Skip to Content

Interview met Adrian Stone

Adrian Stone is een Nederlandse fantasyschrijver. Tot nu toe zijn van hem vier boeken verschenen, namelijk de Duiveltrilogie en het eerste deel van een tweeluik genaamd Rune. Zie hiervoor ook de recensies die eerder verschenen op deze website. Het tweede deel van Rune, genaamd De Eerste God, is net afgerond en zal in september verschijnen. Wij mochten Adrian Stone interviewen. Hieronder vinden jullie onze vragen en zijn antwoorden.

Wat doet u zoal in het dagelijks leven naast schrijven en werken als belegger?

Mijn dubbele baan als belegger en auteur slokt aardig wat tijd op, en dat geheel tot mijn genoegen. Daarnaast reis ik veel, zowel voor mijn werk als privé. Ik bezoek graag vreemde culturen, vooral steden en heilige plaatsen. Tevens ben ik een groot wijnliefhebber en mag ik graag zo nu en dan een wijnreis maken. Ik ben vrijgezel maar heb gelukkig een grote vriendenkring, waarmee ik ook regelmatig tijd doorbreng. Sommigen van hen zijn vaste meelezers. Hun kritische commentaar is voor mij van onschatbare waarde. Kortom, ik voel me een bevoorrecht mens en zou geen ander leven willen.

Wat leest u zelf graag?

Bijna uitsluitend fantasy, SF en historische romans. Ik heb weinig met andere genres.

Is het pseudoniem Adrian Stone gebaseerd op uw echte naam of zit er een diepere betekenis achter?

Nee, er zit geen diepere betekenis achter. De naam moest kort zijn en goed in het gehoor liggen. Mijn echte naam is Ad van Tiggelen. Ad = Adrian. Tiggelen = tegel=steen=Stone. 

Hoe kwam u erachter dat u goed was in verhalen schrijven en wanneer was dit?

Ik kwam er in de jaren negentig al achter dat ik aardig kon schrijven, want ik werd voor mijn werk in de beleggingswereld steeds vaker gevraagd om verhalen, verslagen en columns te schrijven. Ik ben nu ook nog steeds columnist voor o.a. het Financieel Dagblad. Pas in 2002 kreeg ik het idee voor een fantasyroman en toen heb ik me dus aan het grotere werk gewaagd. Die roman was in 2003 af maar is nooit gepubliceerd. In 2004 begon ik aan Profeet van de Duivel. Dat boek heb ik in 2006 eerst POD uitgebracht waarna het vanwege de vele goede recensies in 2008 door Luitingh werd opgepikt. De rest is geschiedenis.

Wat is absoluut noodzakelijk om u in een schrijfstemming te brengen?

Geestelijke rust. En dat is niet altijd even gemakkelijk op te brengen in deze tijden van eurocrisis, waarin ik als belegger de hele wereld bereis om lezingenover dit onderwerp te geven.  Ik hoef overigens niet persé thuis te schrijven. Ik heb ook  al veel geschreven in allerlei hotels in het buitenland tijdens vakanties.

Wat vond u het leukste personage om over te schrijven?

De hoofdpersoon in de Duiveltrilogie, Marak (= anagram voor Karma), lijkt qua karakter veel op mijzelf en ligt me daardoor nogal aan het hart.

Waarom heeft u gekozen voor het fantasygenre?

Omdat ik dat genre al mijn hele leven het liefste lees. Ik beschouw lezen vooral als een vorm van escapisme en fantasy voorziet in mijn ogen het best in die behoefte.  Los daarvan heb ik zelf altijd al een grote fantasie gehad. Als kind bedacht ik hele werelden bij mijn soldaatjes en vanaf 1979 heb ik twintig jaar lang D&D gespeeld met een groep vrienden.

Weet u van tevoren al hoe een boek dat u schrijft gaat aflopen of ontwikkelt het verhaal zich vooral tijdens het schrijven?

Ik ken alleen de hele grote lijnen vooraf. Een groot deel van de invulling komt dus tijdens het schrijven zelf. Ik plan wat dat betreft relatief weinig en laat me graag verrassen door de wijze waarop de karakters van hoofdpersonen zich onder mijn handen ontwikkelen. Het einde is daardoor soms net iets anders dan wat ik bij het begin van het boek voor ogen had.

Uw boeken geven altijd iets om over na te denken. Ze bevatten altijd een maatschappelijk thema, bijvoorbeeld godsdiensttwisten of de gevaren van machtsmisbruik. Hoe kwam u op het idee om niet zomaar vrijblijvende verhalen te schrijven maar ook een uitnodiging tot nadenken over maatschappelijke thema's toe te voegen?

Dat was geen bewuste keuze, maar eerder een gevolg van mijn levensvisie. Ik schrijf niet primair om mensen een spiegel voor te houden, maar om hen leesplezier te bezorgen.  Ik heb persoonlijk echter een diepe afschuw van iedere vorm van religieus fundamentalisme en de ellende die daaruit voort vloeit. Die afschuw klinkt door in de toon van mijn werk. 

U bent bezig met uw 5e fantasyboek. Hoe kijkt u terug op uw eerdere boeken? Zijn er dingen die u nu anders zou doen?

Rune2 ‘De Eerste God’ is zojuist afgerond.  De uitgever heeft het gelezen en was positief over het resultaat (het boek komt uit in september).  Hij vindt dat ik nog steeds groei als schrijver en zo hoort het ook. Toch schaam ik me absoluut niet voor het niveau van mijn eerste drie boeken, de Duiveltrilogie. Als ik ze nu had geschreven waren ze waarschijnlijk technisch nog wat beter geweest, maar de verhaallijn zou niet wezenlijk anders zijn.

Het Rune tweeluik is afgerond, heeft u al een idee voor een volgend schrijfproject? En zou u een hint kunnen geven over waar dit over gaat?Speelt het zich weer af in dezelfde wereld of gaat u het over een totaal andere boeg gooien?

Het volgende project gaat zich in een andere wereld afspelen en staat geheel los van de Duivel en Rune boeken. Waarschijnlijk zal het zich in een meer stedelijke omgeving afspelen (grote stad) . Verder wil ik er nog niet te veel over kwijt.

Hoe hebben uw collega’s in de financiële wereld gereageerd op het feit dat u een aantal fantasyboeken heeft uitgebracht?

In het algemeen positief. Enkele tientallen hebben mijn boeken zelfs gelezen. Voor een aantal  van hen was het hun eerste fantasy boek ooit.  Veel buitenlandse collega’s zitten met smacht op een vertaling te wachten.

Als u kon leven van het schrijven alleen, zou u dat dan doen?

Nee. Ik vind de combinatie van mijn twee activiteiten juist zo mooi en afwisselend. 

U heeft de vertaling van Profeet van de Duivel in eigen beheer genomen. Waarom heeft u daarvoor gekozen?

Ik ben net iets te laat “ontdekt” om via het normale traject bij buitenlandse uitgevers terrecht te komen. Enkele jaren geleden zouden de kwaliteit van mijn uitgever en de verkoopcijfers van mijn boeken bijna garant hebben gestaan voor opname in het fonds van bijv. Duitse en Franse uitgevers. Die toonden nu ook interesse maar de risicobereidheid is de afgelopen twee jaar dramatisch afgenomen. Bijna alle uitgevers ontslaan nu mensen en durven alleen nog maar Angelsaksische bestsellers in te kopen en te vertalen.  Omdat ik toch een kans wil hebben in de Engelstalige wereld (desnoods alleen via ebooks) heb ik in overleg met Luitingh besloten Profeet van de Duivel op eigen kosten te laten vertalen door Lia Belt, een topvertaalster.  Wie niet waagt die niet wint. Bij succes zullen de andere delen volgen.

En nu maar duimen.

Wij bedanken Adrian Stone hartelijk voor zijn interessante antwoorden en duimen met hem mee voor het succes van de vertaling van zijn eerste boek.

 

Praat erover op ons forum!


Lees ook: