Skip to Content

De Wilde Gave

 
Auteur
Serie Annalen van de westelijke kust
Oorspronkelijke titel Gifts
Genre
Uitgever De Vliegende Hollander
Verschenen 2009
ISBN 9049500048
Cover

De Wilde Gave, geschreven door Ursula Le Guin (geb. 1928), is het eerste deel van een serie die op dit moment bestaat uit drie delen. Het wist de PEN Center USA 2005 Children's literature award al in de wacht te slepen. Dit schept natuurlijk hoge verwachtingen, maar weet het 208 pagina’s tellende dit ook waar te maken?

Wereldkaart

Het eerste waar je als lezer tegenaan loopt als je het boek openslaat, is een wereldkaart. Persoonlijk vind ik dat altijd wel een traktatie. Het geeft je voordien namelijk de gelegenheid om alvast wat te fantaseren over de wereld die je zult gaan betreden. Even geografisch oriënteren hoe de wereld in elkaar zit. Welke plaatsen zul je waarschijnlijk aandoen, welke rivieren is het land rijk, zijn er zeeën en woestijnen?

Tijdens het lezen is het daarnaast wel handig om zo nu en dan de genoemde plaatsen op te zoeken en te kijken hoe de reis zich vordert en waar de karakters zich bevinden ten opzichte van vorige bezochte plaatsen. Wat mij tijdens het lezen opviel was dat er redelijk wat plaatsnamen en gebieden worden genoemd, maar dat deze nauwelijks op de kaart worden beschreven.

De gebieden die wel veel worden beschreven behoren maar tot een klein deel van de kaart. En dat deel is onder één naam opgetekend. De rest van de kaart wordt in dit deel dus niet gebruikt. Persoonlijk had ik het fijner gevonden als er een kaart van dat kleine gebied was geweest en de rest van de kaart pas in de volgende delen was gebruikt. Het wordt dus wachten op de volgende delen voor de kaart echt gebruikt kan worden.

Buitenbeentje

Het boek vertelt het verhaal van Orrec. Een jongen die woont in de Oplanden, een gebied waar de bewoners fel, trots en hard zijn. Het gebied is opgedeeld in verschillende deelgebieden en deze worden geleid door de Brantor, het hoofd van de familie. Elke oude familielijn beschikt over een specifieke gave. En de Brantor is in die gave het sterkst. De vader van Orrec is een dergelijk Brantor en dus verwacht men dat Orrec ook sterk in deze gave zal zijn.

De jaren gaan echter voorbij en het lukt Orrec maar niet om de gave onder de knie te krijgen. Zijn beste vriendin Gry lukt het wel haar gave in de praktijk uit te voeren, echter wil ze deze gave niet gebruiken zoals van haar wordt verwacht. De opgelegde druk weegt zwaar op hun schouders en elk probeert er het beste van te maken en de ander, daar waar mogelijk, te helpen.

Oordeel

Ursula Le Guin laat zien dat ze in de top van de fantasy behoort. Hoe ze een levendige wereld weet op te bouwen, gebruik makend van de ik-vorm, voelt aan als een ware kunst. De meeste auteurs die de ik-vorm gebruiken, vallen al snel in een herhaling van: ik doe dit en dan dat, ik doe zus en dan zo enz. Waardoor het verhaal al snel meer gaat lijken op een opsomming. Le Guin weet haar zinnen zo te kiezen dat dit niet gebeurt. In combinatie met het sterke verhaal zorgt dit ervoor dat het geheel vlot wegleest en ik vond het dan ook jammer dat het verhaal zo snel uit was.

Waar toekomstige lezers wel rekening mee moeten houden, is het feit dat Le Guin heel wat namen en termen opgooit. Je wordt er af en toe echt onder bedolven. Sommige lezers zullen dit als plus punt zien, waaronder ikzelf, maar andere lezers kunnen dit beschouwen als een minpunt. Het is maar net waar je van houdt.

Extra’s

Naast de wereldkaart en het verhaal zelf, beschikt het boek ook nog eens over een biografie van drie pagina’s en daarnaast een twee pagina’s lange bibliografie van vertaald werk van Ursula Le Guin. Een leuk extraatje voor hen die iets meer over de schrijfster willen weten.

Conclusie

Als het je niet afschrikt dat er af en toe met veel namen en termen wordt gegooid, dan is De Wilde Gave een aanrader om in je collectie op te nemen. Het verhaal is goed, maar de schrijfstijl maakt het een genot om te lezen.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: