In groep vijf vroeg de meester me wat ik later wilde worden. Triomfantelijk riep ik: schrijver! De hele dag verhaaltjes uit je duim zuigen en er nog geld mee verdienen ook, dat leek me wel wat. Goed, het liep allemaal iets anders dan ik me toen voorstelde. Al maakte ik van tekst en taal uiteindelijk wel m'n vak.
Mijn belangstelling voor fictieve werelden op de grens van de werkelijkheid raakte ik nooit kwijt. Op twaalfjarige leeftijd leerde ik de wondere wereld van Tolkien kennen. Net als voor zoveel anderen mijn eerste aanraking met het fantasygenre.
Gaandeweg ontdekte ik ook de horror, de sciencefiction met zijn vele subgenres, speculatieve fictie en allerlei verhalen die ik moeilijk onder één noemer kan plaatsen. Maar met één gemeenschappelijk kenmerk: de verhalen gingen altijd verder dan het hier en nu, of zelfs voorbij heden en verleden.
Zo kwam Aeon voort uit een heel persoonlijke behoefte om over deze verhalen te praten, als liefhebbers onder elkaar. En wie weet verwezenlijk ik ooit een jongensdroom door er zelf één te schrijven...
