Skip to Content

Rune: De Eerste God

 
Auteur
Serie Rune
Genre
Uitgever Luitingh Fantasy
Verschenen 2012
ISBN 9789024551200
Cover

Dit is het tweede deel van het Rune-tweeluik, geschreven door Adrian Stone.

Het verhaal

Het is keizer Danobe gelukt om de achtste rune te bemachtigen. Hij is nu een van de machtigste magiers aller tijden. De achtste rune brengt echter een directe verbinding tussen de geest van de drager en het dodenrijk tot stand, met als gevolg dat de drager meestal krankzinnig wordt. Dit is precies wat er met Danobe gebeurt.

Ondertussen is Ghelan tegen wil en dank ook met de achtste rune opgezadeld. Ook hij wordt dus bedreigd door krankzinnigheid. Tot overmaat van ramp dreigt de hele wereld overspoeld te worden door een dodelijke mist. Iedereen die in de mist terecht komt sterft op gruwelijke wijze. Ghelan gaat wanhopig op zoek naar een wapen tegen de mist maar moet ook steeds vluchten voor de waanzinnige Danobe die geen tweede magier met de achtste rune op de wereld duldt.

Conclusie

Er zijn drie hoofdlijnen in dit boek die deels al aanwezig waren in het eerste deel van Rune. Je hebt de kwestie van de waanzinnige Danobe, de kwestie met de mist en de kwestie met de Eerste God. Het zou een te grote spoiler zijn als ik te diep inging op die laatste kwestie. Alle drie de verhaallijnen worden op vaardige wijze afgerond door Adrian Stone. De kwestie van de Ene God wordt weliswaar opgelost met behulp van een logica waar het een en ander aan rammelt, maar de oplossing heeft wel een bepaalde schoonheid. Ook wordt dit type logica wel vaker in boeken gebruikt dus het is geen heel vreemde oplossing. Als lezer was ik erg tevreden met de afronding van het verhaal.

De maatschappijkritiek is in dit boek minder sterk aanwezig. Wel wordt er ingegaan op de mogelijke nadelen van het aanhangen van een godsdienst en wordt er gespeeld met het idee dat mensen soms meer kracht halen uit het geloven in zichzelf dan uit het geloven in een godheid.

Het bekende magiesysteem wordt in dit boek plotseling op zijn kop gezet doordat een van de regels van de magie niet zo onwrikbaar bleek als iedereen dacht. Ik vind het jammer dat dit pas in dit boek gebeurt. Omdat de volgende boeken van Stone zich in een ander universum zullen afspelen kan het nieuwe idee over magie niet verder meer uitgewerkt worden terwijl ik het wel een heel goed idee vind. Ook vind ik het jammer dat het volk dat dit nieuwe aspect van de magie ontdekt heeft waarschijnlijk niet meer terugkomt in volgende boeken.

Al met al is De Ene God een mooie afsluiting van het tweeluik. Ik heb er in ieder geval een goed gevoel aan overgehouden en ben benieuwd wat voor interessant universum Adrian Stone voor zijn volgende boeken zal bedenken.

 

Praat erover op ons forum!

Lees ook: