Skip to Content

De dagen van het Hert

 
Auteur
Serie De Saga van het Grensland
Oorspronkelijke titel Los días del Venado
Genre
Uitgever WB*Fantasy
Verschenen 2009
ISBN 9789028423060
Cover

Een Argentijnse auteur die zich waagt aan het Fantasy genre en zelfs tot aan Nederland wordt gepubliceerd. Dan rijst de vraag: in hoeverre beïnvloed Liliana Boloc’s afkomst haar verhaal? Is het boek De dagen van het Hert zeer origineel of kunnen we de uitdrukking ‘daarvan gaan er dertien in een dozijn’ gebruiken?

Misáianes

Het verhaal speelt zich af op een continent genaamd "Het vruchtbare land". Dit is een langwerpig werelddeel dat van boven tot onder verdeeld wordt door een bergketen. In het verleden kregen de inwoners bezoek van een groep mensen uit een ver land dat in het oosten gelegen was. Deze vertelden over de geboorte van de zoon van de dood, genaamd Misáianes. Een wezen dat, toen het wat ouder was, besloot de wereld te willen veroveren.

De bezoekers lieten enkelen van hen achter en beloofden dat ze Misáianes zouden bestrijden. Wanneer dit tot een goed einde kwam, zouden ze weer terug komen. Echter, mocht Misáianes winnen dan konden ze rekenen op zijn bezoek.

De Opperste Astronomen van "Het vruchtbare land" merken, enkele generaties later, dat er iets aan de hand is en verwachten de komt van bezoekers. Of dit de eerdere bezoekers uit het oosten zijn of Misáianes kunnen ze echter niet voorspellen. Zodoende worden er vertegenwoordigers opgeroepen van de zeven stammen die in Het vruchtbare land wonen. Dit om er onderling uit te kunnen komen of men zich moet voorbereiden op een welkom of een oorlog.

Indianenverhaal?

Het is Fantasy, dus eigenlijk een leugen en dus figuurlijk een Indianenverhaal. Maar daarnaast komt het ook over als een Indianenvertelling. De dreiging die uit het Oosten (Europa?) komt, stammen die elkaar tegemoet moeten komen om de eventuele dreiging aan te kunnen en zo zijn er nog wel wat meer overeenkomsten. Is het daarom een onorigineel verhaal? Nee, want het heeft nog veel meer aspecten die het wel origineel maken.

Zo wordt de wereld van "Het vruchtbare land" bewoond door uiteenlopende wezens. Zowel mensachtige als niet mensachtige wezens komen in het verhaal voor. Ook speelt magie in het verhaal een redelijk belangrijke rol. Verder zijn er interessante onderlinge conflicten die voor veel ellende en problemen zorgen.

Toch blijft ergens in het achterhoofd wel hangen dat bepaalde aspecten geleend zijn uit de Indianencultuur. Gelukkig weet Bodoc dit op haar eigen manier perfect binnen het verhaal te plaatsen en wordt het nooit duidelijk jatwerk.

Schrijfstijl

Door de manier van schrijven wist Bodoc mij als lezer in het verhaal te trekken. De zinnen zitten goed in elkaar en lezen gemakkelijk weg. Zelfs al zijn ze hier en daar aan de lange kant en wordt er nog al eens iets herhaald.

Bodoc schrijft namelijk erg beeldend. Hiermee bedoel ik dat karakters, omgevingen en gebeurtenissen redelijk gedetailleerd worden beschreven, maar altijd in balans met het te vertellen verhaal. Ze gaat nooit te ver in de details en springt snel genoeg weer in het verhaal om de vaart erin te houden en ook voldoende ruimte te geven voor de fantasie van de lezer.

Ik zeg hierboven wel vaart, maar verwacht geen boek met heel veel actie. Er zitten behoorlijk veel gesprekken in het verhaal en sommige zijn erg langdradig. Zo langdradig zelfs dat de karakters zelf zich er al om beklagen. Hierdoor krijg je wel een binding met die karakters, maar soms is het even door deze stukken heen bijten. Persoonlijk kan ik dit Bodoc wel vergeven, want we hebben hier wel te maken met het eerste deel. Ik ga er even vanuit dat dit in volgende delen veel minder aan de orde zal komen en dat er dan er meer actie het verhaal binnen druppelt.

Conclusie

Met De dagen van het Hert brengt Liliana Bodoc de lezer een beeldend verteld verhaal dat zeker de moeite waard is om te lezen. Bodoc weet originele aspecten naar voren te brengen, maar put ook uit haar afkomst, waardoor weer een deel van de originaliteit wegvalt. Er zijn zeker meer van dit soort boeken. Het verhaal neigt dus naar dertien in een dozijn. Toch ontstijgt De dagen van het Hert het gemiddelde door de manier van vertellen. Waardoor de lezer, ondanks de onoriginele aspecten, toch enkele uren leesplezier tegemoet kan zien.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: