Skip to Content

Ziel van de Duivel

 
Auteur
Genre
Uitgever Luitingh Fantasy
Verschenen 2010
ISBN 9789024531196
Cover

Deze recensie kan spoilers bevatten voor mensen die de eerste twee delen van deze trilogie nog niet gelezen hebben.

Dit is het derde deel van de Duivelstrilogie, geschreven door Adrian Stone. Dit is een pseudoniem van Ad van Tiggelen.

Het verhaal

Na de gebeurtenissen uit het tweede boek is de gardekapitein Egon koning geworden en getrouwd met Armana. Armana is nu hogepriesteres van Viguru.

De godsdienstoorlog heeft zijn hoogtepunt bereikt. De godsdiensten vechten niet alleen tegen de Cataristen maar ook tegen elkaar. De macht van Valdis, nu de leider van de Cataristen, is gegroeid tot ongekende hoogten. Valdis heeft het zelfs voor elkaar gekregen de orde van de Druïden helemaal te vernietigen. Er is slechts één overlevende die nu de laatste vrouwelijke aanhangster van Ava is.

De oorlog vraagt steeds meer levens en het hele land dreigt vernietigd te worden. Marak verzint daarom samen met Tania, de enige overlevende druïde, een plan om de god Cataris te vernietigen. Als Cataris gedood wordt, zullen zijn soldaten hun magie en hun doel verliezen. Hopelijk geven ze de oorlog dan op.

Samen vertrekken Marak en Tania naar de enige plek waar hun plan ten uitvoer kan worden gebracht. Helaas is die plek een tempel op “Kijk Uit”, een piratenbolwerk waar ook gevaarlijke runenpriesters wonen. Dit zijn aanhangers van een buitenlandse god.

Een ander probleem is dat voor hun plan een magiër moet sterven. Wie zal zich opofferen, Marak of Tania? Is er misschien nog een andere oplossing?

Conclusie

Na het teleurstellende tweede deel herpakt Adrian Stone zich hier weer. De spanning zit er meteen goed in. Het aantal onhandige zinnen en plotelementen is drastisch afgenomen, hoewel je ze af en toe nog steeds tegenkomt. We komen meer te weten over Valdis en zijn personage blijkt erg interessant te zijn.

De enige kritiek die ik op dit deel heb is de manier waarop Egon, door verdriet overmand, opeens irrationele opvattingen krijgt die absoluut niet passen bij wat we van zijn karakter weten. Verdriet kan rare dingen doen maar deze verandering leek me wat overdreven. Ook de manier waarop Marak te horen krijgt dat de orde van Druïden is vernietigd was nogal onhandig gebracht, alsof de schrijver zich opeens herinnerde dat Marak dit nog niet wist en snel iets verzon om dit op te lossen.

Over het algemeen is dit boek echter beter dan de voorgaande twee delen. Adrian Stone leert snel en zal waarschijnlijk steeds beter gaan schrijven. Het verhaal van dit deel is erg boeiend en vormt, op bovenstaande punten na, een goed geheel.

De ontknoping van dit boek is redelijk origineel en in ieder geval zeer bevredigend. Dit boek is een waardige afsluiter van de trilogie.

Wederom met dank aan onze gastredacteur U.W. Keyser voor zijn redigeerwerk.

 

Praat erover op ons forum!

Lees ook: