Skip to Content

Mistborn: The Final Empire

 
Auteur
Serie Mistborn
Genre
Uitgever Tor Fantasy
Verschenen 2006
ISBN 9780765350381
Cover

Mijn reden om dit boek te lezen was in eerste instantie nieuwsgierigheid naar de schrijver die Robert Jordans Het Rad des Tijds afschrijft. Al snel bleek echter dat de schrijver Brandon Sanderson niet alleen om deze reden interessant is. Mistborn: The Final Empire is, anders dan de titel doet vermoeden, het eerste deel van een trilogie. De volgende delen in de trilogie zijn The Well of Ascension  en The Hero of Ages. Het feit dat dit verhaal is gegoten in een trilogie is meteen het enige dat onorigineel is.

Het magiesysteem in deze serie is gebaseerd op het doorslikken en daarna verbranden van zware metalen. Dit leidt tot spectaculaire effecten, die echter nooit te ongeloofwaardig worden. Helemaal origineel is dit systeem niet,  omdat het gebaseerd is op een concept dat in de klassieke alchemie al bekend was. Maar in een fantasyboek is het toch een zeer origineel concept.

Het verhaal draait om een groep personen die een gewaagd plan opzetten om de zogeheten 'Lord Ruler', die met harde hand de wereld regeert, af te zetten dan wel om te brengen. Onder de heerschappij van de Lord Ruler is er een enorm klassenverschil ontstaan tussen de adel en de Skaa, een burgervolk dat min of meer in slavernij leeft.

Hoewel de meeste mensen, waaronder verrassend veel mensen uit het Skaavolk zelf, er inderdaad van overtuigd zijn dat de adel een superieur volk is, zijn er ook tegengeluiden te horen. De Lord Ruler is echter zo intelligent en weet zijn magie zo goed te gebruiken dat elke tegenstand tot nu toe vrij snel de kop werd ingedrukt.

De depressiviteit die over de wereld van deze Lord Ruler ligt, wordt nog eens benadrukt door een aantal enge verschijnselen, zoals asregens en een mysterieuze mist die opkomt zodra het donker wordt. De hoofdpersonen in dit boek, waaronder Kelsier (een man) en Vin (een vrouw) zijn van plan hier verandering in aan te brengen.

Het verfrissende aan het boek is dat de hoofdpersonen niet onoverwinnelijk zijn. Als de zware metalen opgebrand zijn komt er een abrupt einde aan hun vermogen magie te gebruiken en als ze niet uitkijken slaat de magie daarna genadeloos terug op hun lichaam.

De hoofdpersonen verliezen regelmatig gevechten en overwinningen komen niet gemakkelijk. Als er een overwinning komt dan wordt niet vergeten dat er ook nadelen aan de meeste overwinningen zitten. Ook zijn de helden zeker niet alleen maar goed en de slechteriken niet enkel slecht. Dit geeft de hoofdpersonen een menselijkheid die het makkelijk maakt om je in te leven in wat zij doen, voelen en willen.

Het boek leest makkelijk weg en de balans tussen de hoofdlijn van het verhaal en de details is verrassend goed. Het boek boeit van begin tot einde. Nergens wordt het verhaal ongeloofwaardig of 'over the top'. Uiteraard hebben de hoofdpersonen wel eens opvallend veel geluk, maar er zit altijd een logica achter dit geluk die zorgt dat je ook de wat minder geloofwaardige gebeurtenissen graag wilt slikken.

Het verhaal is ook zeker niet voorspelbaar. Veelbelovende situaties lopen plotseling op niets uit en hopeloze situaties blijken niet zo hopeloos als je zou denken. Voor sommige lezers zal het wel een nadeel zijn dat het verhaal nog niet is vertaald en dus in het Engels gelezen moet worden.

Op de vraag of Brandon Sanderson geschikt is om Het Rad des Tijds af te schrijven, zou ik antwoorden: "waarschijnlijk wel".  Mistborn is wel een heel ander type boek dan de boeken uit de Rad des Tijds-serie. Toch denk ik wel dat Brandon Sanderson genoeg aanpassingsvermogen bezit om ook Jordans reeks tot een goed einde te brengen.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: