Skip to Content

Het geheim van de witte wolvin: De ring

 
Auteur
Serie Het geheim van de witte wolvin
Oorspronkelijke titel La Moïra: La Louve et l'enfant
Genre
Uitgever Luitingh Fantasy
Verschenen 2012
ISBN 9789024545964
Cover

Aléa is een weesmeisje dat vaak onvriendelijk behandeld wordt door de mensen om haar heen. Als ze op een dag weer eens eenzaam en huilend over de heide zwerft, vindt ze onverwacht het lichaam van een dode man. Om de vinger van de man zit een ring die haar intrigeert. In een opwelling besluit ze de ring mee te nemen.

De ring blijkt echter een enorme macht te bezitten. Al gauw krijgen verschillende groeperingen lucht van de vondst van de ring en allemaal willen ze de macht van de ring voor henzelf. Sommige van deze groeperingen zijn ronduit kwaadaardig. Instinctief weet Aléa dat ze moet vluchten voor al deze mensen en ze verlaat het dorp waar ze opgroeide. Al gauw krijgt ze gezelschap van een dwerg, een afvallige druïde en zijn bewaker, een bard en later ook van een witte wolvin.

Het instinct van Aléa leidt het gezelschap uiteindelijk naar het elfenwoud. Daar leert Aléa de herinneringen van de Levensboom kennen en krijgt ze te horen dat ze geacht wordt drie profetiën te vervullen.

Conclusie

Ondanks dat er veel elementen in het verhaal zitten die je als cliché zou kunnen zien, komt het verhaal niet echt onorigineel over. Ook de setting is leuk. Het speelt zich namelijk af op aarde, in een vergeten tijdperk dat alleen nog bestaat in de herinnering van de bomen, de hemel en de wind.

Een van de point of view karakters is de witte wolvin Imala. Dit is niet alleen origineel, maar soms ook verhelderend. Imala kijkt van een afstandje naar de wereld en het gedrag van mensen en trekt daar interessante conclusies uit.

Waar in veel fantasyboeken de karakters stereotyp en plat zijn, is dit hier niet het geval. Iedereen heeft een eigen karakter en doet dingen over het algemeen met een goede reden.

Het verhaal bevat de nodige spanning. Aléa en haar vrienden komen regelmatig problemen tegen op hun weg. Ook binnen de groep onstaan regelmatig spanningen die het verhaal nog interessanter maken.

Het boek heeft een mooie harde kaft die er grafisch goed uit ziet. Wel wordt in het boek een vrij irritant lettertype gebruikt voor de dromen van Aléa. Het is een hoekig en lastig te lezen lettertype dat er ook niet mooi uit ziet.

Ook is het vaak niet duidelijk wanneer een nieuwe point of view begint. Met name als het begin van een nieuwe point of view samenvalt met het begin van een nieuwe pagina is er (behalve de inhoud van de tekst) niets waaraan je ziet dat er een ander karakter aan het woord is. Dit kan verwarrend zijn. Uiteraard heeft dit niets met de kwaliteiten van de schrijver te maken maar met de manier waarop het boek is gedrukt/vormgegeven.

Ik heb genoten van dit boek en ben erg benieuwd naar de vervolgdelen. Hopelijk komt de wolvin Imala in de volgende boeken ook vaker aan het woord. Ik zou wel meer over haar willen weten. Dit is een boek dat ik zeker zou aanraden en dat vermoedelijk veel fantasylezers zal aanspreken.

 

Praat erover op ons forum!

Lees ook: