Skip to Content

Arena

 
Auteur
Oorspronkelijke titel Arena
Genre
Uitgever Het Spectrum
Verschenen 1995
ISBN 9027456089
Cover

Arena is het eerste deel in de inmiddels ellenlange boekenserie die gebaseerd is op het kaartspel Magic: The Gathering. Magic is zonder twijfel één van de betere trading card games op de markt en lijkt genoeg interessante karakters te bieden om een leuk verhaaltje van te maken. Eens zien wat meneer Forstchen ervan gebakken heeft...

Zoals de spelers van het kaartspel weten, is magie in Magic: The Gathering verdeeld in verschillende kleuren met elk hun specialiteiten. Groen staat voor de natuur, zwart voor ondoden, rood voor vuurmagie, wit voor verdedigende krachten en blauw bestaat vooral uit misleidende, verradelijke magie. In het spel is het de bedoeling om je tegenstander te verslaan door slimme combinaties te maken van toverspreuken uit je kaartendeck. Deze spreuken kunnen alleen gespeeld worden als je over de juiste hoeveelheid mana beschikt. Hoe meer mana, hoe meer bezweringen er na elkaar gespeeld kunnen worden en hoe destructiever ze zijn.

Met dit in het achterhoofd gaan we over naar het boek. Het hoofdpersoon is Garth, een mysterieuze magiër die plotseling opduikt in de stad. Deze naamloze stad wordt gecontroleerd door vier families die elk het alleenrecht op magie voor zich willen opeisen: Fentesk, Kestha, Bolk en Ingkara. Allen vertegenwoordigen een magiekleur uit het spel, alleen blauw ontbreekt. De eenogige nieuweling Garth toont een bijzondere interesse in het lang geleden vernietigde huis Oor-Tael, het huis dat deze blauwe magie en mana beheerste. Grootmeester Zarel, degene die de meesters van de vier huizen in bedwang moet houden, was destijds betrokken bij het complet tegen het huis Oor-Tael en vreest het ergste. Misschien is deze Garth - die opmerkelijk krachtige spreuken hanteert terwijl hij van geen enkel huis lid is - wel een van hun afstammelingen en uit op wraak.

Arena bevat een aardig uitgekiend verhaaltje. Garth weet de vier huizen en de grootmeester door provocatie en tactiek tegen elkaar uit te spelen. Jammer genoeg is het meer dan eens nogal voorspelbaar. Maar goed, dat zijn Feist en Gemmel ook, en daar pik ik zo nu en dan graag een boekje van mee. Toch zakt Forstchen op een wel cruciaal te noemen punt voor zijn examen: hij kan niet schrijven. Neem me niet kwalijk, maar heeft deze man ooit gehoord van het verschil tussen tegenwoordige- en verleden tijd? Hij wisselt ook om de haverklap van perspectief: dan volgen we Garth, dan weer zijn knecht Hammond, dan weer grootmeester Zarel... De schrijver neemt soms niet eens de moeite om het overzichtelijk voor de lezer te maken door een alinea in te voegen. Het zijn dan misschien details, maar soms begrijp je gewoon even helemaal niets van dit boek omdat je niet weet wie nu wat denkt of zegt!

Ik vind Arena eigenlijk maar een matig boek. Het plot zit leuk in elkaar, maar is hier en daar voorspelbaar en als geheel nogal onorigineel. Het is ook maar een dun boekje: nog geen 350 bladzijden. Wel leuk is dat spelers van het spel veel spreuken die door Garth en zijn tegenstanders worden gebruikt zullen herkennen, maar dat compenseert beslist niet voor de achteloze manier waarop dit boek geschreven is. Ik kan het helaas niemand aanraden.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: