Skip to Content

Low Town: The Straight Razor Cure

 
Auteur
Serie Low Town
Genre
Uitgever Hodder & Stoughton
Verschenen 2011
ISBN 9781444721300
Cover

Hij is de dreiging die flappert door de nacht. Maar nee, het is geen Darkwing Duck. Hij bezit geen flappercape en ook geen eendensnavel. The Warden is een oude oorlogsheld die tegenwoordig als heer van de misdaad, beter gezegd een drugshandelaar, zijn leven leidt, maar nog steeds zijn hart een groot deel van de tijd op de goede plek heeft zitten.

Noir

Wanneer er in zijn gebied een kind wordt gevonden dat vermoord is, gaat the Warden op onderzoek uit als een ware detective. Dit gebeurt in een omgeving die duister is. Een Apocalyptische wereld waar een onderwereldmentaliteit heerst en die net niet ten onder is gegaan aan een ziekte. Hierdoor bevinden vele mensen zich aan de onderkant van de samenleving. Dit is dus niet het makkelijkste volk om gegevens bij in te winnen. Tevens zitten er bij de plaatselijke recherche mensen die hem liever kwijt dan rijk zijn. Veel hulp hoeft hij daar dus ook niet te verwachten.

Omdat de wereld redelijk aan de afgrond zit na oorlog en ziekte is de bevolking ook nogal hard. Hierdoor kom je als lezer wel wat grove woorden tegen. Het past erg goed in de setting, maar ik kan begrijpen dat niet iedereen hiervan gecharmeerd raakt.

Magisch

Naast dat het verhaal erg als een detectiveverhaal overkomt, bevat het tevens Fantasy-elementen. Het doet een beetje denken aan Jim Butchers De Dresden files serie. In Low Town is de hoofdpersoon zelf echter geen tovenaar. Sterker nog, the Warden bezit geen magische vermogens en moet het puur van zijn vernuft hebben. Daarnaast speelt het zich niet af in een bestaande plaats als Chicago, maar op een fictieve wereld die op industrieel vlak niet zo ver gevorderd is. Deze wereld kent wel magische elementen zoals Tovenaars/magiërs, wezens uit een andere dimensie et cetera.

Een ander verschil is dat het verhaal minder actie biedt dan de boeken van Jim Butcher. Daar waar Dresden over de top gaat, blijft the Warden dichter bij werkelijkheid. Beide vormen hebben zo hun charmes waardoor de één niet gelijk als beter kan worden bestempeld.

Hollandse glorie

De auteur Daniel Polansky las tijdens het schrijven over de 80-jarige oorlog. Blijkbaar vond hij dit dusdanig interessant dat één van de volkeren van Low Town de Nederlandse taal beheerst. Oké, er is maar één zin waaruit dit blijkt, maar dat is wel voldoende bewijs lijkt me. Gelukkig wordt het volk niet als een stel stereotype Nederlanders neergezet met klompen, tulpen en molens. Sterker nog, het volkje komt er niet zo heel goed vanaf. Ze zijn namelijk de oude vijand waar in de flashbacks tegen word gevochten.

In een gesprek met Daniel Polansky heeft deze mij verzekerd dat het niet zijn bedoeling was om het Nederlandse volk opzettelijk als slechterikken neer te zetten. Persoonlijk voel ik me na het lezen van Low Town ook niet aangevallen en vind ik het eerder een eer dat een niet Nederlandse auteur de Nederlandse taal in zijn boek verwerkt. Andere auteurs grijpen eerder naar het Frans of het Duits. Althans dat kom ik in de meeste boeken tegen, al kan dit ook tijdens het vertalen aangepast zijn, zodat het idee in de Nederlandse versie beter uitkomt.

Debuut

Hoeveel ik ook genoten heb van Low Town, het bezit wel wat kleine punten waaruit blijkt dat het om een debuut gaat. Zo komt de hoofdpersoon steeds bij een centraal punt uit. Namelijk een herberg waarvan hij mede-eigenaar is. Hier doorloopt het verhaal telkens ongeveer dezelfde cyclus, wat weer leidt tot voorspelbaarheid en dus saaiheid. Gelukkig zijn de hoofstukken kort en ben je er zo weer vanaf. Af en toe wordt deze cyclus door de auteur wel doorbroken, dus blijkbaar is de auteur zich er zelf ook wel bewust van, maar weet hij nog niet helemaal hoe hij dat in het verhaal moet vermijden.

Het verhaal zit op zichzelf wel goed in elkaar, alleen heel origineel is het niet. Het is een redelijk standaard detective verhaal, dat alleen door de setting origineel aanvoelt. Met de Noir setting heeft Polansky een goede zet gedaan en het biedt vele mogelijkheden voor toekomstige verhalen. Ik zie dit dan ook echt als een debuut dat de lezer warm moet krijgen voor de bedachte wereld. Er is veel potentie, dus dat geeft alleen maar hoop voor vervolgdelen.

Ook de karakters blijven vlak, waardoor je nog niet echt gaat meeleven met de (bij)figuren. Nu hoef ik in een eerste boek nog niet alles van elk (belangrijk) karakter te weten, maar iets meer informatie dan er nu wordt gegeven had het verhaal wel goed gedaan. Ook de relaties tussen de karakters worden niet altijd even duidelijk voorgelegd. Als lezer blijf je dus op veel punten in het duister tasten. Je moet haast zelf als detective te werk gaan.

Conclusie

Low Town is geen verkeerd boek om te lezen. Het voelt alleen aan als een debuut, wat het ook is. Als je hier doorheen kunt kijken zul je er als lezer vast plezier aan beleven. De setting voelt zeer goed aan en geeft hoop voor mogelijke vervolgdelen. Deze setting brengt echter ook wat grove bewoordingen met zich mee. Ben je hier gevoelig voor dan is dit waarschijnlijk niet echt een boek voor jou. Toch past het wel bij een wereld waarin zoveel rampen zijn gebeurd als in dit boek. 

Praat erover op ons forum!

Lees ook: