Skip to Content

Prins der Wrake

 
Auteur
Oorspronkelijke titel Prince of Thorns
Genre
Uitgever Luitingh Fantasy
Verschenen 2011
ISBN 9789024571277
Cover

Het verhaal

Prins Jorg van Ancrath moet op tienjarige leeftijd hulpeloos toezien hoe zijn moeder en broertje worden vermoord. De dader is bekend, maar de vader van Jorg weigert wraak te nemen omdat dat zijn handelsbelangen kan schaden. Woedend besluit Jorg om dan maar zelf wraak te gaan nemen. Hij bevrijdt een stel bandieten uit de kerkers en gaat er met hen vandoor. Hun respect dwingt hij af door bedrog en zijn opvallend goede vechtkunsten.

Conclusie

De hoofdpersoon is in dit geval niet bepaald een brave jongeman die de wereld wil redden. Jorg is een extreem gewelddadige jongeman die tijdens zijn zoektocht naar wraak niets anders doet dan roven, moorden, verkrachten, liegen en bedriegen. Van enig charisma is ook al geen sprake. Hij bindt mensen aan zich door bedrog of dwingt ze gewoon met grof geweld. Tegelijkertijd heeft hij onwaarschijnlijk veel geluk en kan hij vrijwel alles. Hij gedraagt zich als een superheld die naar de duistere kant is overgelopen.

Persoonlijk vond ik het erg verfrissend dat de hoofdpersoon dit keer een door en door slechte persoon is. Ik vond het ook amusant om te lezen hoe Jorg alles doet wat je niet zou horen te doen. Mark Lawrence doet erg zijn best om de lezer zich, ondanks de afkeer die Jorg opwekt, toch met Jorg te laten identificeren. Ik kan me echter voorstellen dat sommige lezers zo walgen van de gewelddadige scenes die dit boek bevat, dat het identificeren met Jorg toch erg moeilijk wordt.

Het boek is een aaneenschakeling van zinloos geweld. Dit brengt wel een enorme spanning met zich mee. Saai kun je dit boek niet noemen. Het is vaak ook wel leuk om te lezen hoe Jorg zich op briljante wijze uit gevaarlijke situaties bluft of zijn tegenstanders met een sterk staaltje geweld verslaat.

Omdat Jorg geen rooskleurig beeld van vrouwen heeft, komen vrouwen in dit boek er bekaaid vanaf. De meeste vrouwen in het boek zijn of hoer, of slachtoffer van verkrachting, of gedragen zich nogal hysterisch. Dat laatste doen ze volgens Jorg omdat het “zwangere zeugen”zijn. Ik kon dit zelf wel accepteren als logisch gevolg van het feit dat het boek vanuit Jorgs perspectief is geschreven. Als je hier echter gevoelig voor bent, ben je bij deze gewaarschuwd.

Het karakter van Jorg wordt wel min of meer uitgewerkt, maar de andere mensen waarmee hij te maken krijgt, zijn meer karikaturen. Er wordt aan het einde van elk hoofdstuk wel een poging gedaan de andere karakters ook wat diepgang te geven, maar dit lukt niet erg goed. Het verhaal draait dan ook vooral om Jorg zelf en de andere karakters zijn vooral werktuigen die Jorg af en toe nodig heeft om iets te kunnen doen.

Dit is een boek dat je óf geweldig zult vinden óf zult haten. Je kunt het geweldig vinden omdat de hoofdpersoon eens geen brave held is en omdat de actiescenes, hoewel nogal gewelddadig, toch briljant geschreven zijn. Je kunt het boek ook haten vanwege de grote hoeveelheid zinloos geweld, de weinige diepgang en het weinig rooskleurige beeld dat er van vrouwen geschetst wordt. Ik zou zeggen dat je dit boek gewoon eens moet proberen.

 

Praat erover op ons forum!

Lees ook: