Christine

Jaren geleden, toen de Berlijnse muur nog overeind stond en Madonna nog jong was, werd er in Amstelveen een meisje geboren, en een relatief zorgeloze jeugd volgde voor het kind dat Christine werd genoemd.

De basisschool was het begin van het einde. Als je graag boeken leest en geen Gameboy hebt, dan hoor je er niet bij. Christine trok zich hier niks van aan. Ze had geen zin in voetbal, maar smokkelde in de pauze haar boeken mee naar buiten om stiekem te lezen. De juffen lieten het eigenwijze kind maar gaan, en dat bracht toch wat plezier op dat nare schoolplein in de kou. In groep 8 schreef Christine een gedichtje dat in de schookrant werd geplubliceerd. Haar eerste publicatie!

Qua hobbies weet Christine het nog niet zo. Dingen die ze langer dan een jaar, maar nooit langer dan drie jaar volhoud zijn o.a. toneel, show- en musicaldans, paardrijden en keyboardles.

Op de middelbare school ging het van kwaad tot erger. In deze periode werd de metal ontdekt, en als je van lezen en metal houd, dan hoor je er niet bij. Gelukkig kon de schoolkrant Christine wel waarderen, en hierop volgde een succesvolle carrière als plaatsvervangend hoofdredactrice en columniste in de schoolkrant.

Ook ontdekt Christine het stijldansen. Deze hobby houdt ze tot vandaag de dag vol, ondanks het feit dat je er niet bijhoort als je houdt van lezen, metal en stijldansen. Eigenzinnig doet Christine haar ding.

Inmiddels is wel duidelijk welke voorkeur Christine heeft qua boeken. Rijen met fantasyverhalen sieren haar boekenkast. Ondertussen heeft het internet zijn opwachting gemaakt en komt Christine op een dag langs Planet Aeon. Na de rang van Opperkiwi te hebben behaald is het zeker dat dit een vaste thuisbasis gaat worden.

Inmiddels is ook de pen weer opgepakt en schrijft Christine recencies en blogs in haar eigen wereldje waar Aeon ook toe behoort. Immers, één wereld is niet genoeg.