Skip to Content

Droomloos

 
Auteur
Serie De Fantasiejagers
Genre
Uitgever Kramat
Verschenen 2008
ISBN 9789075212938
Cover

Droomloos is het tweede deel van Mel Hartmans serie De Fantasiejagers. Een serie die fantasy en sciencefiction combineert met vleugjes detectivewerk en humor. Misschien een rare combinatie, maar wel één die in dit deel 224 bladzijden werkt.

Het portaal
Het belangrijkste in de serie De Fantasiejagers is de wisselwerking tussen de twee verschillende werelden: Ratiowereld en Emowereld. Welke totaal verschillend zijn. Kort gezegd is Ratiowereld de wereld zoals de onze, maar dan op technologisch gebied verder ontwikkeld en qua emoties redelijk doods. Emowereld is de droomwereld van Ratiowereld, een plek vol emotie, fantasie en de bijbehorende wezens.

In het vorige deel bestond er al een Portaal. Deze is echter door gebeurtenissen vernietigd. In dit deel wordt het Portaal opnieuw ontwikkeld en gebouwd. En zo komen de twee werelden weer in verbinding met elkaar, buiten de dromen om. Deze nieuwe verbinding zorgt echter weer voor problemen.

Dromen
Nu de mensen van Ratiowereld weer ontdekken dat Emowereld eigenlijk hun droomwereld is, en dat hun (gekke) acties in hun dromen dus echt door andere wezens gezien worden, willen de Ratiolieden niet meer dromen. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat hiervoor gezorgd kan worden. En omdat het mogelijk is wordt het ook maar gewoon ingevoerd.

Maar iets belangrijks als dromen kan natuurlijk niet zomaar worden afgeschaft. En al snel ontstaan er problemen. Het is aan de Fantasiejagers om uit te zoeken wat er mis is gegaan en om hier een oplossing voor te zoeken.

Oordeel
Dit deel is zoals het eerste deel, in mijn ogen, eigenlijk had moeten zijn. Het verhaal is opgedeeld in drie stukken. Eerst de ontdekking dat Emowereld wel eens een echte wereld zou kunnen zijn om naar te reizen. Dan de opening van Het Portaal en de consequentie hiervan. En als laatste de problemen en de zoektocht naar de oplossing. Dit is echt een afgerond verhaal dat prima een eerste boek had kunnen zijn, ware het niet dat er al een eerste boek bestaat.

Het fijne hierbij is dat de slordigheden van het eerste deel hier niet aanwezig zijn. De benaming van de groep wordt consequent gebruikt en het verloop van het verhaal loopt gewoon mooi over van het ene in het andere en is niet chaotisch. De kwaliteit ligt hierdoor een stuk hoger dan bij het eerste boek.

Daarnaast krijg je meer te horen over het Portaal, maar ook van de andere karakters in het boek. En mede door de vlotte schrijfstijl van Mel Hartman, word je echt het verhaal ingezogen. Het hoofdkarakter uit het eerste boek lijkt in dit deel wel wat minder hitsig te zijn. Maar dat kan ook komen omdat de spanning voor haar in dit deel op een iets lager pitje is komen te liggen. Of kan het komen omdat we nu niet alleen door haar ogen het verhaal bekijken? En is ze het wel, maar wordt het niet meer zo beschreven. Iets wat ik persoonlijk ook niet erg vind.

Conclusie
Als je van deel één genoten hebt, dan moet je dit deel zeker lezen. Want deze is nog veel beter. Heb je deel één niet gelezen, dan zou je gewoon in het verhaal kunnen stappen met dit tweede deel. Want het is gewoon een op zichzelf staand verhaal, welke de omstandigheden opnieuw neerzet. Echter, er wordt wel hier en daar gerefereerd aan de gebeurtenissen uit deel één. Al maken die niet zo heel veel uit voor dit verhaal. Maar mocht je een fan worden, lees dan vooral ook deel één, want dat levert wel iets meer inzicht in bepaalde zaken.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: