2e ring: Gegoede burgerij

Wie wordt de nieuwe koning van het in chaos verkerende eilandenrijk Suomi?
Elmer
Kosmonaut
Berichten: 867
Lid geworden op: 26 mei 2006 08:02
Locatie: Essen - Belgie

Ongelezen bericht door Elmer » 23 aug 2006 10:25

2e ring: Gegoede burgerij

Nadat Ron zijn papieren had laten zien en de benodigde informatie had gekregen
ging hij terug op weg.

Her en der in de stad zijn aanwijzingen te vinden had de vrouw gezegd.

Ron liep te mijmeren door de straten waar de rijkere mensen woonden.

Wat is het hier rustig en mooi, Ron ging even zitten op een muurtje en deed z`n laarzen uit.
Hij had nog een appel en een homp brood, en begon te eten.

Tijdens het eten voelde hij aan z`n nieuwe mes. Hij vond het de visjes meer dan waard maar echt scherp en mooi geslepen was het niet.

Ron kende de smid een beetje, Abel Drom, Abels vrouw, Lea, kocht van hem wel eens verse vis.

Ik ga eerst maar eens langs Abel, misschien kan Lea hem overhalen m`n mes te scherpen in ruil voor vis.
Daarna zal ik echt eens moeten vissen...ik heb nog wel een rekje gedroogde vis, maar dat is al.


Ron stak het laatste stuk brood in z`n mond en deed z`n laarzen aan en zette zich in beweging om naar de smid te gaan.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 24 aug 2006 06:39

2e ring: Gegoede burgerij
Twee jonge dames passeerden Ron terwijl ze druk in gesprek waren. "Heb je het al gehoord?" "Nee wat?" "Vanavond schijnt een of andere man een feest te geven in Des Konings Tapperij. En iedereen mag komen! Geweldig toch?!" Giechelend bij de gedachte aan het feest van die avond liepen ze verder.

Elmer
Kosmonaut
Berichten: 867
Lid geworden op: 26 mei 2006 08:02
Locatie: Essen - Belgie

Ongelezen bericht door Elmer » 24 aug 2006 07:28

2e ring: Gegoede burgerij

Hmm, dat is misschien wel een goed idee, zo vaak kom ik niet in 'Des konings Tapperij'.
Eerst naar Abel en dan maar eens iets gaan drinken, de wijn schijnt daar goed te zijn, en een goed glas rode Chateau-neuf-du-Kiln zou er wel in gaan.


Richting Abel Drom

Tynvyrr
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 307
Lid geworden op: 04 feb 2004 14:27
Locatie: Faroër

Ongelezen bericht door Tynvyrr » 12 sep 2006 23:24

(vertrokken van rusthuis)

Lord Thakeray, eigen woning in ring 2


Hij was al weer enkele dagen niet thuis geweest, en toen hij de deur openduwde van zijn verdieping in het hoge herenhuis, rook hij een zure geur van mufheid. Terwijl hij zijn slaven beval de ruiten open te zetten, wandelde hij naar het balkon en staarde over dit deel van de stad. De huizen waren groot en kleurrijk, de brede straten goed onderhouden. Het was er veilig, maar ook saai, want buiten een sporadische piano recital hier en daar of een of ander snobistisch tuinfeestje bij de elfengeslachten was het er behoorlijk doods.
Hij schopte zijn botten uit en liet zich op zijn bed neerploffen. Terwijl hij naar de plafond staarde, vroeg hij zich af hoe hij deze dag nuttig kon invullen. En of het nodig was langer te rusten, want de pijn was er nog steeds.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 13 sep 2006 22:19

Ring 2 huis van Vrouwe Eilara

Schijnbaar was Lord Thakeray ook weer eens thuis, het was lang geleden dat ze de ramen van dat apartement had zien openstaan. Nu ze erbij nadacht had ze vanmorgen inderdaad zijn twee slaven met een man samen aan zien komen en naar binnen gaan. Zou dat de Lord soms geweest zijn?? Dan was hij misschien wel net terug van het feest waar ze zoveel van gehoord had tijdens haar wandeling door de stad gistermiddag. Hmmm misschien werd het tijd dat ze eens een beleefdheidsbezoek aan de Lord maakte. Zelfs zij had de geruchten opgevangen dat hij deelnam aan de wedstrijd voor het koningsschap. Maar eerst een lekkere rit te paard, snel liet ze haar bedienden een paard zadelen en vetrok ze vanuit de stallen bij haar huis naar de stadpoort. Ze kon het niet laten om naar het huis van de Lord omhoog te kijken waarbij ze hem nog net van het balkon kon zien weggaan.

Tynvyrr
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 307
Lid geworden op: 04 feb 2004 14:27
Locatie: Faroër

Ongelezen bericht door Tynvyrr » 16 sep 2006 22:10

Lord Thakeray, eigen woning in ring 2

Er werd geklopt. Wie kon dit zijn op dit godenloze uur? Toen hij de deur opentrok zag hij het hartvormige gezicht van Eilara, al enkele jaren zijn buurvrouw. "Thackey! Hoe gaat het ermee, da's lang geleden!" Nog voor hij iets kon zeggen, kroop ze onder zijn arm door de kamer binnen en liet zich op een stoel neervallen. "Wijn," zuchtte ze.
Ach hij kon onmogelijk kwaad op haar zijn. Ze was zoals alle buurvrouwen hoorden te zijn. Vervelend, maar noodzakelijk. "Arthur: vul de glazen."
Hij greep een stoel en slingerde zijn benen tussen de handrelingen door, waardoor hij zijn armen om de rugleuning kon slaan. "Gehoord over de koningstoestand?"
"Wie niet," zuchtte ze opnieuw, en ze nam de wijn aan, "onzin allemaal. Doe je mee?"
"Officieel wel. Ik heb me ingeschreven, net als honderden anderen. Maar sinds mijn klein... avontuurtje met Magnus denk ik dat mijn kansen aardig geslonken zijn."
Ze lachte. "We gaan lang mogen wachten eer het nog eens spreukenrollen regent."
"Ja. Ik weet nog altijd niet waarom ik precies in zijn bureau wilde binnengaan."
"Dingen waar een mens de motieven niet van weet zijn het leukst, en het belangrijkst."
Ze klonken op het koningschap. "Wat zijn de plannen nu?" vroeg ze na een grote slok.
"Wat wroeten hier en daar, als de zwijntjes. Weet ik veel. We zien wel wat dame Fortuna uit haar mouwen schudt."
"Al gehoord van de hint toch?"
"Ja. Bibliotheek, magiërstoren, citadel, het kan overal zijn. Overal is wel papier en stilte. We zien wel." Hij schakelde over op fluistertoon. "Maar ik heb een veel grootser plan, gebrouwen tijdens mijn nachtje in het rusthuis."
Ze sperde haar ogen open. Als Thakeray zijn plannen al omschreef als groots, moest het wat inhouden. Zijn inbraak in Magnus' bureau zag hij waarschijnlijk als een intermezzo.
"Maar nog niet alles is geregeld. Ik zoek nog mensen die ik kan vertrouwen. En ik heb nog een extra dag rust nodig," zei hij, "verwondingen weet je wel."
Ze zag de hint en liet de Lord alleen. Hij sloot de ramen en deed zijn kleren uit. Er moest nog heel wat geslapen en gedroomd worden, misschien kon hij tegen de avond met zijn plan beginnen. Maar alleszins in de nacht, ten laatste morgenochtend. Maar eerst rusten.
En denken. Als het lukte zou niemand koning worden.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 27 sep 2006 22:37

Ring 2 huis van Vrouwe Eilara

Ha! Net alsof hij zich het koningschap liet onthouden door een enkele kleine tegenslag Nee Eilara kende hem wel beter, niet dat ze alles van hem wist hoor, nee helemaal niet. Datgene dat ze echter wist was genoeg om haar ervan te overtuigen dat hij het niet zo snel zou opgeven. Nou ze gunde het hem, en wie weet wat er dan voor haar nog inzat. Die nacht droomde ze van de troon, warna ze het 's ochtends wakker werd van het tumult op straat. Schijnbaar was er ingebroken in de bibliotheek in de citadel, nou ja dat ging haar niets aan dacht ze waarna ze zich liet kleden door haar kamermeisje. Ze had echt nieuwe kleding nodig en besloot dan ook na het middagmaal maar eens bij Tabbe lang te gaan voor enkele nieuwe gewaden, je wist maar nooit wanneer ze nodig bleken te zijn.....

Tynvyrr
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 307
Lid geworden op: 04 feb 2004 14:27
Locatie: Faroër

Ongelezen bericht door Tynvyrr » 27 sep 2006 22:55

Lord Thakeray, eigen woning in ring 2

Hij kwam wakker doordat Arthur de gordijnen wegtrok en de ramen opensloeg. Het was nog lang geen avond, maar toch. Toen zijn voeten de koude plankenvloer raakten, voelde hij zich opnieuw zo vitaal als een tuinslak, bijna zo fit als de dag voor hij door de magiër werd gemarteld. Hij begon opnieuw enig gevoel te hebben in zijn vingers. Nog niet genoeg om zijn viool uit zijn koffer te tillen en een sonate ten gehore te voeren, maar net genoeg om op een deftige manier te eten met mes en vork.
Thakeray schonk wat water uit en kapte het naar binnen, om de vieze smaak van de slaap uit zijn mond te spoelen. Hij verfriste zich, trok verse kleren aan, nieuwe pruik en handschoenen, klapte een nieuwe poederdoos open en poederde kaken, neus en voorhoofd.
Hij stormde naar beneden en sloeg de voordeur van de hal open. Hij was opgeladen en wild genoeg om een nieuw avontuur te beleven, misschien iets wat hem naar de troon te voeren, of iets wat hem daar mijlenver vandaan zou brengen, als zijn doodsdonker dooraderd plan uitwerking zou vinden.

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 04 okt 2006 11:39

net buiten woning van Lord Thakeray - Lord Thakeray, Eilara
"Thakeray! Wat zie je er zoooveeeel beter uit!" Eilara had blijkbaar op hem staan wachten achter haar voordeur. Zodra ze Thakeray naar buiten zag komen had ze zich met een noodvaart op hem gestort. Nu bedolf ze hem onder klopjes op de schouder, iets enthousiastere omhelzingen en flinke klapzoenen. Eilara's hartvormige gezicht kwam vlakbij en ze fluisterde: "Doe nou maar gewoon mee en kijk niet zo stomverbaasd. Je huis wordt in de gaten gehouden, al heb ik geen idee door wie. Meespelen en terug naar binnen." Ze dwong hem zachtjes achteruit terwijl ze als een bakvis over hem stond te kirren. Ondertussen bleef ze doorfluisteren: "Daar, op de hoek van de straat, zie je die man daar staan bij de derde deur van de hoek af? Hij blijft maar naar mijn huis kijken en dan kijkt ie weer naar het jouwe."

Thakeray liet zich weer naar binnen duwen en bleef zijn ogen goed de kost geven. Niemand. Helemaal niemand...

Tynvyrr
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 307
Lid geworden op: 04 feb 2004 14:27
Locatie: Faroër

Ongelezen bericht door Tynvyrr » 04 okt 2006 21:51

Lord Thakeray, net buiten eigen woning in ring 2


Wat stonk ze uit haar mond! Zoals zoveel edelen zag ze er heel netjes uit aan de buitenkant, maar onder de walm van poeders en fruitige parfums school een ongewassen vuilheid die kon concurreren met de die van de vuilste hoeren in het Grauw. Wat was dat mens haar probleem? Er stond helemaal niemand buiten! Hij greep haar bij de arm. 'Mee. Neem me naar waar die gluurder staat te gluren.'
Ze giechelde en samen stapten ze opnieuw naar buiten, dan naar de plek waar Eilara de man had gezien. 'Hier stond hij,' fluisterde ze en ze probeerde in zijn oorlel te bijten, 'ik ben het zeker.'
Natuurlijk liepen er mensen rond, veel zelfs. Rond dit uur van de dag was het altijd druk in deze straten: edeldames gingen winkelen, edelmannen dronken kruidendranken met kennissen. Net toen hij dacht de roekeloze edelvrouw eens flink op haar plaats te zetten, sprong er een in zwarte lorren gehulde gedaante tevoorschijn die Eilara met een ruk naar zich toetrok en een dolk tegen haar hals drukte. 'Geld of ik laat dit zwijntje bloeden.'
Thakeray had in geen tijd zijn degen getrokken. 'Eén druppel en je bent een oog armer, vriend. Laat haar gaan.' Hij zag dat Eilara zweette. Haar ogen blonken. Het viel niet uit te sluiten dat de twee onder een hoedje speelden, maar de kans dat de vreemdeling werkelijk iets doms van plan was, was minstens even reëel.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 11 okt 2006 06:44

Buiten de woning van Lord Thakeray - Eilara & Lord Thakeray
Eilara voelde het mes in haar hals prikken en angst bekroop haar. Ze had wel iemand gezien die Lord Thakeray's woning in de gaten hield, maar ze was er vanuit gegaan dat het een stadswacht was. Na zijn stunt zou Devon hem misschien wat extra in de gaten laten houden, maar dit was niet wat ze in gedachten had gehad. "Thakeray...help." fluisterde ze. De in lorren gehulde gedaantje nam de situatie op. "Laat je degen zakken 'vriend', of de dame mist meer dan een oog." Hoewel hij zich koel hield, werd hij langzaamaan zenuwachtig. Het had eruit gezien als een mooie kans. Die kerel had de hele stad een feest aangeboden, dus geld moest hij meer dan genoeg hebben. En zoals de dame bij de man om de nek was gevallen moesten ze wel een koppel zijn. Dus hij zou snel genoeg betalen om zijn liefje te redden. Een getrokken degen, daar had hij niet op gerekend. Langzaam schuifelde hij wat achteruit om een steegje in te schuiven. Achteruit! Uit het zicht. En rustig blijven. Zolang je dit mens hebt doet hij niets. Een enkel spiertje in zijn gezicht verrade de spanning.

Er klonk een kort gilletje van een edeldame die zag wat er gebeurde. Vervolgens klonken er wat kreten als 'stadwacht' en 'overval'. Een enkeling bleef staan, op een zeer veilige afstand, maar de meeste edelen haaste zich ver weg van de situatie. Langzaam schoven de Arthuurs dichterbij, ze probeerden uit het zicht van de in lorren gehulde gedaante te blijven. "Wat, wie zijn dat?!" Snel draaide de man zich wat bij om het tweetal in de gaten te kunnen houden. "Hou ze uit mijn buurt! Hoor je me?!" Eilara voelde hoe de man haar steviger vastgreep, ze deed haar uiterste best om niet in paniek te raken. Ze droeg al een strak keurslijfje en door de verhoogde druk waarmee de man haar vast had, werd ademhalen moeilijker. Nog even en ze zou flauwvallen als het zo doorging.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 15 okt 2006 23:46

Plaats van de gijzeling - Eilara - Lord Thakeray - Devon

"STADWACHT" en "OVERVAL" waren de kreten waardoor Devon, die kort van te voren nog in gedachten verzonken vanuit de citadel vertrokken was, begroet werd op het moment dat hij de tweede ring binnenging. Meteen tot actie overgaand snelde hij in de richting van de plaats waar de kreten vandaan kwamen, onderwijl stadswachters verzamelend waar hij ze tegenkwam. Aangekomen op de plaats van het misdrijf overzag hij de situatie in een oogopslag. Zich tot de verzamelde stadwachten wendend gaf hij al plannend snel zijn orders "Goed, let even op mannen. We moeten verhinderen dat hij vrouwe Eilara of iemand anders verwond. Jullie gaan naar de plaats waar Lord Thakeray staat en zorgen ervoor dat de omstanders zich er niet mee gaan bemoeien. Ook zorgen jullie ervoor dat de gemoederen niet verhit worden. Met andere woorden jullie houden de Lord in toom en proberen de man aan het lijntje te houden zonder dat hij argwaan krijgt. Ondertussen ga ik via een omweg de achterkant van het steegje in en verras hem van achteren."

Na een bevestigende knik van zijn mannen ging Devon via enkele achteraf straatjes het steegje in waarin de man zich had terug getrokken. Door de aankomst van de stadwachten die druk in de weer waren om Lord Thakeray ervan te weerhouden om tot de aanval over te gaan, was de aandacht van de man afgeleid. Hij lette alleen op de mannen voor hem en niet op het gevaar dat zich achter hem bevond.

Verdomme dacht Grimder. Datgene wat een buitenkans had geleken werd met de minuut gecompliceerder en moeilijker om uit te ontsnappen. Zijn gedachten gingen terug naar enkele uren geleden..... Nadat zijn opdrachtgever niet was verschenen op zijn afspraak met hem, had hij besloten om naar zijn opdrachtgever toe te gaan. Tenslotte kon hij niets met die vermalijde boeken aanvangen en had hij de beloofde beloning voor de diefstal nodig om de stad te kunnen verlaten. Zijn geluk met de ontsnapping had hem schijnbaar verlaten. Het was nog niet voldoende dat de man niet op de afgesproken tijd op de afgesproken plaats was geweest, nee het was na observatie van zijn huis ook wel duidelijk dat hij daar ook niet was. Bedenkend wat hij nu moest doen om zo snel mogelijk aan voldoende geld te komen om ergens anders opnieuw te beginnen, had hij Lord Thakeray gezien. Met groeiende interesse had hij gezien hoe vrouwe Eilara Lord Thakeray een nogal hartstochtelijke omhelzing gaf. Toen ze ook nog in zijn richting kwamen had zich onmiddelijk een plan in zijn hoofd gevormd, hij zou de Lord, die schijnbaar veel om de vrouwe gaf, geld afhandig maken en dan uit de stad verdwijnen. Jammer genoeg had zijn plan niet helemaal gewerkt zoals hij gedacht had. Tja wat nu? Zijn mogelijkheden overwegend was hij gefixeerd op de menigte voor hem. Ruw werden zijn overpijnzingen onderbroken door een stem achterhem waarbij hij tegelijkertijd een zwaard nogal onzacht in zijn nek voelde prikken.

"Zo Grimder.......ben je tegenwoordig al zo desperaat dat je een edelvrouwe op klaarlichte dag probeert te ontvoeren?? Ik stel voor dat je de vrouwe onmiddelijk loslaat...en voor je ook maar overweegt om haar pijn te doen bedenk dan dat het mijn zwaard is dat op dit moment in jouw nek ligt. Je weet dat je niet snel genoeg de vrouwe kunt doden voordat ik jou dood, dus laat je mes op de grond vallen en wel NU!" Geschrokken had hij de stem van Devon herkend. Verdomme, nu zou hij zeker niet meer kunnen ontsnappen, iedereen in de stad wist dat er niemand Devon met een zwaard kon evenaren. Er zat niets anders op dan zich over te geven. Ookal was zijn leven voor iemand anders misschien niet veel waard, het was het enige dat hij nog had na de mislukte afspraak van vanmorgen. De vrouwe van zich afduwend liet hij zijn mes vallen en draaide zich om naar Devon. Hij weigerde echter tegen de wachter te spreken. Devon was verheugd over het feit dat er geen gewonden waren gevallen. "Goedzo, je hebt tenminste erger kunnen voorkomen Grimder. Nu kom je misschien met een lichtere straf ervanaf dan wanneer er gewonden waren gevallen. Desal niet te min sta je bij deze onder hechtenis en gaan wij op weg naar de Citadel om je op te sluiten totdat de rechtbank een oordeel over je kan vellen." Vrouwe Eilara aan de goede zorgen van Lord Thakeray overlatend wenkte Devon de rest van stadwachters en ging op weg naar de Citadel.

after_eden
Eeuwentemmer
Berichten: 2329
Lid geworden op: 25 apr 2005 18:04

Ongelezen bericht door after_eden » 16 okt 2006 14:20

Onderweg naar het Citadel (Oyham, Rinder (Grimder), Devon)
Oyham rende de straten door en iedereen keek hem na. Hijzelf had echter maar een doel end at was het Citadel zo snel mogelijk bereiken. Toen hij de tweede ring in liep knalde hij bijna tegen de menigte op. “Ik moet er langs.” Zei Oyham “Het is belangrijk dat ik het Citadel heel snel bereik.” Hij wrong zich een weg door de menigte en gezien zijn grootte kon hij niets zien. “Als ik maar de goede kant uit ga.” Hij werd in zijn kraag gepakt “Wat mot je jochie. Wil je eruit?” En zonder op antwoord te wachten gooide de man hem de menigte uit. Oyham zette het weer op een lopen en botste tegen Devon aan. Devon draaide zich om “Hallo,” Oyham schrok. Devon had hij hier niet verwacht. Hij keek even in het rond en zag Rinder. “M, m, m, maar dat, t is m,mijn broer.” Stamelde Oyham. “Is Grimder jou broer?” vroeg Devon verbaasd. “Rinder is zijn echte naam.” Toen Oyham dat zei draaide Grimder zich om.

“Het is lang geleden dat iemand me zo heeft genoemd.” Zei hij “Oyham. Zo dus je bent me gaan zoeken. Helaas je bent te laat. Je kunt me niet vrij krijgen want ik word van veel te veel dingen verdacht.” Oyham verontschuldigde zich tegenover Devon en wendde zich naar Rinder. “We maakten ons zorgen om je, en nadat pa overleden was wilde ons moeder weten wat er van je geworden was. Ik had de mogelijkheden en ben je dus gaan zoeken. Wat is er allemaal met je gebeurd?” Rinder keek hem bedenkelijk aan en vertelde hem een deel van het verhaal. “Als je meer wilt weten bezoek me dan in mijn cel.” Oyham knikte instemmend en de groep liep verder. Onderweg vertelde Oyham aan Rinder hoe het thuis was geweest. Tussen zijn woorden maak ik op dat hij niet zelf aan de misdaad is begonnen, overdacht Oyham hij moet nog een opdrachtgever hebben. Ondertussen waren ze bij de ingang van het Citadel aangekomen. De prachtig versierde poort begroette het stel. Devon riep tegen de wachters “Breng hem naar een streng bewaakte cel.” Toen richtte hij zich tot Oyham en wachtte even tot dat de rest buiten het gehoor was.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 24 okt 2006 17:20

Onderweg naar het Citadel - Devon - Oyham

Terwijl de wachten Grimder afvoerden naar zijn thuis voor de komende tijd liet Devon snel zijn gedachten over de situatie gaan. Alleen achter gebleven met Oyham sprak hij de zichtbaar aangeslagen jongeman aan. "Zo dus jij kent onze Grimder he, als ik het goed verstaan heb net noemde je hem zelfs broer. Ik weet nu hoe of waarom, maar op de een of andere manier schijn jij altijd weer met criminaliteit te maken te hebben. Ik mag hopen dat mijn eerdere indruk van jou geen fout meinerzijds geweest is. Laten we naar mijn kantoor gaan in de Citadel, dan kun je me daar even haarfijn uitleggen hoe alles inelkaar zit." De jongeman tegenover hem de kans ontnemend om te antwoorden ging hij hem voor naar zijn kantoor in de citadel, er automatisch van uitgaand dat Oyham achter hem aan kwam.


Devon en Oyham onderweg in de Citadel

Tynvyrr
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 307
Lid geworden op: 04 feb 2004 14:27
Locatie: Faroër

Ongelezen bericht door Tynvyrr » 03 nov 2006 19:11

Lord Thakeray en Eilara, eigen woning

Vanuit een stoel in de hoek keek hij hoe ze lag te slapen op zijn bed.
Ze lag op haar zij en had haar hoofd diep in zijn kussens genesteld, glimlachte gelukzalig en liet een arm nonchalant over de leuning bungelen. Af en toe kreunde ze eens, om vervolgens haar sloom ademen te hervatten. Na het voorval had hij haar voorgesteld wat te bekomen in zijn huis, wat logisch was. Je werd niet elke dag met de dood bedreigd in Kiln. Ze was vrij snel in slaap gevallen. Ondertussen had Thakeray door het raam zitten staren, zich afvragend wat de dwaas had bezield die haar had aangevallen. Ach.
'Arthur, maak haar wakker.' Hij stroopte zijn witte handschoenen aan. Nog even en het was avond. 'We gaan op stap.'
Eilara kirde licht toen de slaaf haar op de schouder tikte. Ze geeuwde als een zeeleeuw. 'Thakey, wat... Waarom maak je me wakker?'
'We gaan.' Hij zette zijn kraag recht en nam zijn degen, trok de deur open. Ze trok vlug haar laarzen aan en wreef het haar uit de ogen. 'Sluit de deur,' zei hij, en ze hoorde hem reeds de trappen naar beneden gaan.

'Vanwaar die haast,' hijgde ze. Ze waren al buiten en Eilara had moeite om Thakeray's grote passen bij te houden. De slaven liepen aan weerszijden van hun meester, als witte leeuwen. 'We hadden toch nog allerlei dingen kunnen doen? Je weet wel dat ik je voor jouw nobele daad zeer -' ze sprong achter hem en greep naar zijn kruis '- erkentelijk ben.'
Thakeray stopte en draaide de arm van Eilara over, waardoor ze op de grond viel. 'Genoeg, kind. Als je iemand wilt, ga naar het Grauw, voor de prijs van een paar kilo appels heb je een vers slaafje waar je je lusten op kan botvieren.'
Ze kroop achteruit en keek hem met vuurspuwende ogen aan, vanonder zware wenkbrauwen. 'Klootzak.' Ze nam haar rokken en strompelde weg.

(op weg naar tempel)

Gesloten