Skip to Content

Rune:De Achtste Rune

 
Auteur
Serie Rune
Genre
Uitgever Luitingh Fantasy
Verschenen 2011
ISBN 9789024535675
Cover

Rune:De achtste Rune is het eerste deel van een tweeluik over de achtste rune. Dit boek is geschreven door Adrian Stone, een pseudoniem voor Ad van Tiggelen.

Het verhaal

Het verhaal van Rune speelt zich enige tijd na de gebeurtenissen in de Duivelstrilogie af. Ditmaal is de setting van het verhaal echter Kadish. Dit is het buurland van Carolia en tevens het land waar de runenpriesters vandaan komen.

In de runenmagie zijn er 7 niveaus van macht. Voor ieder niveau moet er een rune in het voorhoofd van een magier worden gebrand. Ooit, voor een enorme ramp die grote delen van het rijk en veel van de magische kunsten heeft vernietigd, was er nog een achtste niveau. Helaas weet niemand meer hoe de rune die bij dit niveau hoort eruit ziet.

Marak, die we kennen uit de Duivelstrilogie, is ondertussen gestorven. Hij heeft echter een naslagwerk achtergelaten. Hierin staat ook kennis waarmee de vorm van de rune van het achtste niveau achterhaald kan worden. Degene die deze achste rune op zijn voorhoofd draagt en ook nog eens sterk genoeg in magie is zal machtiger zijn dan alle andere magiers.

Danobe, de keizer van Kadish, is een machtige magier. Hij heeft zijn zinnen gezet op de achtste rune. Daarom draagt hij een jonge magier, die Ghelan heet, op het naslagwerk van Marak te gaan stelen. Hij krijgt hierbij hulp van een zwaardmeester.

Ondertussen volgen we ook de lotgevallen van Serina. Zij is een Caroliaanse priesteres van Viguru. Ze wordt gevangen genomen door de runenpriesters en haar magie wordt onschadelijk gemaakt. Daarna wordt ze gedwongen te leven in het Zusterschapshuis, waar vrouwen gedwongen kinderen baren die opgeleid worden als magier.

Het lot van Ghelan en Serina zou wel eens meer verbonden kunnen zijn dan een van beiden had kunnen vermoeden.

Conclusie

Dit is verreweg het beste boek dat Adrian Stone heeft geschreven. In dit boek introduceert hij ook het soort politieke intriges die andere boeken zo populair hebben gemaakt. Dit verhoogt de spanning zeker en zorgt dat je extra geboeid raakt door het verhaal.

De schrijfstijl is opeens een stuk vlotter geworden dan in de Duivelstrilogie. Ook de plotwendingen gaan een stuk soepeler. Nu de kleine ergernissen uit de Duivelstrilogie weg zijn, kun je echt gaan genieten van de vertelkunst van Adrian Stone.

Het verhaal zelf is ook erg goed. De personages Ghelan, Serina en in mindere mate Danobe zijn heel interessant en je gaat je erg in hen inleven.

Waar in de Duivelstrilogie het verhaal nog wel eens ten koste ging van de maatschappijkritiek. is dit in dit boek minder het geval. De maatschappijkritiek is hier wel aanwezig maar domineert minder het verhaal. In dit boek zit een waarschuwing voor de gevaren van absolute macht.

Het is prettig om voor het lezen van Rune eerst de Duivelstrilogie te lezen. Dit is echter niet noodzakelijk. Rune is een op zichzelf staand verhaal, met slechts af een toe een hint naar eerdere gebeurtenissen.

Het lijkt erop dat Adrian Stone zijn draai gevonden heeft en nu heeft uitgevonden wat voor hem de beste manier van schrijven is. Hij levert nu een grote bijdrage aan de Nederlandstalige fantasy en heeft het in zich om internationaal erg bekend te worden.

Rune is een fijn boek om te lezen. Ik zou iedereen aanraden het boek eens te proberen.

 

Praat erover op ons forum!

Lees ook: