Skip to Content

Het Magische Schip

 
Auteur
Serie De boeken van de levende schepen
Oorspronkelijke titel Ship of Magic
Genre
Uitgever Meulenhoff-M fantasy
Verschenen 1999
ISBN 90-290-5969-9
Cover

Naast Het Magische Schip heeft Robin Hobb enkele gevierde klassiekers op haar naam staan, waaronder De boeken van de Zieners en De boeken van de Nar. Ook heeft ze nog een aantal boeken gepubliceerd onder de naam Megan Lindholm. Het Magische Schip is het eerste deel van een trilogie, die verder nog bestaat uit Het Dolende Schip en Het Bestemde Schip. In 2003 is nog de korte prequel De Thuiskomst verschenen. Ik heb het boek zelf in het Engels gelezen.

Het verhaal

Het boek gaat over de belevenissen van de mensen uit Bingtown (Beijerhaven), en dan met name die van de familie Vestrit en hun aangetrouwde familie Haven. Beijerhaven is een kleine handelsstad en de oude handelsfamilies bezitten allemaal een levend schip. Dit is een schip dat tot leven komt zodra er van drie generaties uit de familie van de eigenaars iemand is overleden op het dek. Vanaf dat moment kan er via het boegbeeld rechtstreeks met het schip gecommuniceerd worden en kan het schip zelf meewerken aan het zeilen. Af en toe werkt een schip ook tegen, als het niet gelukkig is met de koers of de manier waarop het behandeld wordt.

Naast de inwoners van Beijerhaven spelen de piratenkapitein Kennit en een aantal intelligente, slangachtige waterwezens een rol in het verhaal. Kennit is voornamelijk op twee dingen uit, namelijk het bemachtigen van een levend schip en koning worden.

Ellende

Eén van de dingen die me meteen opvielen aan het boek is dat er zoveel ellende in voorkomt. De personages maken de meest ellendige dingen mee. Vooral Wintrow krijgt het extreem zwaar te verduren. Op een gegeven moment denk je dat hij nu toch niet verder in de put kan raken, maar zelfs dan komen er nog ergere dingen op zijn pad. Helaas is Wintrow niet de enige die vooral ellendige dingen meemaakt. Ook de andere personages hebben zeker geen geluk.

De ellende was af en toe zo groot dat ik moeite had om door te lezen. Hobb schrijft namelijk (vooral in de latere hoofdstukken) wel op een manier die zorgt dat je intens gaat meeleven met de personages. Het is dan af en toe niet bepaald prettig als het de personages zo slecht vergaat.

Karakters

Tijdens de eerste hoofdstukken had ik wat moeite om me in bepaalde karakters in te leven. De karakters spraken me niet aan en ik interesseerde me niet erg in wat hen allemaal overkwam. Ik had dit vooral met de personages Althea en Kennit. Later werd dit door Hobb ruimschoots goedgemaakt en ging ik juist intens meeleven met de meeste personages. Alleen de door en door verwende Malta Haven blijft in mijn ogen een irritant karakter, al heb ik mij laten vertellen dat ook dit in de latere boeken nog goed komt.

Conclusie

Robin Hobb laat met dit boek zien dat ze een zeer goede schrijfster is. Het verhaal wordt overtuigend gebracht en het is vaak moeilijk het boek weg te leggen. Het boek raakte me ook echt, ik ging me zelfs zorgen maken om bepaalde personages. Wat ik wel vervelend vond, is dat het boek zo dik is. Het bevat bijna 880 pagina’s. De andere delen zijn net zo dik.

Als je gevoelig bent voor drama en een duistere sfeer is dit boek misschien wat minder geschikt voor je. Een gevoelig persoon kan aardig van slag raken door dit boek. Verder is het boek, vooral na de eerste paar hoofdstukken geweldig om te lezen. Als je de tijd hebt voor een goed verhaal, moet je dit boek zeker lezen.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: