1e ring: Citadel

Wie wordt de nieuwe koning van het in chaos verkerende eilandenrijk Suomi?
Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 27 aug 2007 09:56

De rechtzaal - Heer Yenkul
Yenkul was even teruggelopen naar de rechtzaal. Het lag niet helemaal in zijn natuur om zijn lunch te onderbreken maar in dit geval moest hij de papieren die hij had achtergelaten direct gaan halen. Geheel in gedachten verzonken schrok hij in eerste instantie op van een gil. Hij zag wat van de wachters wegrennen en bestede er verder weinig aandacht aan. Vervolgens zag hij Oyham staan. "Waar wachten we op?! Mijn jonge heer, het is tijd de innerlijke mens van voeding te voorzien. Lunch? Heeft die medeleding het oor niet bereikt? De meesten zijn vertrokken om wat te eten. Over een uur, ach.. hoor mij..ondertussen een minuut of 15 gaan we verder." Hij keek Oyham aan en glimlachte. "Wil je misschien even een hapje eten met ons? De tijd is niet meer afdoende om ergens heen te gaan vrees ik en wij hebben nog genoeg."

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 28 aug 2007 10:54

Citadel, de rechtzaal

Nauwelijks hadden Yenkul en de anderen de kleine lunch achter de kiezen of de bel voor de volgende rechtzaak klonk alweer. Yenkul en de anderen namen hun plaats in achter hun tafels en begonnen aan de volgende zitting. De wacht stond op en riep de getuigen op. Dat bleken er bitter weinig te zijn. Iedereen had inmiddels de sensatie van de eerste rechtzaak achter zich gelaten en was overgegaan tot de orde van de dag. Op een teken van Mengerus werden Grinder von Inari en Lord Dusterox binnengebracht. Beiden waren geboeid en magisch gekneveld, maar Lord Dusterox werd ook nog eens vastgehouden door voetboeien die verbonden waren met zijn handboeien via een vrij korte ketting.

Mengerus stond op en nam het woord. "Er is besloten twee zaken van deze middag te combineren, wegens tijdgebrek en blijkbaar omdat ze gerelateerd zijn. Grinder von Inari, u wordt beschuldigd van inbraak in de paleisbibliotheek en het veroorzaken van overlast in deze stad. U bent gehoord door de magiër. Ik veroordeel u hierbij tot 15 dagen schoonmaakcorvee in de paleiskeuken. U dient deze straf uit te dienen. Geeft u hier geen gehoor aan, dan verdwijnt u alsnog in de cel. Verder zult u gedurende deze 15 dagen geboeid zijn aan de enkels. In ruil voor een strafvermindering heeft u verteld over uw opdrachtgever, Lord Dusterox."

Mengerus nam een kleine adempauze en vestigde zijn aandacht op Lord Dusterox die onbeschaamd terugstaarde.

"Lord Dusterox, u wordt beschuldigd van inbraak, opdracht geven tot inbraak, opdracht geven tot moord, moord met voorbedachte rade en zeventien andere vergrijpen, waarvan de eerstgenoemde de ernstigste zijn. U bent ook gehoord door de magiër en hebt geweigerd mee te werken. Dat is uw goed recht. In verband met de overweldigende bewijslast maakt dat voor dit hof niets meer uit. U wordt veroordeeld tot levenslange verbanning. Verder verklaart het hof dat al uw bezittingen en titels bij deze onteigend zijn en terugvallen aan de kroon. Wachters, begeleid Dusterox naar de boot en Grinder von Inari naar de keukens."

Mengerus keek Dusterox hoofdschuddend na toen die, zich wild verzettend, werd afgevoerd. Grinder von Inari werd door de wachters bevrijd van zijn handboeien en naar buiten gebracht.

"De volgende zaak is die van.." Mengerus bekeek zijn papieren eens nader. "Juist, diefstal. Breng de verdachte, Meccas binnen." Meccas werd binnengebracht door de wachters. "Meccas, de zoveelste beschuldiging van diefstal en je hebt bekend. Het hof veroordeelt je tot 5 dagen in de mijnen. Wachters, breng hem weg."

Ook Meccas werd afgevoerd, zonder veel protest.

Mengerus vestigde zijn blik op Falia. Wat heeft ze nou in haar hand? "Vrouwe, er is een regeling getroffen zodat Legas u kan spreken. U mag met de wachters meegaan die u zullen begeleiden naar een ruimte die voor dit doel is ingericht. Zijn er meer mensen die belangstelling hebben voor deze verklaring? Dan mag u allen met de wachter mee. Wij zullen ons snel bij u voegen. Hiermee zijn de zaken voor vandaag afgedaan en verklaar ik deze zitting voor gesloten."

Met een zucht van opluchting stond Mengerus op en keek Yenkul aan. Ook Yenkul was vermoeid. Toen de zaal langzaam leegliep zei Mengerus zacht tegen Yenkul "Ik wilde maar dat we dit soort zaken niet meer hoefden mee te maken. Kruimeldiefstal en dergelijke, in orde, maar moord en doodslag? Ik begin die kroningsonzin goed beu te worden."

after_eden
Eeuwentemmer
Berichten: 2329
Lid geworden op: 25 apr 2005 18:04

Ongelezen bericht door after_eden » 28 aug 2007 14:18

Buiten de rechtszaal. (Oyham en Cecile)
Oyham liep langs de gangen naar buiten. Ik moet Cecile vinden. Aan het einde van de gang op het plein bleef hij staan. Hij was als een van de eersten er tussenuit geslopen. De groep mensen kwam vlak achter hem aan, hij hoopte dat Cecile hier ook bij zou zitten. Turend naar de menigte speurde hij af naar het enigste gezicht dat hem nog bekend voor kwam hier. Nou ja, de herbergier nagelaten dan. Ineens verscheen er een glimlach op zijn gezicht en begon hij te lopen. Toen hij dichterbij was riep hij “Cecile!” Ze keek verrast op. Naast haar liep haar moeder , Oyham wist even niet wat te zeggen. Maar Ceciles moeder begroette hem met een vriendelijke lach en zei “Hallo Oyham, deze gebeurtenissen moeten verschrikkelijk voor je zijn. Ik heb van mijn dochter begrepen dat je hier geen thuis hebt. En gezien de gebeurtenissen rond je broer wilde ik je niet in huis nemen.” Oyham keek licht beteuterd maar Cecile gaf hem een knipoog waarop haar moeder vervolgde. “Maar mijn dochter heeft me verzekerd dat je niet zo bent, dat je een goed hart hebt. Ik heb het Mijnheer Kildar nagevraagd en ook hij kon me dat verzekeren. Dus, wat mij betreft mag je meegaan.” Oyham keek zichtbaar verrast en antwoordde “Dank u wel mevrouw. Ik zal mij keurig gedragen en mijn steentje bijdragen. U hebt mijn woord.” Waarna ze elkaar de hand schudden. Cecile was erg blij met haar moeders besluit en omhelsde Oyham. “Ik moet alleen nog even langs de herberg om mijn spullen te halen, want die heb ik door de rechtszaak laten liggen.” Zei Oyham. “Dan gaan jullie tweeën ze maar halen, ik zie jullie wel weer verschijnen.” Besloot haar moeder, waarop ze richting haar huis liep. Cecile en Oyham liepen richting de herberg.

Oyham en Cecile vertrek naar de 4e ring.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 29 aug 2007 22:02

Falia Tondora, rechtszaak.

Falia keek naar de gele tot bijna oranje, houten, driehoek, die ze in haar handen had. Het was niet groot, ze kon het op haar hand leggen en dan hielt ze de vingers nog vrij. "Een aanwijzing?" Mompelde Falia. Ze keek Vanya aan, net toen ze wilde zeggen dat ze bijna niets over deze wetloop wist begon de rechtzaak weer en werd er tot stilte gemaand. Pas toen Mengerus haar verzocht mee te lopen, deed ze haar rugzak af en ging op een knie zitten, ze pakte een verband en draaide de anwijzing erin, ze zou er later mee over vragen, nu was Legas het belangrijkste. Toen ze het pakketje veilig had opgeborgen in haar rugzak, stond ze weer op en liep met de wachters mee.

Rhavaniel
Fortuinzoeker
Berichten: 79
Lid geworden op: 01 okt 2006 14:43

Ongelezen bericht door Rhavaniel » 08 sep 2007 19:34

Vanya - Rechtzaal
Voor Vanya echt met Falia in gesprek was gegaan hadden de rechters de rechtzaak hervat. Na afloop verdween iedereen langzaam maar zeker uit de zaal. Vanya volgde de menigte naar buiten. Ze voelde dat ze eigenlijk best trek had gekregen, aangezien ze de lunch had gemist. Misschien kan ik op de markt wel iets te eten gaan halen. Dan kan ik daarna even gaan kijken hoe het met Paolo is. Ze stopte even. Over Paolo gesproken. Waar is Bjear? Ze keek rond om te zien of ze hem ergens tussen de mensen zag.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 09 sep 2007 10:44

Rechtzaal - Chimandra
Chimandra had aandachtig geluisterd. Ze had altijd al geweten dat Dusterox niet zo'n blanke ziel had als zijn afkomst deed vermoeden. Het was een kwestie van tijd geweest tot hij, of iemand onder hem een fout zou maken.
Met de anderen verliet ze de rechtzaal en knipperde even in het licht. Het zag er niet echt lekker uit en ze rilde even. Regen op komst. Snel naar huis dan. Ze te lopen. Ze passeerde Vanya en bekeek haar even. Het stevige, maar goedgevormde figuur zaten in, naar wat leek, een weloverwogen gekozen jurk. Onbewust streek ze met haar hand over haar eigen rok. Een vrouw als Vanya zou nog best in trek zijn bij haar clientèle. Een idee borrelde op in haar hoofd. Zo nu en dan kreeg ze verzoeken van heren die iemand zochten om hen te vergezellen naar feesten of speciale gelegenheden. De meest van haar meisjes waren al te bekend om voor zo'n verzoek in te zetten. Iemand die nog niet in haar dienst was, zou daarvoor prima inzetbaar zijn.

Terwijl ze het idee overweeg, pikte ze een gesprek op van twee jonge meisjes. "Nee echt. Redink zag bijna bleek zie ze. " "Echt?!" "Ja, het schijnt dat er een vrouw is die beweerd een dochter te hebben... van de Koning!" "Nee!" "Ja.. en het schijnt dat die naar de stad komt om aanspraak te maken op de troon." Chimandra schudde haar hoofd. Typisch, het heeft nog lang geduurd voor iemand dat trucje uit de kast heeft getrokken. Een koningsbastaard. Ik geloof er niets van, maar ja, wat ik geloof doet er niet toe.

Rhavaniel
Fortuinzoeker
Berichten: 79
Lid geworden op: 01 okt 2006 14:43

Ongelezen bericht door Rhavaniel » 15 sep 2007 09:15

Voor het Citadel - Vanya
Terwijl ze stond te kijken pikte ze flarden op van gesprekken om zich heen. Een dochter van de koning? Sappig.. het koningspaar was toch kinderloos? Ze bedacht zich dat het weinig zin zou hebben om Orion nog op te zoeke of om naar de bibliotheek te gaan. Waarschijnlijk was het boek en daarmee de aanwijzing al lang verdwenen. Er waren zoveel mensen die kant op gegaan na de uitbarsting van Orion. Twee aanwijzingen weg. Ze rechtte haar rug en veegde even een lok haar uit haar gezicht. Geen Bjear. "Goed, de markt."

Vertrek richting markt via 32de ring

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 29 sep 2007 19:08

De cellen - Legas
In afwachting van wat er zou gaan komen zat Legas een beetje voor zich uit te staren in zijn cel. Dat hij een straf kreeg omdat hij dat rotjoch iets had aangedaan zat hem niet lekker. Dat stomme straatschoffie, het is belachelijk. Hij keek op toen zijn celdeur open ging. O, zij
Falia stond in de deuropening.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 19 okt 2007 16:54

Falia keek Legas recht in de ogen, ze probeerde zijn ziel te zien, maar hij was moeilijk te pijlen, daarom glimlachte ze maar. Ze knikte hem gelijkwaardig toe en ging zitten op een tweede stoel die daar was neergezet. Ze was op een paar bewakers na, nu nog de enige in de cel. Ze vroeg zich af of er nog meer mensen zouden komen om het verhaal van Legas te horen. Diep in haar hart wist ze dat ze de enige was die voor zijn verhaal wilde vechten. De rest was enkel maar gericht op de troon en de queste die voor eenieder uitgestippeld was.
Ze legde haar handen op haar schoot. Legas had zijn bik niet van haar afgehaald en Falia weigede om zijn blik te ontwijken, Zo staarde ze elkaar aan tot er eindelijk, na wat een eeuwigheid leek te duren, iemand binnenkwam.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 04 nov 2007 14:09

De cellen - Legas (figurant), Falia
Legas keek van Falia weg toen er iemand binnen kwam. Even schrok hij toen hij de persoon herkende en hij ging snel omhoog om haar zijn stoel te geven. "Moeder?!" mompelde hij zachtjes. Met een strenge blik keek ze hem aan en ging zitten. De vrouw was al aardig op leeftijd en had, aan haar gezicht te zien, al het nodige meegemaakt. "Legas," sprak ze met krachtige stem, " ik hoorde dat je weer eens te ver bent gegaan." Ze schudde haar hoofd. "Ik had verwacht dat je het uiteindelijk wel zou leren." Ze keek hem aan. "Je moet van de drank afblijven, ik heb het je zo vaak gezegd." Ondanks dat haar stem krachtig klonk, klonk er ook een moeder in door. Bezorgd en teleurgesteld. Ze keek naar Falia. "En u moet degene zijn die zijn verhaal wilde horen. " Daarna richtte ze zich weer op Legas, legde haar handen in haar schoot en zuchtte. "Legas!? Vertel."
Legas was even van zijn stuk af gebracht. Wat voor plannen hij ook had gemaakt om iedereen op zijn hand te krijgen met zijn verhaal, alle woorden en zinnen vol emoties, ze stopte in zijn mond. Het vonis lag al vast en zijn moeder kende hem als geen ander. Liegen zou ze vast doorzien. Hij aarzelde. "Nou.. ik... " Legas stond nu rechtop en stak boven de vrouwen uit. En toch voelde hij zich niet sterk of machtig, eerder klein en nietig. Waarom is ze nou gekomen? Iedereen, maar niet mijn moeder. "Ik, nou ja, .. ik ging gewoon wat drinken in de herberg. Helemaal niets aan de hand. Alleen toen ik wilde betalen.. toen was mijn beurs verdwenen. Nou, ik weet zeker dat ik hem had voordat ik binnen ging. Dus hij moest wel zijn gestolen. En dat kan dan niet anders dan dat dat straatschoffie het heeft gedaan. Hij kan dan wel braaf naar zo'n kerel zitten. Maar dat zegt niets. Ik weet zeker dat ie mijn beurs heeft gestolen. Want..." Hij hield zijn mond toen hij zag dat zijn moeder iets in haar schoot legde. Mijn beurs! Geschrokken zette hij een pas achteruit. Ze keek hem vragend aan voordat ze teleurgesteld haar ogen sloot en haar hoofd schudde. De beurs had bij haar thuis op tafel gelegen.

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 04 nov 2007 14:49

Falia tondora, rechtzaak Legas

Falia knikte begroetend naar de moeder van Legas, deze had echter meer aandacht voor haar zoon. Wat Falia niet verwonderend vond.
Ze luisterde aandachtig naar het verhaal en zag hoe de moeder van Legas de beurs in haar schoot legde. Haar ogen flitste naar Legas, geen enkel woord kon de blik in zijn ogen sussen, hij was duidelijk geschokken en in de war.
Echter ze begreep het niet helemaal. Had de moeder van Legas de beurs van hem afgenomen, of had ze hem gevonden nadat de man hem zelf kwijt was geraakt? Was het teleurstelling of spijt dat van haar gezicht te lezen was, of misschien zelfs een mengeling van beide?
Haar woorden zouden op dit moment zeer onwelkom zijn, daarom besloot Falia te zwijgen en te wachten op antwoorden.

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 06 nov 2007 19:47

De cellen - Legas en zijn moeder (figurant), Falia
"Hoe...? waar..?" Legas happerde. Zijn moeder keek hem aan. "Je hebt hem bij mij laten liggen. Voordat je vertrok." Ze keek hem doordringend aan. "Je hebt die jongen voor niets neergestoken!"
Even was het stil. Legas liet zich met zijn handen in zijn haar op de grond zakken, zijn gezicht door zijn armen aan het oog onttrokken. Zijn moeder keek hem even aan en richtte zich vervolgens op Falia en glimlachtte. "Legas is.. geen lievertje. Hij heeft al het nodige uitgehaald. In zijn jeugd was het een deugniet en dat werd er met de jaren alleen maar erger op. Te veel drank met vrienden." Ze zuchtte even. "Als hij drinkt is hij zichzelf niet, het kwam alleen niet zo vaak voor. Maar na het overlijden van zijn vrouw lijkt hij alle controle kwijt te zijn." Ze richtte zich weer naar Legas. "Ik dacht dat je niet meer in de herberg mocht komen?" Legas mompelde van achter zijn armen. "Kildar wilde me ook niet binnen laten, maar ik overtuigde hem dat ik alleen een hapje wilde eten. Er was een nieuwe serveerster en die vroeg wat ik wilde drinken." "En toen besloot jij iets sterks te nemen. Jongen toch, waar dacht je aan?!" Ze keek weer naar Falia. "Ik ben tekort geschoten als moeder. Ik heb hem niet op het juiste pad kunnen houden." Ze zuchtte en sloot haar ogen omdat ze een traan voelde opkomen.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 20 nov 2007 14:33

De cellen - Legas en zijn moeder (figurant), Falia

Falia zuchtte opgelucht. Ze glimlachte naar de moeder van Legas, "u heeft in geen enkele manier tekortgeschoten als moeder. In mijn cultuur is iedereen verandwoordelijk voor zijn eigen daden op de leeftijd die Legas nu heeft." Ze liep naar Legas en liet zich voor hem op de knieen zakken. Met zachte hand pakte ze de polsen van de man beet en haalde zijn handen voor zijn gezicht weg. Legas keek op, zijn ogen hadden geen hoop meer in zich. Hij keek haar kil aan. Falia negeerde de blik van de man en zocht verder, verder dan wat het oog kon zien. Ze liet een van de polsen los en legde haar hand op de linkerhelft van zijn borstkast. Iets wat Legas duidelijk niet gewend was. Hij wilde haar wegduwen, maar haar woorden stopte hem. "Ik geloof nog steeds in wat ik in de rechtzaal zei. Een persoon is pas onschuldig als dat uit zijn eigen verhaal word afleid." Falia's hand voelde de hartslag onder de palm, een stevige gezonde hartslag. "En ik acht u nog steeds onschuldig.
Ze zag hoe de ogen van Legas zich opensperde, en hoorde hoe de moeder van Legas een vreemd soort kreetje slaakte. Falia liet Legas los en legde haar handen op haar knieen. Haar blik liet Legas echter niet los. Haar ogen leken zich zelfs met die van hem te binden zo diep probeerde ze naar binnen te kijken. "Ik heb nog nooit het verlies van een dierbare hoeven te ervaren. Maar ik heb hen gekend die hun eigen hart niet meer wilde hebben van de pijn. Zij zijn dood gevonden bij de graven van hun partners, nadat ze hun harten zelf uit hun lichaam hadden getrokken.
Ik heb nog nooit een dierbare verloren, maar vanacht dacht ik dat ik dat wel had. Ik voelde slechts een glimp van de pijn die u nu door moet maken. Mijn hart had zo veel pijn en ik wilde alleen maar dat het stopte. Ik wilde niet meer denken alleen nog maar slapen. En dat lukte mij ook. Nadat ik mijn hart had laten spreken." Falia keek nog dieper in zijn ogen. "U heeft niet naar uw hart geuisterd, uw daden zijn die van uw hersenen. U heeft uw hart eruitgtrokken op het moment dat u haar verloor, echter bent u niet gestorven. Uw hart is gevangen in steen, misschien moet u het eens vrijlaten."

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 02 dec 2007 12:35

De cellen - Legas en zijn moeder (figuranten), Falia
Legas keek van Falia naar zijn moeder en weer terug. Deze vreemde vrouw achtte hem onschuldig. Onschuldig omdat het niet zijn hart was die hem tot zijn acties had aangezet. Onschuldig Hij probeerde hard te zijn. Onschuldig. Mijn lief.. onschuldig. Maar aan zijn blik was duidelijk dat hij in de war was. Falia had een wond opengetrokken met haar woorden. Een wond die hij zorgvuldig had dichtgestopt en opgeborgen. Hij baalde zijn handen onbewust tot vuisten, zo hard dat zijn knokkels er wit van werden. Falia's woorden klonken nog na in zijn hoofd onschuldig...niet naar uw hart geluisterd, uw daden zijn die van uw hersenen. Hij voelde tranen opwellen en sloot zijn ogen. "Kassandra.." Fluisterde hij. En hij beet op zijn lippen.

Zijn moeder stond op en liep naar hem toe. In het voorbijgaan legde ze even een hand op Falia's schouder. "Ik heb hem haar naam niet meer horen noemen na haar begrafenis." Daarna ging ze achter Legas staan en legde haar handen op zijn schouders. "Legas, jongen..." fluisterde ze.

"Waarom liet ze me alleen? Waarom zij? Waarom niet een ander? Maar juist zij?! Ze was mijn, mijn.. alles! En dat werd mij door de goden ontnomen. " Met vochtige ogen keek hij zijn moeder aan en sprak bijna onverstaanbaar. "Ze was zwanger mam. We wisten het net.. ze was zwanger." Zijn moeder schrok, dat had hij haar nooit verteld. Ze sloeg haar armen om hem heen. "Legas! Waarom heb je dat nooit verteld?!" Hij schudde zijn hoofd. "Ik kon het niet! Het was.. het deed.. te veel pijn. Waarom.. strafte de goden mij? Wat heb ik gedaan dat zo erg was dat ze Kassandra en mijn kind van me moesten afnemen?!" Zijn moeder keek van Legas naar Falia. Haar woorden waren wijs en ze hoopte dat ze eenzelfde wijsheid in haar woorden kon leggen. "De goden hebben hun eigen redenen, en die zijn niet altijd als straf. Legas, mijn jongen, ze hebben je niet gestraft. Het was haar tijd. Dat moet je inzien, jij had het niet kunnen voorkomen, het is niet jou schuld." Ze deed haar best om sterk te blijven voor haar zoon. Legas brak, in hem brokkelde de muur af die hij om de herinnering had gebouwd om de pijn buiten te houden. "Kassandra." Hij begon te huilen, het kon hem niet schelen dat Falia het zag, of zelfs de wacht het hoorde. Jaren pijn kwamen naar buiten.

Uiteindelijk werd hij rustiger. "Kassandra, moeder, het spijt me. Alles dat ik anderen heb aangedaan.." Hij sloot zijn ogen. "Schuldig. Dan ben ik schuldig. Er is geen excuus, ookal heb ik niet naar mijn hart geluisterd. Ik had geen hart. Het kan niet goedpraten wat ik heb gedaan. Ik verdien mijn straf en zal hem ondergaan." Hij keek op naar Falia en fluisterde. "Dank je." Hij zuchtte. "Zou je voor mij mijn excusses willen aanbieden aan de jongen? Weet iemand hoe het nu met hem gaat?"

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 12 dec 2007 15:45

De cellen - Legas en zijn moeder (figuranten), Falia

Falia haalde haar hand van de borstkast van Legas en stond op. "Uw hart heeft besloten," zei ze lichtelijk triest. Nu hij zijn straf onder ogen wilde komen kon zij het niet langer voor hem opnemen. "Uw verhaal is gedaan en ik dank u daarvoor." Een bleeke glimlag drong zich door haar trieste gelaat heen. "Ik ben geen mens en ik ken de staffen van de mensen niet, maar ik en mijn hart zullen hopen op een lichte straf. Naar mijn mening verdient u de mijnen niet."

"Hoe het met de jongen is kan ik u niet vertellen, ik heb hem niet behandeld maar als de genezeres mag geloven, gaat hij al weer de betere kant op. Ze glimlachte naar Legas moeder. Ik wens u en uw zoon het beste." Ze maakte een buiging en wilde weglopen maar bedacht zich opeens.
Ze opende haar tas en pakte er een drankje uit dat van haar eigen bloed gemaakt was en gaf het aan Legas. Ze zonk nog even naast hem op een knie. "Bewaar het voor als u ondragelijke lichamelijke pijn heeft, het zal u helpen het te doorstaan." Fluisterde ze zo zacht als ze kon. Toen verliet ze de cel, op weg terug naar het genezingshuis.

op weg naar het genezingshuis 7e ring

Gesloten