Interview met Dominick Swennen

Vlaamse fantasy zit in de lift. Zo maakten we de afgelopen jaren op aangename wijze kennis met nieuwe schrijvers van Belgische bodem, zoals Mel Hartman en Thirza Meta. Allemaal leuk en aardig, maar wordt het niet hoog tijd dat deze dames gezelschap krijgen van een succesvolle mannelijke fantasyschrijver?

Misschien is zijn naam wel Dominick Swennen. Deze 34-jarige aspirant schrijver zwoegt al acht jaar op zijn eerste boek en staat nu eindelijk aan de vooravond van publicatie. Ik sprak met Dominick over zijn debuut (getiteld De Ziel van een Demon), zijn passie voor het genre en waarom er niets mis is met 'luchtige' fantasy.

Wat doe je in het dagelijks leven? Naast fantasy schrijven, natuurlijk.

Ik werk als arbeider in een metaalfabriek, en mijn vrije tijd kruipt vooral in het bezig zijn met mijn zoontje van elf maanden. Hiernaast ben ik een verzamelaar van fantasyfilms op dvd en lees ik ook geregeld een boek. Samen met mijn vrouw wandelen in een shopping is iets wat ik ook geregeld doe.

Hoe kwam je in aanraking met het genre?

Dat gebeurde al op heel jonge leeftijd toen ik interesse kreeg voor alles wat met de middeleeuwen te maken heeft. Later ontdekte ik dan verhalen en films over ridders die in aanraking kwamen met magie en vreemde wezens en zo ben ik dan een grote fan geworden van alles wat met fantasy te maken heeft.

Je noemt Robert Jordan als je grote voorbeeld. Zien we hier iets van terug in je werk?

Ja, het basisgegeven van de roman, en dan vooral de eerste hoofdstukken, zijn erg beïnvloed door Robert Jordan. Een uitspraak van Jordan die me altijd is bijgebleven is deze: “Ik schrijf niet zozeer over gebeurtenissen, maar wel over hoe de personages met die gebeurtenissen omgaan”. En dat probeer ik ook in mijn verhaal als belangrijkste gegeven naar voren te brengen. In mijn boek gaat het vooral over de gevoelens van de personages en hoe de gebeurtenissen hen beïnvloeden.

Vertellen over mensen, niet over dingen. Is dit misschien iets wat je mist in andere fantasyboeken?

Toch wel. In veel fantasyboeken gaat het vooral om het scheppen van een wereld en om de actie. Dat gaat nogal eens ten koste van de personages, vind ik. Er moet niet iedere bladzijde van het boek gevochten worden of iets ergs gebeuren. Begrijp me niet verkeerd, een eigen nieuwe wereld scheppen is enorm belangrijk voor het verhaal, maar ik vind het minstens even belangrijk om te weten wat er in de hoofden van de personages omgaat.

Fantasy wordt wel eens getypeerd als een genre dat geplaagd wordt door clichés. Van harige dwergen en elfjes met puntoren tot boerenjongens die de wereld redden. Hoe ga je hier als schrijver mee om?

Het klopt wel dat de meeste fantasy hetzelfde patroon vormt, maar iemand op een forum zei tegen mij het volgende: “Wat standaard verhalen betreft, ieder verhaal heeft wel iets unieks”, en daar ben ik het volledig mee eens. En als een verhaal goed geschreven is in een goede, vlotte schrijfstijl, dan kan zo een boek een leuke afwisseling zijn om tussen de ‘zwaardere’ literatuur door te lezen. En dat probeer ik met mijn boek te bereiken.

Er komen geen elfen of dwergen in voor, maar wel andere wezens. Het is een redelijk standaard verhaal, maar met zijn eigen unieke elementen. Ik vergelijk het nogal eens met Eragon en Het Rad des Tijds. Niet qua niveau, zo goed ben ik nu ook weer niet, maar wel voor het feit dat beide verhalen starten vanuit het gegeven dat een boerenjongen de redder van de wereld zal gaan worden. En zie maar wat een succes beide reeksen hebben.

Sommige schrijvers stellen dat slechte clichés niet bestaan, alleen slechte toepassing van clichés. Bijvoorbeeld door personages op een queeste te sturen om de wereld te redden, zonder te verklaren waarom zij zich hiertoe geroepen voelen. Iets wat je onderschrijft, als schrijver die juist graag in de psyche van zijn personages duikt?

Daar ben ik het mee eens, ja. Het gaat er voor mij om hoe je een verhaal brengt. Je hoeft niet steeds het warme water opnieuw uit te vinden. Waarom iets dat al goed is helemaal te verwerpen? Als je creatief omgaat met bestaande gegevens, dan kun je ook een goed verhaal brengen en de mensen boeien. Zie maar naar Dan Brown. Ik kende het basisgegeven van De Da Vinci Code al voordat ik het boek las, maar toch werd het een bestseller.

Waarom denk je dat dergelijke verhalen blijven aanspreken?

Ik neem aan omdat deze vorm van verhalen vertellen de oudste is die er bestaat. Kijk maar naar de oude heldendichten, die gaan meestal over gewone mannen die schijnbaar onoverkomelijke gevaren en hindernissen overwinnen. Kijk naar films als Star Wars en The Lord of the Rings. In die films wordt ook een heel gewoon iemand de held en redder van de wereld of het universum.

Volgens mij komt dit gewoon omdat zo’n verhalen de mensen het gevoel geven dat een gewoon mens ook tot grote daden in staat is, dat in ieder mens een held schuilt. En dat geeft de mensen een goed gevoel, dat zij ook iets kunnen bereiken in hun leven, als ze maar de moed vinden om hun problemen te overwinnen.

Als alles meezit, geeft Free Musketeers je eerste boek uit. Heb je hiervoor ook contact gehad met andere uitgevers?

Nee, ik ben ze gewoon tegengekomen in een advertentie op het net en ik heb contact opgenomen. Niet veel later hebben ze gebeld met de mededeling dat ze me willen publiceren. Zij waren de eerste die ik contacteerde en het was dus direct raak.

Heb je als schrijver bepaalde ambities, of zie je wel waar het schip strandt?

Op dit moment zou ik zeggen het tweede, maar iedere auteur droomt er natuurlijk van om van zijn hobby zijn broodwinning te maken. Mijn eerste droom, namelijk een boek met mijn naam er op uitgegeven te zien, is nu werkelijkheid geworden. Mijn tweede droom is nu om er een beroep van te kunnen maken. Dat zal moeilijk worden, maar je weet nooit. Je hoeft maar een enkel goed idee voor een verhaal te hebben, het dan goed uitwerken en je bent vertrokken. Ik geloof nog steeds in het principe dat een goed boek zichzelf verkoopt.

Tot slot: waar kunnen we meer over je boek vinden en hoe kunnen lezers interesse tonen?

Voor al diegenen die houden van een vlot geschreven episch fantasyverhaal met toch een redelijke diepgang, zou ik zeggen: geef me een kans. Voor al diegenen die nu al interesse hebben: zij mogen hun e-mailadres sturen naar hobbit75 [apestaartje] hotmail.com. Dan zorg ik voor de rest. Bezoek mijn site: daar vind je fragmenten uit mijn boek.