Nahimana Tala: Rona Deeds - Gilden

Dit is waar het allemaal gebeurde.

Moderator: Midwinter

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 29 sep 2004 06:24

Rona schrok. Die idioot heeft verhaaltjes over me tegen Ian lopen ophangen. Maar welke precies? Niet verstandig meneer de graaf.. niet verstandig. Ze vroeg zich af wat ze nu moest doen. Ze kon proberen om Ian wijs te maken dat de man loog. Ze kon Ian de waarheid vertellen en erbij zeggen dat Ian niets te vrezen had.
Met een verward en geschokte uitdrukking richte ze zich tot Ian "Ian? Ik weet niet wat hij allemaal verteld heeft, maar ik? Achter jou geld aan? Ik.. ik.. Ik heb helemaal geen interesse in je geld. Hoe kun je dat nou denken??" De dolk "Die man valt je aan met een dolk en.. en.. nu geloof je die vreemde verhalen van hem? Zeker omdat hij een rijke man is en ik alleen maar in een eenvoudige verkoopster ben." Ze kreeg tranen in haar ogen en sprak zachtjes. "Ik dacht dat het hier in Aeron beter was. Iedereen liep me altijd zwart te maken met vuile en gemene roddels. Daarom kwam ik naar Aeron.. omdat het hier anders zou zijn." Ze zoch naar een zakdoekje om haar vochtige ogen mee af te deppen terwijl ze meteen nadacht over wat ze nu aanmoest met deze situatie. En wat de bedoelingen van de graaf nu eigenlijk waren.

glamdring
Kosmonaut
Berichten: 908
Lid geworden op: 25 feb 2004 18:49
Locatie: Halen
Contacteer:

Ongelezen bericht door glamdring » 01 okt 2004 20:46

Een heimelijke lach ontsnapte aan de lippen van de graaf.

"Wat zeg je ervan Sweats? snijden we deze larve zijn keel over en gaan even kijken in zijn smidse wat er te vinden is, of wil je dat valse masker van jou ophalen en samen sterven met deze bedrieger?"

Hij trok zijn sabel en bracht die naar de keel van de smid

"Wat zal het zijn? Kom met mij mee en wees rijk van zijn juwelen, of sterf een dood, net zoals hij..." :lol:

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 05 okt 2004 09:55

Nee, nee, dit kan niet! Vergiftigen op verzoek, ok. Maar een koelbloedige moord? Dat is dan een heel ander verhaal. Daar wilde ze helemaal niet in betrokken worden. Aan de andere kant, de graaf zag er ook niet echt uit alsof hij een grapje maakte. En zin om te sterven had ze ook niet echt.
Ze week achteruit met haar hand op haar borst. Geschokt hapte ze naar adem en probeerde haar gedachten op een rijtje te zetten. En nu? Ik kan natuurlijk heel hard gillen. Dan komt er vast iemand kijken. Als ik hieraan meewerk, dan zijn mijn kansen hier in Aeron al bekeken. Tenzij... tenzij het verhaal klopt. Ze keek naar Ian, hij verdiende het niet om te worden vermoord. Tenminste voor zover Rona hem kende. "Waarom? Wat heeft Ian gedaan dat je hem dood wil zien?" ze keek de de graaf vragend aan. Als er dan al iemand moest gaan sterven voor haar neus, dan wilde ze wel weten waarom.

Het had geen zin om de schijn op te houden, dat zou haar haar leven gaan kosten. Daar was ze zeker van. Ze keek de graaf strak aan. "Doe dan wat je moet doen. Het enige wat mij interesseerd is in eerste instantie hier gewoon naar buiten komen zonder dat ik gebrandmerkt word als moordenaar. Ik heb geen zin om op de vlucht te moeten slaan voor iets wat ik niet eens heb gedaan. Ik mag dan op speciaal verzoek iemand van een dodelijke ziekte voorzien met mijn poedertjes en drankjes, maar ik ben geen koelbloedige moordenaar."
Haar maag draaide om. Dit lag niet in haar straatje. Ze had geen keuze. Ze moest wel met de graaf meedoen in zijn gruwelijke actie. Ze zat vast. Vast door de omstandigheden. Als ze niet naar binnen was gegaan.. als ze gewoon was blijven wachten... Een oprechte traan rolde over haar wang. Geen keuze. En DAT was iets waar ze niet aan gewend was.

:s Goedemorgen... Hier heb ik toch even hard over moeten nadenken.
Kan zijn dat er nu geen reaktie meer komt. Zal het nog wel proberen, maar het is erg druk en de vakantie staat voor de deur. (10 okt. tot 7 nov.)

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 09 nov 2004 06:44

:-D Ben er weer. Dus... gaan we verder? Of komt er een samenvatting zodat de tijdlijn recht wordt getrokken ten opzichte van anderen? Is vrij eenvoudig te doen met dit eind denk ik zo. ;)

Rona keek voorzichtig rond. Was er dan niets dat ze kon doen? Misschien? Die stoel? O, had ik mijn dolk maar bij. Of.... Ze keek naar Ian, de arme man zag er zo maar bleekjes uit. Voorzichtig zette ze een klein pasje achteruit naar de deur. Ze zag de graaf kijken. Het zat er niet in dat ze de deur daarwerkelijk zou bereiken. Plots kreeg ze een idee. Ze kon nu wel blijven staan afwachten wat de graaf ging doen, of... ze kon zichzelf uit het spel halen. Zachtjes begon ze haar voorbereidingen. Ze versnelde haar ademhaling waardoor ze het benauwd kreeg. Ze werd een beetje bleek en voelde zich slap worden. Nu! Nu is het moment. Ze gaf een harde gil alsof ze zojuist was aangevallen met de hoop dat iemand dat zou horen en viel vervolgens flauw.

glamdring
Kosmonaut
Berichten: 908
Lid geworden op: 25 feb 2004 18:49
Locatie: Halen
Contacteer:

Ongelezen bericht door glamdring » 10 nov 2004 13:56

Hierop had de graaf gewacht, en hij stak de sabel in de keel van de bedrieglijke smid. het lichaam zeeg ineen toen hij zijn laatste gorgel uitbracht, en de graaf veegde de top van zijn sabel af aan zijn gewaad, dat een bloedrode vlek rijker werd.

"Nu, meisje, denk ik dat ik je iets zou kunnen vertellen. Je lijkt meer lef te hebben dan ik dacht. In het zuiden van de stad staat een badhuis, de eigenaar is een zekere Nogimis. Ga daarheen, en vraag naar de Zwarte Eenhoorn. Als je durft tenminste..."

Hij zwaaide zijn zwarte mantel rond zijn lijf, bedekte zijn ogen met een grote zwarte hoed, en sprong behendig op de deur af, die hij een fractie van een seconde geopend achterliet. ;)

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 11 nov 2004 15:32

Rona voelde dat iemand op haar hand klopte. "Meisje? Gaat het kind?" Langzaam opende ze haar ogen, het was Betrijs, de dame waarmee ze eerder had staan praten. "Rona was het toch? Wat is er gebeurd? De bediende hoorde een gil en trof je aan in de achterkamer.. op de grond. En.. O god, wat moet ik je nu vertellen...." Ze hadden haar naar een andere kamer gebracht. Het was een keurig ingerichte studeerkamer, die doorverbonden was met de achterkamer. De deur stond nog half open. Rona ging wat rechter op zitten en voelde aan haar hoofd. Oef, het blijft vervelend om te moeten flauwvallen. Je krijgt er zo'n hoofdpijn van. "Ian.." fluisterde ze. Badhuis, Nogimis, Zwarte Eenhoorn. De schoft... "Ach kind het spijt me zo... Ian, Ian is..." Rona keek Betrijs aan. "Hij is dood. Ik vond zijn lichaam in die kamer daar. Wat is er gebeurd? Waarom, wie?" Ze begon hysterisch te huilen en liet zich in de armen van Betrijs vallen. “Dat proberen ze uit te zoeken kind. Ze gaan ervan uit dat hij een inbreker heeft betrapt.”

Een paar uur later stond Rona in haar kamer uit het raam te kijken. Betrijs had ervoor gezorgd dat ze naar de Blaffende Vis was gebracht nadat er wat vragen waren gesteld. Niemand scheen haar te verdenken en dat vond ze prima. Ze had geen woord over de graaf gesproken en stond te overdenken wat ze nu zou doen.
Ze zou niet vergeten wat de graaf had uitgehaald. Ze had nog net meegekregen wat hij had gezegd. Vreemd genoeg was ze wel nieuwsgierig geworden. Ze sloot de gordijnen, vergrendelde haar kamer deur en ging naar bed. Morgen. Morgen zou ze eens een bekijken wat ze zou gaan doen.

In de ochtend stond Rona op. Ze kleedde zich aan. Zorgvuldig werd het zakje kruiden op de juiste plaats gestopt zoals ze dat iedere dag deed. Vandaag stopte ze ook haar dolk in het speciale vak in haar rijglaars. Ze had gisteren haar lesje wel geleerd. Je kon niemand meer vertrouwen tegenwoordig. Beneden groette ze Joachem en bestelde een ontbijt. Haar gedachten dwaalde al af. Het badhuis. Eigenaar Nogimis. Vraag naar de Zwarte Eenhoorn. Jaja. Misschien moest ik het maar gewoon vergeten en naar een andere stad trekken. Wat heeft het voor zin om mezelf in een wespennest te begeven? Wie weet wat ik me op de hals haal als ik ga? Nee, die graaf bekijkt het maar. Toch liet de gedachte haar niet los. Hoewel ze niet zo'n dapper type was dat zich zonder meer in iets zou storten, won de nieuwsgierigheid het van haar normale voorzichtigheid. Hij had haar ook gemakkelijk nog kunnen doden terwijl ze flauwgevallen op de grond lag. Maar dat had hij niet gedaan. Ze begreep er niets van. Waarom heeft die gek me niet uit de weg geruimd toen hij de kans had? En waarom .... Verdorie, ik wil het weten. Ik moet het weten! Maar eerst.. een ontbijt. Dat badhuis loopt niet weg.

glamdring
Kosmonaut
Berichten: 908
Lid geworden op: 25 feb 2004 18:49
Locatie: Halen
Contacteer:

Ongelezen bericht door glamdring » 11 nov 2004 17:51

Een nors uitziende man kwam de Herberg binnen, liep meteen naar de bar en knikte naar Joachim. Deze leek gealarmeerd en deed teken dat hij mee moest gaan naar boven. Een ogenblik later kwamen ze terug naar beneden, en de man die zojuist was binnengekomen droeg Rona's rugzak! De waard wees naar het tafeltje waaraan ze haar ontbijt aan het opeten was, en de man, nu duidelijker zichtbaar als een lange, rijzige man, met een vierkante kaak en kleine oogjes, zijn mond vertrokken in een onmiskenbaar gevoel dat hij deze job niet half zo graag deed als zijn opdrachtgever wel wilde geloven.

"Volgens mij was "de Eenhoorn" niet duidelijk genoeg toen hij zei dat je naar het badhuis moest komen, juffertje. Hij bedoelde wel degelijk: 'meteen nadat je hierheen gebracht was.' Gelukkig had de waard bericht laten sturen, want hij dacht al dat je hem gesmeerd had. Nu, hier zijn je spullen, laten we gaan."

Ze had geen tijd om iets terug te zeggen ,want hij nam haar bij haar arm en sleurde haar vanachter de tafel uit en duwde haar de deurt uit. Hij wierp een goudstuk naar de waard en trok de deur achter zich dicht...

(je moet dus wel degelijk meekomen eh missie :evil: )

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 11 nov 2004 18:12

Zonder pardon werd Rona achter haar bord vandaan getrokken. Ze was zo ingedachten verzonken geweest dat ze compleet had gemist dat de kerel die haar meenam haar spullen bij had. "Auw! He! Wat? Zeg..." Ze kreeg haar rugzak in haar handen gedrukt en de man duwde haar nors voor zich uit. Ben ik blij dat ik mijn dolk bij heb! Ik geloof nooit dat hij die ook zou hebben meegenomen.
Ze keek even voorzichtig over haar schouder naar de man die haar zo 'galant' escorteerde. De man was zeker een kop groter dan Rona. Het had niet zoveel zin om weg te rennen. "Mag ik vragen waar we heen gaan? Ik voel me wat overrompeld." Er klonk in eerste instantie niet veel meer dan een gebrom van achter haar. "Als die 'eenhoorn' wat geduld had getoond was ik toch wel verschenen." mompelde ze een beetje voor zich uit. Haar nieuwsgierigheid begon langzaam om te slaan in irritatie. Die 'eenhoorn' liet haar ophalen alsof ze een pakje was. Ze zuchte eens diep en dacht na. "Ooo" Ze 'struikelde' en viel achterover tegen de grote man aan. Met een blos op haar wangen greep ze zich vast aan zijn arm. "Sorry hoor." Ze liep nu naast hem in plaats van voor hem. Ze keek hem aan en glimlachte. "Waar gaan we heen?"

:'( Ik was toch wel gekomen, maar het werd zo'n lange post... dus ik denk.. ik eet een hapje. :P

glamdring
Kosmonaut
Berichten: 908
Lid geworden op: 25 feb 2004 18:49
Locatie: Halen
Contacteer:

Ongelezen bericht door glamdring » 11 nov 2004 18:21

"Doe geen moeite meisje, mij verleidt je niet zo snel. Waar wij vandaan komen worden de mannen die in de badhuizen werken gecastreerd, om zo de vrouwen van de rijken niet lastig te vallen. Ik heb evenveel begeerte naar jou als naar een bord lauwe pap."

Hij stuurde haar een zijstraat in, weg van het volk.

"Waar we heengaan vroeg je? Nu, zoals ik al zei, wil 'de eenhoorn' graag zo vlug mogelijk een gesprek met je, aangezien gisterenavond blijkbaar het één en ander misgelopen is met die domme smid. En jij mijn meisje, hebt de belangstelling gewekt van onze vriend."

Nog verder liepen ze, dieper het armendeel van de stad in, om plots uit te komen op een prachtig plein, vol met fonteinen, stevig bewaakt door minstens 20 stadswachten.

"Hier komen we van het arme deel in het rijke deel van de stad, en deze mensen staan hier voor onze bescherming, van het gepeupel. Het badhuis is twee straten verderop. Denk er maar niet aan die stadswachters te roepen, zij zullen je niet helpen. Heer Nogimis heeft machtige vrienden."

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 11 nov 2004 22:07

Rona keek om zich heen. Ze geloofde de man direct toen hij zei dat ze van hen geen hulp hoefde te verwachten. Dit deel van de stad was voor haar nieuw, ze was hier nog niet in doorgedrongen. Ze lachte vriendelijk tegen de verschillende mensen die ze tegenkwam en probeerde te doen alsof er niets bijzonders aan de hand was. Je kon immers nooit weten wanneer je die mensen weer zou tegenkomen, en dan telt de eerste indruk. Dat moest er dan geen zijn van opgejaagd wild.

Ze probeerde de situatie te overdenken. Ze had de graaf betrapt, hij had haar herkend. Dat was vervelend. Maar om haar nu op zo'n manier te laten ophalen? Die Nogimis moet inderdaad hoge vrienden hebben. Zou hij die 'eenhoorn' zijn? Ze besloot geirriteerd voorlopig maar even te berusten in het feit dat ze niet weg kon en maar af te wachten wat er zou gaan komen. Wat maakt het ook eigenlijk uit. Ik was toch van plan om naar dat badhuis te gaan. Nu kan ik me in ieder geval niet meer bedenken. Vind het alleen wel jammer van dat ontbijt. Tsss, en ze hadden best een vriendelijkere persoon mogen sturen. Trouwens.... hoe wisten ze waar ik was? De waard! Mmm, die moet ik misschien nog maar eens een 'bedank' briefje sturen. Met een zwaar 'griepje' als bonus.

"Die 'eenhoorn' waar iedereen het over heeft... is dat die heer Nogimis? Of is dat de graaf... hoe was het ook al weer ... Beral of zoiets?" Eigenlijk verwachte ze niet eens antwoord te krijgen. "Nou ja, ik kom er waarschijnlijk vanzelf achter." mompelde ze een beetje voor zich uit. "Mag ik dan wel je naam weten? Of is dat ook teveel gevraagd." Ze keek de grote man aan en er liep een rilling over haar lijf. Gecastreerd, wat beestachtig. Ze bedacht zich dat ze eigenlijk niet zo nukkig tegen de man moest doen. Hij kon er waarschijnlijk ook niets aan doen en mensen waren veel waardevoller als ze geen hekel aan je hadden. "Sorry hoor, maar ik word niet echt dagelijks achter mijn ontbijt weggetrokken. Ik neem aan dat je dit doet omdat het je opdracht is. Dus moet ik mijn irritatie niet op jou afreageren." Ze schudde haar hoofd, zuchte en liep door terwijl ze haar haar uit haar gezicht veegde. Voor hen verscheen het badhuis. Nou, laat de show maar beginnen. We zullen eens zien. Rona rechte haar rug terwijl ze op het badhuis afliepen.

glamdring
Kosmonaut
Berichten: 908
Lid geworden op: 25 feb 2004 18:49
Locatie: Halen
Contacteer:

Ongelezen bericht door glamdring » 12 nov 2004 20:19

De man snoof en fluisterde tussen zijn tanden door:

"De 'graaf' zoals jij hem noemt, staat hier bekend als 'de eenhoorn'. Alle luitenants van onze leider staan bekend onder een naam van een edel dier, om hun identiteit verborgen te houden voor de klanten en de gasten. De Griffioen en De Pegasus zijn dan wel van ons thuisland, De Eenhoorn is van hier. Blijkbaar vond de leider het nuttig om ook een inheemse van hoge afkomst in zijn entourage te hebben."

Hij knikte even naar twee bewakers, die een klein deurtje vlak naast de hoofdingang bewaakten. Het deurtje ging open en onthulde een smal traphalletje, dat de twee verdiepingen omhoog scheen te lopen.

"Ik vertel je dit allemaal zonder omwegen omdat je hier toch nooit levend wegkomt als je van plan was het aan iemand te vertellen. Maar zo snel zal dat niet gebeuren, als je tenminste wat hersens onder die lange haren van jou hebt."

Nahimana Tala
Sterrenschipper
Berichten: 1225
Lid geworden op: 13 mar 2004 19:52
Locatie: Fijnaart
Contacteer:

Ongelezen bericht door Nahimana Tala » 16 nov 2004 11:26

Even stopte Rona en trok een beetje bleek weg. Ze had niet het idee dat de grote man een grapje maakte. Hier was geen eenvoudige weg terug. Allemaal door die dwaas van een graaf!
Het boezemde het haar angst in. Ze werd nu buiten haar eigen wens ergens in getrokken waar ze blijkbaar niet meer uit kon komen en dat vond ze maar niets.
Maar ze was ze ook nieuwsgierig. Ze was in haar eigen ogen niet veel meer dan een simpele gifmengster en verleidster. Ze kon zich niet voorstellen wat zo'n organisatie met haar zou moeten.
En dan was er nog het stukje dat behoorlijk geïrriteerd was. Wie dachten ze wel dat ze waren om haar op zo'n manier te behandellen?!

Nou ja, we zullen het wel merken. Ze zijn nogal zeker van zichzelf geloof ik.
Ze haalde diep adem, keek de grote man aan en begon het trapje op te lopen. Ondertussen probeerde ze zoveel mogelijk van de omgeving in zich op te nemen. Er viel niet zoveel te zien. Het was smal, het was kaal en en het was kil. Er waren geen ramen of deuren, dus buiten dat ene bewaakte deurtje kon je geen kant op. Haar passen galmde door het traphalletje dat zachtjes werd verlicht. Haar normaal vrolijke gezicht stond streng en geconcentreerd.

glamdring
Kosmonaut
Berichten: 908
Lid geworden op: 25 feb 2004 18:49
Locatie: Halen
Contacteer:

Ongelezen bericht door glamdring » 19 nov 2004 22:01

Ze waren de trap opgelopen en kwamen in een klein kamertje uit. Daar zaten een man, erg gelijkend op haar begeleider, en nog een man, of eerder: een wezen dat eruit zag als een man. Kleine horentjes kwamen uit zijn zwarte haar omhoog en hij had een bleek gezicht.

Haar begeleider en de andere man begroetten elkaar en de bleke man bleef zitten op zijn stoel, blijkbaar heel zelfverzekerd van zichzelf.

(Je topic wordt nu samengevoegd met dat van Waylander.)

Gesloten