Lasmes: Zogal Ami - Magiërsorde

Dit is waar het allemaal gebeurde.

Moderator: Midwinter

glamdring
Kosmonaut
Berichten: 908
Lid geworden op: 25 feb 2004 18:49
Locatie: Halen
Contacteer:

Lasmes: Zogal Ami - Magiërsorde

Ongelezen bericht door glamdring » 26 jul 2005 18:46

Naam: Zogal Ami
Leeftijd: 13
Ras: Bosnimf

Bezittingen: een potje met aarde uit haar geboorteland, een houten fluit, kleine mondharp (ziet eruit als een mondharmonica maar geeft het geluid van een harp), regenboogtriangel, geeft meer dan 1 toon als je er tegenaan tikt, als een oplopende toonladder, houthart (een plat stuk barst (van een boom) dat een vreemde angstaanjagende klank geeft als je er op fluit). Wat eten en water. Een hert als lastdier. Een tak (of stok), van de toverhazelaar als wapen, (het hout van de toverhazelaar schijnt het hardste te zijn)

Achtergrond: Zogal is in het bos opgegroeid en heeft daar ook de schoonheid van de natuur leren kennen. Haar hart gaat uit naar de natuur maar ook naar de muziek. Zogal is er van overtuigd dat er een bepaalde magie in muziek kan zitten. Helaas wilde haar soortgenoten haar niet geloven (of begrijpen). Zogal is daarom op reis gegaan om haar gelijk te krijgen. Ze wil alles leren dat met de magie van de muziek te maken heeft.Zo heeft ze in het verleden ontdekt dat wanneer je een plat stuk barst van een boom afhaalt en je daar overheen fluit je een geluid krijgt dat angst opwekt.

Kenmerken: Het feit dat Zogal op een hert reist laat zien dat ze erg klein is. Ze draagt natuurgemaakte kleding en haar lastdier is niet gezadeld. Ze heeft een vrije geest en maakt vaak muziek. Ze heeft een kinderlijke onschuld, en heeft soms moeite met concentreren. Verder is ze erg vriendelijk en nog steeds erg naief.


Spelleider van dienst: APHRAEL

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 26 jul 2005 18:57

Het was laat, heel laat. Zogal reed nog door het bos rond Aeron toen ze een gerucht hoorde even verderop. Nieuwsgierig reed ze op het geluid af en naarmate ze dichterbij kwam kon ze de lichten van een kampvuur zien. Wie stookte er nou midden in een bos vuur? De bomen zouden niet blij zijn met deze indringers. Dichterbij gekomen zag ze dat de indringers gelukkig een open plek in beslag hadden genomen. Dat zou de kans op een bosbrand een beetje verkleinen. Ze bleef verdekt opgesteld staan tussen de vele bomen die de open plek omringden. Iets vertelde haar dat ze niet moest laten merken dat ze er was. Op de open plek hadden een stuk of acht mannen een primitief kamp opgericht. Met een blik op de vermoedelijke leider van de troep wist Zogal genoeg. Ruw volk, dat was het. Beter om zo snel mogelijk weg te gaan. Muisstil draaide ze zich om en begaf zich in de andere richting. Aan de rand van het bos aangekomen zag ze de stad liggen. Aeron, ze had er veel van gehoord. Ook over de magiersorde in de stad.....


Madame, ga uw gang!

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 27 jul 2005 12:24

Zogal voelde bij het zien van de stad een vrolijkheid in zich opkomen en ze fluisterde haar hert toe dat hij naar de stad moest lopen. Het was nog wel een stukje en Zogal hielt niet van stilte. Aangezien ze nu wel ver genoeg van de ongure types in het bos moest zijn, pakte ze haar fluit en begon een ritmisch lied te fluiten terwijl haar hert de eerste stap uit het bos zette en de weg op liep. Onderwijl het lopen bedacht Zogal dat de magiersorde haar ideeën over muziek wel zouden begrijpen. Tenminste dat hoopte ze. Na een paar uur stopte het hert bij de stadspoort en haalde ze het mondstuk van de fluit van haar lippen. Ze keek naar de ongelovige grote poort die in de verte nog maar heel klein had geleken. Ze borg haar fluit op en slikte een zenuwachtige brok uit haar keel. Hier zou het dus beginnen.

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 27 jul 2005 15:32

Alleen..... de poort was dicht en het zag er niet naar uit dat er zelfs maar iemand in de buurt was. Voorzichtig liep het hert met Zogal op de rug op de poort af. Van dichtbij kon ze zien dat de poort uit twee enorme deuren bestond met koperbeslag en in de rechterpoort was een kleine deur. Zogal stapte van haar hert en klopte op de deur wat resulteerde in een enorm galmend geluid, alsof een reus een klompendans aan het uitvoeren was. Ze kromp ineen. In de kleine deur in de poort ging een luik open en verscheen een zeer onvriendelijk gezicht. "Mot je? Na zonsondergang mag er niemand meer in!" Voordat Zogal een antwoord had kunnen geven sloeg het luikje alweer met een klap dicht.





Zo, dit is je eerste opdracht. Hoe kom je binnen? Enne, niet te makkelijk he? Die wachter gaat echt de poort niet opendoen in het donker :-D

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 27 jul 2005 16:08

Zogal zuchtte, "wat een naar persoon." Mompelde ze zacht tegen zichzelf. Toen voelde ze een branderig gevoel in zichzelf opkomen. Woedend staarde ze naar de poort. "Is dit hoe u ue gasten behandeld?" Zei ze met een stem die zo schel was dat ze er zelf van geschrokken zou zijn als ze er enige aandacht aan had besteed, maar inplaats daarvan ratelde ze woedend door, boos om de onbeleeftheid van de wachter. Wie dach hij wel wie hij was. "Er komen niet vaak bosnimfen naar de stad en ik zie nu waarom. En dat terwijl wij al onze gasten vriendelijk ontvangen in ons bos,m zonder poorten of regels. Ze zette haar kleine handjes driftig in haar zij. "Het is donker en zeer gevaarlijk hierbuiten. Ik eis dat u mij binnenlaat anders zal ik naar maatregelen moeten grijpen die ik liever niet aanspreek.
Met ogen trillend van woedde staarde ze naar het luikje in de poort, wachtend op een antwoord.

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 27 jul 2005 18:13

Het luikje in de deur ging weer open en opnieuw verscheen het gezicht van de onvriendelijke wachter. Zogal hoorde boven zich ook iets en toen ze opkeek zag ze twee boogschutters op de poorttorens staan met pijlen op haar gericht. "Wel, wel, dus je bent een bosnimf. Lekker belangrijk! Voor het geval je het nog niet hebt gemerkt, het is gevaarlijk geworden in Aeron en de omliggende omgeving. Ik heb nog steeds geen goede reden gehoord waarom ik je zou binnenlaten. Bosnimf of niet, je bent een vreemde voor de stad en dat betekent dat je je bij zonsopgang kunt melden bij de poort en kunt komen verklaren wie je bent, wat je wilt en wat je komt doen. Bovendien moet iemand in de stad garant voor je staan. En o ja, de poortwachters bedreigen helpt je niet. Helemaal niet mag ik wel zeggen. Wat wou je doen dan? Je hertje de poort in laten beuken? WOEHAHAHAHAHA" Keihard lachend verddween het gezicht van de poortwachter weer en opnieuw werd het luikje dichtgesmeten.

Naar boven kijkend zag Zogal de pijlen en bogen van de schutters enigzins trillen, alsof zij met moeite hun lach in konden houden. Achter de poort kon ze de poortwachter nog horen nalachen en tegen iemand anders zeggen: "Met haar hertje, HAHAHAHAHA, de poort, HAHAHAHA, inbeuken, HAHAHAHAHA, ja hoor, alsof we bang moeten zijn van een bosnimf, HAHAHAHAHA..."

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 27 jul 2005 18:26

Zogal trilde ook maar niet van het lachen, ze trilde van woedde. Ze voelde zich vernedered en beschaamd. Over het algemeen zijn Nimpfen vriendelijke wezens, maar als je ze echt kwaad maakte, kon je jezelf beter uit de voeten maken. Toen ze sprak was haar stem zo schel dat hij over de poort en de muur donderde als een felle blikseminslag. "Sola Ambor Hanta." En terwijl ze het zei strekte ze haar hand uit naar de deur. Nog voordat de boogschutters konden schieten. Schoten er wortels uit de poort die zich als slangen om de bogen kringelde. Met een ruk trok de poort de wapens naar binnen en veroberde ze in een korte tijd. Daarna leek het alsof er niets gebeurd was. Alleen Zogals woedende hijgen vulde de lucht en de ruimte eromheen. "Ik had u gewaarschuwd, ik word niet graag kwaad, maar als u zo doorgaat laat het mij geen keus. Ik wil uw leider wel eens spreken en mij beklagen over jullie slechte omgang met gasten."

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 27 jul 2005 18:42

"WAT IS HIER VOOR DE VERDOEMENIS AAN DE HAND?????" schreeuwde een zware mannenstem. Achter de poort vandaan klonk nu een vreemd metalig geluid, alsof iemand met een pollepel op een koperen pan sloeg. "EN NOU GA JE DIE POORT OPEN DOEN, ANDERS BEUK IK HEM IN.....MET JOUW HOOFD!!!!" Direct daaropvolgend ging de kleine deur in de poort open en stapte een man naar buiten met een vriendelijk gezicht, alhoewel hij op dit moment allesbehalve menslievend keek. "Neem me niet kwalijk vrouwe, ik was er niet van op de hoogte gebracht dat er iemand aan de poort was" sprak de nieuwe poortwachter met een giftige blik achterom. "Mag ik vragen naar uw naam en reisdoel? Ach, dat doen we zometeen wel. Kom binnen, kom binnen. Mijn naam is Beral, ik ben de hoofdpoortwachter en die idioten hadden mij moeten laten weten dat we een bezoeker hadden." Beral liep op Zogal af en bood haar zijn arm aan. "Zullen we? O...is dat....euh.....uw rijdier? Dan zullen we daar natuurlijk een lekkere warme droge stal voor zoeken. Komt u maar mee naar de wachtruimte, dan kunnen we daar even bijkomen. Bepaald koud vanavond vindt u niet?" Ze stapten de poort door en gingen op weg naar de wachtruimte. Zogal kon nog niet veel zien van de stad. Vreemd genoeg leek de stad wel verduisterd. Nergens branden straatlantaarns en er kwam maar weinig licht uit de paar huizen het dichtst bij de poort.

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 27 jul 2005 21:09

Ergens was er een stemmetje in Zogals hoofd dat zei dat ze plotselinge vriendelijkheid niet moest vertrouwen, er zat meer achter en hoewel ze zich helemaal niet veiliger voelde in de stad dan erbuiten werd ze meegesleurd door een vreemde man. De omslag van vernederd worden en vriendelijkheid was gewoon te groot. Ze pakte onopgemerkt haar houthart beet, dat zou ze nog kunnen gebruiken als er gevaar dreigde. Haar hert was trouw genoeg om haar overal heen te volgen en stapte rustig en totaal kalm achter hen aan. "Bepaald koud buiten vin du niet?" Sprak de stem van de man ineens door haar gedachtes heen. Ze knikte maar terwijl ze het helemaal niet koud had, in het leefgebied waar de nimfen woonden was het 's avonds ook niet echt beschut. Enkel de holle bomen gaven bescherming tegen de kou wind en regen. Het feit dat er geen licht was vond Zogal Lastig, bij haar dorp vlogen soms nog wel eens een paar vuurvliegen rond die het duisternis soms iets verdreven. Toch stapte ze ferm door. Ze wilde de poort in en nu was ze binnen. Dus verder had ze toch maar weinig te klagen.

Uitendelijk na een stukje te gelopen te hebben, zakte haar achterdocht een beetje en begon ze dingen te zeggen die haar echt van het hart moesten. "Uw mannen zijn vreselijk onbeschoft tegenover gasten. Weet u dat? Ze lachte me uit en jende me, ik werd er gewoon woedend van. En ik word bijna nooit woedend. Is dat iets typisch voor mensen om zo te reageren?"

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 29 jul 2005 15:30

Toen ze naast haar keek naar de reactie van Beral zag ze dat hij behoorlijk rood aangelopen was. "Het spijt me vreselijk vrouwe, u heeft volkomen gelijk. Ik heb er eigenlijk gewoon geen excuus voor. Het zijn roerige tijden en we kunnen alle hulp krijgen die we kunnen krijgen. Helaas zitten daar ook een paar rotte appels tussen en hij is er een van. Ik kan u alleen wel verzekeren dat u dit figuur niet meer zult tegenkomen als poortwachter, hij is op staande voet ontslagen. Als ik u was, zou ik, als ik hem tegenkwam even een blokje omgaan. Hij heeft mij en vooral u zijn ontslag niet in dank afgenomen en heeft wraak gezworen. Ik kan u proberen te beschermen, maar helemaal zal niet lukken, dan zou u in het wachthuis moeten komen wonen" besloot Beral met een grijns. Onder het praten waren ze inmiddels bij het wachthuis aangekomen en Beral opende de deur voor Zogal en liet haar met een armgebaar binnen komen.

In het wachthuis was het warm en knus. In de haard brandde een gezellig vuur en in een hoek van de kamer zaten een aantal mannen om een tafel met een paar dobbelstenen en warme kroezen. De mannen staken hun hand op naar Beral die terugzwaaide. Beral leidde Zogal naar een paar comfortabele stoelen naast de haard. Zogal's hertje was ook mee naar binnen gelopen en de mannen keken daar enigzins van op. Beral leek zich er echter niks van aan te trekken en zetten een schaal water neer voor het hertje, terwijl hij Zogal een kroes met warme drank gaf. Zogal nam voorzichtig een slokje om haar mond niet te branden. Mede, en goeie ook.

"Zo, dat is beter en warmer." sprak Beral met een glimlach. Hij installeerde zich in een stoel en gebaarde naar Zogal om ook plaats te nemen. Met een zucht liet ze zich zakken in de, voor haar enorme, stoel. "Naar wat ik zo heb gehoord komt u hier niet voor de kroning, is het wel? Het zal wel niet. Ik heb het vermoeden dat u voor het Magiersgilde komt, klopt dat?"

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 29 jul 2005 15:40

Zogal nipte nog eens van de mede. Het was prettig hier, ze blikte even naar de mannen voordat ze Beral antwoord gaf. "Ik ben er van overtuigd dat er magie in muziek zit. En ik ben van plan om dat te bewijzen." Ze wiebbelde met haar blote tenen die nog niet eens over de rand van de stoel uitkwamen. Enkel het feit dat ze thuis veel in bomen klom, zorgde ervoor dat ze nu in de stoel had kunnen klimmen. "Maar een kroning klinkt ook heel interesant. Daar wist ik inderdaad niet zo veel van en ik hoop dat u mij er meer over kunt vertellen." Ze keek naar de mannen die verder waren gegaan met dobbelen. Dobbelen was geen onbekend spel voor haar en ze was er, naar haar eigen zeggen erg goed in.




Edit: Ik heb wat spelfouten eruit gehaald, Merde????? Mede bedoel je! Merde is toch iets heel anders hoor, dat wil je niet drinken! :lol:

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 29 jul 2005 15:51

"Ach, dat is jammer, ik kan u daar niet veel over vertellen, u blijft natuurlijk een vreemde en de kroning is voor de veiligheid alleen voor genodigden. U kunt natuurlijk wel naar de parade na de kroning gaan kijken als u wilt. Maar ik denk dat ik u beter kan begeleiden naar de Magiers. Zij kunnen u en uw.. eh.. rijdier onderdak geven. Als u uw mede opheeft kunnen we beter gaan, het wordt anders wel erg laat." Zogal nam nog een paar grote slokken van haar inmiddels afgekoelde mede en klom uit de stoel. Ze liep achter Beral aan en ze vertrokken weer uit het wachthuis. Beral had een lantaarn meegenomen en aangestoken, wat nu een vage lichtvlek op de grond wierp. Na een lange tocht door de stad, die in het donker er maar verlaten uitzag, stonden ze ineens voor een vreemde deur. Beral klopte aan en na een tijdje ging de deur open. Op de drempel stond een lange vrouw in een nachtpon met een nogal vreemd hoofddeksel. Het leek wel een dode bever. "Ha Beral, koud vannacht niet? Wie heb je meegenomen?" Beral stapte opzij om Zogal naar voren te laten komen en zei: "Dit is euh... een nieuwe leerling. Ze heeft nogal een stunt uitgehaald met de poort en de betreffende poortwachter. Mijn twee beste boogschutters zijn hun bogen kwijt. De poort heeft ze opgegegeten." Beral gniffelde even. "Dat zal ze leren, nooit stoeien met de magiers, zeg ik altijd, maar luisteren? Ho maar! In ieder geval, hier is ze en ik denk dat ze wel een warm bed kan gebruiken." Beral gaf Zogal een klein duwtje in haar rug richting de vrouw met de dode bever en fluisterde: "Maak je geen zorgen, ze zullen heel lief voor je zijn, dat zijn ze voor mij ook altijd. Als je me nodig hebt, weet je me te vinden, goed?" Na een vette knipoog draaide hij zich om en verdween in het donker. Zogal stond hem nog even na te kijken. "Hum, hum, zullen we?" vroeg de vrouw

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 29 jul 2005 17:37

Een beetje onwennig keek Zogal rond en haar oog lande weer op de muts van de vrouw. "Is dat een bever?" Vroeg ze terwijl ze met een vinger naar de hoed wees. Ze was van huis uit altijd heel eerlijk opgevoed en zou het dus niet verbloemen. "En is hij dood? Worden hier dieren gedood om als kledingstuk te dienen?" Ze ging bechermend voor haar hert staan. Ze had nog nooit zo iets walgelijks gezien. Ze had wel eens gehoord over stropers en had het een afschuwelijk idee gevonden. Nimfen leefden van bessen en noten en bladeren. Ze zouden bij haar thuis nooit een dier doden of eten. De vrouw kleurde rood en schoot toen hevig in de lach. Ze nam de hoed af en nu zag Zogal dat het een slapende, bruine kat was, die gestoord met zijn ogen knipperde en rustig in de handen van de vrouw bleef hangen, tot ze hem weer op haar hoofd legde. "Wij houden ook erg van de natuur en we zullen je hart geen pijn doen. Kom toch binnen het is koud buiten." De vrouw riep een naam en een meisje verscheen achter haar. "breng het rijdier van deze mevrouw naar de stallen en geef het daar een goede borstelbuurt." Het meisje keek even vreemd naar het hert en nimf die bij haar net boven de knie uitkwam. Toen het meisje weg was liep Zogal achter de vrouw aan naar binnen het gebouw in. De binnenkant van het gebouw was blauw gekleurd en gaf een vreemde gloed af alsof het een beschermende laag was. Wat is dat voor een glimmend spul? Vroeg Zogal nieuwsgierig.

*sorry voor de spellingsfouten, ik ben daar niet zo goed in :$ En ook niet in frans :lol: *

aphrael
Sterrenschipper
Berichten: 1328
Lid geworden op: 09 okt 2004 14:12
Locatie: Rotterdam
Contacteer:

Ongelezen bericht door aphrael » 11 aug 2005 10:59

"Dat, lieve kind, is een beschermlaag. Je zult begrijpen dat er hier door de leerlingen nogal wat schade aangericht kan worden door ongerichte spreuken en weerkaatsing. Vroeger moesten we de muren iedere week verven en daar werden we een beetje moe van, vandaar dat we een beschermlaag van spreuken hebben aangebracht. Die voorkomt schade. Ik heb gehoord van je kleine kunststuk bij de poort, je zult wel moe zijn. Ik heb een kamer voor je laten klaarmaken. Ik denk dat je het wel een fijne kamer zult vinden. Volg mij maar, dan wijs ik je waar je kamer is. Daar zul je ook de rest van je verblijf hier kunnen slapen." Met een vage glimlach op haar gezicht ging de vrouw met de kat op haar hoofd Zogal voor over een serie van trappen en door kleine gangetjes. "Onthou de weg goed, je kunt hier makkelijk verdwalen en dat kunnen we niet hebben" Zogal telde de trappen en bochten die ze namen. Uiteindelijk stonden ze in een verlaten gang met een hele hoop deuren, allemaal dicht. De vrouw draaide zich om naar Zogal en beduidde haar stil te zijn. Op fluistertoon vervolgde ze: "Hier slapen al onze leerlingen, het is laat en ik denk dat iedereen slaapt, dus we moeten zachtjes doen. Hier is jouw kamer." Ze was Zogal weer voorgegaan naar het einde van de lange gang. Nu opende ze een zware houten deur en stapte opzij om Zogal voor te laten gaan. Zogal stapte de kamer in, die zwakjes verlicht was, en zag.....



Zo, tijd om crea te worden, maak er wat moois van en denk erom, dit is jouw kamer en je bent hier bij de magiers. Die weten wat jij wilt en kunnen alles.... :-D

Lasmes
Kosmonaut
Berichten: 717
Lid geworden op: 12 nov 2004 00:28
Locatie: Rosmalen

Ongelezen bericht door Lasmes » 17 aug 2005 17:03

en zag hoe de muren van de kamer volhingen met takken en klimop. Op de grond lagen bladeren en takjes en er hing een lichte mist net boven de balderen. In het midden van de kamer stond een oude grijskleurge boom met stevige wortels en dikke takken. Het was net alsof ze het bos nooit verlaten had. Er hing zelfs een klamme wind in de kamer die de geur van bos met zich meebracht. Zogal draaide zich om naar de vrouw, "dit is tovenaarij." Fluisterde ze. "Ik had gehoord van jullie kunnen maar hier had ik niet aan gedacht."

Gesloten