1e ring: Citadel

Wie wordt de nieuwe koning van het in chaos verkerende eilandenrijk Suomi?
Jo0st
Sterrenschipper
Berichten: 1168
Lid geworden op: 01 nov 2005 13:12
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Ongelezen bericht door Jo0st » 29 aug 2006 10:14

In de Citadel; Fëanáro

De vrouw had Fëanáro's papieren snel doorgewerkt, terwijl hij het kantoor uitgeleid werd bedankte Fëanáro haar en liep richting de uitgang. Zonder veel problemen bereikte hij de buitenste afscheiding van de Citadel, daar aangekomen knikte Fëanáro de wachters vriendelijk toe terwijl hij bij zichzelf bedacht wat de meest logische plek was om nu naar toe te gaan. Buiten de poort bleef hij even staan om na te denken over een mogelijke volgende stap, echt koning worden wilde hij niet, maar het was leuk om te zien wat de vorige koning had uitgedacht. Het was altijd mogelijk iemand anders te helpen bij de zoektocht en te leren van wat er op zijn weg zou komen. Doelgericht liep Fëanáro naar het westen, hij had gehoord dat daar een herberg was, waar kan je beter zijn dan in een herberg als je meer te weten wil komen waren zijn laatste gedachten terwijl hij de Citadel achter zich liet...

Onderweg naar Des Konings Tapperij (ring 4)

Tynvyrr
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 307
Lid geworden op: 04 feb 2004 14:27
Locatie: Faroër

Ongelezen bericht door Tynvyrr » 29 aug 2006 13:38

De citadel - Lord Thakeray

Thakeray besefte dat deze onderneming niet volledig zonder risico was. Hij wist niet veel van Magnus, maar als er iemand was die hem meer kon vertellen over deze absurde zoektocht naar aanwijzingen, of wat het ook mocht zijn, dan was hij het, hij had tenslotte het hele systeem uitgedokterd. En waarom zou hij precies tegen joú iets vertellen? grinnikte een stemmetje in zijn hoofd. Dat waren zorgen voor later. Het enige probleem met magiërs en toverkollen was dat ze bijna allemaal - toch zeker in mindere mate - konden gedachtelezen. Misschien niet eens zo erg, Thakeray's ambities waren niet zo donker, alleen een beetje... controversieel. Het hing er alleen van af hoe ruimdenkend de magister was. En of hij hield van een beetje lef.
"Wijs me naar zijn kamer," zei Thakeray. Het meisje knikte en ging hem voor. Als dit escapaadetje maar niet te lang aansleept, dacht hij, straks kom ik nog te laat op mijn eigen feest.
En wat als de magiër niet op zijn bureau is?
Hij had wel meer deuren opengekregen zonder sleutel, en hij tastte aan de degen die aan zijn riem hing.

nukkie
Avonturier
Berichten: 163
Lid geworden op: 22 aug 2005 17:02
Locatie: Meppen - Duitsland

Ongelezen bericht door nukkie » 29 aug 2006 15:30

De citadel - Sam

Sam groette zijn moeder en ging met zijn jas in de hand op stap naar de aanwijzingen. Als ik koning was, dan zou ik de aanwijzingen overal in de stad leggen zodat de kandidaten alle aspecten van het eiland zien en de verschillende bevolkingsgroepen zien, maar de belangrijkste aanwijzing zou ik bij de belangrijkste man zetten, of juist niet, dacht Sam. Hij was inmiddels weer buiten met zijn jas in de hand. Hij liep naar de verblijfsplaats van Ridenk, de regent van Kiln. Buiten stond een wachter en Sam liet zijn papiertje van inschrijving voor de race zien en vertelde dat hij graag de regent wilde spreken. De wachter ging naar binnen en kwam even later terug met een mededeling. "U kunt verder komen. Ik begeleid u naar de wachtruimte." zei de wachter.

Sam liep achter de wachter aan en nam plaats in een kille kamer met een kleine kroonluchter en een schilderij met een winterlandschap. De wachter liet hem alleen en trok de deur dicht bij het verlaten van de kamer. De deur maakte een hard krakend geluid. Sam stond na enkele minuten op en begon rond te lopen in het kamertje. Hj hoorde de echo van zijn voetstappen weerkaatsen in de lege ruimte. Hij stond stil voor het raam en keek naar buiten tot hij de deur hoorde opengaan.

"Dag meneer Ridenk", zei Sam. Hij liep naar de regent toe en gaf hem netjes een hand. "Ik ben Simon van Eddings, zoon van Sarah van Eddings en ik doe mee aan de zoektocht", zei hij terwijl hij het papiertje liet zien. "Ik ben hier opgegroeid in het paleis en heb krijgskunst en geschiedenis geleerd op aanraden van de oude koning. Ik wil u niet afhouden van uw werk en zal het daarom kort houden. Heeft u een aanwijzing voor mij?" vroeg hij aan Ridenk.

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 30 aug 2006 10:52

De citadel - Lord Thakeray

Het dienstmeisje ging Thakeray voor door een aantal gangen naar een achteraf gedeelte van de citadel. Blijkbaar was hier al in geen tijden iemand meer geweest. Spinnewebben hingen laag door de lange hoge gangen. De spinnen hadden rustig de tijd gehad om hun bouwwerken te maken. Het meisje stamelde nog iets over hoe groot de citadel was en hoe weinig tijd ze allemaal hadden om alles schoon te krijgen. Het zei in ieder geval iets over de behandeling die Magnus kreeg in de citadel. Het meisje bleef staan voor een normale houten deur en keerde zich met een blos naar Thakeray. "Hier is het mijn heer, dit is het verblijf van Heer Magnus. Zal ik u aankondigen?" Zonder op antwoord te wachten draaide het wicht zich om naar de deur en begon er luid op te roffelen. Zonder resultaat, helaas. "Het spijt me heer, maar Heer Magnus is waarschijnlijk in de toren buiten de stad."

De citadel - Sam

Ridenk keek met verbazing naar de uitgestoken hand van Sam en schudde hem toen maar, nog steeds met een trek van verbazing op zijn gezicht. Na wat een lange tijd leek reageerde hij eindelijk op Sam's woorden. "Ik ben de regent." zei hij met een kinderlijk blije trek op zijn gezicht. "Wist je dat? Ik ben al bijna koning..." Nadat hij deze woorden had gesproken draaide hij zich met een vreemd huppelpasje van Sam af en liep naar de adviseurs die ook in de kamer stonden. Gedwee luisterde hij toen één van hen hem met zachte hand naar de deur dirigeerde. Sam hoorde geschuifel achter zich en draaide zich om. "Zo, dus je hebt onze huisidioot ontmoet. En? Viel het je mee?" Sam herkende die stem en dat gezicht uit duizenden. Rendor, de oudst nog levende dienaar van de oude koning....

Tynvyrr
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 307
Lid geworden op: 04 feb 2004 14:27
Locatie: Faroër

Ongelezen bericht door Tynvyrr » 30 aug 2006 16:56

De citadel - Lord Thakeray (Magnus Bureau)

"Of hij slaapt," zei Thakeray. Hij probeerde te glimlachen maar het liefst had hij zichzelf met zijn stomme kop tegen de muur gebonkt. Waarom was het überhaupt in hem opgekomen hiernaartoe te komen? Zijn ene plan, wat beloofde een interessant feest te worden in de tapperij, was nog niet ten einde, of hij stortte zich al in een ander. Hij zou het nooit leren, nooit. "Ik dank u, meid. Ik zal niet nog meer van uw tijd stelen, ga en vervolg uw bezigheden. Ik blijf hier even wachten. De oude man heeft wat tijd nodig, misschien moet hij nog zijn kleren aandoen, komt hij uit bad, je weet hoe ouden van dagen zijn."
Het meisje knikte, draaide zich om en verdween om de hoek. Pas als de laatst hoorbare klik van de echo van haar voetstappen volledig was weggeëbd, draaide Thakeray zijn hoofd, schopte zo hard hij kon tegen de stenen muur met zijn puntschoen, en zakte toen vloekend ineen van de pijn aan zijn teen. "Raaaghh!!"
Rustig. De oude grijzaard is niet in zijn stal. Wat nu. Ik kan terugkeren, hij blikte door de gang. Een rosse muis kwam uit een spleet tevoorschijn en snuffelde aan de vloer, verdween vervolgens opnieuw, of ik kan..., de deur lonkte in al zijn verleidelijke verlatenheid. Hij stond recht, trok zijn degen los van zijn riem en begon met de scherpe punt in het slot te koteren. Hij had het eerder gedaan, maar het was lang geleden, en het duurde zeker een kwartier voor hij de klik hoorde. Aha.
Met zijn hak stampte hij de deur open. Dit begon leuk te worden. De kamer was zo donker dat hij amper een hand voor de ogen zag. Hij nam een van de wandkandelaars van de muur in de gang en hield die voor zich toen hij de kamer instapte. Kasten, boeken, koffers, wandtapijten, beeldjes. Deze kamer moest al weken leeg staan! Tuurlijk de oude lorrenwolf huisde in de toren! Ach ach. Hij smeet de spreukenboeken die hij al de hele tijd vast had in een hoek en opende de ramen. De frisse lucht vulde de kamer gulzig. Diep onder hem zag Thakeray mensen lopen, ze waren niet groter dan krekels.
Wat was deze plaats bedorven. Buiten krioelde het van de bedrijvigheid, en hier, hier was niets dan somberte en duisternis. Saaiheid ook, verstarring. Wilde hij wel koning worden? Hij stak opnieuw zijn hoofd naar binnen, wandelde door het vertrek. Als hij nu eens...
Hij nam een paar boeken uit de kast, kieperde ze door het raam, en staarde met kinderlijk plezier naar de geschriften die stom naar beneden fladderden. Nog! Hij deed het bureau open, haalde er paperassen uit en slingerde ze zonder genade het raam uit. Nog meer boeken, hele handenvol, en een stoel en een tafeltje, en nog een stoel. Thakeray lachte! Wat mooooi! Beneden hoorde hij, heel gedempt, verbaasde ooh's en aah's opstijgen. De dramatische kant van Thakeray wilde nog luidkeels: "Vrijheeeiiiddd!!" roepen maar hij hield zich in.
Twintig seconden later besefte hij wat hij had gedaan. De kamer was leeg nu. Slik.
Vlug nam hij zijn wapen, en spurtte de gang in. Hij volgde de weg terug door de snippers papier die hij her en der had losgescheurd uit de boeken op de heenweg en al gauw kreeg hij de uitgang in zicht. Zo, nu had hij tenminste een leuke anecdote op zak voor vanavond. Misschien moest hij er nog snel een ballade rond componeren. De Tapperij lonkte.

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 30 aug 2006 18:11

De citadel - Lord Thakeray

Thakeray had de uitgang in zicht. Helaas voor hem kwam hij niet daadwerkelijk bij de uitgang maar liep hij recht in de armen van de altijd aanwezige wachters. "Zo, dus jij vindt het leuk om andermans eigendommen te vernielen. Iedereen heeft gezien wat jij hebt gedaan en als je het mij vraagt ben je een enorme sukkel. De papieren verscheuren en boeken naar buiten smijten van Heer Magnus. Ben jij dom of zo? Wie, met een half brein, doet zoiets met de spullen van een magier? Wil je graag dood?" De wachter nam Thakeray hoofdschuddend op. Zijn zwaard werdt hem door de andere wachters afgenomen en daarna werdt hij gefouilleerd. "Onderzoek hem goed jongens, dit is een gladde. We kunnen niet hebben dat ie ontsnapt. Er is al een boodschapper naar de toren onderweg voor Heer Magnus. Tot die gearriveerd is blijft dit verwende rotjong in de kerker. Breng hem maar naar cel 14. Daar kan ie onmogelijk uit." De wachter draaide zich naar Thakeray. "Je kunt daar echt niet uit jong, geen ramen, één deur, zonder sloten maar wel met de nodige mechanismen. Die heeft de magiër gemaakt, dus hij zal het wel waarderen als we je daarin gooien." Thakeray werdt bij zijn ellebogen meegesleurd en een trap af gebracht. Hij zag geen hand voor ogen. Pas toen een wachter een toorts ontstak zag hij waar ze waren. Hij had natuurlijk gehoord van cel 14 en wist heel goed dat niemand daar uit kon ontsnappen. Zijn enige hoop was dat hij zich bij de magier eruit kon kletsen. Zonder pardon smeten de wachters hem in cel 14 en hij hoorde in het aardedonker de deur achter zich dicht gaan. Een vreemd geluid volgde alsof binnen in de deur allerlei grendels op hun plaats schoven en gewichten op hun plaats vielen. Daar zat hij dan.....

Agravain
Beheerder
Berichten: 2514
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 31 aug 2006 19:54

De citadel - Mikka
Met een stevige pas beende Mikka het plein bij de citadel op. Even keek hij rond en stapte vervolgens op de wachter bij de poort toe. "Goedendag mijn beste, " begon Mikka, aarzelend. "Ik was op zoek naar de inschrijving voor het koningsschap."

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 31 aug 2006 21:45

De citadel (Mikka)

"Dan ben je aan het juiste adres, en nog maar net op tijd! De inschrijvingen worden aangenomen door Bertrant die normaal altijd vroeg naar huis gaat. Normaal gesproken zou je dus te laat zijn, maar je hebt geluk vandaag zit hij nog in zijn werkkamer. Als je hier rechtdoor gaat en dan door die deur daar" wees hij de man "dan kom je in zijn werkkamer. Ik zou er maar snel heen gaan als ik jou was, heeft hij eenmaal zijn kantoor verlaten dan gaat hij echt niet voor een inschrijving terug en zul je dus moeten wachten tot morgen"

Na een snel "Bedankt!" ging Mikka opweg naar de werkkamer van Bertrant, die zoals de wachter al gezegd had gelukkig nog in zijn werkkamer aanwezig was. Voorzichtig doch ferm klopte Mikka op de gesloten deur.

"Binnen!" kwam er van de andere kant van de deur waarna Mikka naar binnen ging. Binnen zat er een man achter een afgeladen vol bureau schijnbaar nog hard te werken. Onderwijl doorschrijvend sprak de man hem aan "goedenavond, wie ben je en wat kan ik op dit toch al late uur nog voot je doen?? Ach waarom vraag ik eigenlijk, waarschijnlijk kom je voor een inschrijving." Mikka antwoordde niet direkt waardoor de man opkeek van zijn werk terwijl hij al een formulier nam dat schijnbaar nog niet gebruikt was.

"Nou je bent hier toch voor een inschrijving?? of niet soms??"
Laatst gewijzigd door Witch op 13 sep 2006 23:34, 1 keer totaal gewijzigd.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 01 sep 2006 11:45

Cel 14 - Lord Thakeray - Magnus (vanuit ring 7:Magiërtoren)
Magnus stapte de cel binnen. De deur sloot weer achter hem. "Ach Lord Thakeray, ik had het kunnen weten. Heb je veel prezier beleefd aan het 'verbouwen' van mijn kamertje hier?" Magnus glimlachte. "Ik ben zeer benieuwd naar je verklaring. Brand los zou ik zeggen. Dan zullen we een kijken of je nog op tijd bent voor je eigen feest."

Tynvyrr
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 307
Lid geworden op: 04 feb 2004 14:27
Locatie: Faroër

Ongelezen bericht door Tynvyrr » 01 sep 2006 17:00

De citadel - Lord Thakeray (cel 14)

Thakeray had liggen slapen en schoot wakker toen de celdeur plots openzwaaide. Het helwitte licht dat binnenstroomde deed hem naar zijn ogen grijpen. Zijn pruik lag in een hoek, hij viste er snel naar en trok de zilverwitte krullen over zijn kortgeschoren plukjes haar. De magiër had zijn komst wel mogen aankondigen, temeer omdat Lord Thakeray spiernaakt was.
"Vriendelijk om te kloppen bij het binnenkomen. Dat heb ik namelijk wél gedaan bij uw bureau. Als u me even de tijd laat mij aan te kleden," hij trok snel broek en hemd aan, daarna schoenen en handschoenen, "dit helhol is warmer dan de glazen vlindertuin van Merbua."
Thakeray knoopte zijn laatste veter dicht en ging rechtstaan. "Kiln is een vreemde stad, heer. Ik toon pijnlijk duidelijk de hiaten in het defensiesysteem van de Citadel aan, en als dank word ik in deze cel geworpen. Want geef toe, als iemand zomaar tot in uw vertrek kan geraken zonder te worden tegen te houden, zit er toch iets fout? Wat als u had liggen slapen? Ik had uw kamer kunnen binnensluipen en een dolk tussen uw ribben planten." Hij deed het gebaar na met een imaginaire dolk, in zijn eigen borstkas. Thakeray glimlachte. "Men is zo bezig met de nieuwe inschrijvingen dat niet wordt gekeken wie in en uit de Citadel loopt, wie weet hoeveel er nu nog door de gangen rondsluipen, met minder goede bedoelingen dan ik."
Hij stopte even. "Toen ik eenmaal in uw kamer was heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt te zoeken naar aanwijzingen. Dat is mijns inziens niet verboden, zelfs de bedoeling, als je het tot koning wil schoppen. En vergeef me, maar ik kreeg meelij met uw bestofte bezittingen. Ik heb uw papieren terug geschonken aan de wereld, en heb ze vrolijk zien wegfladderen op de milde havenbries. U mag dan ontstemd zijn, uw geschriften waren dat allerminst toen ze eindelijk de gelegenheid kregen een stukje van de wereld te zien. Bovendien heb ik niets vernietigd, behalve bepaalde zaken in kleine stukjes gedaan en van plaats verwisseld." Thakeray hield zijn hoofd schuin en wond een krul om zijn vinger. "En ik vind persoonlijk dat de gewone mens het recht moet hebben toegang te krijgen tot uw ontdekkingen, tot het magische. Ik ben tegen het snobisme als zou magie iets zijn voor de hogere kaste."
Tsjakka, die zat. Maar hij dwaalde af. "Beschouw het als een prikje in de buik van Kiln. Als u me ook maar één burger kan aanwijzen die de papieren tornado niét mooi vond mag u me hier nog houden." Genoeg gebluft voor vandaag. "En wat het feest betreft, aangezien ik de organisator ben kan het niet doorgaan zónder mij. Ik begrijp dat u, als hoogstaand en erudiet persoon, zich niet verlaagt tot dergelijke volksheden, maar bedenk wel dat uw kaste minder dan één procent van de bevolking uitmaakt, en ik denk niet dat het volk zo opgetogen zou zijn als blijkt dat het feest niet doorgaat, laat staan wat ze van lieve, schuddebuikende Magnus zouden vinden. Een koning moet zijn volk ten gepasten tijde verwennen; een koning moet boven zijn volk staan, maar tegelijk zijn áls zijn volk."
Hij nam rustig adem, ieder woord was er precies uitgekomen zoals hij het honderd keer in zijn hoofd had zitten oefenen. Als zijn woorden zwaarden waren geweest had hij Magnus nu tot slierten vlees en botten herleid. Eens kijken of de magiër even goed kon spreken als hij kon toveren.

Agravain
Beheerder
Berichten: 2514
Lid geworden op: 22 apr 2004 19:15
Locatie: Omgeving Goes
Contacteer:

Ongelezen bericht door Agravain » 01 sep 2006 19:35

Citadel: Mikka

"Euhhhh, ja?" Mikka werd overrompeld door de direktheid van de man. "Ja, zeker kom ik voor een inschrijving mijnheer," zei hij vervolgens ferm om de eerste aarzeling teniet te doen. "Hij moest eens op het idee komen dat ik geen geschikte kandidaat ben," dacht Mikka, terwijl hij het formulier aan nam. Na het formulier zorgvuldig bekeken te hebben begon Mikka het in te vullen. Niet veel later was hij klaar en gaf het ingevulde formulier aan de man terug. "En wat is nu de bedoeling? Krijg ik nog aanwijzigen, of moet ik me nu ergens anders melden?" vroeg Mikka onzeker aan de man.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 01 sep 2006 21:52

Citadel (Mikka)

"De bedoeling?? tja de bedoeling is dat je nu op eigen houtje of als je dat liever hebt in een team naar aanwijzingen gaat zoeken. Ik zou je willen raden dat je eerst voor onderdak zorgt en dan aan je zoektocht begint. Wat betreft het vinden van de aanwijzingen kan ik je alleen dit meegeven, denk als een koning...leer het volk en hun gebruiken kennen....dan gaat het misschien allemaal wat makkelijker. En nu spijt het me, maar ik moet toch echt eens naar huis zien te komen" *zucht* "Sinds de aanvang van de zoektocht krijg ik nog niet eens meer een goede nacht slaap, en dat wil ik vanavond inhalen" Kordaat werd Mikka de deur uitgewerkt en voor hij het goed en wel in de gaten had stond hij weer voor de Citadel verdwaasd rond te kijken. Tja wat nu??


Cel 14 (Lord Thakeray)

Met steigend ongeduld en onbegrip over 's mans boude beweringen had Magnus naar zijn verklaring geluisterd.

"Ik heb dus duidelijk, zoals ik reeds dacht, te maken met een omhooggevallen stuk onbenul dat geen enkele opvoeding heeft genoten. Als hij namenlijk ook maar enige opvoeding genoten had dan zou hij weten dat magie niet tot de hoogste kaste, maar tot de laagste kaste behoort hier in Kiln. Wat niet wegneemt dat ik puur op persoonlijke titel een dusdanige hoge rang bezit dat elke belediging aan mijn adres een belediging aan het hof is en beledigingen aan het hof worden hier in Kiln zeer zwaar bestraft! Aangezien er vanavond echter een feest gegeven wordt door dit stuk onbenul en ik het volk hun genoegen niet wil ontnemen slaan we de lange gang naar het gerecht over en voeren we een zelfgerecht uit. Ik Magnus eerste Raadsheer van de koning en Oppermagiër van Kiln veroordeel je hiermee tot honderd stokslagen! Dit vonnis zal onmiddelijk voltrokken worden zodat je in iedergeval je feestje nog haalt" smaaldde de Magiër. Nog eer Lord Thakeray tegenwerpingen kon maken, die duidelijk aan zijn gezicht af te lezen waren, had de Magiër al een spreuk uitgesproken, als bij toverslag verschenen er meerdere knuppels in de lucht die onmiddelijk begonnen met het afranselen van Lord Thakeray. Overal op zijn lichaam behalve in zijn gezicht werd de onfortuinlijke Lord geraakt onder het luide tellen van de Magiër voelde hij hoe de blauwe plekken onder zijn kleren ontstonden en almaar pijnlijker werden.

"97......98.....99......100! Stop" riep de Magiër en onmiddelijk stopten de knuppels met het toebrengen van de harde slagen. "Zo.....ik hoop dat je geleerd hebt van deze fout. Ik stel voor dat je nu maakt dat je wegkomt en vanavond dat feest geeft en als ik ook nog maar zoiets als een kleine beschuldiging hoor van dingen die jij gedaan hebt.....tja dan was dit slechts een voorproefje van het gene dat je te wachten staat." Met deze woorden verdween de Magiër uit de cel en werd Lord Thakeray door twee wachters op straat gezet. Nog net kon hij het gesprek tussen de wachters verstaan voor het donker omhem heen werd....."Stommeling, wie weet er nu niet dat alle eigendommen van de Oppermagiër met een retourspreuk beschermd zijn. Tja sommigen zullen het wel nooit leren, nooit een Magiër onderschatten en zeker geen Oppermagiër"

Tynvyrr
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 307
Lid geworden op: 04 feb 2004 14:27
Locatie: Faroër

Ongelezen bericht door Tynvyrr » 01 sep 2006 23:47

De citadel - Lord Thakeray

Het werd stilaan donker. Pas toen de achterpoort van de gevangenisvertrekken dichtsloeg, en de wachters waren verdwenen, liet hij zichzelf toe ineen te zakken. Bliksemvorken van helwitte pijn joegen door zijn lichaam, tekenden zich af op zijn netvlies, zelfs als hij zijn ogen dichtdeed. Hij keek naar zijn handen. Zijn gebarsten nagels bloedden door de witte handschoenen heen. Mijn viool! Hij zou de komende weken niet kunnen spelen, als hij ooit nog zou kunnen spelen. Hij droeg de handschoenen niet alleen om het esthetische, handen waren een belangrijk goed, zeker voor een muzikant. Hij huilde. Het was vijftien jaar geleden dat hij nog had gehuild. De laatste keer was als kleuter geweest, toen zijn porseleinen pop achter het fornuis was gevallen en zo kapotgebarsten. Hij had nog maanden met een scherf van het beeldje geslapen, er stond een stukje oor op geschilderd en wat haar.
Meester! Vier sterke, melkwitte armen trokken Thakeray op en hielden hem recht, als een zak vlees en botten. We hebben gewacht, zei Arthur, hier buiten in de schaduw, aan de overkant. We hoorden dat er opschudding was in de Citadel, en zagen de papieren.
Thakeray wou uitbeelden hoe gelukkig hij was dat zijn slaven er waren, maar zijn vingers waren gevoelloos, net als de rest van zijn lichaam. Arthur keek kinderlijk verbaasd, met rode ogen. Ze hadden beiden gezichten als ronde maantjes. U bent zwaar gewond, meester. We brengen u naar waar het veilig is.
Net voor hij het bewustzijn verloor en de sterke slavenarmen hem in bescherming namen, had hij een laatste helder moment. Hij zag het gezicht van Magnus, dat genoot van elke stokslag die hij had gekregen, de kleine samentrekkingen van de mondhoek van de magiër. Als dit rechtvaardigheid was in Kiln, dan was het misschien beter geen koning te worden. Zij die gekomen waren in de Tapperij, mochten die avond dansen op zijn bloed.

(vertrek naar ???)

nukkie
Avonturier
Berichten: 163
Lid geworden op: 22 aug 2005 17:02
Locatie: Meppen - Duitsland

Ongelezen bericht door nukkie » 01 sep 2006 23:49

De citadel - Sam

Sam had wel het een en ander gehoord over Ridenk, maar dat hij achterlijk was wist hij nog niet. Hij keek met open mond de regent aan toen hij kinderlijk weghuppelde. Sam hoorde geschuifel achter zich en draaide zich om. "Zo, dus je hebt onze huisidioot ontmoet. En? Viel het je mee?" Sam herkende die stem en dat gezicht uit duizenden. "Hallo meneer Rendor, hoe is het met u?" zei Sam. Hij liep naar de oudste dienaar en vertrouweling van de oude koning en groette hem beleefd.

"Ik doe mee aan de puzzeltocht naar het koningschap en wilde graag de regent ontmoeten en de eerste aanwijzing ontvangen, maar ik zie nu in waarom de oude koning hem heeft gekozen tot zijn tijdelijke opvolger." Hij keek Rendor hoopvol aan en durfde hem eigenlijk niets direct te vragen, maar hij had ongetwijfeld al gehoord wat hij aan Rident had gevraagd, daarom verzamelde hij toch al zijn moed en richtte zich tot Rendor. "Ik wil u graag vragen om uw zegen om de puzzeltocht te kunnen winnen, zodat ik als een waardig opvolger het werk van de koning kan voortzetten en het volk kan dienen", zei Sam vlot en vol overtuiging. " Daarom ga ik me eerst mengen met het volk om zodoende een goed beeld te krijgen van wat er allemaal speelt en volgens mij is dat ook de juiste manier om de aanwijzingen te verkrijgen", zei hij erachteraan. Hij groette Rendor netjes en liep naar buiten.

Naar de herberg
Laatst gewijzigd door nukkie op 05 sep 2006 08:09, 1 keer totaal gewijzigd.

Witch
Sterrenschipper
Berichten: 1043
Lid geworden op: 31 okt 2004 12:43
Locatie: Nuth

Ongelezen bericht door Witch » 02 sep 2006 09:34

Buiten de Citadel (Lord Thakeray)

Devon had gezien hoe de onfortuinlijke Lordde Citadel werd uitgezet. Hij had gewacht tot de slaven van de Lord hem hadden opgenomen alvorens hem aan te spreken.

"Lord Thakeray?? Volg mij maar ik breng u naar de rusthuizen daar zullen ze goed voor uw verwondingen zorgen. U zult echter merken dat de wonden als vanzelf na enkele uren beginnen te verdwijnen en te vervagen. Magnus wilde u alleen een lesje leren en niet invalide maken. Als hij dat gewild dan had hij een andere spreuk gebruikt. Deze zet automatisch een tegenspreuk inwerking, deze tegenspreuk behelst een genezingspreuk die na 1 of 2 dagen automatisch inzet waardoor de verwondingen verdwijnen. Althans de verwondingen aan de buitenkant, de verwondingen aan de binnenkant zijn de les die u in zijn ogen moest leren. Nederigheid is een van de dingen die gezocht worden in een nieuwe koning, geen bravoure en verhevenheid. Een goede koning is niet boven het volk verheven, maar dient het volk. Ik zie dat u vragen hebt, en ik kan me wel indenken waarover....hoe ik dit alles weet?? Tja laat ik het zo zeggen......ik dien al lang in deze stad en ken Magnus beter dan geen ander. hij waarschuwde me daarstraks u op te halen en naar de rusthuizen te brengen met de boodschap dat hij hoopte dat u nederigheid had geleerd en na te denken voordat u opschepte en vol bravoure op plaatsen binnendrong en spullen doorwoelde waar u niets mee te maken had. Maar genoeg gesproken voor nu laten we naar de rusthuizen vertrekken"

De slaven van de Lord ondersteunden hem terwijl Devon hen voorging.......

Vertrek naar de rusthuizen ring 7)
Laatst gewijzigd door Witch op 03 sep 2006 11:41, 1 keer totaal gewijzigd.

Gesloten