Skip to Content

Interview Kim ten Tusscher

Kim ten Tusscher is een Nederlandse schrijfster die tot nu toe vier fantasyboeken heeft geschreven. Ze debuteerde in 2008 met het boek Hydrhaga. Daarna schreef ze de Lilith-trilogie, waarvan het derde deel net uit is. Dit derde deel, genaamd Geboren in Licht, was op de Elf Fantasy Fair van dit voorjaar voor het eerst te koop. Daar sloegen de boeken van Kim ten Tusscher zo aan, dat ze alleen al op de eerste dag meer dan 200 boeken verkocht. Wij mochten haar interviewen. Hieronder kun je de vragen lezen die wij haar stelden en de antwoorden die zij gaf.

Lilith, een belangrijk personage in je laatste drie boeken, is een wisselaar. Als je net als Lilith in een ander wezen kon veranderen, maar je kon in tegenstelling tot Lilith wel kiezen welk wezen, waar zou je dan in willen veranderen?

In ieder geval in een vogel. Het lijkt me geweldig om de wereld op eigen kracht vanuit zo’n ander standpunt te kunnen bekijken. Een adelaar lijkt me wel wat. De manier waarop deze grote vogels door de lucht kunnen zweven, dat zou ik ook wel eens willen doen.

De wisselspreuk voor Lilith is geschreven in een niet bestaande taal (die overigens wel invloeden uit bestaande talen lijkt te hebben). Hoe ga je te werk bij het schrijven van spreuken in een niet bestaande taal? Hoe bedenk je welke klanken juist zijn?

Ik wilde er spreuken in hebben waarvan je als lezer wel een beetje het gevoel hebt wat ze zullen betekenen, zonder dat ik de vertaling ergens neer moest zetten. Daarom nam ik voor de belangrijkste woorden het Nederlands, Frans en Engels als voorbeeld, wat ik vervolgens verbasterde. Ik voegde er daarna meer woorden tussen tot het mooi klonk. Zo ontstond er vanzelf een taal die ik kon (her)gebruiken op het moment dat Lilith een nieuwe amulet krijgt.

Er worden in mijn boeken ook andere talen gesproken, om het gevoel van een grotere wereld of een vreemde omgeving te benadrukken. De taal van de Inuuk is werkelijk de taal die de Inuit spreken. De taal van de Naftalianen is een bewerking van de taal van de Toeareg.

Er zijn schrijvers die van tevoren de hele verhaallijn van een boek al vaststellen en er zijn schrijvers die het verhaal op zijn beloop laten en kijken wat er uit hun pen komt. Deze schrijvers worden zelf regelmatig verrast door wendingen in het verhaal en weten pas hoe het boek afloopt als ze daadwerkelijk het einde van het verhaal aan het schrijven zijn. Val jij onder een van deze types schrijver of loopt het schrijfproces bij jou heel anders?

Ik plan het verhaal niet van tevoren. Het verhaal ontwikkelt zich terwijl ik de hoofdpersonages - voor mij het belangrijkste in een verhaal - ontwikkel. Ik weet in grove lijnen wel wat ik met het verhaal wil, maar daarmee houdt het op. Toen ik met de Lilith-trilogie begon, had ik nog geen idee dat het verhaal op de manier zou eindigen zoals ik het nu geschreven heb.

Dit is niet de meest efficiënte manier van schrijven. De kans is groot dat ik halverwege nieuwe dingen ontdek die belangrijk zijn, waardoor de stukken ervoor ook weer herschreven moeten worden. Er gaat dus veel tijd in zitten. Maar het is voor mij wel de leukste manier van schrijven. Het is op deze manier een ontdekkingsreis door nieuwe landen terwijl ik nieuwe mensen leer kennen.

Denk je tijdens het bedenken van een verhaal vooral in beelden, of heb je al hele stukken tekst in je hoofd?

Het ligt aan de scene waarmee ik bezig ben en de fase waarin ik zit. Actiescenes zie ik echt als filmbeelden voor me. Rustige scenes meer als schilderijen. De beelden zijn echter niet altijd scherp. Soms moet ik zelf ook potlood en papier pakken om al schetsend duidelijkheid te krijgen.

Ik kan helemaal blij worden als er ineens een mooie zin in me opkomt. Dat komt vooral van pas als ik de eerste versie al op papier heb staan en ik met herschrijven bezig ben.

Wat is absoluut noodzakelijk om je in een schrijfstemming te brengen?

Rust. Ik kan me het beste concentreren met rustige, sfeervolle muziek op de achtergrond. Verder heb ik geen schrijfrituelen. Ik kan overal schrijven en op ieder moment.

Als je in het hoofd van een van de  personages uit je boeken kon kruipen en een hele dag kon zien wat hij of zij zag, welk personage zou je dan kiezen?

Eigenlijk schrijf ik op deze manier. Ik blijf zo dicht mogelijk bij de hoofdpersonages en beschrijf de gebeurtenissen door hun ogen. Daardoor beleeft de lezer ook alles via de zintuigen van de personages.

Wat ik daaraan interessant vind, is dat de informatie die je van de personages krijgt, dus niet hoeft te kloppen. Zij weten lang niet alles en hebben een gekleurde kijk op de wereld.

Maar om je vraag te beantwoorden: ik zou wel een dagje Anukasan willen zijn. Hij is een adelaarswisselaar en dan kan ik dus eens ervaren hoe het is om door de lucht te zweven.

Hydrhaga was je debuut. Ondertussen heb je meer ervaring met schrijven opgedaan. Hoe kijk je nu terug op je debuut? Zijn er dingen die je met de kennis en ervaring die je nu hebt anders zou hebben geschreven?

Als ik het verhaal nu moet schrijven, zou ik het ongetwijfeld anders doen. De grote lijnen zouden echter hetzelfde blijven.

Ik ben er nog steeds heel trots op en het verhaal staat dicht bij me. Zonder dat verhaal had ik de stap naar de trilogie niet kunnen zetten. Ik heb veel van het herschrijven van Hydrhaga geleerd en de reacties op mijn debuut moedigden me aan om verder te gaan met schrijven.

Hydrhaga komt binnenkort in een Engelse vertaling uit, wat vind je hiervan?

Super natuurlijk. Het is een spannende nieuwe stap. Hoe zullen mijn verhalen het in het buitenland gaan doen? Ik kan nu nog niet overzien wat er allemaal zal gaan gebeuren, maar ik verheug me er wel op.

De vertaling wordt een geïllustreerde editie, dus ik ben ook heel erg nieuwsgierig naar de afbeeldingen die bij het verhaal zullen worden gemaakt.

Het schrijven is voor jou naast werk, waarschijnlijk ook een hobby. Heb je naast schrijven nog meer hobby's? Zo ja welke?

Ik ben LOTUS, wat betekent dat ik slachtoffer speel voor een EHBO-vereniging en bij grote oefeningen. Het is een leuke combinatie van acteren en grimeren. Daarbij geeft het veel inspiratie voor mijn verhalen.

Welke boeken lees je zelf graag?

Van alles. Het genre maakt me niet zoveel uit, als het verhaal me maar pakt. Ik lees de laatste tijd veel van Nederlandse collega’s, maar ook met hele andere verhalen kan ik me goed vermaken.

Heb je wel eens een boek gelezen waardoor je zo geïnspireerd werd dat je bijna wilde dat je het zelf geschreven had? Zo ja, welk boek was dat?

Het vervelende van zelf schrijven is dat ik boeken niet meer ongedwongen kan lezen. Ik bedenk me wat ik zelf anders had gedaan of wat ik kan leren van hetgeen ik aan het lezen ben.

Een enkele keer grijpt een boek me zo dat ik vergeet dat ik zelf een schrijver ben. Dan wil ik alleen maar verder lezen. Ik had het dan ook niet zelf willen schrijven, want dan ben ik alleen maar blij dat ik weer eens heerlijk heb kunnen lezen.

Je werkt nu naast het schrijven als visual merchandiser bij V&D. Als je kon leven van het schrijven alleen, zou je dat dan doen of zou je je werk bij V&D missen?

Ik zou meteen mijn werk opgeven, zonder twijfel. Het lijkt me heerlijk om alleen maar met mijn verhalen bezig te zijn. Niet alleen door te schrijven, maar ook door lezingen en workshops te geven. En dan veel mooie reizen maken die me inspireren om weer nieuwe verhalen te schrijven. Wat een droomleven, haha.

Tot ik dat heb bereikt, blijf ik echter met veel plezier bij V&D werken.

Wij bedanken Kim ten Tusscher hartelijk voor haar antwoorden!
 

Praat erover op ons forum!


Lees ook: