Skip to Content

Jachtmaan

 
Auteur
Genre
Uitgever Kramat
Verschenen 2008
ISBN 9789075212
Cover

Jachtmaan. De volle maan die valt rond het jaarfeest Samhain, ook wel Hallowe'en genoemd. Een tijd die staat voor transformatie. Tevens de titel van het debuut van Tisa Pescar. Een 395 pagina’s tellend boek dat geplaatst kan worden in de genres literaire triller en horror.

Frankrijk
Het verhaal uit Jachtmaan speelt zich af in een uitgestrekt bos in Frankrijk. Want daar woont de broer van Maire, Pascal. Een kunstenaar die daar samen met drie huisgenoten in een afgelegen huis woont. En niet zonder reden, zo blijkt.

Maire is in het verleden gescheiden van haar broer Pascal. Dit omdat haar ouders naar Australië emigreerden en haar nog te jong vonden om bij jaar broer te blijven. Welke wel oud genoeg was om op zichzelf te passen en dus achterbleef. Na jaren keert ze terug naar haar broer. Die heeft in de tussentijd echter iets meegemaakt waardoor haar verblijf bij haar Pascal en zijn huisgenoten anders verloopt dan ze van te voren kon bedenken.

Eerste persoon
Elk hoofdstuk heeft een naam als titel. Hieruit kan de lezer al opmaken dat het hoofdstuk uit het gezichtspunt van de beschreven persoon geschreven is. In de meeste gevallen zal dat Maire zijn, maar zo nu en dan komt een ander persoon aan bod.

Deze manier van hoofdstuk aanduiden is goed gekozen, aangezien Pescar als vertelperspectief veelal de eerste persoon gebruikt. Het woord “ik” zul je dan ook geregeld voorbij zien komen. Het gebruik van dit vertelperspectief in een boek, vind ik persoonlijk nooit zo prettig. In veel gevallen krijg ik als lezer snel het gevoel dat er veel opsommingen ontstaan. Dit gevoel had ik ook erg sterk in het begin van Jachtmaan, maar hoe verder het verhaal vorderde hoe meer ik het gevoel kreeg dat Pescar als schrijfster groeide en hoe vloeiender het verhaal voortschreed.

Oordeel
Al geeft het begin het gevoel dat we hier met een debuut te maken hebben, Pescar weet dit al snel te herstellen. Het verhaal ontvouwt zich langzaam en Pescar weet hoe ze verschillende gebeurtenissen langzaam bij elkaar kan brengen om zo spanning op te bouwen. Toch gebeurt er niks verrassends. De hoofdlijn van het verhaal is al van mijlen ver te voorspellen, waardoor ik als lezer af en toe echt iets had van: “Maire, wanneer ga je nou eens inzien hoe het in elkaar zit.”

Het is dan ook meer de manier waarop Pescar het brengt waardoor het boek blijft trekken. De opbouw van de karakters is zeer goed en ik vond het dan ook jammer dat het boek uit was (al hoefde ik niet lang te wachten tot ik weer met deze karakters in aanraking kwam). De achterliggende gedachte van de transformatie is ook erg goed gevonden en uitgewerkt, waardoor het verhaal realistisch overkomt.

Conclusie
Voor een debuut is Jachtmaan een zeer geslaagd boek. Al is het verhaal wel erg voorspelbaar, het blijft boeien. Dit komt voornamelijk door de goed uitgewerkte karakters en de uitwerking van het transformatie-aspect van het verhaal.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: