Skip to Content

Anders

 
Auteur
Serie Een Manon Maxim Roman
Genre
Uitgever Kramat
Verschenen 2010
ISBN 9789079552306
Cover

Een nieuwe serie biedt nieuwe kansen en mogelijkheden, maar hoe anders is Anders: Een Manon Maxim Roman van Mel Hartman?

Manon

Het hoofdkarakter, genaamd Manon Maxim (klinkt logisch), is van een anderssoort, een mensensoort die net even iets anders is geëvolueerd. Binnen deze anderssoort bestaan er ook nog eens verschillende typen. Bepaalde typen komen vaker voor dan andere en Maxim is van een evolutielijn die niet heel vaak voorkomt.

Door haar afkomst heeft ze bepaalde gaven die ze aanwendt tijdens haar werk bij een organisatie die wereldwijd opereert en waarvan het hoofdkantoor gevestigd is in Jabbeke, een plaats in België. Het werk bestaat uit het opsporen en stoppen van anderssoorten die hun gaven misbruiken.

Gelijkenis?

Voor de lezers van De Fantasiejagers lijken bepaalde aspecten denk ik wel bekend. Ook in De Fantasiejagers schreef Hartman over een persoon van een niet menselijke soort die werk verrichtte bij een Belgische organisatie, werk dat ook bestond uit het opsporen en stoppen van probleemgevallen.

En toch weet Hartman, ondanks deze overeenkomsten, het verhaal een eigen sfeer mee te geven die je het verhaal in sleurt. Ik merkte dat echter pas na enkele hoofdstukken, want in het begin had ik toch wel het gevoel dat het dezelfde kant op ging als De Fantasiejagers.

Grotendeels wordt de eigen sfeer naar mijn idee veroorzaakt door een net iets andere setting. De reeks over de Fantasiejagers besloeg een droomwereld en een soort futuristische wereld. In Anders spelen de gebeurtenissen in een wereld die sterk lijkt op de onze, maar waar er buiten de dieren nog meer soorten rondlopen dan standaard mensen (al is nog niet onomstotelijk bewezen dat er hier geen vampiers, weerwolven, elfen en dergelijke rondlopen, dus de kans is groot dat het gewoon over onze wereld gaat).

Daarnaast zorgen de zeer goed opgezette karakters ervoor dat het boek verfrissend is. Iets wat ook een pluspunt was bij De Fantasiejagers. De opzet is dus wel ongeveer hetzelfde, maar de setting en de karakters geven het een totaal andere draai.

Vlotheid

Net als in De Fantasiejagers hanteert Hartman in Anders een vlotte schrijfstijl. Als lezer race je gewoon door het boek heen en dan is het jammer dat het verhaal maar 287 bladzijden beslaat. Al begint dat wel te wennen na drie boeken van De Fantasiejagers. Gelukkig schrijft Mel Hartman niet alleen vlotte boeken, maar is ze ook vlot in het aanleveren van nieuw werk. Zo staat deel vier van De Fantasiejagers al klaar en is Hartman al ver gevorderd in deel twee van Anders.

Net als in de vorige boeken zie je Hartman als schrijfster opnieuw groeien, ik ben dus benieuwd wat haar volgende boeken ten aanzien van de kwaliteit gaan opleveren. Al met al weet Hartman met Anders weer een zeer sterk verhaal neer te zetten en dit ook nog eens literair beter te verpakken dan in de vorige boeken.

Conclusie

Anders: Een Manon Maxim Roman lijkt op De Fantasiejagers maar weet toch net weer anders over te komen. Het is ook dit keer weer een vlot boek met een geslaagd verhaal en is hierdoor een leuk tussendoortje.

Praat erover op ons forum!

Lees ook: