Skip to Content

Coraline

 
Auteur
Oorspronkelijke titel Coraline
Genre
Uitgever Uitgeverij Luitigh ~ Sijthoff B.V.
Verschenen 2009
ISBN 9789024530397
Cover

Uitgeverij Luitingh ~ Sijthoff heeft besloten om de boeken van Neil Gaiman opnieuw uit te geven. Ditmaal met een mooie hardcover, die ook nog eens onderling bij elkaar passen. Zo ook Coraline, een fantasy/horror kinderboek van 175 pagina’s inclusief illustraties.

Coraline
Coraline, geen Caroline, maar Coraline is een meisje dat met haar ouders net verhuisd is. Het huis waar ze in zijn getrokken is een beetje een vreemd huis. In eerste instantie was het namelijk één woning, maar men heeft het nu opgedeeld in vier delen. Naast de familie van Coraline leven er ook twee gepensioneerde actrices in één deel en een oude man in een ander deel. Het vierde deel staat nog leeg.

Als Coraline zich op een dag weer eens verveeld gaat ze op onderzoek uit en ontdekt iets vreemds aan het huis. Het biedt namelijk een weg naar een ander huis dat heel erg lijkt op de hare. Het lijkt allemaal heel erg leuk en aardig… maar zoals het een horror betaamd zit er veel meer achter.

Donkerte
Daar waar het nodig is kent het verhaal een wat donkere sfeer. Zoals deze ook wel voorkomt in Lewis Carroll's Alice in Wonderland, Clive Barker’s Abarat en Garth Nix’s Sleutels van het Koninkrijk. Het zit eigenlijk net tussen de laatste twee in. Waar Abarat op sommige plekken bijna luguber kan zijn, daar houdt Coraline het op griezelig. Coraline is dan ook voor een iets jongere doelgroep dan Abarat. En dat is toch best fijn. Het is en blijft een kinderboek. En je wilt die jonge zieltjes niet helemaal dood laten schrikken. En mocht je dat wel willen, dan kun je altijd nog Abarat erbij pakken.

Ook de zwart/wit illustraties geven deze donkerte mooi weer. De tekenstijl past bij het verhaal, al is dit totaal verschillend aan die van de verfilming en de comic. Het enige wat ik persoonlijk jammer vond, was dat de illustraties soms een paar pagina’s voor de bijbehorende tekst waren geplaatst. Het was mooier geweest als deze redelijk dicht bij elkaar zaten, zodat een kind, wanneer deze de tekst leest, direct ook even naar de illustratie kan kijken zonder eerst terug te moeten bladeren.

Lessen
In het verhaal probeert Neil Gaiman, naast het beangstigen, de lezertjes wat te leren. Namelijk wat nou echt dapper zijn is en dat je niet bang hoeft te zijn. Dat je niet alles moet geloven, want een belofte is zo gemaakt, maar of iemand zich eraan houdt is een tweede. Daarnaast is er nog de les dat je ouders, wat er ook gebeurd en hoe je vader en moeder ook zijn, toch echt je ouders blijven. En dat je ze ondanks alles lief moet hebben.

Maar ook de ouders probeert hij wat te leren. Namelijk dat kinderen aandacht nodig hebben. En dat je ze dat dus moet geven. Dat je kinderen niet alles moet opdringen, want sommige dingen willen ze gewoon echt niet. Want ze geven dat niet altijd even duidelijk aan.

Volwassenen
Voor de wat oudere lezers is Coraline best een leuk boek voor snel tussendoor. Het leest namelijk vlot weg. Dit komt niet alleen omdat het boek dun is, maar ook omdat het verhaal vlot wordt verteld. De mensen die dit genre vaker lezen zullen echter niet verrast worden. Al zitten er hier en daar best goed bedachte stukken tussen.

Voor de ouders met nog jonge kinderen onder ons, is het een ideaal boekje om uit voor te lezen. De hoofdstukken zijn van de goede lengte om iedere avond een hoofdstukje te pakken. Het gebruikte lettertype is ook iets groter dan gemiddeld, dus de kinderen die al een beetje kunnen lezen zouden ook mee kunnen lezen.

Conclusie

Al met al is Coraline een leuk kinderboek, met de nadruk op kinderboek, met een griezelige ondertoon. Als volwassene is het geen straf om het te lezen, maar echt verrassend is het niet.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: