Qemwen: Ariel Hillow - Magiërsorde

Dit is waar het allemaal gebeurde.

Moderator: Midwinter

Qemwen
Kosmonaut
Berichten: 796
Lid geworden op: 19 feb 2004 10:43
Locatie: Zeist

Ongelezen bericht door Qemwen »

Ariel mompelde: "Pff, ze hebben toch niks slechts gedaan? Hoe kan hij dan zeggen dat ze het zouden gaan doen? Hij kan toch zeker niet in de toekomst kijken?" Topch stond ze op en liep achter Jaorassius aan. "Kom mee, Goblin!"
"Ariel, ik denk dat ik een leuk spelletje weet, wil je dat doen?"
"Ja, leuk, ik hou van spelletjes!"
"Dat dacht ik al, ja. Ik houd een getal in gedachten, en jij moet raden welk getal. Maar je moet niet zomaar raden, je moet proberen mijn gedachten te lezen, oké?"
"Oké"
Ariel concentreerde zich zo goed als ze kon en raadde zes.
"Nee."
"Negen dan?"
"Ja! Heel goed! Nog eentje dan."
"Hm... 41? Nee, 42!"
"Alweer goed!" Het is voor de meeste leerlingen een moeilijke oefening, maar voor Ariel is een moeilijke oefening als spelletje veel makkelijker dan een simpele beginners-oefening bedacht Jaorassius.
Na een paar spelletjes vond Ariel het saai worden, en Jaorassius besloot dat het tijd werd om een hapje te eten.
Toen hij in zijn hutje in het bos leefde, had hij zelf nog wel wat eten bij elkaar kunnen krijgen, maar nu ze dan toch in de stad waren, kon hij net zo goed hier iets kopen.
Ze zagen een klein stalletje waar gebraden kip werd verkocht. Jaorassius probeerde in het elfs twee stukken te vragen. Helaas sprak de man geen elfs, dus wees hij maar gewoon een kip aan en stak twee vingers omhoog.
Op een aantal houten borden stond 12 geschreven, en Jaorassius haalde 24 muntstukken uit zijn buidel. De man achter het kraampje keek hem wantrouwend aan, beet op een van de geldstukken en smeet het geld toen weer op de grond. Hij begon iets te roepen, wat Jaorassius en Ariel niet konden verstaan, maar wel begrijpen: kennelijk hadden ze in deze tijd een andere valuta.
Nee toch, niet nóg een probleem erbij, dacht Jaorassius.
Hij moest er zo gauw mogelijk achter zien te komen wat ze hier voor geld gebruikten.
Milamber
Kosmonaut
Berichten: 755
Lid geworden op: 26 jan 2004 17:20
Locatie: Schiedam

Ongelezen bericht door Milamber »

Jaorossius had een paar boeken gelezen over het geld wat ze rond deze tijd gebruikte. Om een onverklaarbare manier kon zijn, anders zo goede geest en hersens, de gegevens niet oproepen. Hij legde de kip terug en liep snel weg. Ariel liep mee. Hij liep langs kraamtjes om te kijken wat de valuta hier was. Ruilhandel leek het meest gebruikts maar ook was en een speciaal soort brons waar veel mee werd gebruikt. 'Ariel, ik kan even niks bedenken hoe we dingen moeten betalen. Ze gebruiken ruilhandel, maar we hebben niks om te geven. En ze gebruiken een ander materiaal, brons. Maar waar kunnen we dat vandaan halen? Heb jij nog briljante ideeen?' Jaorossius was doodvermoeid. Hij moest eerst even rustig gaan zitten en eten hebben voordat hij weer helder kon denken. En dat eten was nog een ander probleem.
Qemwen
Kosmonaut
Berichten: 796
Lid geworden op: 19 feb 2004 10:43
Locatie: Zeist

Ongelezen bericht door Qemwen »

"Hmm.. ik zal eens even kijken, misschien heb ik nog wel iets dat we kunnen verkopen." Ariel rommelde wat in haar zakken en haalde er wat uit. "Kijk maar" Jaorassius zag onder andere de dolk die Ariel al eerder had laten zien, en die het maffiateken op het lemmet had staan, een grote groene steen, een klein metalen kubusje met een rote rode knop erop, waarop staat "Gevaarlijk! Niet indrukken", worteltjes en een spiegel.
Jaorassius dacht niet dat ze er iets van konden verkopen, maar Ariel keek hem heel hoopvol aan en ach, wat hadden ze te verliezen?

Ga jij even ruilhandelen?
Milamber
Kosmonaut
Berichten: 755
Lid geworden op: 26 jan 2004 17:20
Locatie: Schiedam

Ongelezen bericht door Milamber »

Jaorossius kijk bedenkelijk naar alle spullen van Ariel. Ach, wat kon hij anders doen. Hij stapte op en nam Ariel met zich mee. Hij begon helemaal aan het einde van de markt waar ze vlees verkochten. Er waren weinig mensen in de omgeving. Als eerst legde Jaorossius de spiegel neer. De man grinnikte wat en knikte van nee. Dit had Jaorossius al verwacht. Hij legde toen de dolk neer met het maffiateken erop. De man schrok en keek met grote ogen naar de dolk. Hij gaf snel een kilo eten aan Jaorossius en Ariel en gaf de dolk terug. Hij riep iets wat niet erg vriendelijk leek. Ze moesten duidelijk snel weg gaan. Jaorossius was erg geschrokken van het effect van de dolk maar het had ze uiteindelijk wel met het gewenste resultaat. Ze hadden in ieder geval wel weer wat te eten.
'Das lekker he Ariel.' zei Jaorossius 'nog leuke ideetjes?'
Qemwen
Kosmonaut
Berichten: 796
Lid geworden op: 19 feb 2004 10:43
Locatie: Zeist

Ongelezen bericht door Qemwen »

*smak,smak* "Hmmm, heerlijk! Hij schrok wel erg van die dolk he? Ik vraag me af waarom? Hij is toch niet lelijk ofzo?" Ariel haalde hem uit haar zak en hield hem op een armlengte afstand om zo te bekijken. Ze merkte niet dat veel mensen geschrokken achteruit en opzij stapten, maar Jaorassius wel. " Ariel, doe die dolk terug in je tas" siste hij.
"Hè, wat?" ze stak hem terug in haar zak.
" Al die mensen schrikken van die dolk, en we willen geen problemen, oke?" Ariel knikte. Jaorassius vroeg zich af, hoelang ze uit de problemen zouden blijven.
Het liefst zou ij hier vandaag nog weggaan, maar dat kon nu eenmaal niet. Ze hadden hier wat te doen, maar eerst moest hij Ariel daar op voorbereiden.
Diep in gedachten verzonken was Jaorassius sneller gaan lopen, en Ariel moest nu rennen of huppelen om hem bij te houden. Ze koos voor het laatste.

Ik weet niet echt wat we nou moeten doen... jij wilt geen spannende maffia-avonturen, en volgens mij kunnen we die edelsteen ofzoiets nog niet gaan zoeken, toch? Wat wil je dan nog in de tussentijd gaan doen?
Milamber
Kosmonaut
Berichten: 755
Lid geworden op: 26 jan 2004 17:20
Locatie: Schiedam

Ongelezen bericht door Milamber »

Jaorossius had geen idee wat nu te doen...'Ik ben moe Ariel en ik hoop jij ook. Ik ga een herberg zoeken en slapen.' Jaorossius liep snel naar de dichtsbijzijnde herberg. Ariel huppelte achter hem aan. Toen ze eenmaal binnen waren zag alles er keurig verzorgt uit. Snel regelde Jaorossius een kamer en Ariel liep achter hem aan. Het was een gewone kamer. Een bureau, twee bedden en een kledingkast. 'Ik ga slapen, als jij niet moe bent kan je gaan lezen.' en Jaorossius gooide een boek over magie naar Ariel...
Qemwen
Kosmonaut
Berichten: 796
Lid geworden op: 19 feb 2004 10:43
Locatie: Zeist

Ongelezen bericht door Qemwen »

Ariel begon het boek te lezen, want ze was nog lang niet moe.
Helaas voor Jaorassius stond het bureau schuin voor het raam, en kon Ariel bijna alles zien wat er zich voor de herberg afspeelde.
"Oohhh... wat doen díé daar nou?" Vroeg Ariel hardop aan Goblin. "Ik wil eigenlijk gaan kijken, Goob, maar ik denk niet dat meneer Joeoeoare dat leuk vindt. Als jij nou eens gewoon gaat kijken? Wel snel terugkomen he?"
Ariel leegde één van haar tassen, stopte haar konijn daar in en liet hem aan een touw naar beneden zakken. "Kras maar aan de deur als je terug bent."
Goblin huppelde weg.
Ariel las nog wat in het magie-boek, maar kon zichtoen echt niet langer in houden.
Ze liep naar de deur toe, maar die zat op slot.
"Hmm, "meneer Jaorassirosi is vast vergeten de sleutel erin te laten zitten. Ach, dat maakt ook niet uit, ik krijg hem zo ook wel open, dan hoef ik hem niet wakker te maken."
Binnen een minuutje stond Ariel wakker. Jaorassius was niet wakker geworden. Ariel liep wat door de straten en probeerde wat dingen te zoeken die nog hetzelfde waren als in haar eigen tijd. Behalve een mooi versierde stad in het centrum vond ze niet veel.
Uiteindelijk werd ze toch moe, en liep terug naar de herberg.
Daar vond ze Goblin onder haar raam, en ze nam hem mee naar binnen. Zachtjes deed ze haar nachtjapon aan en zette ze Goblin zijn slaapmutsje op. Jaorassius sliep nog steeds.

De volgende morgen werd Ariel als eerste weer wakker. Ze schudde Jaorassius wakker.
"Meneer Jissirorus? Wakker worden! Het is al ochtend hoor! Er gebeurt al zó veel buiten! Kom nou mee-hee!"
Jaorassius deed één oog open, en wilde eigenlijk zeggen dat hij nog verder wilde slapen, maar zag toen de hoopvolle en vrolike lach van Ariel en besloot dat hij haar haar zin zou geven. Hmpf, ze zou anders toch wel weggaan, maar dan zou ik haar weer kunnen gaan zoeken. Gaaap!
Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala »

Jaorassius stond op en dacht na over de dag die zou gaan komen. "Het zou er handig zijn als we de taal zouden beheersen. Misschien..." Hij dacht even na. In de oude boeken stonden verhalen over de vertalerssteen. Hij probeerde terug te denken aan de verhalen. Een magische steen waarbij eenieder die een scherf ervan bij zich draagt in staat is andere talen te begrijpen en te spreken. Beheerd en bewaakt door de machtigste ziener van het dorp. O god ja. Jaorassius hield zijn handen even voor zijn ogen en zuchte. De machigste ziener was altijd een vrouw en meestal waren ze niet zo vrijgeving naar vreemden toe, zeker niet gratis en voor niets. Hij keek even naar Ariel en haar konijn. Met een beetje geluk krijgt Ariel een stuk, enkel en alleen omdat de ziener met haar wil kunnen praten. Maar wat als Ariel dan alles prijs geeft?! Nou ja, die brug gaan we wel over als we hem vinden. "Als ik een machtige ziener was, waar zou ik dan gaan wonen?"


Let rpg! Ik ga als spelleider mijn uiterste best doen.. Laat je Ariel niet te snel alles oplossen en uitvogelen? :-D
Qemwen
Kosmonaut
Berichten: 796
Lid geworden op: 19 feb 2004 10:43
Locatie: Zeist

Ongelezen bericht door Qemwen »

"Je bént toch een machtige ziener? Maar ik weet het wel hoor! Ik zou in een heel groot huis gaan wonen zodat er allemaal vriendjes van Goblin bij zouden kunnen, en er moeten een heleboel bloemetjes zijn en.. en vlinders en heel veel kleurtjes!"
Jaorassius glimlachte. "Ja Ariel, zoiets dacht ik al. Zeg, heb je zin in een soort speurtocht? Dan gaan we de allergekste huizen van de stad zoeken, oke?"
"Okeee!" riep Ariel en rende al weg. "Nee, nee, wacht nou eventjes!" Gelukkig kwam ze terug, "Ariel, we moeten ze sámen zoeken, dus bij elkaar blijven, oke?" Ariel keek teleurgesteld, maar knikte toch.
Tijdens het lopen en zoeken vertelde Jaorassius Ariel een verhaal over trollen. Zo duurde het twee uur voordat bij Ariel de verveling toesloeg. Ze hadden nog niet gevonden wat Jaorassius zocht, hoewel hij niet precies wist wat hij zocht. Een aantal andere huizen en gebouwen wilde hij wel nog een keer bekijken, maar dan zonder Ariel erbij. Gelukkig had hij een goed geheugen, dus hij wist dat hij alles makkelijk terug zou kunnen vinden. Toen hij merkte dat Ariel er geen zin meer in had, stelde hij voor om terug te gaan naar de herberg.

Zo niet-snel genoeg? Ik wil dr 'vanavond' wel vinden hoor, die wijze... bij toeval enzo... misschien met behulp van mijn maffiames, maar jah hoe dat dan? *denk* ;)
Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala »

Terwijl ze zo door de straten van de stad liepen werd er regelmatig naar hen gekeken. Misschien dat het mes al door net te veel mensen was gezien. Erg vervelend. dacht Jaorassius. "Ik moet even wat boeken erop naslaan die in de herberg liggen. Misschien dat er een tip in staat over waar we de ziener kunnen vinden." Hij keek Ariel aan. Ze keek hem aan met een blik van 'we hebben toch overal al gezocht'. "Soms wonen zieners in een mooi groot huis, soms trekken ze zich terug in een klein huisje ergens in een hoekje, om niet opgemerkt te worden. Soms verblijven ze zelfs in het bos, of in een grot." Hij mompelde een beetje voor zich uit. "Ik kan proberen mijn gedachten uit te zenden en ze te vinden, maar waarschijnlijk zal ze dat wel goed afschermen."

Terug in de herberg greep Jaorassius naar een van de boeken die hij had meegebracht. "Ariel." sprak hij "Ik heb een oefening voor je mijn kleine Kender." Hij moest toch in ieder geval iets om haar bezig te houden. Dit zou meteen wat vaardigheden trainen. "Een soort spelletje." Bij het woord spelletje had hij haar volle aandacht. "Je gaat bij het raam zitten en ontspant jezelf. Dan laat je je gedachten los en probeert te voelen wie er allemaal in de buurt zijn en wat ze denken of doen. Zo kun je steeds verder van deze kamer proberen te 'voelen'. Misschien dat het niet echt voelen is, maar meer lijkt op horen of zien. Dat is voor iedereen anders." Hij keek Ariel aan en glimlachte. "Vertel me maar wat je voelt, of ziet, of hoort. En niet opgeven hoor. Het is best moeilijk als je het voor het eerst doet. Tenminste, volgens mijn informatie heb je het nog nooit gedaan." Hij was even stil. "Ik ben erg benieuwd hoe ver van deze kamer je kunt voelen." Jaorassius zette meteen even een persoonlijke blokkade op. Ariel hoefde niet te gaan lezen wat er allemaal in zijn hoofd omging.
Qemwen
Kosmonaut
Berichten: 796
Lid geworden op: 19 feb 2004 10:43
Locatie: Zeist

Ongelezen bericht door Qemwen »

Ariel ging dus maar voor het raam zitten, en ontspande zich. Ze zag allemaal dingen buiten en dacht er dus niet meer aan om open te staan voor dat 'voelen of iets anders'. Ze was niet eens erg verbaasd toen meneer Jao-dinges haar even later een meter verderop zette, zodat ze alleen maar de muur zag. Toen ineens lukte het wel, en het leek wel alsof er ineens veel meer kleuren waren dan de gewone kleuren die Ariel kende. Ze zag de gedachten van anderen als kleuren. Een wortel was het eerste dat Ariel voor zich zag. Dat was niet zo moeilijk: Goblin!
Even later kreeg ze nog meer beelden en kleuren binnen, maar het kwam niet veel verder dan simpele plaatjes van een bord eten, een geliefd gezicht of wat gouden munten. Ze vertelde alles aan haar mentor, die niet veel meer antwoord gaf dan wat gehum.
"Ok, Ariel, nu kun je ophouden, dat is wel genoeg". Ariel keek om zich heen en ineens voelde het alsof het licht was uitgedoofd, zo weinig zag ze.
"Ariel, je verbaast me steeds weer. Je hebt een... aparte kijk op de gedachten van mensen, maar je ziet erg veel voor een beginnelinge." in zichzelf mompelend ging hij verder "interessant, interessant... daar moet ik een aantekening van maken... alleen maar plaatjes, hmhm.. maar dat zou betekenen... ja... hm."
Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala »

Jaorassius zette zijn gedachten op een rijtje. Hij moest echt de ziener weten te vinden en met haar een stuk van de vertalerssteen. Hij wilde net iets tegen Ariel zeggen toen hij plotsklaps een steek in zijn hoofd kreeg. Jij zoekt mij?! O vreemde uit een andere tijd. Kom naar de bron buiten de stadspoort om middernacht. Misschien heb je geluk! Hij klapte het boek dicht waarin hij had zitten lezen. "Bij mijn heerser's wil.. Zij moet een erg krachtige ziener zijn." Ariel zat hem aan te kijken alsof hij gek was geworden. Hij lachte vriendelijk. "De vrouw die we zoeken... ze weet dat we haar zoeken. Ze verwacht ons om middernacht, bij de bron buiten de stadspoorten." Hij keek naar buiten. "We hebben nog een paar uur, ik stel voor dat we alvast naar de bron vertrekken. Ari.." voor hij zijn zin had afgemaakt was Ariel al omhoog gesprongen en de kamer uit gerend. Jaorassius zuchte diep, stond op, raapte snel wat dingen bij elkaar en volgde de kleine kender. "Ariel, wacht even op mij! Dat kind wordt nog eens mijn dood..." Wat hij niet zag was spiedende ogen hem in de gaten hielden en zijn kamer in schoten zodra hij was vertrokken.

In haar huisje aan de rand van het bos zat Ziona. Haar lange, rossige golvende haar viel tot haar stevige taille. Ziona zag er goed uit voor haar 45, maar was zeker geen slanke den. Nooit geweest ook. Haar zwarte omslag doek hing losjes over een stoel en ze stond onder haar veranda tegen een paal geleund te kijken naar de jonge wilde konijnen die rondsprongen rond de bron.
Ze roerde en haar kop thee en lachte. De vreemdeling had haar bericht ontvangen. Vannacht zou ze uitvinden wat hij kwam doen en waarom hij haar zocht. Deze man is krachtig. Anders had ik nu al geweten. Ze nam een slok en dacht aan het vreemde wezentje dat hij bij zich had. Ook krachtig, maar nog ongepolijst. Een ruwe diamant... en onnavolgbaar. Ze schudde haar hoofd en nam nog een slok. "Een zeer ongewoon 'persoontje', dat kleintje. Maar we komen er vanavond wel achter. Wat denk je Cass? Zouden ze geluk hebben?" Ze streelde een glanzende donker rode kater die op een balk lag van de verande-omheining. Cass keek op en spinde als goedkeurend antwoord.
Vannavond zou ze hen nogmaals 'zoeken'. En dan zou ze hen naar haar huis leiden, of aan hun lot overlaten.
Ziona controleerde nog even of alle stenen nog op de juiste plaats stonden. Haar huisje was onzichtbaar... alleen zij die puur van hart waren zouden het kunnen zien... als ze er naar zochten. Tenzij natuurlijk Ziona zelf de toegang tot haar huisje aan iemand wilde verlenen.


And away we go... of to meet the 'ziener' the wonderfull 'ziener' of Aeron :lol: Kun (en wil) je er wat mee? Of ben ik te vaag/algemeen? .
Qemwen
Kosmonaut
Berichten: 796
Lid geworden op: 19 feb 2004 10:43
Locatie: Zeist

Ongelezen bericht door Qemwen »

Ariel rende nog een rondje om de bron heen. "Waar is ze nou? Waar blijft ze? Is het al tijd? Hoe laat is het? Waar is ze nou? Waar is Goblin? Heb je nog wat te eten? Wat was dat geluid? Waar blijft ze nou?" Jaorassius deed al geen moeite meer om haar antwoord te geven, hij kreeg niet eens de kans.
Hij spitste zijn innerlijke oren op nog meer gedachten van de ziener, maar hoorde niks.
Het zou nog ongeveer ee uur duren tot middernacht. Zou ze zelf komen of iemand sturen? vroeg Jaorassius zich af.

Achter zich hoorde hij ineens wat geritsel. Hij draaide zich om en...
"BOE!" riep Ariel. "Oh en trouwens, ik zag hier net een paar keer een kat voorbijkomen, zag je die ook? Hij was best lief, maar hij liep weg als ik hem wilde aaien."

Hallo? Bent U daar? probeerde Jaorassius. Hij kreeg geen reactie. Hij wachtte weer tien minuten. En toen eindelijk...
Hoe ben je hier gekomen,vreemdeling, en met welk doel?
Jaorassius legde kort uit dat hij hier via de Deur was gekomen, om Ariel achterna te gaan. Het bleef stil.
Heeft U nog meer vragen? Of zou ik er zelf een paar mogen stellen, misschien? Heel erg in de verte nu hoorde hij Ariel's gepraat, maar al zijn aandacht was op het telepatische gesprek gericht.
Ik weet waar je om wilt vragen. Het is nu niet van belang. Die... Ariel... wat is ze? Is ze een kind? Nee ze is ouder dan een kind, maar heeft het uiterlijk en het karakter van een kind.
Jaorassiua dacht na. Kennelijk waren ze hier geen kenders gewend. Hoe kon hij uitleggen van welk ras Ariel was? En hoe kon het dat ze in deze tijd niet bestonden? Ariel is een vrouw uit een ras dat... kinderlijk en vrolijk is. Ze komen oorspronkelijk uit het zuiden.
Weer bleef het even stil voor de ziener begon te praten.
Kom morgen weer hier terug was alles dat ze zei.
Jaorassius wist meteen dat ze nu niets meer zou zeggen, dat het contact verbroken was.
"Ariel? Kom, we gaan naar huis. Ze komt niet meer, ik heb net met haar gesproken. Ik leg het je onder het lopen wel uit."
Ze was zowaar de hele weg naar huis vrijrustig en luisterde naar wat hij zei.
Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala »

Ziona had vanuit haar veilige huisje toegekeken hoe het vreemde wezen dat geen mens was rond de bron heen en weer sprong. Ze was geboeid, maar voor ze hen zou uitnodigen wilde ze eerst proberen wat meer te weten te komen over dit vreemde ras. Daarvoor had ze tijd nodig en dus hed ze hen beide weer weggestuurd. "Morgen Cass, morgen zullen we te weten komen wat ze komen doen." Ze aaide haar kat. "Jij vond haar wel interessant is het niet? Of vond je dat konijntje leuker?"
Ze glimlachte, kriebelde Cass nog eens achter zijn oren en liep naar binnen. Het was tijd om op onderzoek te gaan.

Jaorassius probeerde Ariel uit te leggen hoe hij met de ziener had gesproken. "Weet je nog die oefening waarbij je kon 'zien' wat andere mensen dachten? Als je daar heel goed in bent dan kun je op die manier een gesprek voeren. Jij kunt dan horen wat iemand denk en als zij dat ook kunnen, dan kun je dus praten zonder woorden. Snap je?" Hij keek Ariel aan en vroeg zich af of ze hem begreep. "Zo heb ik met de ziener gesproken zonder woorden en ze heeft gezegd dat we morgen weer terug moeten komen. Dus tot die tijd moeten we ons zelf maar vermaken denk ik."

Ze passeerde de stadspoorten zonder problemen en gingen terug naar de herberg. Jaorassius zocht een tafeltje uit die wat in een hoek lag. "Ga maar zitten Ariel. Zullen we wat eten? Dan laat ik het wel op de rekening zetten. Betalen komt later dan wel." En hoe, dat zien we dan ook weer wel.
Jaorassius had zonder veel problemen een kamer gekregen omdat hij er duidelijk uitzag als een priester, ondanks dat hij de taal niet sprak. Nu wenkte hij de waard en gebaarde dat ze wat te eten wilde. De waard knikte liep terug naar de bar en riep iets de keuken in.
In een andere hoek zat een bard zijn verhaal te vertellen en ookal konden ze het niet verstaan, het zag er erg boeiend uit. "Wat ben je stil Ariel? Dat ben ik niet gewend van je. Er is toch niets mis hoop ik, mijn kleine kender?"
Qemwen
Kosmonaut
Berichten: 796
Lid geworden op: 19 feb 2004 10:43
Locatie: Zeist

Ongelezen bericht door Qemwen »

Nog antwoordde Ariel niet, en toen Jaorassius opzij keek naar haar, zag hij dat ze was verdwenen. Jaorassius keek om zich heen, naar de bar, en overal, maar ze was er echt niet meer. Hij ging naar hun kamer, maar ook daar was het leeg." Zachtjes mompelde hij voor zich uit: "Ze zal in de problemen komen, hoe dan ook. En ik heb haar hier nodig. Er zit niks anders op dan haar te gaan zoeken..." hij zuchtte diep. "Kleine meisjes, wat moet je daar mee?"
Jaorassius liep de herberg uit, beredenerend waar ze naar toe had kunnen gaan. Pas veel later dacht hij er eindelijk aan om hun telepathische gaven te gebruiken om haar terug te vinden.

Ariel wist precies waar ze naartoe moest. Ze had het al geweten toen ze in de herberg zat. Ze had Jaorassius wel mee willen vragen, maar ach, hij scheen nooit zo dol te zijn op leuke avonturen en hij was zo geboeid naar de bard aan het luisteren, dat ze hem maar fijn liet zitten.
Nu liep Ariel terug naar de plaats waar ze eerder die avond was geweest. Zoals Jaorassius haar had geleerd liet ze een grote gedachtegolf uitgaan in alle richtingen. "Hallo mevrouw de zieneres!"
Ze kreeg geen reactie. Misschien had die mevrouw het niet gehoord. Ze zei het nog een paar keer, maar kreeg maar geen reactie. "Wat jammer, misschien slaapt ze al" dacht Ariel hardop.
Ze liep toch maar door naar de bron, en dacht diep na.
Meneer Joeasisi keek díé kant uit toen hij met haar aan het praten was. Dus waarschijnlijk woont ze ook die kant op, want meneer Jisorari is vast niet zo onbeleefd om haar niet aan te kijken als hij met haar praat.
Ariel liep die kant op en vond al gauw een paadje dat ongeveer de goede kant op ging. Ze zong een liedje en begon zelfs te huppelen, maar dat was niet zo'n goed idee in een donker bos. Hoewel de maan bijna vol was en het een heldere nacht was. was het erg donker tussen de bomen, en al gauw struikelde ze over een tak. "Au!" Ze had haar knie opengehaald aan een tak of een steen, maar gelukkig kon ze nog wel lopen. Dus liep ze maar weer verder, en intussen vertelde ze goblin een verhaal over hoe ze ook haar knie een keer had opengehaald. Ze werd toen achterna gezeten door een paar dwergen uit de bergen, ergens in het westen, om een klein misverstand over een grote diamand die ze even had bewaard tijdens een ruzie, omdat ze bang was dat die anders op de grond zou vallen. Ze vond het zelf een van haar leukste avonturen, omdat ze toen voor de eerste keer in een echte dwergenkerker had gezeten (hoewel, niet zo lang, want hij was erg kaal en saai en ze was al gauw naar buiten gegaan), in een adelaarsnest had gezeten en een heel erg mooie steen had gevonden.
Opeens bedacht Ariel dat het erg onbeleefd was om zomaar bij de zieneres aan te komen, dus ze besloot zichzelf even aan te kondigen. "Halloooo! Ik kom er zo aan hoor!" zond ze in de richting waarvan ze dacht dat de zieneres woonde.
Dit keer kwam er wel een reactie, maar niet wat ze had verwacht...

(Als we echt snel moeten gaan, dan vind ik haar nu misschien? Of zit ze hier niet? Ik wil ook wel flik in de problemen komen hoor ofzo :) )
Gesloten