Skip to Content

Ishtar Roodrug en het lot van de wereld

 
Auteur
Genre
Uitgever Celtic Publishing
Verschenen 2012
ISBN 9789491300073
Cover

Wat krijg je als je een rondborstig barbarenkarakter als Red Sonja combineert met Science Fiction over Atlantis? Iets dergelijks heeft Peter van Rillaer zich mogelijk afgevraagd voor hij begon te schrijven aan Ishtar Roodrug en het lot van de wereld. Het uiteindelijke product is een mix van Fantasy en Science Fiction met een mythologische laag er overheen. De vraag is: pakt deze mix goed uit?

Verhaal

Isthar Roodrug is een elitekrijgster en huurmoordenaar, in het boek een mactans genaamd. Loyaal tot in de dood aan haar stam en haar leider Ma. Ze wordt door Ma op pad gestuurd om zich te infiltreren in de harem van de invloedrijke Perseus om informatie te verzamelen en hem, als de tijd daarvoor rijp is, te doden.

Tijdens haar verblijf in de woning van Perseus komt ze in contact met de onhebbelijke magièr Mercantor en de stugge lijfwacht Etanin. Tevens ontvangt ze enkele visioenen over een mogelijke toekomst en om die toekomst een halt toe te roepen is het van belang Perseus in leven te houden. Dit druist echter in tegen haar orders en daardoor komt haar loyaliteit tegenover Ma in gevaar.

Uiteindelijk worden ze gedwongen af te reizen naar Atlantis en tijdens hun reis krijgen ze gezelschap van de vechtende waard Hutné, de heler Horus en de voormalige stadhouder en kok Gilgamesh.

Collectief geheugen

Zoals uit de korte verhaal omschrijving hierboven valt af te leiden, gebruikt Rillaer veel verwijzingen naar mythologiën die binnen het collectief geheugen bij veel mensen wel bekend zijn. Want wie kent het verhaal van Atlantis nou niet? Of weet niet wie bijvoorbeeld Horus is? Maar de meesten zullen daarbij ook wel inzien dat beide uit andere mythologische gebieden voortkomen. Zo komt Atlantis uit de Griekse Mythologie en Horus uit de Egyptische Mythologie.

Mijn persoonlijke probleem hierbij was dat de wereld van Ishtar niet Aards aandeed en de benamingen van personages en plaatsen niet compleet pasten bij de wereld van Ishtar. Je krijgt namelijk steeds assosiaties bij de namen die niet bij die wereld horen. Hoe origineel het verhaal ook is, de gebruikte benamingen zijn dat niet. Het vermoedelijke doel is de lezer een band te geven met de karakters door middel van kennis die de lezer al bezit en niet zozeer door de details die de auteur geeft. Toch vermoed ik dat de karakters even sterk waren geweest als ze originele namen hadden gekregen die pasten bij de wereld waarin Ishtar leeft.

Mixje

Naast het mengen van verhalen uit het collectief geheugen, mengt Peter van Rillaer ook verschillende (sub)genres met elkaar. Aan de ene kant heb je het Sword and Sorcery gedeelte, met zwaardvechtende barbaren en magie gebruikende tovenaars. Maar aan de andere kant is het ook Science Fiction, met hoogstaande technologie. Een mix die wel vaker bij elkaar wordt gestopt, maar lang niet altijd goed uitpakt.

In het geval van Ishtar Roodrug mag gesproken worden van een prima mix die binnen het verhaal geloofwaardig over komt. Voor een debuut is dit lovenswaardig te noemen. Mogelijk puntje van kritiek is dat bepaalde problemen wat te gemakkelijk worden opgelost. Daardoor ontstaat er wat onbalans tussen de krachtverhouding van karakters onderling. Al is er in een gefantaseerde wereld natuurlijk van alles mogelijk wat we in ons aardse bestaan als haast onmogelijk beschouwen. Dit puntje van kritiek is dan ook met een korreltje zout te nemen.

Vrouwonvriendelijk?

In de inleiding maakte ik al een vergelijking met Red Sonja. Die vergelijking was niet voor niets. Net als Red Sonja is Ishtar een krijgster. Dat niet alleen, ze is een zeer schaars geklede krijgster. En ze is wat dat betreft niet de enige in het verhaal. In het begin van het boek zijn er heel wat schaars geklede vrouwen (al dan niet krijgsters)aanwezig. Voor de hetero mannen onder ons mogelijk de gewenste natte droom om te lezen, zo na het 50 Tinten Grijs jaar voor de vrouwen (al dan niet onder onze bezoekers). Voor dat de vrouwelijke lezers van deze recensie nu afhaken: Nee, het is niet vrouwonvriendelijk bedoeld. Zowel niet in deze recensie als in het boek.

Het schaars geklede aspect hoort bij de samenleving van de Mactans. Ze leven namelijk als nomade in een dorre omgeving en een deel van hen gebruikt dit aspect om mannen te lokken om zo de grootte van de groep in stand te houden. Een ander deel gebruikt hun karakterestieken om dichter bij hun doelwit te komen om deze op een relatief makkelijke manier om zeep te helpen.

Ishtar is hier niet altijd even gelukkig mee en is er daardoor ook niet trots op hoe ze haar doelwit opruimt. Haar acties en reacties maken haar vanaf het begin af aan al een sterkte vrouw en dat blijft ze door het gehele verhaal door. Het boek is daarom ook prima geschikt voor vrouwen en is mijn inziens niet vrouwonvriendelijk bedoeld.

Conclusie

Peter van Rillaer weet in zijn debuut een goede mix te maken van genres met interessante karakters en een uitgebreide wereld. Het is geen boek voor jeugdige lezers wegens de lichte erotische kant en het omschreven geweld. Het door elkaar gebruiken van bestaande mythologiën om zo de lezer kennis te geven die niet direct thuis hoort bij de opgebouwde wereld gaat ten koste van de orginaliteit. Zonder dat en met eigen aanvullingen was dit een nog sterker en orgineler verhaal geweest. Maar ook mét deze gemixte mythologiën is het zeker de moeite waard om te gaan lezen.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: