Skip to Content

Interview Robin Hobb

In het weekeinde van 21 en 22 april konden liefhebbers van het fantasy genre genieten van de Elf Fantasy Fair. Naast muziek, kramen, acts en lezingen, waren er ook enkele auteurs aanwezig. Eén daarvan was Robin Hobb (Megan Lindholm). Via uitgeverij Luitingh werd ons (Aeon) de mogelijkheid geboden om een interview te houden met deze wereldberoemde schrijfster. En dus reisde ik (iMazed) als redactielid af naar kasteel de Haar om daar in gesprek te gaan met deze fantasievolle dame. Mijn vragen en de antwoorden van  Robin Hobb kun je hieronder lezen.

Wilde u altijd al schrijfster worden?

Ja, al vanaf een hele jonge leeftijd. Niet zozeer om geld mee te verdienen. Ik heb altijd wel het doel gehad om te proberen om verhalen gepubliceerd te krijgen en de droom om er geld mee te verdienen is er altijd wel geweest, maar dat was nooit een zekerheid.

Wanneer besefte u dat u met het schrijven in uw levensonderhoud kon voorzien?

Ik heb een hele lange aanloop gehad. Ik ben begonnen met werk insturen toen ik een jaar of achttien was, verkocht wel eens wat verhalen hier en daar. Toen ik dertig was verkocht ik mijn eerste boek, maar ik ben heel lang een 'midlist writer' gebleven. Dat houdt in dat je wel wat verdient met je boeken, maar niet genoeg om van te leven. Voor mijn eerste boek kreeg ik 3500 dollar en voor de tweede 8000, maar dat is dan voor een jaar werk. Met de verkoop van Leerling en Meester kreeg ik voor het eerst het gevoel dat ik geen andere baan meer aan hoefde te houden. Ik had natuurlijk wel kinderen en een boerderij om te verzorgen. Het is belangrijk om te beseffen dat het niet iets is waar je op kunt vertrouwen. Fred en ik grappen er vaak over dat we ons inkomen bouwen op vis en editors. Geen van beiden geven je zekerheid.

In het boek 'Het Bestemde Schip' staat dat het is opgedragen aan Jane Johnson en Anne Groell, 'for caring enough to insist that I get it right'. Wilt u vertellen wat dat betekent?

Dat zijn mijn editors. Jane is de editor uit Engeland en Anne die uit Amerika. Je hoort vaak dat als schrijvers een bepaald niveau van succes bereiken, de editors het verhaal niet meer nakijken. Dat ken ik helemaal niet. Mijn editors hebben altijd graag meegekeken en commentaar geleverd. Ik heb altijd het gevoel dat ze iets toevoegen en het boek beter maken.

Vond u het dan niet vreemd in het begin, dat iemand je verhaal onder de loep neemt en kritiek levert?

Ik heb altijd hele goeie relaties gehad met editors. In mijn ervaring kun je ook gewoon overleggen met ze, hun oordeel is niet definitief. Als je kunt uitleggen waarom je een scène zo vaag hebt gelaten en duidelijk maakt dat dat later in het verhaal opgehelderd wordt, zullen ze er geen probleem van maken. Omdat ik nu met twee editors werk en ze allebei zeggen dat bepaalde stukken niet werken in het manuscript, dan moet ik eens even goed na gaan denken of ik het niet eens moet herschrijven.

Uw boeken zijn vertaald in een aantal talen. Bent u niet bang dat er soms wat verloren gaat in de vertaling?

Ook hier is het een kwestie van vertrouwen. Ik heb ook wel contact met de vertalers; soms bellen ze om te vragen wat ik met een bepaalde zin bedoel, of als ze vreemde voorwerpen tegenkomen vragen ze of het iets is wat ik verzonnen heb of niet. Als ik dan wat meer uitleg kan geven, kan de vertaler het juiste woord in zijn of haar eigen taal vinden. De feedback die ik tot nu toe heb gekregen is dat de vertalingen erg goed zijn.

Heeft het beroep van uw man (zeevaarder) u geïnspireerd voor de boeken van de Levende Schepen?

Daar kwam een hoop vandaan, ja. Zijn vader en grootvader hebben ook gevaren, dus ons huis heeft een hoop herinneringen aan en verwijzingen naar hun ervaringen. Oude kaarten, sextanten, ook dingen vanuit walvisjagen. Daar zitten veel verhalen aan vast. Ik ging tijdens de zomer vaak op bezoek bij Fred om het schip te bekijken en de crew te observeren. Dat was heel inspirerend. Maar ik doe ook een hoop onderzoeken vanuit boeken. Iemand met persoonlijke ervaring zorgt altijd voor het beste onderzoeksmateriaal.

Als u de wereld creëert van de hoofdpersonen, hoe gedetailleerd gaat u dan voor uzelf te werk?

Tja, hoeveel details moet ik weten van de Nederlandse economie bijvoorbeeld, om te kunnen genieten van de Elf Fantasy Fair? Ik moet weten dat er een bepaalde munteenheid is, dat er draadloze pinapparaten zijn, enzovoorts. Je hoeft niet alles te weten, maar genoeg zodat als je er over schrijft, de lezer snapt waar je het over hebt en er in mee kan gaan. Ik maak geen enorme naslagwerken over mijn verhalen, maar ik houd wel wat bij. Als ik iemand een naam geef of een nieuw woord bedenk, sla ik dat wel op om er later naar terug te kunnen keren.

Als we het dan toch over namen hebben. U geeft de karakters een naam, doet u dat meteen of op een later tijdstip? En heeft u wel eens een naam veranderd omdat de eerste niet leek te passen?

De karakters komen met een naam, dat gebeurt denk ik in een deel van mijn brein waar ik niet echt toegang tot heb. Er zullen vast wel karakters zijn waar ik de naam van heb veranderd, maar het duidelijkste voorbeeld wat ik me kan bedenken is dat toen ik Spreeuw voor het eerst leerde kennen, ik niet wist of dat een man of een vrouw zou zijn. Ze begon als man, maar dat voelde niet goed. De verstandhouding met Fitz werd raar. Pas toen ik haar als vrouw neerzette, klopte het verhaal goed.

Hoe ziet uw schrijfroutine er uit?

Een rotzooitje. Ik zou graag willen kunnen zeggen dat ik om zes uur 's ochtends opsta, een pot thee maak en muziek op zet om vervolgens uren aan mijn bureau te gaan zitten schrijven, maar dat kan ik niet. Ik maak drink een kopje koffie, lees de krant en verwerk dan eerst de mail. Dan komt het stukje social networking. Dat is veel werk en wel leuk als je eenmaal bezig bent, maar het geeft het gevoel dat je aan het werk bent terwijl dat niet zo is. Ik schrijf niet tussen bepaalde uren om dan zo en zoveel pagina's of woorden te schrijven. Ik kijk meestal even terug naar de pagina's die ik de dag daarvoor heb geschreven, edit een beetje en tegen de tijd dat dat klaar is, kan ik weer verder schrijven. Een verhaal schrijven hoeft ook niet lineair te verlopen, het is meer een verwoven iets.

Wat of wie is uw grootste inspiratie?

Oh, alles! Misschien zie ik vandaag wel iets gebeuren en verwerk dat later in een boek. Daarstraks zag ik twee meisjes onder een tafel vol boeken spelen. Ze hadden hun fort gebouwd en konden alleen maar giechelen, als twee elfjes. Dan denk ik aan een boekenwinkel en wat er zou gebeuren als je een stel elfjes in een boekenwinkel zou hebben. Een puinhoop! Alles kan zich in een verhaal vervormen.

Bedankt voor uw tijd en het beantwoorden van mijn vragen!

Geen dank, en jij ook bedankt, voor je vragen.

Praat erover op ons forum!


Lees ook: