Hoe erg leef jij je in?

Algemene fantasy-, SF- en horrorgerelateerde onderwerpen.

Moderator: Beheerders

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Hoe erg leef jij je in?

Ongelezen bericht door Lasmes » 15 jul 2005 14:37

Na het lezen van het topic natuur en fantasy van Flynn kwam ik op de vraag, hoe erg leef jij jezelf in als je het over fantasy hebt? Kun je echt de vleugels op je rug voelen als je er aan denkt? Kruip je soms wel eens stiekem als weerwolf door de kamer heen? Heb je voor de veiligheid een bolletje knoflook bij je hoofdkussen liggen?

Hoe erg leef jij je in?

Viconia
Kosmonaut
Berichten: 926
Lid geworden op: 17 okt 2004 13:40
Locatie: Brussel (BE)

Ongelezen bericht door Viconia » 15 jul 2005 14:49

Ik ben echt heel erg goed in het onderscheid maken tussen fictie en realiteit.:P Ondanks het feit dat ik me best wel kan inleven in verhalen - of dat nu een boek of film is maakt niet uit - heb ik altijd wel het besef dat ik gewoon in de woonkamer zit en het allemaal niets meer is dan slechts 'een verhaal'. ;) Er zijn natuurlijk wel boeken en films waarin ik gewoon meeleef met de hoofdpersonages, maar daar houdt het dan ook mee op. Het is tot nu toe nog niet zover gekomen dat de realiteit eronder moest lijden omdat ik me teveel had ingeleefd in een boek.

Groetjes,
Viconia
Laatst gewijzigd door Viconia op 15 jul 2005 20:53, 1 keer totaal gewijzigd.

Faldor
Toerist
Berichten: 43
Lid geworden op: 13 jul 2005 14:30
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door Faldor » 15 jul 2005 15:19

Ik ben het met viconia eens, ik heb nog nooit rondgevlogen met een cape om m'n nek of geprobeerd iemand te bijten als een vampier, maar inleven in een boek is wel heerlijk en als het een goed boek is blijf je maar door lezen, ik bedenk wel eens hoe het zou zijn om in zo'n wereld te leven enzo maar verder dan dat gaat het niet. De mensen van Dungeons en Dragons gaan wel zover dat ze rollenspellen spelen en daar is helemaal niks mis mee, maar voor mij hoeft dat niet zo, lekker weggezogen worden in een verhaal is wel heerlijk maar ik denk dat iedereen dat wel heeft.

flynn
Ontdekkingsreiziger
Berichten: 318
Lid geworden op: 10 jul 2005 21:28
Locatie: harlingen
Contacteer:

Ongelezen bericht door flynn » 16 jul 2005 08:30

Ik kan me heel erg inleven in een verhaal, vooral als het een goed boek is.
Hetzelfde heb ik ook met films als deze mij raken kan het soms nog weken door mijn hoofd spoken.

Maar inleven op de manier dat ik er over nadenk, en niet dat ik het uitvoer.
Ik heb geen knoflook om mijn nek of een hoefijzer boven mijn deur.
Als ik aan het werk ben zie ik wel vaak plekken waarvan ik denk, goh dit had zo in dit of dat kunnen zitten.
Maar er moet wel een verschil zitten tussen fictie en realiteit want anders red je het niet volgens mij.
Want als je je altijd in je droomwereld terugtrekt, komt de echte wereld wel keihard op je dak vallen, je word altijd met de realiteit geconfronteerd.
Dromen is goed maar je moet de realiteit niet uit het oog verliezen.

Faldor
Toerist
Berichten: 43
Lid geworden op: 13 jul 2005 14:30
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door Faldor » 16 jul 2005 08:32

Amen Flynn......Amen.....Helemaal de juiste woorden :klap:

Grimreaper
Eeuwentemmer
Berichten: 2475
Lid geworden op: 06 sep 2004 18:33
Locatie: Zevenbergen
Contacteer:

Ongelezen bericht door Grimreaper » 19 jul 2005 00:16

Faldor schreef:De mensen van Dungeons en Dragons gaan wel zover dat ze rollenspellen spelen en daar is helemaal niks mis mee.
Hehe...ben jij bekend met het fenomeen dat LARP (Live Action Role Play) heet? Dat is nog net weer een stapje verder (als in echt in kostuum spelen etc lees meer hier). Maar ook daar geld dat je fictie en werkelijkheid gescheiden houd.

Maar inleven kan ook anders dan de werkelijkheid helemaal uit oog verliezen. Wat ik vaak had als kind (en nu ook nog wel eens, want echt volwassen ben ik toch niet :P ) is dat als ik een bepaald karakter in boek/film/spel/etc gaaf vond dat ik me dan inbeelde dat ik hem was. Dan speelde ik ook in me hoofd af wat ik allemaal wel niet zou doen als ik die persoon zou zijn. Erg leuke bezigheid, en daarna gewoon weer verder gaan alsof er niks gebeurd is :D

Faldor
Toerist
Berichten: 43
Lid geworden op: 13 jul 2005 14:30
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door Faldor » 19 jul 2005 08:14

LARP (Live Action Role Play)? Nee, daar ben ik niet mee bekend Grim. Dungeons & Dragons heb ik ooit eens van iemand gehoord die daar erg fanatiek mee bezig was, het is op zich leuk wat ze doen maar niks voor mij, ben niet zo fanatiek dat ik me echt wil gaan verkleden. Het allemaal in je hoofd laten afspelen is ook erg leuk, gewoon fantaseren of lekker dagdromen bij een mooi verhaal.

Dema
Kosmonaut
Berichten: 798
Lid geworden op: 05 mei 2004 19:39
Locatie: voorburg

Ongelezen bericht door Dema » 20 jul 2005 10:22

Ik leef me wel altijd erg in. Nou ja, het verhaal moet me pakken :) Als het dat doet, kan ik een dag of drie dagen (hangt van de dikte van het boek af) alleen maar aan het lezen zijn. En als ik het boek dan wegleg zit ik in zo'n roes van het verhaal. Dan kan ik niet helemaal helder nadenken, maar ik doe dan wel alsof ik normaal ben. Dus ik ga niet van daken springen ofzo in de hoop dat ik in een vleermuis verander ;)
En af en toe zie ik iets wat ik dan link aan een boek ofzo van 'he, dat zou wel dat en dat kunnen zijn' maar wel op een manier dat ik weet dat het waarschijnlijk gewoon een blaadje of vreemde schaduwval is ofzo.
Maar ik kan wel huilen om boeken of hardop lachen als het echt grappig is. Maar ik hou me in als er mensen bij zijn.

Elmer
Kosmonaut
Berichten: 867
Lid geworden op: 26 mei 2006 08:02
Locatie: Essen - Belgie

Ongelezen bericht door Elmer » 27 sep 2006 20:28

Als ik in het boek zit dan zit ik echt helemaal in het boek. 100%. Dan moet men mij soms aanraken voordat ik weet dat er iemand iets aan het zeggen is tegen mij.
Ik kan huilen en hardop lachen met een boek. Eens ik stop met lezen dan ben ik terug. Ik denk nog wel eens aan bepaalde passages, maar de echte 'magic' is er terwijl ik lees.

Gebruikersavatar
Midwinter
Eigenaar
Berichten: 4707
Lid geworden op: 02 jan 2004 14:50
Locatie: Utrecht
Contacteer:

Ongelezen bericht door Midwinter » 28 sep 2006 15:36

Ik kan erg geconcentreerd lezen, maar het is niet zo erg dat al het andere me dan ontgaat. Wel kan ik helemaal opgaan in de sfeer van een boek. Als er iets vervelends gebeurt in een verhaal, kan ik me daar nog de hele dag rot over voelen. Ook loop ik me vaak af te vragen wat ik zou doen als ik zelf in dat verhaal zou zitten. Als ik 's avonds in bed heb liggen lezen, val ik meestal met die gedachte in slaap. :)

Gwywen
Oerschepsel
Berichten: 3349
Lid geworden op: 29 jan 2004 15:14
Locatie: Duitsland
Contacteer:

Ongelezen bericht door Gwywen » 28 sep 2006 16:04

Wat een leuk topic, ik zie het nu pas.
De emoties in een boek kunnen mij zeer zeker beïnvloeden. Dan kan ik een hele dag onverklaarbaar verdrietig, boos of juist vrolijk zijn, en pas als ik 's avonds verder ga in het boek, weet ik weer waardoor dat kwam.

Ik heb het ook met films erg. Na een thriller zie ik in elke telefonerende man een spion. Dan ben ik een tijdje extra alert op wat er rond mij gebeurt. Heel gek, maar gelukkig zwakt het na een poosje weer af.
Bij horror en griezel blijft het allemaal veel langer hangen. Als mijn gordijnen 's nachts bol staan, geef ik er nog altijd een schop tegen. Voor de zekerheid. Al maanden. Ooit in een film gezien dat er een griezel achter de gordijnen stond, vandaar.

Dolenthoniel
Opperkiwi
Berichten: 1337
Lid geworden op: 29 jan 2004 16:10
Locatie: Wierden
Contacteer:

Ongelezen bericht door Dolenthoniel » 28 sep 2006 16:09

Eigenlijk bij mij hetzelfde verhaal als bij Gwywen. Ik lees eigenlijk geen fantasy (heb alleen de hobbit gelezen. Ja, lach maar :P ). Maar verder, de boeken die ik lees, dan kan ik me heel erg in gaan leven in het persoon waar het om draait. Ik heb hetzelfde als wat Gwywen al zei, je onverklaarbaar boos, verdrietig of blij voelen (ik moet ook heel vaak huilen als ik een verdrietig boek lees).

Met films heb ik eigenlijk alleen op dat moment zelf dat ik echt op dingen ga letten en ook bij films zit ik vaak te huilen.

Jo0st
Sterrenschipper
Berichten: 1168
Lid geworden op: 01 nov 2005 13:12
Locatie: Eindhoven
Contacteer:

Ongelezen bericht door Jo0st » 28 sep 2006 16:52

Ik kan me heeeeel erg inleven, vooral bij zo'n onmogelijke liefde verhaal, ik ga voordat de personen er zelfs maar aan denken al aan een oplossing denken. Het is altijd zo oneerlijk dat net die twee die onvoorwaardelijk van elkaar houden 'nooit' (...) samen kunnen zijn *snif*. Ik ga dan echt op topsnelheid lezen om al die hartepijn maar voorbij te zijn, mooi vind ik dat in de boeken van Goodkind, Richard en Kahlan lopen vaak het hele boek rond met pijn in hun hart, dan blijf ik lezen, kan ik echt niet tegen.

Als ik er alleen al aan denk krijg ik al de rillingen, 'onmogelijke' liefdes in boeken zijn altijd zo leuk :P

Moirag
Avonturier
Berichten: 184
Lid geworden op: 07 jan 2006 14:34
Locatie: Where the wild roses grow

Ongelezen bericht door Moirag » 06 okt 2006 20:36

Ik kan me best wel inleven. Al slaap ook ik niet met een tros knoflook onder mijn kussen, dat ligt niet zo lekker. :P

Wat ik eerder met inleven bedoel is dat als ik een echt goed boek aan het lezen ben ik helemaal even kan vergeten waar ik ben en me alles levendigkan voorstellen. Dat is dan zo'n boek waarvan ik achteraf echt spijt heb dat het uit is. En van zulke boeken moesten er meer zijn :P . Maar uit is uit en hoewel ik er misschien achteraf er nog een uurtje over nadenk, ik ga daarna niet in een ingebeeld wereldje verderleven. Empathie met de personages heb ik ook. Soms kan een situatie echt wel levensecht lijken en kan je je perfect voorstellen wat het personage meemaakt. Ik vind het geweldig, maar achteraf ga ik me niet verkleden als vampier. Ik ben ook het type dat als iets me echt raakt in een boek ik wel eens discreet een traantje durf wegpinken. Gek genoeg heb ik dat bij filmen niet, daar leef ik eerder alleen oppervlakkig mee.

Martine
Fortuinzoeker
Berichten: 81
Lid geworden op: 05 mar 2006 12:42

Ongelezen bericht door Martine » 06 okt 2006 20:48

Er hoeft maar ook een klein zielig dingetje in een film te gebeuren en ik zit al te janken, zo irritant! Goeie personen die dood gaan, kan ik echt niet tegen. Ik heb bijvoorbeeld om Narnia zitten janken toen die leeuw dood ging terwijl het echt maar een kinder film is lol

Plaats reactie