in hun land kwamen de verhalen van de wereld terecht. De verhalen over de mensen, de verhalen dat ze zoveel kinderen konden krijgen als ze maar wilde. Dat ze zelfs kinderen zonder liefde maakte en ze op straat achter lieten om in de kou te sterven.
Ze kende de beschuldigingen naar haar volk toe, al had ze die in deze stad nog niet gehoord. Ontvoering, diefstal en het afnemen van rechtmatig verkregen kinderen. Het was een zwakheid die sommige van haar volk kende. Mensenkinderen waren verdwenen uit de steden nadat een Futony daar geweest was en er waren mensenkinderen gevonden in het land van de Futony. De hoge raad van haar volk had het in de doofpot gestopt. Het zoveel mogelijk verdoezeld en het was al weer een tijd geleden dat zij ervoor aangesproken was.
Ook onder haar eigen volk kwam kinderdiefstal voor. Futony met een vuurbloem waren soms dood aangetroffen en bestolen. Pasgeborenen werden soms uit de handen van de jonge ouders weggerukt.
Falia slikte een dikke laag angst weg en keek Magnus met een bleke glimlach aan. “Waarom vertelt u niet verder?”

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 05 apr 2008 18:47

In een apparte kamer in de herberg
Magnus zag de kleur uit falia's gezicht wegtrekken. Is mijn vraag zo schokkend? Hij keek naar de jonge vrouw die aan de tafel zat, en naar de oudere die ernaast zat. Het verschil in de uitdrukking op het gezicht van de twee vrouwen was zo compleet dat niemand zou geloven dat ze familie waren. Opeens voelde hij een aarzeling. Kon hij het Falia vragen? Terwijl de vrouwen erbij zaten? Het leek zo onbeleefd, zo zonder vertrouwen of respect. Voor hij echter ook maar iets kon zeggen sprak Pentha. "Niets is zo belangrijk dat het niet even kan wachten. U ziet wit vrouwe, bij mijn weten is dat niet de gewoonlijke kleur voor een Futony." Ze glimlachte naar Falia. "Wilt u een kop thee? De herbergier heeft voor een heerlijke pot gezorgd. Misschien brengt dat de kleur terug op uw wangen." Ze schonk een kop in voor Falia, Magnus en Mengerus. "Mijn naam is Pentha, dit is mijn moeder Lidiane." De beide mannen knikten. Magnus keek peinzend en Mengerus nam Pentha en haar moeder argwanend op. Pentha negeerde hen en richtte zich tot Falia. "Ik heb veel gelezen en gehoord over uw volk. Ik vind het erg leuk u te ontmoeten en ik hoop dat we tijd hebben later om te praten."
Ridenk kuchte ongeduldig. Pentha keek hem even aan. "Heer Ridenk is ongeduldig." ze sloeg haar ogen neer en glimlachtte opnieuw. Magnus keek naar de jonge vrouw. Verbluffend, Ridenk heeft gelijk. Ze heeft veel van Penthius. "Falia, met magie kan ik nagaan of de waarheid wordt gesproken, maar iemand die zelf niet weet wat de waarheid is, kan er ook geen leugen over vertellen." Lidiane werd rood. "U noemt mij een leugenaar! Ik weet toch wel wie de vader van mijn dochter is? Wat denk u wel!?!" "Mevrouw, niemand noemt u een leugenaar, maar u kunt het ons niet kwalijk nemen dat we zeker willen zijn. We hebben het hier over het regeren van een land!" Pentha onderbrak de woordenwisseling. "Moeder, heer Magnus!" Ze richtte zich tot Falia. "Volgens mij heeft u geen idee wat er aan de hand is. Ik ben, bij mijn beste weten, de dochter van de overleden koning van Kiln. Daardoor ben ik een erfgenaam, en zou ik kans maken op de troon. Iets dat mijn moeder graag zou zien gebeuren." Lidiane wilde iets zeggen, maar Pentha snoerde haar met een enkele handbeweging en een resolute blik de mond. "Natuurlijk wil men eerst volledige zekerheid. Iedereen kan wel zeggen een dochter of zoon te zijn. Vandaar dat ik mijn volledige medewerking heb toegezegd. Ook ik persoonlijk wil zekerheid over mijn afkomst." Ze wierp keek met een half naar naar moeder. "De troon ... is eigenlijk niet van belang." Haar ogen gaven aan dat ze meende wat ze zei, haar moeders ogen gaven aan dat zij het daar niet mee eens was. "En als ik heer Magnus vraag aan u goed heb begrepen hoopt hij dat u, als persoon of Futony, daarbij kunt helpen."

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 05 apr 2008 21:21

Falia, in een aparte kamer van de herberg
Falia keek van de een naar de andere, een haast onopmerkelijke ademteug ontsnapte aan haar opgeluchte lippen. Dit ging niet om de ontvoeringen, maar om erachter te komen of deze vrouw, deze Pentha, de dochter was van de gestorven koning van Kiln.
Dat was niet zo moeilijk om uit te vinden, echter de materialen waren erg moeilijk te vinden. Ze voelde hoe de vuurbloem tegen haar huid brandde. Deze bloem, deze ene bloem kon hen het antwoord en de waarheid geven. Maar zo'n kostbaar bezit aan een simpel mensenkind te geven? Haar kans om kinderen te krijgen afstaan aan een persoon die onbeperkt kinderen kon krijgen? Dat kon ze zichzelf, haar ouders en haar volk niet aandoen. Niet zonder zeker te weten dat dit mens het verdiende.
"Er is een manier." Mompelde Falia. "Maar hij is niet makkelijk, en om dit te bewijzen zul je veel moeten doorstaan. testen moeten ondergaan die eventueel je dood zouden kunnen worden. Mijn vraag aan jou is, heb je dat er voor over?" Ze keek Pentha strak aan en wachtte op haar reactie.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 06 apr 2008 09:12

Een aparte kamer in de herberg

De woorden 'testen die uiteindelijk je dood kunnen betekenen' galmden door een intense stilte. Pentha nam met gesloten ogen een slok van haar thee, ze zag een beetje bleek. Haar moeder zag eruit alsof ze zou ontploffen, maar hield haar mond. Magnus vroeg zich af of hij de juiste keuze had gemaakt door Falia te vragen. Mengerus, glimlachtte zenuwachtig.
Een klopje klonk op de deur en Kildar kwam binnen met een aantal schalen en borden. "Het was zo stil, ik dacht even dat er niemand meer was. Ik heb het beloofde eten voor jullie." Hij zette de spullen op tafel, wenste hen smakelijk eten en verliet de kamer met zijn dienblad.

Pentha zette haar thee weg en keek naar wat Kildar op tafel had gezet. "Het ruikt verrukkelijk." Ze keek even naar Falia. "Vergeef me dat ik even moet nadenken. Ik wil graag zekerheid over mijn afkomst, maar als ik daarvoor mogelijk moet sterven... Ik weet niet of het dat waard is." Haar moeder sprong omhoog. "Het is belachelijk! Ik zeg dat ze zijn dochter is. Dat moet genoeg zijn! U.." ze wees naar Magnus ".. kunt weten dat ik de waarheid spreek. Als mijn dochter sterft om aan te tonen dat de troon van haar is, wat heeft ze er dan nog aan!? Belachelijk" Magnus nam haar op. "Niemand zal haar vragen te sterven om te bewijzen wie ze is." "Maar mijn moeders woord is niet voldoende." sprak Pentha zacht. "En dat is logisch." Ze draaide zich naar haar moeder. "Het is zo belangrijk voor u dat ik word erkent, zo belangrijk dat ik op de troon eindig." Er stond een felheid in haar ogen. "Maar voor mij is die troon niet zo belangrijk." Mengerus draaide ongemakkelijk op zijn stoel en mompelde voor zich uit. "Ik vraag me af hoe lang Kiln het nog volhoud. Al die troonjagers verwoesten de stad." Magnus en Ridenk knikte. De cellen van de citadel raakte vol, de sfeer werd grimmiger met de dag.

Pentha nam de mannen op, keek naar Falia, en sloeg vervolgens haar ogen neer. Nog steeds bleek nam ze een slok thee. "En dus ben ik hoop voor de stad, voor het land." Ze nam nog een slok. "Door het bloed dat door mijn aderen stroomt." Ze zuchtte en sprak zacht, maar de stilte was zo doordringend dat het klonk of ze luid sprak. "Dan kan ik eigenlijk niet anders dan dat bloed eer aan doen. Als u.." en ze keek Falia doordringens aan ".. een test heeft, dan zal ik hem ondergaan." Even heerste er een intense stilte. "Maar.."sprak Pentha met een glimlach ".. laten we eerst eten. Het zou jammer zijn om al dit lekkers te laten staan." Haar moeder stond op en liep kwaad de kamer uit. "Laat haar maar. Denk niet dat ik mijn moeder niet door heb, voor haar telt alleen de troon en het fortuin dat daarbij komt. " Ze schudde haar hoofd en nam een bord. "Maar laten we nu eten." Langzaam kwam de kleur weer terug naar haar wangen. Ik heb mijn keuze gemaakt. Ik ben wie ik ben. Als ik de dochter van de koning ben, dan is het mijn taak om Kiln te helpen, ook als ik kan sterven om dat te kunnen doen. Ze had in haar jeugd veel gelezen en gehoord over de koning en was trots dat ze hem haar vader zou mogen noemen. Ik kan alleen hopen dat ik het waard ben om zijn dochter te zijn... Langzaam ontspande iedereen rond de tafel een beetje. Niet volledig, maar genoeg om de sfeer wat minder gespannen te maken.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 06 apr 2008 18:20

Falia, een apparte kamer in de herberg.

Falia keek de jonge vrouw emotiloos aan toen ze haar vertelde dat ze bereid was om te sterven. Veel van haar volk waren gestorven in hun zoektocht naar de vuurbloem, zij hadden ook geen medelijden gekregen op het moment dat ze stierven. Enkel de nabestaanden hadden later om hen geweend nadat het nieuws hen berijkt had. En hoewel Falia haar gezicht in de plooi hield, voelde ze een vreemde symphatie voor dit jonge wezen. Ze was voor de eerste test geslaagd al wist ze dat waarschijnlijk zelf niet.
Falia at en dronk naar hartelust totdat ze vol zat en excuseerde zich daarna om terug naar het rusthuis te gaan.
"Meld jezelf morgenvroeg bij mij, zonsopgang. Ik zie je dan." Zei ze tegen Pentha. En met een hoofdknik verliet ze de tafel om terug te keren naar het rusthuis."

Op weg naar het rusthuis

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 08 apr 2008 18:51

In en buiten de herberg

Nadat Falia vertrok stelde Ridenk voor om de stad te gaan bekijken. Petha knikte. Niet lang daarna vertrok Magnus naar het Citadel, terwijl Mengerus terug ging naar het rusthuis. Ridenk en Pentha liepen rustig pratend door de stad. Een enkeling keek naar Ridenk en de jonge vrouw die bij hem was, maar niemand maakte zich er echt druk om.

De tijd verliep snel en Pentha en Ridenk keerden laat op de dag terug naar zijn woning voor een avondmaaltijd.

Vertrek Ridenk en Pentha 2de ring

Gesloten