Skip to Content

Muziekwevers

 
Auteur
Serie Zeríans Vloek
Genre
Uitgever Kramat
Verschenen 2009
ISBN 9789079552153
Cover

In Muziekwevers neemt Thirza Meta ons weer mee naar het werelddeel Freär, maar dat niet alleen. Ook word je getrakteerd op een nieuw werelddeel genaamd Shitoh’sin.

Episch…

Dit tweede deel gaat dus niet alleen verder waar het eerste deel (Wortelboom) stopte, maar voegt er nog een heleboel bij. Was het eerste deel al episch te noemen, Muziekwevers maakt het nog bonter. De landkaart is nu twee keer zo groot en dit keer geheel met de computer gemaakt. Iets wat de authenticiteit jammer genoeg geheel weghaalt. Bovendien is de kaart iets anders gevormd dan in het eerste boek, maar dat mag de pret niet drukken.

De lange namenlijst uit deel één is daarentegen niet verdubbeld. Sterker nog, deze is één pagina korter. Toch zijn er heel wat nieuwe karakters in het verhaal bij gekomen, maar andere karakters zijn dan weer vertrokken. Fijn dat de namenlijst niet is uitgebreid, want dat zou het verhaal nóg complexer hebben gemaakt.

Het boek begint gelukkig ook met een “Wat voorafging”. Erg handig als je het eerste deel alweer een tijdje uit hebt. Zo kun je makkelijker weer in het verhaal komen.

…doch kort

Ook al is de wereld verdubbeld, dit tweede deel telt 128 bladzijden minder dan het eerste deel. Wellicht is dit ook één van de redenen voor de kortere namenlijst. Want minder pagina's betekent minder ruimte om te schrijven.

Als lezer krijg je echter nog steeds veel verhaallijnen op je bord. Je krijgt hierdoor toch het gevoel dat dit deel een kortere tijdsperiode beslaat dan deel één. Aan de ene kant zorgt dit er voor dat het boek niet gaat vervelen en dat je er als een speer doorheen bladert, aan de andere kant blijf je aan het einde zitten met het gevoel: ik wil meer.

Verwarrend

De toevoeging van het nieuwe werelddeel is een leuke aanvulling. Dit Shitoh’sin is wat mystieker dan Freär. En dat geeft de opgebouwde wereld wat meer variatie. Het kwam bij mij echter ook wat verwarrend over, omdat bepaalde zaken nog in nevelen gehuld bleven. Wellicht toch iets te mystiek (voor mij althans).

Om de verwarring nog groter te maken, zijn er dit keer nog meer namen die op elkaar lijken. Niet alleen van personages, maar ook van plaatsen. Dit had van mij wel met wat meer creativiteit opgezet mogen worden. Al moet ik wel bekennen dat het bijdraagt aan de opgebouwde sfeer.

Conclusie

Muziekwevers gaat verder waar Wortelboom ophield. Qua verhaal is dat logisch, maar ook in de omvang van het verhaal gaat Muziekwevers een stap verder. En al is het verhaal een stuk korter, de drang om verder te lezen is groter geworden. Enig kritiekpunt is dat het verhaal door de op elkaar lijkende namen en vele plotlijnen verwarrend en complex kan overkomen.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: