Skip to Content

Wolfmaan

 
Auteur
Genre
Uitgever Kramat
Verschenen 2009
ISBN 9789079552
Cover

Met de titel Wolfmaan verwijst Tisa Pescar wederom naar een maanfase. Ditmaal die van januari. De titel doet tevens vermoeden dat het weer over weerwolven zal gaan, maar is dit wel het geval?

Cat
Het verhaal van Wolfmaan speelt zich af tien jaar na de gebeurtenissen van Jachtmaan. We komen weer in aanraking met de vijf karakters uit het eerste deel. Maire, Pascal, Eris, Cat en Radu. Echter volgen we dit keer niet Maire, maar voornamelijk Cat. Een erfheks die het mystieke gevoel in dit deel verhoogt door middel van de rituelen die zij uitvoert.

De afgelopen tien jaar leven de mensen uit het eerste deel redelijk normaal, op één klein dingetje na. Toch veranderen hun levens wanneer elke avond een andere foto op hun adres wordt afgeleverd. Foto’s die te maken hebben met dat ene kleine dingetje wat hun leven niet normaal maakte. Maar van wie komen deze foto’s? En wat moet de groep doen om hier vanaf te komen?

Transformatie?
Lezers van het eerste deel weten ondertussen wel dat vier van de karakters weerwolven waren. En dat Maire ervoor heeft gezorgd dat deze van de “ziekte” genazen. Toch zit het nog steeds in hun bloed.

Na het verder bestuderen van het eeuwenoude document, welke de groep ditmaal zelf in handen heeft weten te krijgen, ontdekt ze een manier om nog een keer te transformeren. Radu maakt hier gebruik van. Alleen op een andere manier dan in eerste instantie te verwachten valt. En dit is ook zeker nodig, aangezien de tegenstander een soortgelijke mogelijkheid heeft benut. En wat kan deze mogelijkheid van transformeren betekenen voor anderen?

Oordeel
Wederom weet Pescar een erg goed afgerond verhaal neer te zetten. De karakters blijven boeien en zorgen ervoor dat het moeilijk is het boek weg te leggen. Vooral de overgang van Maire naar Cat is een goede keuze. Cat kwam in het eerste deel niet optimaal naar voren en is, naar mijn mening, een interessanter karakter dan Maire. Toch is het verhaal redelijk voorspelbaar, maar gelukkig minder erg dan dat het geval was in Jachtmaan.

Het verhaal wordt, net als deel 1, rustig opgebouwd. Alleen het einde komt dit keer in een stroomversnelling tot een einde. Dit gaf mij het gevoel dat het wat afgeraffeld is. Het had van mij dan ook wel iets rustiger tot een einde mogen komen. Qua pagina’s had het best iets langer gemogen. Want met 304 bladzijden is het 91 bladzijden korter dan Jachtmaan.

Het aspect van transformeren wordt in dit deel nog verder uitgewerkt en Pescar weet dat erg realistisch over te brengen. Je zou haast geloven dat het mogelijk is. Of elke liefhebber van het genre de uitleg ook slikt is een tweede. Erg creatief is het in ieder geval wel.

Al is het verhaal rond, Pescar laat genoeg ruimte over voor een vervolg. Die komt er dan ook aan. Het is daarom ook dat ik het boek met spijt moest neerleggen. Er zijn gewoon nog wat vragen die niet worden beantwoord in het boek. Hopelijk gebeurt dit wel in deel 3.

Conclusie
Wolfmaan is een goed vervolg op het al erg goede Jachtmaan. De karakters worden nog verder uitgediept, net als het aspect van transformeren. Toch blijft er een mate van voorspelbaarheid in het verhaal zitten. Dit is op zich niet erg, maar als Pescar dit eruit weet te krijgen in haar volgende boek(en), dan wordt het er alleen maar nog beter op.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: