Skip to Content

Wij waren hier

 
Auteur
Oorspronkelijke titel The age of miracles
Genre
Uitgever Luitingh Sijthoff
Verschenen 2012
ISBN 9789021805900
Cover

Karen Thompsom Walker groeide op in San Diego, Californie. Ze studeerde Engels en creatief schrijven aan de UCLA. Daarna werkte ze als journalist bij een krant in San Diego. Later verhuisde ze naar New York om verder te sturen aan de Colombia Universiteit.

Toen ze dit boek schreef was ze boekredacteur bij Simon & Schuster en ze schreef dit boek in de vroege uren, voordat ze naar haar werk ging. Dit boek heeft al twee prijzen gewonnen.

Het verhaal

Dit verhaal speelt in de nabije toekomst. De aarde is plotseling langzamer gaan draaien. Ieder etmaal duurt langer dan de vorige. Uiteindelijk onstaan er etmalen die wel zestig uur duren. Dit is desastreus voor de natuur, die niet berekend is op zulke lange periodes van licht en duisternis. Ook gewassen groeien niet meer goed. Veel mensen raken ook van slag en worden ziek. Het lijkt of ditmaal de wereld echt vergaat.

In deze wereld moet de elfjarige Julia volwassen worden. Dit gaat grotendeels op de normale manier, met tienervriendschappen die komen en gaan. Ook wordt Julia verliefd. Het feit dat de wereld langzaam vergaat zorgt echter wel voor extra moeilijkheden in haar tienerbestaan. En heeft ze nog wel een toekomst?

Conclusie

Het concept van de aarde die steeds langzamer gaat draaien is goed gevonden. De problemen die dit met zich meebrengt zijn geloofwaardig. De enige point of view is echter dat van de jonge Julia, waardoor je slechts een fragmentarisch beeld krijgt van wat dit nu echt voor de aarde en de mensheid betekent.

Dit effect wordt nog eens versterkt doordat de normale tienerproblemen van Julia erg op de voorgrond staan. De langzamer draaiende aardbol met de daaruit voortvloeiende problemen zijn slechts een achtergrond voor Julia's verhaal. Dit is best jammer. Het is best interessant om te zien hoe Julia volwassen wordt, maar daarnaast had ik graag het verhaal gelezen van iemand anders, bijvoorbeeld een volwassene aan de andere kant van de wereld. Dan was het idee over de langzaam naderende apocalyps beter uit de verf gekomen.

Ik kon mij niet aan de indruk onttrekken dat een groot deel van dit verhaal ook best zonder de ramp op de achtergrond verteld had kunnen worden. Op sommige momenten voegt de ramp echter wel iets toe. Het einde van het verhaal wordt er in ieder geval erg mooi door.

Het verhaal van Julia wordt op een vrij droge manier verteld, maar toch zijn haar observaties vaak ontroerend. Het boek raakte me, ondanks dat Julia haar emoties vaak voor zich houdt. Ze kijkt van een afstandje naar de reacties van zichzelf en de mensen om haar heen. Hierdoor wordt het boek niet enorm dramatisch en begrijp je beter wat er gebeurt.

Dit is een prettig boek om te lezen, maar de schrijfster laat wel kansen liggen. Er had meer met de zich voltrekkende ramp gedaan kunnen worden en het verhaal had van meerdere kanten belicht kunnen worden. Afgezien van deze gemiste kansen vind ik dit wel een goed debuut.

 

 

Praat erover op ons forum!

Lees ook: