Skip to Content

Watchmen

 
Auteur
Co-auteur
Oorspronkelijke titel Watchmen
Genre
Uitgever De Vliegende Hollander
Verschenen 2009
ISBN 9789049500
Cover

De laatste jaren komen Nederlandse uitgeverijen steeds vaker met beeldromans (graphic novels) op de markt. Met de komst van de film Watchmen brengt Uitgeverij De Vliegende Hollander de oorspronkelijke beeldroman waarop deze film gebaseerd is. Dit keer netjes vertaald naar het Nederlands en in één bundel uitgebracht. Het origineel kwam namelijk in twaalf delen uit.

Beeldroman

Maar wat is een beeldroman nu eigenlijk? Als je er vluchtig naar kijkt heeft het veel weg van een doodnormaal stripverhaal. Pagina’s die verdeeld zijn in verschillende vlakken waarin getekend is en waar tekstballonnetjes de tekst van het verhaal brengen.

Toch is de term beeldroman niet voor niets bedacht. Wat het aangeeft is dat het verhaal vaak in boekvorm wordt uitgegeven. Dat de verhaallijn uitgebreid, ingewikkeld en meestal voor volwassenen bedoeld is. Je zou bijna kunnen zeggen dat het literaire kunst is waarbij de plaatjes de inhoud nog eens versterken.

Moore, Gibbons en Higgins
Een dergelijk project eist natuurlijk heel wat kundigheid en vandaar dat er meerdere mensen bij gemoeid waren.

De naam Alan Moore zal sommigen wel bekend in de oren klinken. Deze auteur was onder andere ook verantwoordelijk voor het verhaal van V for Vendetta, From Hell en Swamp Thing.

Dave Gibbons verzorgde het illustratie werk voor Watchmen, maar is daarnaast ook bekend door zijn werk voor Harlem Heroes, Rogue Trooper, Dr. Who en Green Pantern.

Als laatste is daar John Higgins. Deze heeft ook flink wat strips op zijn naam staan als auteur en illustrator, maar is vooral bekend van zijn inkleur werk voor Watchmen.

Het verhaal

Het door Moore bedachte verhaal speelt zich af in een alternatief 1985, waarin het bestaan van superhelden niks vreemds is. Al verbiedt de keene-wet uit 1977 dat ze zomaar werkzaam zijn. Hierdoor zijn veel superhelden met pensioen gegaan of zijn voor de overheid gaan werken. Toen de superhelden nog wel actief waren was er een groep van superhelden die onder de naam Watchmen het vak beoefenden.

Op 12 oktober 1985 komt Edward “The Comedian” Blake, een ex-Watchmen die werkzaam was bij de overheid, op een akelige manier om het leven. Rorschach, één van de weinige ex-Watchmen die de keene-wet negeren, vertrouwt het niet en gaat op onderzoek uit. Tijdens dat onderzoek gaat hij bij verschillende ex-collega’s langs en waarschuwt ze voor een mogelijk complot tegen de Watchmen. Rorschachs bezorgdheid lijkt terecht wanneer ook andere Watchmen in een situatie terecht komen die hen uitschakelt. Wie koestert er een wrok tegen de Watchmen? Eén van de vijanden uit het verleden? Bijvoorbeeld Moloch?

Meer dan dit zal ik niet over het verhaal zelf vertellen, want het is interessanter om dat als lezer te ontdekken. Wat ik nog wel even kwijt wil is dat het verhaal erg goed in elkaar zit. Moore gebruikt de geschiedenis van de verschillende karakters om langzaam maar zeker een duidelijk beeld te geven wie de Watchmen zijn. En niet alleen in het stripgedeelte, maar ook in de, meestal vier pagina’s tellende, teksten die tussen de hoofdstukken (delen) in zitten.

De illustraties

Naast het verhaal zijn de illustraties van Gibbons een belangrijk onderdeel van de beeldroman Watchmen. Het geeft de teksten van Moore een extra dimensie. Maar vergeet vooral het inkleurwerk van Higgins niet. Zowel de tekenstijl als de kleurkeuze zorgt ervoor dat het geheel een wat ouderwets karakter krijgt. Een karakter dat prima past bij het jaartal 1985.

Door de verschillen in perspectief had ik af en toe het gevoel dat ik naar een film keek. Kan het echter wedijveren met de huidige top van stripillustraties? Qua perspectief wel, maar qua detail niet. Toch is dat ook totaal niet nodig. De wat grovere stijl past perfect bij het verhaal. Daarnaast zijn de illustraties ook gemaakt in 1986-1987.

Oordeel
Tijdens het lezen van Watchmen heb ik erg genoten. Doordat het verhaal niet alles meteen prijs gaf, werd ik echt het verhaal ingetrokken. Een verhaal dat door zijn complexiteit blijft boeien. Wat erg goed uitgewerkt was is de strip-in-strip lijn. Door de beeldroman heen kom je zo nu en dan op een gedeelte waar naast de dagelijkse beslommering ook een andere strip wordt uitgebeeld. Dit soort details maken het verhaal erg levendig en realistisch.

Waren er dan geen minpunten? Eigenlijk niet. Al hadden de terugblikken misschien voor de duidelijkheid in een iets andere stijl kunnen worden getekend. Maar aan de andere kant voldoet de gebruikte stijl ook prima.

Conclusie
Ben je een liefhebber van strips met complexe verhaallijnen en kun je een oubollige tekenstijl waarderen, dan is Watchmen echt een must om in je collectie te hebben.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: