Skip to Content

De Furie van de Draak

 
Auteur
Co-auteur
Serie De Drakenschepen
Oorspronkelijke titel Rage of the Dragon - Dragonschips 3
Genre
Uitgever Luitingh
Verschenen 2012
ISBN 978902452996
Cover

Margaret Weis en Tracy Hickman schrijven al meer dan 20 jaar samen epische fantasy. De Drakenschepen is de achtste serie die ze hebben geschreven en De Furie van de Draak is het derde deel van deze serie.

Het verhaal

In de Drakenschepen serie maken we kennis met de wereld van hoofdpersoon Skylan Ivorson, het jonge opperstamhoofd van de Vindrasi. De Vindrasi leven in een door gewelddadige stammen beheerste wereld waarin de oude goden met strakke hand regeren en nauw bij hun aanbidders betrokken zijn. Magie is dan ook alom tegenwoordig bij de Vindrasi. Er wordt van alles mee gedaan, van het genezen van de gewonden tot zelfs het zeilen van hun Drakenschepen. Dit zijn schepen die met de geest van een draak verbonden zijn. Een draak die in tijden van nood opgeroepen kan worden door de beenderpriesteres om het schip en haar bemanning te verdedigen tegen stormen, gevaarlijke zeestromingen en zelfs tegen vijanden.

Maar de macht van de Oude Goden wankelt, er zijn kapers op de kust! Nieuwe Goden zijn opgedoken in de wereld, de machtige alleen heerser Aelon en de Goden van de Raj. Om de opmars (en terreur) van de Nieuwe Goden te stuiten moeten de Vindrasi, als uitverkorenen van de Oude Goden, de Vijf Beenderen van de heilige Vektia-draken terug vinden.

Van de uitkomst van hun queeste hangt alles af, aangezien de Oude Goden onlosmakelijk met de Vindrasi verbonden zijn. Een door de goden zorgvuldig samengesteld gezelschap begint aan de levensgevaarlijke zoektocht naar de verloren beenderen. Tot het gezelschap horen onder meer de zeerover Skylan, de jonge Wulf, een halfmens met magische gaven, en de beeldschone Aylaen op wie Skylan al jaren hevig verliefd is…

Aan het begin van het derde boek uit deze serie vinden we Skylan en de rest van het gezelschap terug op zee op weg naar het land van de Ogers en ze bevinden zich tussen twee vijanden in. Aan de ene kant is daar het drakenschip van de verrader Raegar die, hoewel hij een neef van Skylan is, ook een krijgspriester is van Aelon. Aan de andere kant is daar het Ogerschip met aan boord dezelfde Ogers die in het eerste deel het dorp van Skylan hebben overvallen en in het bezit zijn van één van de vijf Vektia beenderen. Omdat Skylan zeker niet opnieuw in handen van zijn neef wil vallen besluit hij gemene zaak met de Ogers te maken en tegelijkertijd te proberen althans één van de vijf beenderen in handen te krijgen. Voor hij echter tot daden kan overgaan duikt er uit de diepzee een monster op dat iedereen mee naar beneden sleurt. Denkend dat het einde gekomen is verzet Skylan zich dan ook tegen zijn redding door de Aquins, een onderwater levend mensenras dat al eeuwen lang in vrede leeft met elkaar en wars is van geweld. Aan deze vrede lijkt echter een einde te zijn gekomen als blijkt dat zelfs hier de priesters van Aelon voet aan de grond gekregen hebben.

Ondertussen doet de verraderlijke Raeger het voorkomen alsof Aelon het monster op zijn commando heeft laten verschijnen om de ongelovigen te straffen en deze gedachte wordt al snel overgenomen door de bemanning van zijn schip. Vol van zichzelf en het wonder dat hij verricht heeft zet hij koers terug naar Sinaria. Sinaria dat voor hem en zijn geliefde de overgelopen beenderpriesteres Treia, zuster van Aylaen, nieuwe moeilijkheden en nieuwe kansen in petto heeft..

Conclusie

Hoewel ik eerlijk gezegd het eerste deel van de serie nogal langzaam op gang vond komen en het zelfs saai was bij tijd en wijle, wordt in de volgende delen het tempo zeker opgevoerd. Mede door de inbreng van nieuwe rassen met nieuwe gebruiken en nieuwe handelswijzen wordt het verhaal steeds spannender. Het is echt een sneeuwbaleffect door de boeken heen, er worden steeds meer dingen opgepikt, steeds meer dingen toegevoegd. Het plot wordt steeds ingewikkelder en uitgebreider naarmate de boeken vorderen. Dit derde deel is voor mij echter het verrassendste, aangezien dit boek zich grotendeels onderwater afspeelt. De samenleving van de Aquins is, in tegenstelling tot die van Sinaria (boek 2) die alleen maar summier wordt aangeduid, uitgebreid beschreven en van duidelijk groter belang. Waar Sinaria duidelijk het gevoel van het oude Rome oproept en de Vindrasi het gevoel van de Vikingen, schetsen de Aquins een gevoel van Utopia dat ruw wordt verstoord door het binnendringen van geweldminnende barbaren.

Ook de hoofdpersoon gaat me steeds meer boeien. Waar Skylan in het eerste boek een vervelende en verwaande jongen was, groeit hij door de boeken heen door schade en schande op. Je krijgt steeds meer inzicht in waarom hij de dingen doet die hij doet en dat het niet helemaal zijn eigen schuld is dat hij zo is. Hij ligt namelijk onder een vergrootglas van goddelijke aandacht. Aandacht die niet altijd even goed voor hem uitpakt aangezien de Ouden sterk geloven in vrijheid van meningsuiting en handelen naar eigen wil.

Leuk gevonden is ook de manier van samenvatten aan het begin van elk boek. Het is niet zozeer een samenvatting als wel een verhaal dat aan een verzameling van mensen verteld wordt door het enige nog levende lid van Skylans gezelschap. Het lijkt alsof hij bij elk nieuw boek aan een nieuw gedeelte van zijn verhaal wil beginnen en de verzamelde mensen vol spanning wachten om een nieuw stuk te horen van de Queeste van de beroemde Skylan en zijn gezelschap, samen met hun beroemde drakenschip de Venjekar.

Ook de uitgebreide aandacht voor details, zoals we gewend zijn van dit schrijversduo, maken deze serie voor de Weis&Hickman fans een feest van herkenning. De aandacht voor de onderlinge, vaak ingewikkelde, relaties van de hoofdpersonen geeft het geheel meer diepgang zonder echt overdreven te zijn. Ik vind dit boek (en eigenlijk de hele serie tot nu toe)een zekere aanrader.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: